Wat doe je op een zondag.... dan ga je naar de Brocante! Er was er eentje in Chatelus, hier drie kwartier rijden vandaan..... Daar gingen we naar toe..... met de cabrio.... de krakkemikkige Samba van Frank...... maar die hier in de omgeving echt thuis hoort.... maak maar eens een tochtje met de kap naar beneden hier over al die prachtige weggetjes... je bent verkocht....

We hadden geen brood meer en besloten bij de bakker in Mayet eerst brood te halen. Er is daar een bakkertje en die heeft een geweldige kassa, je kunt daar ook alleen contact betalen.... je geeft geld en dan drukt ze blijkbaar op wat toetsen en rollen de muntstukjes er aan de zijkant voor je uit... ik ben er weg van..... Ik kocht een heerlijk brood gevuld met schimmelkaas, het was nog warm dus dat hebben we onderweg meteen opgegeten..... Ondertussen zagen we de zon doorbreken ... dat werd straks: dak van de cabrio. 

In Chatelus aangekomen zagen we een parking-bordje voor de visiteurs van de brocante... nou... dan zouden er wel veel mensen verwacht worden.....haha er stonden wel vier auto's (nou moet ik bekennen dat er aan de rechterkant ook nog wat auto's stonden), maar druk was het nog niet.....

We liepen het dorp in en zagen al meteen de eerste tafeltjes met allerhande waar...bij een tafeltje kregen we meteen aanspraak... die mensen hadden een labrador bij zich, die dezelfde kleur had als onze Barkley... tsja... dan moet je natuurlijk wel even een gesprekje aan gaan.... We slenterden in het gezellige dorp door de straatjes. Er was een heus kasteeltje, of misschien een restant ervan, dat weet ik niet, en daar kon je ook de tuin in met een klimmetje naar boven zodat je een prachtig uitzicht had over het dorp. Er was een museum gemaakt van de oude school; een schoolklas uit oude tijden.... ontzettend leuk.... Het zonnetje scheen, vriendelijke mensen, wat wil je nog meer? Nadat we zo ongeveer door alle straatjes waren gelopen wilde ik bij het begin toch nog even bij dat ene kraampje kijken... ik had daar een prachtige confiture potje gezien..... die moest ik hebben natuurlijk! Het schoteltje, in dezelfde stijl maar het hoorde er niet bij, kreeg ik ook nog.

Daarna terug naar de auto, dak naar beneden en rijden... heerlijk..... je bent nog meer met de natuur verbonden want je hoort, ziet en ruikt nog meer...... blijkbaar vonden veel mensen het ook leuk want we werden constant toegeknikt, gezwaaid etc. We kregen onderweg nog wel een buitje, maar meestentijds hadden we een lekker zonnetje..... dat beloofd wat voor de komende week... er wordt beter weer voorspeld...... heb er zin in........

 

Toen we vorige week in le Mayet de Montagne op de markt waren, zag ik dat  er voor het monument aldaar een heleboel viooltjes waren aangepland. Nou ben ik ontzettend gek op viooltjes dus moest ik natuurlijk  even heel goed kijken. Zo mooi.  Toen dacht ik gelijk weer aan het verhaal over het viooltje. Dat vertelde mijn grootvader altijd als we bij hem in de tuin zaten en hij uitgebloeide viooltjes zag staan. Ik herinnerde me het verhaal niet helemaal maar welhet stukje met het bijna uitgebloeide viooltje. Omdat ik me alleen de clou van het verhaaltje nog herinnerde, en wat je dan deed met het uitgebloeide viooltje, heb ik die vraag op internet gezet en ja hoor, daar waren mensen die het verhaal kenden… er bleken zelfs meerdere verhalen de ronde te doen.

Hieronder volgen ze:

 

 Het “viooltjesmeisje” (zoals het vaak werd verteld)

Het verhaal ging meestal ongeveer zo (ik heb het zo dicht mogelijk bij jouw beschrijving gehouden, zoals het in Nederland en Vlaanderen werd verteld):

Er was eens een heel fijn en klein dametje, zo klein dat ze in een viooltje woonde. Ze droeg een prachtige japon, zo zacht en paars als fluweel.Overdag zat ze netjes stil in haar kamertje, maar o wee…ze had één ondeugend trekje: ze kon haar beentjes niet stilhouden.Als ze op haar tafeltje zat (dat zijn de blaadjes van het viooltje),dan schopte ze en wiebelde ze, steeds maar weer.De andere bloemen zeiden: “Dat hoort niet, zo’n dame hoort stil te zitten!”Maar ze luisterde niet… ze schopte en schopte,tot de bloem er bijna van trilde. Toen besloten de bloemen haar een lesje te leren.Ze zeiden: “Als jij je beentjes niet stilhoudt, dan stoppen we ze in een zak!” En zo gebeurde het…haar mooie jurk werd stukje bij beetje afgenomen (hier trek je de blaadjes los),tot je haar daar zag zitten, heel klein, met een kraagje om haar hals.En haar beentjes?Die werden samen in een zakje gedaan…en kijk maar goed… daar bungelen ze nog steeds.

En dan:

blaadjes voorzichtig verwijderen (haar jurk)

het “poppetje” zichtbaar maken (het hart van het viooltje)

en tot slot dat blauwige tongetje lostrekken → “de beentjes in de zak” 

Het  verhaal hoort bij mondelinge traditie: grootouders verzonnen of veranderden het vaak zelf een beetje.

 

Dit is nummer twee:

"There is an early twentieth-century English
pansy game or story that goes as follows. Five
beautiful daughters (the five petals are pulled
off and shown) all went to the ball in the most
lovely velvety ball gowns. They left their old
mother sitting all alone, with both legs in one
stocking (two spindly parts of the plant are
shown and then a little green covering is pulled
from it)."

 

Ik denk dat het tweede Engelse verhaaltje het meest in de buurt komt bij het verhaal dat mijn grootvader vertelde.

Overigens heb je voor het verhaaltje een net verwelkt viooltje nodig, met de bloemblaadjes er nog aan. Ik zou zeggen: probeer het eens en kijk………

 

 

 Het regent...... niet wat drupjes, maar echt regen... en zoals de lucht er nu uitziet zal dat nog wel even doorgaan zo....al hoewel... hier weet je het maar nooit..... zoals gisteren....... het regende met donkere luchten ....en nog geen tien minuten later kijk ik naar buiten en zie de zon met blauwe stukken lucht... wel niet te veel naar links kijken want daar was het nog erg grijs...maar toch... het weer kan hier zo omslaan......

Eigenlijk had ik geen zin in de ochtendwandeling...maar Barkley keek me zo smekend aan... dat kon ik niet weerstaan...en hij voelt zich de laatste dagen niet helemaal happy.... dus dit pleziertje wilde ik hem niet onthouden...dus, mijn nieuwe wandelschoenen gepakt, de oude hadden het twee weken terug begeven, waxcoat aan en gaan...... 

En wat is het dan eigenlijk toch lekker... het was grauw en grijs, het regende flink en de bewolking hing laag....wat een mooi gezicht was dat dan toch weer....en dan die stilte... dat je echt, echt niets anders hoort dan alleen de vogeltjes en de tikkende regen.....het blijft indrukwekkend hier. Barkley vond het allemaal wel lekker en snuffelde hier en daar... ik moest nog wel even op hem mopperen omdat hij natuurlijk net in die ene tuin waar we langskomen, bij de moestuin van de "Parijzenaars", zich eens even lekker wilde installeren om een bepaalde behoefte te doen...... NIET DAAR Barkley! Aan de andere kant van het pad is gelegenheid zat (maar blijkbaar zit dat niet zo lekker of zo). We maakten ons wandelingetje naar de ezeltjes, die zich niet lieten zien...te nat toch waarschijnlijk... toen keerden we toch maar om... snel naar huis...... Daar ga ik zo een ontbijtje maken met een lekkere omelet (ik had nog een meute eitjes van huis meegenomen en er was er maar eentje gebroken) en chocolat chaud, want dat hoort bij een Frans ontbijt vind ik (ik hou niet van koffie namelijk)......

Iedereen een fijne dag!

It is raining...... not just a few drops, but real rain... and judging by the sky right now, it will probably continue like this for a while... although... here you never know..... like yesterday....... it was raining with dark skies .... and not even ten minutes later I look outside and see the sun with patches of blue sky... don't look too far to the left though, because it was still very grey there... but still... the weather can change so quickly here......

