Dochterlief had een verrassing voor ons.... kaartjes voor een  iepenloftspul in Bakkeveen. Dat heeft even een verklaring nodig... iepenloftspul is iets wat je in deze tijd in de Friese dorpen regelmatig tegenkomt. Het zijn openlucht voorstellingen, in het Fries gesproken, van plaatselijke toneelverenigingen. In ons dorp worden ze ook altijd gehouden. Ik ben er nog nooit geweest. Eigenlijk nooit over nagedacht ook. Totdat dus Harmke met kaartjes kwam voor het iepenloftspul in Bakkeveen....want...."mama, jij vindt de boeken van Ilja Gort toch zo leuk?" . Ja inderdaad heb ik op mijn laatste verblijf in ons huisje in Pacaud wel een stuk of zes boeken van hem gelezen met veel plezier... Eén van die boeken was "De Vulkaan"  wat gaat over een wijnliefhebber die een wijndomein erft in een slaperig Frans dorpje. Dat dorpje wil hij weer wat leven in blazen. Hij laat zich verkiezen tot burgemeester en probeert een manier te vinden om het dorpje op de kaart te zetten.....

Laat dat boek nou bewerkt zijn tot een iepenloftspul. Dochter had dit op haar werk gehoord en dacht meteen aan ons... dat moesten we meemaken! Dus werden we met kaartjes verrast. Met z'n drieën togen we vrijdagavond naar Bakkeveen. Prachtig, bloedheet weer, maar goed te doen om 21.00 uur 's avonds. Ik was erg benieuwd hoe het zou zijn... een Frans verhaal en dan in het Fries... zouden er nog Franse dingen in voorkomen of was alles omgezet naar en in het Fries? Het antwoord hoefde niet lang op zich te wachten... toen we bij de boerderij aankwamen waar het iepenloftspul werd gehouden klonk ons de Franse muziek al in de oren. Een accordeoniste en en gitarist vertolkten onder een prieeltje al Franse chansons... een idyllisch plaatje, want naast hen stond een oude oranje Citroen Dyane (denk tenminste dat het er zoeentje was)... het was warm... de Franse sfeer zat er meteen in..... Er was een tribune waar je plaats kon nemen (gelukkig waren er kussentjes voor onder je billen) en voor de tribune was een dorpspleintje gecrëeerd, compleet met een Frans cafeetje. Ik ga niets verklappen over de verdere inhoud van het stuk, maar wat was het leuk! Het was toch wel echt Frans, en wel Fries gesproken, maar er werden ook veel Franse termen doorheen gegooid.. en grappig.... in deze entourage kon dat gewoon....... Er werden een paar Franse chansons gezongen, die dan wel in het Fries ten gehore werden gebracht....maar dat klonk goed....en met op het eind "non non rien a changé" , het sluitstuk dat Gerard Alderliefste bij zijn optredens ook vaak gebruikt als laatste chanson. Deze keer in het Fries en het hele publiek (ja, uitverkocht!) zong mee..... Jammer dat er maar een paar voorstellingen van zijn......

En leuk detail was nog dat de wijn die werd geschonken tijdens de pauze van het chateau van Ilja Gort kwam...........

 Ook in Nederland hoef je Frankrijk zeker niet te missen! Afgelopen zondag was er in Elsloo een optreden van "Les Copains", drie heren die Franse chansons ten gehore brengen, en dan de vaak wat "oudere", en bij het publiek, vaak wat minder bekende chansons. We hadden ze jaren geleden al een keer gezien in Ter Idzard in het kerkje dus toen we een aankondiging zagen van een optreden in Elsloo moesten we daar natuurlijk naar toe! En nog wel een openlucht optreden! Daar hou ik van... dat heeft altijd zo'n sfeer en het is vaak erg gezellig. Dus kaartjes gekocht en met z'n drietjes, Frank, Harmke en ik, togen we naar Elsoo. Op een mooie lokatie in een prachtige tuin, Alleen die tuin was al de moeite waard om naar toe te gaan met een vijver, bloemen, leuke zitjes......Achterin de tuin een aantal stoelen....ik schat een stuk of 50 (maar ik kan niet goed schatten) en daarvoor een tentdoek waaronder de heren zouden gaan spelen. Natuurlijk ontbrak de wijn niet...want zeg nou zelf...wat is een een optreden met Franse chansons zonder wijn? Dus gewapend met een glas wijn namen we plaats op de stoelen. De zon scheen maar in de lucht wisselden wolken en blauwe lucht elkaar af..... we zouden het wel zien of er spetters naar beneden zouden komen... de heren konden gelukkig droog staan. Het publiek druppelde binnen.... het "grijze haar"-gehalte vierde hoogtij en dochter Harmke was met haar 31 jaar dan ook verweg de jongste.

