Zaterdag met omi en Harmke naar Noordwolde geweest voor een High Tea. En hoewel de weersvoorspellingen niet al te best waren hebben we heerlijk de hele middag buiten gezeten....... De Buytenplaats blijft toch een heerlijk plekje om van een High Tea te genieten om mijn verjaardag te vieren... eigenlijk zou Frank er ook bij moeten zijn, maar die zit al in Frankrijk en eerlijk.... uitstellen? Je weet maar nooit hoe het gaat........Die High Tea met Frank doen we dan wel na onze vakantie!

Noordwolde..... we konden heerlijk buiten zitten. Wat een leuk plekje is het daar toch....de blauwe regen bloeide over de pergola...prachtig.....viooltjes in bakken en potten.....daar kom ik zo nog even op terug.... Eerst even de High Tea.. die weer heerlijk was........Lekker een glaasje bubbeltjes vooraf en daarna weer lekkere hartige en zoete hapjes....Zelfs omi heeft flink mee zitten eten. Het was gezellig en we hebben veel gepraat... drie generaties dames bij elkaar...

Door al die prachtige viooltjes kwam het gesprek op een verhaal over viooltjes dat mij vroeger werd verteld. Bij dat verhaal had je een bijna uitgebloeid viooltje nodig.... daar trok je dan voorzichtig de verwelkte bloemblaadjes van af en dan hield je, tussen de groene schutblaadjes, de start van de zaaddoos over, die net op een poppetje leek... een rompje, een kraagje en een hoofdje.... en nu is het jammere dat ik me het verhaal niet meer herinner, alleen het laatste deel: het mannetje zat op de tafel en omdat hij altijd zo schopte hadden ze zijn beentjes in een zak gestopt. Als je dan het uitgebloeide viootlje neemt en ontdaan hebt van de verwelkte blaadjes zit er dus tussen de kroonblaadjes een "mannetje" met aan één kant een zacht paarsgroen lang "lipje".... als een soort zakje... en als je daar dan voorzichtig aan trekt komen er twee sprietjes tevoorschijn... twee beentjes....... Ik kan het verhaal nergens op internet terugvinden.......zou het wel een "bekend" verhaaltje zijn of is het iets dat mijn grootvader vroeger zelf heeft verzonnen.... ik weet het niet.........

On Saturday, I went to Noordwolde with Grandma and Harmke for a High Tea. And although the weather forecast wasn't all that great, we spent the whole afternoon sitting outside....... De Buytenplaats remains a lovely spot to enjoy a High Tea to celebrate my birthday... actually, Frank should be there too, but he is already in France and honestly... postpone it? You never know how things will turn out........ We'll do that High Tea with Frank after our holiday then!

Noordwolde..... we were able to sit outside wonderfully. What a lovely spot it is there.... the wisteria bloomed over the pergola... beautiful..... violets in containers and pots..... I'll come back to that in a moment.... First, the High Tea.. which was delicious again........ A nice glass of bubbly beforehand and then more tasty savory and sweet treats.... Even Grandma ate heartily. It was cozy and we talked a lot... three generations of ladies together...

Because of all those beautiful violets, the conversation turned to a story about violets that was told to me when I was younger. For that story, you needed a nearly spent violet.... you would carefully pull off the withered petals, and then, between the green bracts, you were left with the beginning of the seed pod, which looked just like a little doll... a little body, a little collar, and a little head.... and now the unfortunate thing is that I don't remember the story anymore, only the last part: the little man sat on the table and because he was always kicking, they had put his little legs in a bag. If you then take the spent violet and have stripped it of the withered petals, there is a "little man" between the petals with a soft, long, purple-green "lip" on one side... like a sort of little bag... and if you then pull on it gently, two little tendrils appear... two little legs....... I can't find the story anywhere on the internet....... could it be a "well-known" story or is it something my grandfather made up himself years ago.... I don't know.........

 

Vreemd hoor, een ochtendwandeling zonder Barkley, die zit al lekker in Frankrijk...nog eventjes en dan ga ik ook.....

Ochtendwandeling,,,,,, om toch wat stappen te maken..... anders kom ik niet ver op zo'n dag...

