8 oktober..... De eerste ochtend in Pacaud..... wat is het weer fijn om met een kopje thee hier aan de tafel te zitten met een snurkende Barkley op de grond naast me. Het is nog pikkedonker en het regent......klinkt wel gezellig hoor, die tikkende druppels op het raam...... het begin van een mooie dag.....

34 jaar geleden was het helemaal een mooie dag..... toen werd oudste dochter Lieneke geboren.....34 jaar al weer.....Wie had toen kunnen denken dat ze die verjaardag al weer jaren in Nieuw Zeeland viert.... het land waar zij haar hart aan heeft verpand, net zoals ik dat aan Frankrijk heb verpand.

De reis naar Pacaud verliep gisteren supervlot! Onderweg eerst zon maar naarmate we richting de Auvergne kwamen zagen we de donkere wolken zich samen pakken. Een prachtig gezicht. En ook in de regen is de eerste aanblik van ons huisje weer hartverwarmend. Wat is het dan heerlijk thuiskomen. Ondanks dat het manlief was die het huisje alleen had achtergelaten een week of drie geleden, zag het er netjes uit😁, alleen de koelkast was een dingetje....hij was vergeten de speklapjes eruit te halen......😱, die waren uit zichzelf de keuken al ingewandeld... (nou ja.....bij wijze van spreken dan). En wat is dat dan toch dat ik me hier zoooooo thuis voel in dit kleine stekje......maar er zijn ook zo veel mooie herinneringen en aandenkens die in dit huisje een plekje hebben gekregen....schilderijtjes van mijn grootvader, een ingelijste poster "Sous les lila's" van Monet, een kandelaar van mijn schoonmoeder, een kastje uit de "gratis-hoek" van de kringloop dat ik heb opgeknapt, al mijn verzamelde serviesgoed, een klein kinderhoofdje van aardewerkfabriek Mobach, dat ik kreeg op mijn 17e verjaardag van mijn bazin in de cadeaushop waar ik op zaterdag werkte.....de boekenkast met al die heerlijke boeken, de beddensprei die we ooit in een geweldig winkeltje in Sommieres kochten......en zo kan ik nog wel even doorgaan.....dit huisje is een verzameling van spulen met herinneringen.......

We blijven niet "lang"..... anderhalve week... mijn vakantiedagen raken op...... maar elke dag is een feest hier. We hebben wel plannen. Vriend Patrick komt vrijdag om een paar dagen te helpen en te genieten. Hij heeft momenteel even wat tijd dus we sloegen het aanbod om te helpen niet af. Van de zomer waren hij en vrouw Rosemarie ook en hebben we een begin gemaakt met de keuken in de Grange. Dan is er dit weekend ook een evenement van de historische file van oude voertuigen in Lapalisse, en als autoliefhebbers moeten de heren daar natuurlijk naar toe.... en ik ook trouwens...veel te leuk...... (ik kom er nog op terug...)en we moeten het "nieuwe" restaurantje in La Guillermie, het kleine dorpje op een paar km  afstand, uit proberen! Er is hier al zo weinig in de omliggende dorpen dus daar moeten we zeker gaan eten! Steun je medebewoners........

Genoeg te doen dus de komende dagen.........

October 8th..... The first morning in Pacaud..... how lovely it is again to sit here at the table with a cup of tea, with a snoring Barkley on the floor next to me. It is still pitch black and it is raining...... sounds cozy though, those tapping drops on the window...... the start of a beautiful day..... 34 years ago it was a truly beautiful day..... that was when eldest daughter Lieneke was born..... 34 years old already..... Who could have imagined back then that she has been celebrating that birthday in New Zealand for years now.... the country to which she has pledged her heart, just as I have pledged mine to France. The journey to Pacaud went super smoothly yesterday! Sunshine on the way, but as we headed towards the Auvergne, we saw the dark clouds gathering. A beautiful sight. And even in the rain, the first sight of our little house is heartwarming once again. How wonderful it is to come home then. Even though it was my husband who left the cottage alone about three weeks ago, it looked tidy😁, only the fridge was a bit of an issue.... he had forgotten to take out the bacon slices......😱, they had already wandered into the kitchen on their own... (well.....figuratively speaking, of course). And what is it about this place that makes me feel sooooo at home here in this little spot......but there are also so many beautiful memories and mementos that have found a place in this little house....little paintings by my grandfather, a framed poster of Monet's "Sous les lilas", a candlestick from my mother-in-law, a small cabinet from the "free corner" of the thrift store that I refurbished, all my collected tableware, a small child's head from the Mobach pottery factory that I received on my 17th birthday from my boss at the gift shop where I worked on Saturdays.....the bookcase with all those wonderful books, the bedspread we once bought in an amazing little shop in Sommieres......and I could go on and on.....this little house is a collection of things with memories....... We won't be staying "long"..... a week and a half... my vacation days are running out......but every day is a celebration here. We do have plans. Friend Patrick is coming on Friday to help out for a few days and enjoy ourselves. He has some time on his hands at the moment, so we didn't turn down the offer to help. He and his wife Rosemarie were here last summer too, and we made a start on the kitchen in the Grange. Then there is also an event this weekend involving the historic parade of vintage vehicles in Lapalisse, and as car enthusiasts, the gentlemen naturally have to go... and me too, by the way... way too much fun... (I'll come back to that later...) and we have to try out the "new" little restaurant in La Guillermie, the small village a few kilometers away! There is already so little in the surrounding villages, so we definitely have to go eat there! Support your fellow residents... So plenty to do in the coming days...