Het optreden was geweldig, drie heren op accordeon, gitaar en contrabas, die vaak wat oudere chansons ten gehore brachten. Zanger Paul heeft een heel prettige stem en een geweldig Franse uitspraak (naar mijn bescheiden mening). Leuk om liedjes van Brassens en Maxime le Forrestier te horen, maar ook zangeres Zazz " kwam voorbij". Al met al een heel geslaagde middag. Want wat hou ik er toch van... zo'n gezellig intiem optreden in de buitenlucht, in zo'n mooie tuin, samen met je man en dochter en dan ook nog Franse chansons..........en..... op een paar kleine spettertjes na bleef het ook nog droog!!

Voor de mensen die wat meer willen weten over "Les Copains" : https://www.lescopains.nl

You certainly don't have to miss out on France in the Netherlands either! Last Sunday, there was a performance in Elsloo by "Les Copains," three gentlemen who perform French chansons, specifically the often somewhat "older" ones, which are often less well-known to the audience. We had seen them years ago in the little church in Ter Idzard, so when we saw an announcement for a performance in Elsloo, naturally we had to go! And an open-air performance at that! I love that... it always has such a great atmosphere and is often very enjoyable. So we bought tickets, and the three of us—Frank, Harmke, and I—headed to Elsloo. It was a lovely location in a beautiful garden. That garden alone was worth the trip, with a pond, flowers, and nice seating areas... At the back of the garden were a number of chairs... I estimate about 50 (but I'm not very good at estimating), and in front of them a canvas tent under which the gentlemen were going to play. Naturally, the wine was not missing... because let's be honest... what is a performance of French chansons without wine? So, armed with a glass of wine, we took our seats. The sun was shining, but clouds and blue skies alternated in the sky... we would just have to wait and see if any raindrops came down... fortunately, the gentlemen were able to stay dry. The audience trickled in... the "grey hair" factor was in full swing, and at 31, daughter Harmke was by far the youngest. The performance was fantastic: three gentlemen on accordion, guitar, and double bass, often performing somewhat older chansons. Singer Paul has a very pleasant voice and excellent French pronunciation (in my humble opinion). It was nice to hear songs by Brassens and Maxime le Forrestier, but singer Zazz also made an appearance. All in all, a very successful afternoon. Because how I love it... such a cozy, intimate performance outdoors, in such a beautiful garden, together with your husband and daughter, and French chansons to boot..........and..... apart from a few small splashes, it stayed dry too!!

 

Nog even lekker zitten op mijn favoriete plekje bij de ezeltjes.  De laatste ochtendwandeling... morgen weer naar Nederland..het is heerlijk om hier nog even te lopen... er bloeien weer andere bloemen dan drie weken terug... nu zijn het de bramen, het vingerhoedskruid, heel veel margrietjes... oo en de kleine bosaardbeitjes worden rijp.. ik kon al een handjevol plukken.....Wat zal ik dit weer missen, de rust, de stilte.....

 

 Als je dan net voor je vakantie zit denk je: drie weken.... wat een heerlijke eeuwigheid om in Frankrijk te zitten........en nu.... pfoeiiii... drie weken om.....  Eigenlijk zouden we morgen naar huis moeten, maar er is nog best wel wat te doen hier...... gisteren nl niet veel gedaan... alhoewel... we kregen B en B voor de lunch, De Nederlanders die we op de lunch in Lachaux hebben ontmoet. Dan wil je toch je huis een klein beetje opgeruimd hebben en wat lekkers maken. Dat lekkers werd dit keer de koude courgettesoep, altijd heerlijk met het warme weer, daarna kaastaart met tomatensalade en als toetje had ik mango-ijs gemaakt. Ik heb hier een ijsmachine, een andere dan ik in Nederland heb, en die doet toch niet helemaal wat íe zou moeten doen dus ik had al plan B achter de hand, panna cotta. Het ijs wilde weer niet erg opstijven maar dat ontdekte ik op tijd en had het daarna in de vriezer gezet en steeds met de hand doorgeroerd. Resultaat was dat we een heerlijk grand desert kregen: en ijs, en panna cotta en een stukje Franse appeltaart die B en B hadden meegenomen. Heerlijk zitten te kletsen tijdens de lunch. In juli gaan we hun kant op. Ze zitten hier vlakbij en we rijden vaak door hun gehuchtje...... Grappig was dat zij kennissen hebben die in Tijnje wonen, op de Polderdijk..... wat is de wereld dan toch klein......

En dan zijn we dus weer aan onze laatste dagen toe hier...... Ik ga kijken hoe het allemaal loopt vandaag en wanneer we weg gaan. Waar ik nl tegenop zie is om zaterdag laat aan te komenen zondag de hele dag onder de pannen te zijn. We zijn bij Wieger Jan uitgenodigd voor de lunch, en dat is de enige dag dat kan, want maandag vliegen hij en Keila  weer terug naar Brazilie. Ook nog een optie is om te kijken of ik a.s. maandag vrij kan krijgen, een extra dag...... dat zou dan wel heel fijn zijn... misschien dat ik Gerjo daarover straks even ga appen....... zou mij een stuk rust geven denk ik......