Actually, I didn't feel like the morning walk... but Barkley looked at me so pleadingly... I couldn't resist... and he hasn't been feeling completely happy the last few days.... so I didn't want to deny him this little pleasure... so, grabbed my new walking shoes, the old ones had given out two weeks ago, put on my wax coat and off I went......

And how lovely it actually is... it was gloomy and grey, it was raining heavily and the clouds hung low.... what a beautiful sight that was again.... and then that silence... that you really, really hear nothing but the birds and the tapping rain..... it remains impressive here. Barkley seemed to enjoy it all and sniffed around here and there... I did have to scold him for a moment, though, because naturally, right in that one garden we pass, the "Parisians'" vegetable garden, he wanted to settle down comfortably to relieve himself... NOT THERE, Barkley! There is plenty of opportunity on the other side of the path (but apparently that doesn't feel quite right or something). We took our little walk to the donkeys, who didn't show themselves... probably too wet after all... so we turned around after all... quickly home...... I'm going to make breakfast there soon with a nice omelet (I had brought a batch of eggs from home and only one was broken) and hot chocolate, because I think that belongs to a French breakfast (I don't like coffee, you see)...... Have

a nice day everyone!

 

Hoog bezoek vanochtend......

Buurmeisjes Mia en Camelia (ik denk iets van tien en vijf jaar) stonden voor onze deur.... met cadeautjes! Twee mooie platen van vlinders (de moeite waard om op te hangen)  en nog een geschilderd gipsen hart. Nou.... ik voelde me vereerd. De dames kwamen eens even kijken hoe het hier was...... Kleine Camelia kletste honderd uit, maar was niet te beroerd, als we het weer eens niet verstonden, om het nog een keertje ratelend te herhalen. Gelukkig konden we zo nu en dan wel wat woorden oppikken en begrepen we elkaar (meestal) wel. Met Mia ging het praten een stukje makkelijker en, zoals ze vertelde, ze had op school ook Engels, dus we konden ook wel in het Engels vragen als we elkaar niet begrepen... geweldig toch? Camelia wilde het huis wel eens bekijken en vroeg of ze ook boven mocht zien. Het was wel klein vond ze. Toen maar even uitgelegd dat we maar met z'n tweeen waren, plus de hond, en niet zoals zij thuis met z'n vieren met drie honden er ook nog bij...... jaaaa, dat begreep ze wel. En we hadden ook nog een huis in Nederland... dat vond ze ook wel heel interessant. Het werd een gezellig half uurtje.....toen kwam buurvrouw Claire de dames halen... 

Distinguished visitors this morning...... Neighbor girls Mia and Camelia (I think about ten and five years old) stood at our door.... with presents! Two beautiful pictures of butterflies (worth hanging up) and a painted plaster heart. Well.... I felt honored. The ladies came to take a look around here...... Little Camelia chattered away, but wasn't too shy to rattle off the words again whenever we didn't understand her. Fortunately, we were able to pick up a few words every now and then and (mostly) understood each other. Talking was a bit easier with Mia and, as she explained, she had English at school too, so we could ask in English if we didn't understand each other... great, right? Camelia wanted to take a look around the house and asked if she could see the upstairs as well. She thought it was quite small. So I just explained that it was just the two of us, plus the dog, and not like her at home, with four of us and three dogs on top of that... yessss, she understood that. And we also had a house in the Netherlands... she found that quite interesting too. It turned into a pleasant half hour... then neighbor Claire came to pick up the ladies...

 

Woensdag!!! Arme Frank moet er weer aan geloven...... op woensdag is nl de Emmaus open! En daar moet ik natuurlijk naar toe..... Ik telde bijna de dagen af😁. Dus 's middags... op naar Puy Guillaume waar de Emmaus is. Auto in de schaduw geparkeerd...jaja... het is hier best wel zonnig, afgewisseld met wolken, maar best lekker weer........

Er is altijd zoveel dat ik nooit weet waar te beginnen...maar toch maar eerst naar de ruimte met "vaiselle" er boven... mijn favoriete plek, want daar staan de mooie serviezen, schalen etc. Tafels vol! Zoals ik vorig jaar al schreef: een walhalla voor iemand die gek is op serviesgoed...... En wat was er weer veel te zien....... pfffffffff. Ik had besloten heel selectief te werk te gaan.....want waar moet ik het allemaal laten... ons kleine huisje heeft maar beperkte ruimte (gelukkig zijn er plannen voor een keuken in de Grange, die grenst aan het grote terras) en ons keukentje in het huisje is echt piep en piep klein......

OOO en wat stond er weer mooi spul.... serviezen met vissen er op....hoe leuk om je forel, die eten we hier veel want er zijn twee forellen-kwekerijen hier in de buurt, op  zo'n bord te presenteren, of borden met jachtaferelen.......vorig jaar had ik daarvan al wat meegenomen naar Nederland, maar heb ik nog niks daarvan..... En dan al die schalen met opgelegd fruit... die vind ik ook zooooooo geweldig.....

Maar nee, ik zou sterk zijn. Ik had natuurlijk wel mijn portemonnee met mijn "marktplaats-geld" bij me. Had de laatste tijd veel spul op marktplaats verkocht dus daar mocht ik van mijzelf best wat van gebruiken......

De schaal met  het kippenhoofd kon ik echter niet weerstaan (ik, als kippen-fan) en die schaal met opgelegd fruit moest ook mee natuurlijk... maar dat was het dan ook...of nee, dat kleine schaaltje met het eendenhoofdje moest ook maar mee. Het probleem is dat alles bijna niks kost dus neem je zoiets gauw mee, want wat is nou € 3....daar laat je het toch niet voor liggen? Maar ik vind mijzelf best stoer, maar drie dingen gekocht (gelukkig is er morgen en zaterdag weer een openingsdag😱, als ik per keer maar een paar dingen koop lijkt het niet zo veel....)...

O terwijl ik dit type komt er een klein spinnetje voor mijn neus bungelen..gelukkig ben ik niet bang van spinnen.......

Waar was ik? O ja, drie dingen dus "maar"gekocht..... Frank had wel wat gezien maar niks meegenomen... nou, misschien moeten we de volgende keer daar maar verandering in brengen... wel had hij een lage kast gezien die heel goed als keukenkast zou kunnen dienen.... ik denk dat we zaterdag toch maar weer eens gaan kijken............

Wednesday!!! Poor Frank has to face it again...... because Emmaus is open on Wednesdays! And of course, I have to go there..... I was practically counting down the days😁. So in the afternoon... off to Puy Guillaume where Emmaus is. Parked the car in the shade... yeah right... it's quite sunny here, interspersed with clouds, but pretty nice weather........ There is always so much that I never know where to start... but I decided to head to the room with "vaiselle" above it first... my favorite spot, because that's where the beautiful dinnerware, bowls, etc. are. Tables full! As I wrote last year: a Valhalla for someone crazy about tableware...... And there was so much to see again....... pfffffffff. I had decided to be very selective... because where am I going to put it all... our little cottage has very limited space (fortunately, there are plans for a kitchen in the Grange, which adjoins the large terrace) and our little kitchen in the cottage is really tiny... OOO and what beautiful stuff there was again... dinnerware with fish on it... how nice to present your trout—we eat a lot of that here because there are two trout farms nearby—on a plate like that, or plates with hunting scenes... last year I had already brought some of that to the Netherlands, but I don't have any of it yet... And then all those bowls of preserved fruit... I think those are sooooo amazing too... But no, I would be strong. Of course, I did have my wallet with my "Marketplace money" with me. I had sold a lot of stuff on Marktplaats lately, so I allowed myself to use some of it...... However, I couldn't resist the bowl with the chicken's head (me, as a chicken fan), and that bowl of preserved fruit had to come along too, of course... but that was it... or no, that little bowl with the duck's head had to come along too. The problem is that everything costs next to nothing, so you grab things like that quickly, because what's €3 anyway... you wouldn't pass it up for that, would you? But I think I'm pretty brave, only bought three things (luckily there's another opening day tomorrow and Saturday😱, if I only buy a few things at a time it doesn't look like much....)... Oh, while I'm typing this, a little spider is dangling right in front of my nose.. luckily I'm not afraid of spiders....... Where was I? Oh right, so we "only" bought three things..... Frank had seen a few things but didn't take anything with him... well, maybe we should change that next time... he did see a low cabinet that would serve very well as a kitchen cabinet.... I think we'll go take another look on Saturday after all............

 

Maandagochtend is het marktdag in Mayet. Daar moesten we natuurlijk even een kijkje nemen. De weersverwachting, lees Frank, voorspelde de hele dag regen, maar ach.... wat kon ons dat schelen? Gelukkig was er 's ochtends van die regen nog niet veel te merken...grote stukken blauwe lucht en zon. Dat werd dus de cabrio (het klinkt erg hip maar het is een heel oude, rammelende bak)....wel nog met het dak dicht. Mayet heeft een leuk klein marktje waar iedereen elkaar ontmoet en onder een kopje espresso alle roddels weer worden uitgewisseld. Heerlijk. Het liefst koop ik mijn spulletjes bij de kleine kraampjes...daar, waar de mevrouw haar eigen geitenkaasjes tentoon stelt op een tafeltje, bij de plaatselijke forellenkweker waar je de verse forel mee kunt nemen......... (één keer raden wat we 's avonds hebben gegeten....), heerlijke artisjokken bij de groentekraam....... Ik vroeg me af wat nou toch het verschil is met een Nederlandse markt.......

Intussen werd het wat warmer en had Frank de kap van de cabrio gehaald. Toch rijdt dat anders... je hebt veel meer contact met het buiten en we besloten daarom ook de langere route terug naar huis te nemen, via allerlei kleine binnendoor-weggetjes..... en wat was het heerlijk... de zon scheen, je hoorde de vogels, je zag alles ook veel beter...... in de bermen bloeiden de bloemen volop... wat een schitterend gezicht, Fluitekruid, boterbloemen, wilde akelei..... ik zal van de week al die bloemennamen weer eens opzoeken......

Tijdens onze rit kwamen we twee , soort van bordercollies tegen, die, toen ze merkten dat wij Barkley in de auto hadden, als idioten met de auto meerenden....best wel eng omdat ze zo voor de auto langs konden schieten... na een tijdje mee rennen hadden ze er blijkbaar genoeg van en bleven achter.

Maar wat is het hier dan toch prachtig..... al die prachtige vergezichten (we zitten natuurlijk best wel hoog)...je kon zelfs Clermond Ferrand in de verte zien liggen. Het was een schitterende tocht naar huis. Dan is zo'n cabrio toch wel heel leuk.......

Monday morning is market day in Mayet. Naturally, we had to take a look. The weather forecast, read Frank, predicted rain all day, but oh well... what did we care? Fortunately, there wasn't much sign of that rain in the morning... large patches of blue sky and sun. So it was the convertible (it sounds very hip, but it is a very old, rattling old car)... though still with the roof closed. Mayet has a nice little market where everyone meets and exchanges all the gossip over a cup of espresso. Lovely. I prefer buying my things at the small stalls... there, where the lady displays her own goat cheeses on a little table, at the local trout farmer where you can take home fresh trout......... (guess what we ate in the evening....), delicious artichokes at the vegetable stall....... I wondered what the difference is compared to a Dutch market....... Meanwhile, it got a bit warmer and Frank had taken the top off the convertible. Still, it drives differently... you have much more contact with the outside world, and that is why we decided to take the longer route back home, via all sorts of small back roads... and it was lovely... the sun was shining, you could hear the birds, and you could see everything much better too... the flowers were blooming profusely in the verges... what a magnificent sight, Cow Parsley, Buttercups, Columbine... I'll look up all those flower names again this week... During our drive, we encountered two sort of Border Collies who, when they realized we had Barkley in the car, ran alongside the car like idiots... quite scary because they could dart right in front of the car... after running alongside for a while, they apparently had enough and stayed behind. But how beautiful it is here... all those magnificent vistas (we are sitting quite high up, of course)... you could even see Clermont-Ferrand lying in the distance. It was a magnificent drive home. Then a convertible like this really is a lot of fun...

 

Zondag was het moederdag en was ik nog onderweg naar Frankrijk. Voor mijzelf is het dus langs mij heen gegaan maar ik had er wel aan gedacht wat betreft mijn moeder. En ook al was ik er dan zelf niet, ik heb wel geregeld dat moederdag niet helemaal ongemerkt voorbij zou gaan voor haar. Van Harmke kreeg ik dit mooie filmpje opgestuurd.

Sunday was Mother's Day and I was still on my way to France. So it passed me by personally, but I had thought of my mother. And even though I wasn't there myself, I made sure that Mother's Day wouldn't go completely unnoticed for her. Harmke sent me this beautiful video.