Het had vanncht blijkbaar geregend en nog steeds kwamen de druppels zachtjes naar beneden...maar toch naar buiten.... het was net licht en wat heiig maar totaal niet koud en eigenlijk was het heerlijk lopen... alleen mijn schoenen waren na twee passen in het hoge gras al doorweekt..... daar moeten toch maar eens een paar mooie wandelschoenen voor in de plaats komen...

Het was stil buiten...heel zachtjes hoorde je wat verkeer zo nu en dan en verder waren het alleen de vogeltjes die er op los kwetterden. Langs de berm het gele raapzaad en eindelijk komt nu ook het Fluitekruid los, dat is laat dit jaar.... er zijn jaren geweest dat het rond mijn verjaardag al bijna op zijn eind liep, nu moet het eigenlijk nog beginnen met bloeien..... Onderweg ving ik flarden van heerlijke geuren op... ik denk de meidoorn die ook begint te bloeien. Helaas geen reeen onderweg gezien, die zaten vast lekker in het bos.

En ook al zien de foto's er misschien wat grijs uit... het was prachtig buiten.......

Strange, really, a morning walk without Barkley; he's already comfortably in France... just a little while longer and then I'll be off too... Morning walk... just to get some steps in... otherwise I won't get very far on a day like this... Apparently it had rained last night and the drops were still coming down softly... but out I went anyway... it was just getting light and a bit hazy but not cold at all, and actually it was lovely walking... only my shoes were soaked after just two steps in the tall grass... I really need to replace them with a nice pair of walking shoes... It was quiet outside... you could hear some traffic very softly every now and then, and otherwise it was just the birds chirping away. Along the roadside was the yellow rapeseed, and finally the Cow Parsley is starting to come out now too; that is late this year... there have been years when it was almost winding down around my birthday, now it actually still has to start blooming... Along the way, I caught snippets of wonderful scents... I think it was the hawthorn, which is also starting to bloom. Unfortunately, didn't see any deer along the way; they were probably enjoying themselves in the woods. And even though the photos might look a bit grey... it was beautiful outside.......

 

Kijk nou toch eens hoe prachtig... die servieskast.... met al die prachtige soepterrines, borden en schaaltjes..........

Gisteravond.... en nu al één van mijn favoriete restaurants (ook al was ik er gisteren voor het eerst haha)......

Heleen en ik waren door Marjan uitgenodigd voor een etentje in Kallenkote op de Maargies Hoeve. Er is daar een kooklokaal waar je op woensdag- en vrijdagavond kunt eten. Je eet wat de pot schaft. Verder heeft de Maargies Hoeve ook een theetuin, een winkel en je kunt op de boerderij kijken......

Het kooklokaal is gevestigd in de oude school van Kallenkote en de entourage is helemaal mijn ding. Zoooo geweldig. Tussen 17.30 en 18.00 uur kun je aanschuiven en wordt er een driegangen maaltijd geserveerd op geweldig Frans bloemetjes servies...... Zo voor mij........zo leuk....... De inrichting was ook echt geweldig met oude serviezen, oude tafels..... heerlijk....

We kregen een soep van rode uien, asperges met ham en salade en aardappeltjes en na een proeverij van toetjes van eigen zuivel en grond.  De toetjes werden op een houten plank geserveerd en onze toetjes werden binnen gebracht met een spuitende kaars,,, ik dacht nog... wie is er dan jarig.... nou... dat was ik dus.... hahaha.......Had Marjan geregeld en de hele eetkamer zong me zelfs toe... echt geweldig!

Wat een gezellige avond was dat........

Just look how beautiful... that china cabinet... with all those gorgeous soup tureens, plates, and small bowls.......... Last night.... and already one of my favorite restaurants (even though yesterday was my first time there haha)...... Heleen and I were invited by Marjan for dinner at the Maargies Hoeve in Kallenkote. There is a cooking studio there where you can eat on Wednesday and Friday evenings. You eat whatever is on the menu. Furthermore, the Maargies Hoeve also has a tea garden, a shop, and you can visit the farm...... The cooking studio is located in the old school in Kallenkote and the ambiance is totally my thing. Sooooo amazing. Between 5:30 PM and 6:00 PM you can take a seat and a three-course meal is served on wonderful French floral tableware...... So for me........so nice....... The decor was also really amazing with antique crockery, antique tables..... lovely.... We were served red onion soup, asparagus with ham and salad and potatoes, followed by a tasting of desserts made from their own dairy and land. The desserts were served on a wooden board and our desserts were brought in with a candle spraying... I was thinking... who's having a birthday then.... well... that was me.... hahaha....... Marjan had arranged it and the whole dining room even sang to me... truly amazing! What a lovely evening that was........

 Zoals ik al zei.... het stukje over het geweldige schilderij van ons huisje in Frankrijk kreeg nog een staartje.... het vervolg dus......

We zaten heerlijk buiten aan de wijn met hapjes...... ik vertelde dat Frank al vertrokken was naar Frankrijk met zijn oude cabriootje, een oude Samba...... staat de man van collega Yvette op en verdwijnt opeens naar binnen.......

komt hij even later terug met een miniatuur autootje in zijn hand ........ een Talbot Samba.... ook rood, alleen geen cabrio...... nou ja..... hoe kan het? Bleek hij in zijn jonge jaren ook zo'n rode Talbot Samba te hebben gehad (toch niet de meest voorkomende auto).

We kwamen op het leuke idee om het schilderij van ons huisje te fotograferen met de miniatuur Samba op de voorgrond. Zo gezegd, zo gedaan,,,,,,

Foto verzonden naar Frank met tekst in de trant van: kijk... we zijn er al.........

Frank zag de foto toevallig toen ik hem aan de telefoon had... verbazing alom....He??? Wat? Hoe dan???

Hihihi... 

 

Of ik zin had in een wijntje na het werk, vroeg collegaatje Yvette me..... Natuuuuurlijk....... altijd......We kennen elkaar uit de opleiding toen we aan onze nieuwe job begonnen, zo'n anderhalf jaar geleden.... leuke opleiding met een leuke groep mensen..... we kwamen niet allemaal bij hetzelfde onderdeel terecht maar kwamen elkaar wel altijd in de gangen van het grote gebouw in Groningen tegen. Daar, waar ik het ontzettend naar mijn zin had in het leuke team, moest zij echt vechten binnen haar afdeling om er iets van te maken. Totdat het genoeg was en ze de stoute schoenen aantrok en uiteindelijk naar ons team werd overgeplaatst. Geweldig, en wat was ik blij voor haar, ik had me al bijna schuldig gevoeld dat wij het zo goed hadden getroffen terwijl het voor haar zo moeilijk was. Maar nu zitten we al weer een jaar bij elkaar in het team en merk je dat je de liefde voor bepaalde dingen deelt...en eentje daarvan is een lekker glas wijn. Dus of ik zin had om langs te komen.

Zo stapte ik gister na het werk in mijn gif-groene Chevvie. Op een heerlijk plekje in Groningen woonde ze daar met haar man. Ik was er nog nooit geweest en moest natuurlijk eerst dat prachtige oude huis zien waar ooit een grote aanbouw was gedaan, maar wel zo mooi dat de oude sfeer van het huis behouden bleef. Haar man kwam naar beneden om kennis te maken en hoe het precies ging weet ik niet meer, we hadden het geloof ik over schilderijen en hij wees achter mij, zo in de trant van: hoe vond je het? Ik draaide me om en wat stond daar op een bankje?

Een geweldig schilderij van ons Franse huisje in Pacaud.......huh? wat? hoe dan? Tot in de details stond ons huisje mij daar aan te staren.....

Dat Yvette schilderde wist ik, maar dit....... ons huisje........?

Voor mijn verjaardag van a.s. maandag........

Nou daar was ik toch wel een beetje ondersteboven van.... zo'n cadeau.... uit het niets........

Dat was best wel even slikken.......

Stiekem had ze op Facebook foto's opgezocht om een indruk te krijgen en was toen gaan schilderen.......met commentaar van haar echtgenoot, die erg precies is, want bouwkundig moest het ook allemaal kloppen, inclusief een deukje in het dak.......

Wat een cadeau............pfffffffffff

Maar.... oordeel zelf.........

Overigens.... het glas wijn kwam er ook nog hoor...met Franse kaasjes en heerlijk buiten in het zonnetje...enne... dit verhaaltje krijgt nog een heel grappig staartje, maar dat morgen.........

My colleague Yvette asked me if I fancied a glass of wine after work... Ofcourse... always... We know each other from our training when we started our new jobs about a year and a half ago... a fun course with a nice group of people... we didn't all end up in the same unit, but we always ran into each other in the hallways of the big building in Groningen. There, where I was having a fantastic time in the nice team, she really had to fight within her department to make something of it. Until enough was enough and she took the plunge and was eventually transferred to our team. Amazing, and I was so happy for her; I had almost felt guilty that we were so lucky while it was so difficult for her. But now we've been on the same team for a year already, and you notice that you share a love for certain things... and one of them is a nice glass of wine. So, she asked if I wanted to come over. And so, yesterday after work, I got into my bright green Chevvie. She lived there with her husband in a lovely spot in Groningen. I had never been there before and, of course, I first had to see that beautiful old house where a large extension had once been added, yet so beautifully preserved that the old atmosphere of the house remained. Her husband came downstairs to introduce himself, and I don't remember exactly how it went; I think we were talking about paintings and he pointed behind me, as if to say: how did you like it? I turned around and what was standing there on a bench? An amazing painting of our little French house in Pacaud.......huh? what? how? Our little house stood there staring at me, down to the last detail..... I knew Yvette painted, but this....... our little house........? For my birthday this coming Monday........ Well, I was really a bit knocked off my feet by that.... such a gift.... out of the blue........ That was quite a shock....... She had secretly looked up photos on Facebook to get an impression and then started painting.......with commentary from her husband, who is very precise, because everything had to be structurally correct too, including a little dent in the roof....... What a gift............pfffffffffff But.... judge for yourself......... By the way.... the glass of wine arrived too, mind you...with French cheeses and lovely outside in the sunshine...and... this little story has a very funny ending, but that tomorrow.........

 En of we nog niet genoeg Frankrijk hadden gehad dit weekend, las ik zondagochtend in het één of andere sufferdje dat er een middag met Franse chansons was in Beetsterzwaag... in Beetsterzwaag notabene, nauwelijks drie dorpen hiervandaan! Wahaaaaa.... heen natuurlijk. Georganiseerd door de Alliance Française. De chansons werden vertolkt door Frédéric Dorfmann (noooooit van gehoord). Alleen met zijn gitaar stond hij daar en speelde liedjes van de "ouder garde" chansonniers....., Brel, Aznavour, Reggiani, Serge Gainsbourg etc. Tijdens de liedjes werd er uitleg gegeven en droeg hij gedichten voor, dit alles in het Frans; de organisatie lag immers bij de Alliance Française.

Ik heb Frédéric eens even opgezocht op het internet en daar vond ik best wel wat over hem. Van origine Fransman maar al jaren en jaren in Nederland (natuurlijk kwam hij hier voor de liefde). Leraar Frans en heeft hier als zanger zijn sporen verdiend met o.a. eind jaren 90 winnaar van de publieksprijs op het Concours de la Chanson We hebben een tijdje met hem staan praten en hij vertrouwde ons toe dat hij wel heimwee had naar Frankrijk, hoewel hij het hier in Nederland goed naar zijn zin had.

Maar wat een leuke middag hebben we weer gehad...... deze man ga ik in de gaten houden.......

And as if we hadn't had enough of France this weekend already, on Sunday morning I read in some rag or other that there was an afternoon of French chansons in Beetsterzwaag... in Beetsterzwaag, of all places, barely three villages away! Wahaaaaa... off we went, of course. Organized by the Alliance Française. The chansons were performed by Frédéric Dorfmann (never heard of him). Just with his guitar, he stood there playing songs by the "old guard" of chansonniers... Brel, Aznavour, Reggiani, Serge Gainsbourg, etc. During the songs, explanations were given and he recited poems, all in French; after all, the organization was handled by the Alliance Française. I looked up Frédéric on the internet and found quite a bit about him. Originally French, but in the Netherlands for years and years (naturally, he came here for love). A French teacher who made his mark here as a singer, including winning the audience award at the Concours de la Chanson in the late 90s. We stood talking with him for a while and he confided in us that he was homesick for France, even though he was enjoying himself here in the Netherlands. But what a lovely afternoon we had again...... I'm going to keep an eye on this man.......

 

Nog vier weekjes en dan is het ein-de-lijk!!! Frankrijk-tijd........Toen we ons huisje kochten hadden we niet kunnen denken dat het deze keer zoooooo lang zou duren voordat we weer zouden gaan...inmiddels is het nu al ruim 7 maanden geleden...... En wat voor maanden, ze zijn wel omgevlogen door alle drukte rondom mama. En nu... nu komt er eindelijk weer wat rust.. mama zit op een fijn plekje in Wolvega waar ze het erg naar haar zin heeft, wij zijn blij om de goede en lieve zorg die ze daar krijgt (hoe heerlijk is het alleen al om niet steeds bij te houden wanneer, welke en of ze medicatie krijgt).

En toen was daar gisteren zomaar een kleine Franse markt in Meppel.... georganiseerd door de Alliance Francaise aldaar.  Vriendin Marjan kwam er mee aanzetten dat dit nu net wat voor andere vriendin Heleen en mij was. Wat doen we??  Haha.....gaan natuurlijk!!!

En wat was het leuk! In de Grote Kerk in Meppel... een stuk of 12 kraampjes over Frankrijk en met Franse heerlijkheden....Bij binnenkomst werd je al verrast met een Madeleine of Profiteroles. Er was een standje van Ici Paris met parfums van Guerlain. Daar moest ik natuurlijk even snuffelen!! Guerlain... een heel goede kennis van ons, Anton, was daar in eerdere jaren creatief directeur, dus die naam blijft altijd trekken. We kregen een proefpakketje mee met twee geurtjes! (uuhhh, ben ik niet over drie weken jarig???). Er was een geweldig standje met de heerlijkste Franse koekjes die we allemaal mochten proeven.... knapperiger kun je ze niet krijgen......natuurlijk moest er van elke smaak een pakje mee!

Dan de Meppelse kaasboer met de heerlijkste worst en kazen.... dat werd ook weer proeven en natuurlijk verdween er kaas en worst in onze tassen. Bij de wijnman waren we al helemaal niet meer weg te slaan..... alles moest geprobeerd worden.......en dat had gevolgen.........

In een hoekje werden Franse chansons gezongen door een mevrouw, begeleid door een meneer. Het klonk geweldig en daar moesten we natuurlijk ook even polshoogte nemen......Op dat moment werd net La ballade des gens heureux ingezet, en.... wie van mijn leeftijd kent dat lied nou niet....nou, ikke wel... en ook helemaal uit mijn hoofd.....dus ik zong volle borst mee... het zingende koppel was helemaal onder de indruk... waarschijnlijk niet van mijn zangkwaliteiten, maar wel van het feit dat ik dat lied helemaal kon meezingen... toen ik ook nog Le Printemps en Fais comme l'oiseaux volledig mee kon zingen kon ik natuurlijk helemaal niet meeer kapot....waar ik al die teksten toch van kende? Tsja... je houdt van Franse chansons of niet..( eindelijk na vier weken "leren" heb ik dan ook de tekst van Belle, het prachtige lied uit de musical Notre Dame de Paris helemaal onder de knie, maar dat terzijde). De mannelijk helft van het duo kwam later nog een keer naar me toe om te vertellen hoe leuk hij het had gevonden... haha... ik plaats hier straks een filmpje bij.... eigenlijk schaam ik me nu dood, hoe het klinkt en zo... maar ach... wat een lol hebben we gehad.... maar ik moet zeggen, mijn "durf" kwam vast uit al die geproefde wijntjes.....😂😂.

Er was overigens ook een klarinet-ensemble, dat het Frans zingende duo, wat overigens echt superleuk klonk, vooral als ik niet meezong, afwisselde. Toen we binnen kwamen in de kerk hoorde ik nog net de laatste tonen van Bizet's Parelvissers... Au fond du temple saint, nog altijd één van mijn lievelingsmelodieen (en het zat ooit in  het repertoire van The Ten Tenors, dus die Franse tekst ken ik natuurlijk ook). Toen het ensemble plaats nam om opnieuw een kwartiertje muziek ten gehore te brengen, trok ik mijn stoute schoenen aan, of nee, die had ik natuurlijk door die wijnproeverij al aan, om te vragen of ze dat nogmaals wilden spelen... en natuurlijk wilden ze dat........het was geweldig!!!!