 

Mijn kastje is klaar!! En hij is zooo geweldig geworden... al zeg ik het zelf......

Laatst bij de kringloop in Cusset geweest. Ik had nl op Facebook gezien dat er daar eentje was en.... ze hadden vorige week een "zone de gratuite" waar je dus voor niks spul mee kon nemen... echt wat voor mij dus...haha Omdat ik nog steeds op zoek ben naar leuke nachtkastjes was het een goed idee om daar te gaan kijken. Toen we er aan kwamen was de "zone de gratuite" al aardig leeg, maar er stond nog wel een nachtkastje... en wat voor eentje! Niet zo'n hoge, waar ik naar op zoek ben, maar wel een hele leuke met een la apart er bovenop. Die moest mee natuurlijk...in mijn ooghoek had ik nog een kastje zien staan met een mooi glazen ruitje voorin... die was wel erg leuk....maar zou het niet te hebberig zijn als we die ook meenamen? Eerst maar eens de kringloop zelf in waar we nog wat Franse CD's op de kop tikten en een mooie roze schaal.

Buiten gekomen kon ik het niet laten om toch nog even naar het kastje te kijken..... het was een kastje om flessen in te bewaren en met dat glazen ruitje was 'ie toch wel erg leuk..... dus ook toch: hebben! Bij de zone stond een box waarin je eventueel een donatie kon doen. Natuurlijk stopte ik daar wat in...zo blij met mijn spulletjes......

En de afgelopen dagen ben ik aan de slag gegaan met dat kastje. Het leuke nachtkastje laat ik denk ik zo., .misschien alleen schuren, behandelen en een lakje. Het "drankenkastje" was van fineer, dus daar kon je geen buil aan vallen. Ik besloot hem ossenbloed-rood, de kleur van onze luiken en de balk in de kamer, te verven. Ik had nog een rol behang liggen die ik bij de Emmaus op de kop had getikt en die zou ik voor de achterwand in het kastje gebruiken en de twee paneeltjes mee beplakken.

In totaal een dag of drie mee bezig geweest..maar het resultaat is zo leuk geworden!! Ben er zo blij mee... gisteren hebben we hem onder de trap gezet, de kleine stereo-installatie die in de Grange stond er bovenop. De mooie aardenwerken koekdoos uit de Emmaus er naast en achter het glazen deurtje mijn mooie theepot-set en wat foie-gras schaaltjes...... Het staat echt geweldig...... 

Het leuke is: bijna alles in, op en van het kastje komt van de kringloop....de stereo, de aardenwerken doos, de CD's in het kastje, de thee-set, de foie-gras schaaltjes.....alleen de verf niet........

Nou.... oordeel zelf.........

het kleine nachtkastje

My little cabinet is finished!! And it turned out sooo amazing... if I do say so myself...... I was at the thrift store in Cusset recently. I had seen on Facebook that there was one there and... last week they had a "zone de gratuite" where you could take stuff for free... just my kind of thing... haha. Because I'm still looking for nice bedside tables, it was a good idea to go take a look there. When we arrived, the "zone de gratuite" was already pretty empty, but there was still a bedside table there... and what a one! Not a tall one like I'm looking for, but a really nice one with a separate drawer on top. Of course, we had to take that one... out of the corner of my eye I saw another cabinet standing there with a beautiful glass pane in the front... that one was really nice.... but wouldn't it be too greedy if we took that one too? First, we went into the thrift store itself, where we picked up some French CDs and a beautiful pink bowl. Once outside, I couldn't resist taking another look at the little cabinet... it was a cabinet for storing bottles, and with that little glass pane, it looked really nice... so I decided to take it after all! At the zone, there was a box where you could make a donation. Of course, I put something in there... so happy with my goodies... And over the past few days, I've been working on that cabinet. I think I'll leave the nice bedside table as it is... maybe just sand it, treat it, and give it a coat of varnish. The "drinks cabinet" was made of veneer, so you couldn't go wrong with that. I decided to paint it oxblood red, the color of our shutters and the beam in the room. I still had a roll of wallpaper lying around that I'd picked up at Emmaus, and I was going to use that for the back wall of the cabinet and to cover the two small panels. It took me about three days in total... but the result turned out so nice!! I'm so happy with it... yesterday we put it under the stairs, with the small stereo system that was in the Grange on top of it. The beautiful earthenware cookie tin from Emmaus next to it, and behind the glass door my lovely teapot set and some foie gras dishes...... It looks really great...... The nice thing is: almost everything in, on, and of the cabinet comes from the thrift store.... the stereo, the earthenware box, the CDs in the cabinet, the tea set, the foie gras dishes..... only the paint doesn't........ Well.... judge for yourself.........

