En dan is het zes uur 's morgens.....ik kijk uit het raam en zie dat de lucht nog wat grijzig is... en het waait een beetje...... beneden in de kamer is het 27 graden... ik gooi gauw de ramen en luiken open... lekker het windje naar binnen......

We zijn er weer..... zaterdagavond aangekomen. Met een volgepakte auto... en deze keer erg volgepakt want sinds een paar dagen hebben we een andere auto. Onze lieve oude Lancia kwam niet meer door de APK of we moesten voor heeeel veel geld dingen gaan vertimmeren (al weer), en hoewel hij heerlijk reed (vooral op de lange wegen richting ons huisje), was het nu toch echt einde oefening. Er kwam een week voor ons vertrek naar ons huisje nog een andere auto, alleen het kentekenbewijs liet maar op zich wachten...en wachten...... "tante Pos" is tegenwoordig niet meer zo snel. Zaterdag zouden we vertrekken en donderdag was het bewijs nog niet gearriveerd. Frank waagde er een belletje aan.... nee hoor, het bewijs was al vijf dagen terug verstuurd...maar ja..., werd er gezegd, de post is niet meer zo snel tegenwoordig...... Ik zag het al helemaal voor me..... had ik vrijdag extra vrij genomen om alles in gereedheid te krijgen voor ons vertrek, zou dat misschien wel voor niets zijn geweest, want als vrijdag het bewijs er niet zou zijn zouden we zaterdag niet weg kunnen en zou het waarschijnlijk woensdag worden ( dinsdag is de eerste dag dat er weer post komt)......jakkes..... zo zonde van de vakantiedagen die je dan "voor niets" hebt opgenomen. Maar gelukkig.......vrijdag viel dan toch het kentekenbewijs in de bus en konden we zaterdag met een gerust hart vertrekken. In onze andere auto......en wat kon daar veel in..... hahaha.... ik weet niet hoe het met jullie zit maar er moet op de een of andere manier toch altijd weer van alles mee gesjouwd worden naar Frankrijk.... en dat terwijl je daar in je huisje van alles hebt... maar nee.. er gaan altijd weer een paar dozen mee met de "hoogstnoodzakelijk dingen" jaja........ Toen alles was ingepakt hielden we nog genoeg ruimte over...verdikkie.... ik had nog veel meer mee kunnen nemen, zoals die leuke kroonluchter, die ik in de kringloop bij ons op de kop had getikt, en prachtig buiten boven de eettafel zou kunnen hangen...... nou ja.... volgende keer dan maar......

Zaterdagochtend dus vroeg weg, veel drinken mee en een extra fles water voor hond Barkley, want het zou warm worden......

De reis verliep voorspoedig, eigenlijk was het, tot onze verbazing, erg rustig op de weg.... waren de vakanties niet al begonnen? Alleen in Luxemburg hadden we eventjes oponthoud. Last van de warmte hadden we niet, de airco deed goed dienst. Naarmate de reis vorderde zagen we velden geler worden, in eerst instantie door de zonnebloem-velden, maar daarna kon je toch merken dat de droogte had toegeslagen. Ook bij ons gele weilanden en geen bloemen meer in de bermen, terwijl vorig jaar, toen het ook zo warm was, het Koninginnekruid en Wilde Peen nog volop bloeiden. Ben benieuwd wat dat gaat worden zo met die hitte... we gaan het meemaken...

Maar we zijn er dus weer......en ik heb er zin in!

And then it is six o'clock in the morning..... I look out the window and see that the sky is still a bit grey... and it is blowing a little...... downstairs in the room it is 27 degrees... I quickly throw open the windows and shutters... nice and warm inside...... We are back..... arrived Saturday evening. With a car packed... and this time very packed, because for the past few days we have had a different car. Our dear old Lancia wouldn't pass the MOT anymore or we would have had to spend a yoo-lot of money fixing things (again), and although it drove wonderfully (especially on the long roads towards our cottage), it was really game over now. Another car arrived a week before our departure to our cottage, only the registration certificate just kept taking its time... and waiting...... "The Post" isn't that fast anymore these days. We were supposed to leave on Saturday and by Thursday the certificate still hadn't arrived. Frank gave it a try... no, the proof had already been sent five days ago... but well..., they said, the post isn't that fast anymore these days... I could picture it all... if I had taken extra Friday off to get everything ready for our departure, it might have all been for nothing, because if the proof wasn't there by Friday, we wouldn't be able to leave on Saturday and it would probably have been Wednesday (Tuesday is the first day mail arrives again)... yikes... such a waste of vacation days taken "for nothing". But fortunately... on Friday the registration certificate finally arrived in the mail, and we could leave on Saturday with peace of mind. In our other car......and so much fit in there..... hahaha.... I don't know about you, but somehow we always have to lug all sorts of stuff along to France.... even though you have everything you need in your cottage there... but no.. a few boxes of the "absolutely necessary things" always come along, yeah right........ When everything was packed, we still had plenty of room left... darn it.... I could have taken so much more, like that nice chandelier I picked up at our local thrift store, which would look beautiful hanging outside above the dining table...... oh well.... maybe next time...... So, we left early Saturday morning, took plenty of drinks and an extra bottle of water for the dog Barkley, because it was going to get hot...... The journey went smoothly; actually, to our surprise, it was very quiet on the road.... hadn't the holidays started already? We only had a brief delay in Luxembourg. We didn't suffer from the heat; the air conditioning did a good job. As the journey progressed, we saw fields turning yellower, initially due to the sunflower fields, but then you could tell that the drought had really taken its toll. Here too, we had yellow meadows and no more flowers in the verges, whereas last year, when it was also so hot,the Queen Anne's Lace and Wild Carrot were still in full bloom. I wonder what that will turn out to be like with this heat... we'll see... But we're back again......and I'm looking forward to it!

 En dan is het daar..... we zijn paard-loos......na meer dan 23 jaar geen paarden meer.......een hele zorg minder...maar ook een gemis.......

Vandaag ging Filly naar een nieuw huisje.......ik denk dat het goed is zo..... hier stond ze, na het overlijden van Lightning in december, helemaal alleen, zonder maatje.......

Na een half jaar waren we zo ver dat we ook Filly konden laten gaan...dat we een mooi plekje voor haar zouden proberen te vinden..... en plekje met kinderen, die al "spelend" met haar konden werken en rijden.....het was nog even spannend omdat bij een keuring naar voren kwam dat de linker buigproef achter niet helemaal goed was. We zijn daar eerlijk over geweest naar alle gegadigden..sommigen haakten af, anderen wilden toch komen kijken......

En dan heeft ze nu een ander plekje....vanochtend werd ze gehaald........

Dag lieve, lieve Filly

het is goed zo.......

And then it is here..... we are horseless......no horses after more than 23 years.......one less worry...but also a loss....... Today Filly went to a new home.......I think it is for the best..... here she stood, after Lightning's passing in December, all alone, without a companion....... After half a year, we were ready to let Filly go too...to try to find a nice spot for her.....a spot with children, who could work and ride her while "playing".....it was a bit tense because a veterinary check revealed that the left hind flexion test wasn't quite right. We were honest about that with all prospective buyers..some backed out, others still wanted to come and see her...... And now she has a different home....she was picked up this morning........ Goodbye sweet, sweet Filly, it is for the best.......

 

opi's roos

Het zijn "rare" weken tot nu toe qua weer.... ik geloof dat juli de warmste maand ooit was.......Het was vorige week ook bloed en bloed heet.... dik in de 30 graden! Ik moet zeggen dat ik er goed tegen kan op dit moment. Heb zelfs gewoon door in de tuin gewerkt om onkruid te verwijderen tussen de tegels.....wel met lekker pauzes binnen met veel thee (vind ik toch lekker in die warmte) en even wat op tv terugkijken of zo. Goed te doen dus. En nu we het dan toch over de tuin hebben.... het is een geweldig jaar voor de bessen, de rozen, de hortensia's..... We hebben zo ontzettend veel bessen.....de rode bessenstruiken zijn altijd het eerst aan de beurt... ik had een paar weken terug niet eens door dat ze al rijp waren, want de eerste struik die in het zicht stond was kennelijk wat later met zijn bessen. Zo kwam het dat de achterste struik al flink door de vogels was bezocht. Maar er was genoeg over voor ons.... De struiken met de zwarte bessen zaten boordevol. Daar houden de vogels niet zo van, van die zwarte bessen...Om zo te eten zijn ze ook niet zo lekker, maar als jam of siroop.... heerlijk...... En als je ze plukt dompel je je onder in een geur van cassis... echt heerlijk ruiken ze. En dan de witte bessen....... de takken van de struiken zijn zwaar van alle bessen. En witte bessen zijn, als ze goed rijp zijn, zo lekker om van te snoepen...ze zijn nl wat minder zuur dan de rode. Dus... de afgelopen weken stonden in het kader van bessen plukken en onkruid tussen de klinkers verwijderen. Druk druk druk. En dat moet ook wel, want over anderhalve week gaan we al weer naar Pacaud. Eigenlijk heb ik er geen tijd voor, haha... er moet hier nog zo veel gebeuren.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de rozen die allemaal zo geweldig bloeien..... het is een overdaad en kleur en geur... zelfs "opi"s" roos, die het altijd wat moeilijk heeft, had minstens vijf of zes bloemen (en had dit jaar geen last van beestjes, zoals luis). Over de hortensiás wil ik het maar helemaal niet hebben... één paars/roze zee van bloemen die alles overgroeien...maar het is een schitterend gezicht. Ben benieuwd hoe het in Pacaud is.... de droogte schijnt daar weer flink toe te slaan......we zullen het zien.......

These have been "weird" weeks so far weather-wise... I believe July was the hottest month ever... It was scorching hot last week too... well over 30 degrees! I must say I can handle it well at the moment. I even just kept working in the garden removing weeds from between the tiles... albeit with nice breaks inside with lots of tea (which I do enjoy in this heat) and catching up on TV or something. So, quite manageable. And speaking of the garden... it is a wonderful year for the berries, the roses, the hydrangeas... We have so incredibly many berries... the redcurrant bushes are always the first to ripen... a few weeks ago I didn't even realize they were ripe yet, because the first bush in sight was apparently a bit late with its berries. That's why the back bush had already been heavily visited by birds. But there was plenty left for us... The blackcurrant bushes were bursting at the seams. The birds don't really like those blackcurrants... They aren't that tasty to eat raw either, but as jam or syrup... delicious... And when you pick them, you immerse yourself in the scent of cassis... they really smell wonderful. And then the whitecurrants... the branches of the bushes are heavy with berries. And whitecurrants, when they are fully ripe, are so tasty to snack on... you see, they are a bit less acidic than the red ones. So... the past few weeks have been all about picking berries and removing weeds from between the paving stones. Busy, busy, busy. And rightly so, because in a week and a half we are already heading to Pacaud. Actually, I don't have time for it, haha... there is still so much to do here. And I haven't even mentioned the roses yet, which are all blooming so wonderfully... it is an abundance of color and fragrance... even "Grandpa's" rose, which always struggles a bit, had at least five or six flowers (and didn't have any trouble with pests like aphids this year). I won't even mention the hydrangeas... a purple/pink sea of ​​flowers overgrowing everything... but it is a magnificent sight. I wonder how things are in Pacaud... the drought seems to be hitting hard there again... we shall see...

 

Dochterlief had een verrassing voor ons.... kaartjes voor een  iepenloftspul in Bakkeveen. Dat heeft even een verklaring nodig... iepenloftspul is iets wat je in deze tijd in de Friese dorpen regelmatig tegenkomt. Het zijn openlucht voorstellingen, in het Fries gesproken, van plaatselijke toneelverenigingen. In ons dorp worden ze ook altijd gehouden. Ik ben er nog nooit geweest. Eigenlijk nooit over nagedacht ook. Totdat dus Harmke met kaartjes kwam voor het iepenloftspul in Bakkeveen....want...."mama, jij vindt de boeken van Ilja Gort toch zo leuk?" . Ja inderdaad heb ik op mijn laatste verblijf in ons huisje in Pacaud wel een stuk of zes boeken van hem gelezen met veel plezier... Eén van die boeken was "De Vulkaan"  wat gaat over een wijnliefhebber die een wijndomein erft in een slaperig Frans dorpje. Dat dorpje wil hij weer wat leven in blazen. Hij laat zich verkiezen tot burgemeester en probeert een manier te vinden om het dorpje op de kaart te zetten.....

Laat dat boek nou bewerkt zijn tot een iepenloftspul. Dochter had dit op haar werk gehoord en dacht meteen aan ons... dat moesten we meemaken! Dus werden we met kaartjes verrast. Met z'n drieën togen we vrijdagavond naar Bakkeveen. Prachtig, bloedheet weer, maar goed te doen om 21.00 uur 's avonds. Ik was erg benieuwd hoe het zou zijn... een Frans verhaal en dan in het Fries... zouden er nog Franse dingen in voorkomen of was alles omgezet naar en in het Fries? Het antwoord hoefde niet lang op zich te wachten... toen we bij de boerderij aankwamen waar het iepenloftspul werd gehouden klonk ons de Franse muziek al in de oren. Een accordeoniste en en gitarist vertolkten onder een prieeltje al Franse chansons... een idyllisch plaatje, want naast hen stond een oude oranje Citroen Dyane (denk tenminste dat het er zoeentje was)... het was warm... de Franse sfeer zat er meteen in..... Er was een tribune waar je plaats kon nemen (gelukkig waren er kussentjes voor onder je billen) en voor de tribune was een dorpspleintje gecrëeerd, compleet met een Frans cafeetje. Ik ga niets verklappen over de verdere inhoud van het stuk, maar wat was het leuk! Het was toch wel echt Frans, en wel Fries gesproken, maar er werden ook veel Franse termen doorheen gegooid.. en grappig.... in deze entourage kon dat gewoon....... Er werden een paar Franse chansons gezongen, die dan wel in het Fries ten gehore werden gebracht....maar dat klonk goed....en met op het eind "non non rien a changé" , het sluitstuk dat Gerard Alderliefste bij zijn optredens ook vaak gebruikt als laatste chanson. Deze keer in het Fries en het hele publiek (ja, uitverkocht!) zong mee..... Jammer dat er maar een paar voorstellingen van zijn......

En leuk detail was nog dat de wijn die werd geschonken tijdens de pauze van het chateau van Ilja Gort kwam...........

 Ook in Nederland hoef je Frankrijk zeker niet te missen! Afgelopen zondag was er in Elsloo een optreden van "Les Copains", drie heren die Franse chansons ten gehore brengen, en dan de vaak wat "oudere", en bij het publiek, vaak wat minder bekende chansons. We hadden ze jaren geleden al een keer gezien in Ter Idzard in het kerkje dus toen we een aankondiging zagen van een optreden in Elsloo moesten we daar natuurlijk naar toe! En nog wel een openlucht optreden! Daar hou ik van... dat heeft altijd zo'n sfeer en het is vaak erg gezellig. Dus kaartjes gekocht en met z'n drietjes, Frank, Harmke en ik, togen we naar Elsoo. Op een mooie lokatie in een prachtige tuin, Alleen die tuin was al de moeite waard om naar toe te gaan met een vijver, bloemen, leuke zitjes......Achterin de tuin een aantal stoelen....ik schat een stuk of 50 (maar ik kan niet goed schatten) en daarvoor een tentdoek waaronder de heren zouden gaan spelen. Natuurlijk ontbrak de wijn niet...want zeg nou zelf...wat is een een optreden met Franse chansons zonder wijn? Dus gewapend met een glas wijn namen we plaats op de stoelen. De zon scheen maar in de lucht wisselden wolken en blauwe lucht elkaar af..... we zouden het wel zien of er spetters naar beneden zouden komen... de heren konden gelukkig droog staan. Het publiek druppelde binnen.... het "grijze haar"-gehalte vierde hoogtij en dochter Harmke was met haar 31 jaar dan ook verweg de jongste.

Het optreden was geweldig, drie heren op accordeon, gitaar en contrabas, die vaak wat oudere chansons ten gehore brachten. Zanger Paul heeft een heel prettige stem en een geweldig Franse uitspraak (naar mijn bescheiden mening). Leuk om liedjes van Brassens en Maxime le Forrestier te horen, maar ook zangeres Zazz " kwam voorbij". Al met al een heel geslaagde middag. Want wat hou ik er toch van... zo'n gezellig intiem optreden in de buitenlucht, in zo'n mooie tuin, samen met je man en dochter en dan ook nog Franse chansons..........en..... op een paar kleine spettertjes na bleef het ook nog droog!!

Voor de mensen die wat meer willen weten over "Les Copains" : https://www.lescopains.nl

You certainly don't have to miss out on France in the Netherlands either! Last Sunday, there was a performance in Elsloo by "Les Copains," three gentlemen who perform French chansons, specifically the often somewhat "older" ones, which are often less well-known to the audience. We had seen them years ago in the little church in Ter Idzard, so when we saw an announcement for a performance in Elsloo, naturally we had to go! And an open-air performance at that! I love that... it always has such a great atmosphere and is often very enjoyable. So we bought tickets, and the three of us—Frank, Harmke, and I—headed to Elsloo. It was a lovely location in a beautiful garden. That garden alone was worth the trip, with a pond, flowers, and nice seating areas... At the back of the garden were a number of chairs... I estimate about 50 (but I'm not very good at estimating), and in front of them a canvas tent under which the gentlemen were going to play. Naturally, the wine was not missing... because let's be honest... what is a performance of French chansons without wine? So, armed with a glass of wine, we took our seats. The sun was shining, but clouds and blue skies alternated in the sky... we would just have to wait and see if any raindrops came down... fortunately, the gentlemen were able to stay dry. The audience trickled in... the "grey hair" factor was in full swing, and at 31, daughter Harmke was by far the youngest. The performance was fantastic: three gentlemen on accordion, guitar, and double bass, often performing somewhat older chansons. Singer Paul has a very pleasant voice and excellent French pronunciation (in my humble opinion). It was nice to hear songs by Brassens and Maxime le Forrestier, but singer Zazz also made an appearance. All in all, a very successful afternoon. Because how I love it... such a cozy, intimate performance outdoors, in such a beautiful garden, together with your husband and daughter, and French chansons to boot..........and..... apart from a few small splashes, it stayed dry too!!

 

Nog even lekker zitten op mijn favoriete plekje bij de ezeltjes.  De laatste ochtendwandeling... morgen weer naar Nederland..het is heerlijk om hier nog even te lopen... er bloeien weer andere bloemen dan drie weken terug... nu zijn het de bramen, het vingerhoedskruid, heel veel margrietjes... oo en de kleine bosaardbeitjes worden rijp.. ik kon al een handjevol plukken.....Wat zal ik dit weer missen, de rust, de stilte.....

 

 Als je dan net voor je vakantie zit denk je: drie weken.... wat een heerlijke eeuwigheid om in Frankrijk te zitten........en nu.... pfoeiiii... drie weken om.....  Eigenlijk zouden we morgen naar huis moeten, maar er is nog best wel wat te doen hier...... gisteren nl niet veel gedaan... alhoewel... we kregen B en B voor de lunch, De Nederlanders die we op de lunch in Lachaux hebben ontmoet. Dan wil je toch je huis een klein beetje opgeruimd hebben en wat lekkers maken. Dat lekkers werd dit keer de koude courgettesoep, altijd heerlijk met het warme weer, daarna kaastaart met tomatensalade en als toetje had ik mango-ijs gemaakt. Ik heb hier een ijsmachine, een andere dan ik in Nederland heb, en die doet toch niet helemaal wat íe zou moeten doen dus ik had al plan B achter de hand, panna cotta. Het ijs wilde weer niet erg opstijven maar dat ontdekte ik op tijd en had het daarna in de vriezer gezet en steeds met de hand doorgeroerd. Resultaat was dat we een heerlijk grand desert kregen: en ijs, en panna cotta en een stukje Franse appeltaart die B en B hadden meegenomen. Heerlijk zitten te kletsen tijdens de lunch. In juli gaan we hun kant op. Ze zitten hier vlakbij en we rijden vaak door hun gehuchtje...... Grappig was dat zij kennissen hebben die in Tijnje wonen, op de Polderdijk..... wat is de wereld dan toch klein......

En dan zijn we dus weer aan onze laatste dagen toe hier...... Ik ga kijken hoe het allemaal loopt vandaag en wanneer we weg gaan. Waar ik nl tegenop zie is om zaterdag laat aan te komenen zondag de hele dag onder de pannen te zijn. We zijn bij Wieger Jan uitgenodigd voor de lunch, en dat is de enige dag dat kan, want maandag vliegen hij en Keila  weer terug naar Brazilie. Ook nog een optie is om te kijken of ik a.s. maandag vrij kan krijgen, een extra dag...... dat zou dan wel heel fijn zijn... misschien dat ik Gerjo daarover straks even ga appen....... zou mij een stuk rust geven denk ik......