Nadat we nog wat flessen heerlijke wijn hadden ingeslagen werd het tijd om ons weer naar huis te begeven..... nou..... mensen.... nog vier weekjes........dan ga ik weer naar Frankrijk, naar ons plekje...... dit geweldig leuke marktje, met de meest leuke standhouders, heeft mijn zin om naar Frankrijk te gaan alleen maar meer aangewakkerd (voor zover dat nog meer kon😁)......

impressie van de markt

Au fond du temple saint door het klarinet ensemble en dan vind ik me zowaar op Youtube ook nog de uitvoering van The Ten tenors, met Stewart, op 3.14 min. nog even groot in beeld

Au fond du temple saint by the clarinet ensemble, and then I actually find the performance by The Ten Tenors on YouTube as well, with Stewart, briefly appearing in large print at 3:14 min.

En dan hieronder het filmpje..... (maar ik plaats hem toch want het was zo leuk)

And then the video below..... (but I'm posting it anyway because it was so much fun)

Just four more weeks and then it is fi-nal-ly!!! France time........ When we bought our little house, we couldn't have imagined that it would take sooooo long this time before we went again... by now it has already been well over 7 months...... And what months they have been, they have certainly flown by due to all the hustle and bustle surrounding Mom. And now... now there is finally some peace again.. Mom is at a lovely spot in Wolvega where she is very happy, and we are pleased with the good and loving care she is receiving there (how wonderful it is just not to constantly have to keep track of when, which, or if she is getting medication).
And then yesterday, out of the blue, there was a small French market in Meppel.... organized by the local Alliance Francaise. Friend Marjan suggested that this was just the thing for another friend Heleen and me. What do we do?? Haha.....of course we go!!!

And it was so much fun! In the Grote Kerk in Meppel... about 12 stalls about France and with French delicacies.... Upon entering, you were already surprised with a Madeleine or Profiteroles. There was a stand from Ici Paris with perfumes by Guerlain. Of course, I had to have a sniff there!! Guerlain... a very good friend of ours, Anton, was creative director there in previous years, so that name always draws me in. We received a sample pack with two fragrances! (uhhh, isn't my birthday in three weeks???). There was an amazing stand with the most delicious French cookies that we all got to taste.... You can't get them any crispier... naturally, we had to take a packet of every flavor!

Then the cheesemonger from Meppel with the most delicious sausages and cheeses... that meant tasting again, and naturally, cheese and sausage disappeared into our bags. We couldn't tear ourselves away from the wine man... everything had to be tried... and that had consequences...

In a corner, French chansons were being sung by a lady, accompanied by a gentleman. It sounded wonderful, and naturally, we had to check it out... At that moment, *La ballade des gens heureux* started playing, and... who of my age doesn't know that song... well, I do... and completely by heart... so I sang along at the top of my lungs... the singing couple was completely impressed... probably not by my singing abilities, but by the fact that I could sing along to the whole song... when I could also sing along fully to *Le Printemps* and *Fais comme l'oiseaux*, I was naturally completely unstoppable... where did I know all those lyrics from? Well... you either love French chansons or you don't..(finally, after four weeks of "studying," I have completely mastered the lyrics to Belle, the beautiful song from the musical Notre Dame de Paris, but that's beside the point). The male half of the duo came up to me again later to tell me how much he had enjoyed it... haha... I'll post a video here later.... actually, I'm mortified right now, how it sounds and all... But oh well... what fun we had... but I have to say, my "boldness" probably came from all those wines I tasted.....😂😂.

There was also a clarinet ensemble, by the way, alternating with the French-singing duo—which sounded really great, especially when I wasn't singing along. When we entered the church, I just managed to hear the last notes of Bizet's *The Pearl Fishers*... *Au fond du temple saint*, still one of my favorite melodies (and it was once in the repertoire of The Ten Tenors, so naturally I know the French lyrics too). When the ensemble took their seats to play music for another fifteen minutes, I plucked up the courage—or no, I had already put it on because of that wine tasting, of course—to ask if they wanted to play it again... and of course they did........it was amazing!!!!

After we had stocked up on a few more bottles of delicious wine, it was time to head back home..... well..... folks.... just four more weeks........then I'm going back to France, to our little spot...... this wonderfully fun market, with the nicest stallholders, has only fueled my desire to go to France even more (as if that were even possible😁)......