 

7.00 uur 's ochtends..  en dan zit ik hier in het bos, bij de ezeltjes,  gewoon zitten en genieten van alle geluiden om me heen.... vogeltjes, insecten, het geslobber van Barkley, die water drinkt uit het " beekje"  dat over de weg stroomt.... wat een rijkdom......geen lawaai, geen auto' , geen drukte... gewoon genieten van de mooie en eenvoudige dingen.... ik word hier zo blij van.....

Het is heerlijk weer.....eigenlijk zo jammer als je nu nog in je bent ligt....

Barkley is er nu wel klaar mee en wil door.......😀

En dan onderweg al die bloemen... het vingerhoedskruid begint te bloeien, volgende week staat het er hier vol mee. Het is zo prachtig al die bloemen. Ik probeer steeds de namen op te zoeken en ook de Franse naam erbij...wat ik onthoud is meegenomen...haha......

Wel valt het me op dat er weinig vlinder zijn.....momenteel kijk ik elke vlinder zo ongeveer na die langs vladdert...... het doet me pijn te zien dat er hier zo weinig zijn......

 

Van de week gingen we met onze achterbuurtjes uit eten in Lavoine, een dorpje hier in de buurt met, ik denk, zoiets van 150 inwoners. Naast het restaurant stond een waterklok. Er schijnen er maar drie op de wereld te staan, eentje in Munchen, eentje in San Fransisco en dan eentje in Lavoine.... jajaja

Het is ooit een project te zijn geweest van studenten uit de Vogezen en het uurwerk schijnt behoorlijk precies te werken. Omdat de uitleg van de werking best wel ingewikkeld is (nou ja, in ieder geval voor mij dan, heb ik even een stukje van internet overgenomen:

De aanwezigheid ervan in het dorp trekt de aandacht en nodigt uit tot een stop, zo luidt het bordje dat de werking uitlegt van deze bijzondere water- en kogelklok, die in het hart van het kleine dorpje Lavoine in de regio Allier staat. En terecht, want ik kwam net mijn rugzak neerzetten aan de voet van de picknicktafel naast de installatie. Zwitserse precisie in de Bourbonnais! De klok werkt volgens het principe van de watermolens die vroeger in de streek te vinden waren. Een waterwiel met een diameter van twee meter drijft een katrol aan, waardoor een enkele meters lange arm een ​​grote houten balk van twintig centimeter doorsnee optilt en in een goot plaatst. Van daaruit rolt de balk in opeenvolgende lussen naar beneden, tot hij verschillende opvangbakken bereikt. Deze handeling wordt vijf keer herhaald, waarbij de vijfde kogel als contragewicht fungeert om de opvangbak te laten kantelen. Niet makkelijk te begrijpen, vooral omdat het informatiepaneel slechts een korte uitleg geeft over de werking van de klok. Om het mechanisme te begrijpen en te waarderen, moet je een uur wachten. Het moet dan wel bijna middag zijn. De picknicktafel is een ideale plek om de water- en balklok in het dorp Lavoine te bekijken. 

Toch leuk, zo'n klok waarvan er maar drie op de wereld zijn, en dat hier bij ons........

onderstaand nog een filmpje van Youtube:

This week we went out to dinner with our neighbors in Lavoine, a small village around here with, I think, something like 150 inhabitants. Next to the restaurant stood a water clock. Apparently, there are only three in the world: one in Munich, one in San Francisco, and then one in Lavoine.... right, right. It seems it was once a project by students from the Vosges, and the timepiece is said to work quite precisely. Because the explanation of how it works is quite complicated (well, at least for me), I’ve copied a bit from the internet:

"Its presence in the village attracts attention and invites a stop," reads the sign explaining the operation of this special water and ball clock, which stands in the heart of the small village of Lavoine in the Allier region. And rightly so, because I had just put down my backpack at the foot of the picnic table next to the installation. Swiss precision in the Bourbonnais! The clock operates on the principle of the watermills that used to be found in the region. A water wheel with a diameter of two meters drives a pulley, causing an arm several meters long to lift a large wooden beam twenty centimeters in diameter and place it in a chute. From there, the beam rolls down in successive loops until it reaches various collection bins. This action is repeated five times, with the fifth ball acting as a counterweight to tilt the collection bin. Not easy to understand, especially since the information panel only provides a brief explanation of the operation. clock. To understand and appreciate the mechanism, you have to wait an hour. It must be almost noon, though. The picnic table is an ideal spot to view the water and beam clock in the village of Lavoine.

Quite nice, a clock like that, of which there are only three in the world, and right here with us........ below is another video from YouTube: