Vrijdag....de laatste dag al weer......pfffff... net nu "het leven" hier weer op gewoon "leven" begint te lijken, wat ik zo heerlijk vind, gaan we al weer naar huis.......zo geen zin in! Maar goed.. ..we hadden onze vrijdag nog....een vrijdag met werkelijk weer heerlijk weer....zon en strakblauwe lucht. Ik was al vroeg bezig om voorbereidingen te treffen voor ons vertrek zaterdag. Dingen weer wegbergen, bedden afhalen, wat schoonmaken, koffer zo veel mogelijk inpakken........

De middag was voor lekker boekje lezen op ons terras achter.....heerlijk...beetje lezen, beetje zitten, nog wat onkruid her en der verwijderen....en vooral genieten van ons mooie uitzicht. 's Avonds zouden we gaan eten in La Guillermie, het dichtstbij zijnde dorpje, misschien tien minuutjes met de auto. Op de wei voor kunnen we het zien liggen. Er is niks te doen in dit piepkleine dorpje van, vorig jaar gemeten, 123 inwoners....Er is wel een campinkje met een geweldig uitzicht en zo nu en dan staat er wel een tentje of kampeerwagen. En laat er nou sinds augustus van dit jaar een klein restaurantje zijn deuren hebben geopend... precies naast de camping. Vroeger had er ook een restaurantje gezeten maar sinds wij ons huisje in Pacaud hebben, had ik daar nog nooit iets van leven gezien. Maar nu dus wel! Een nieuwe eigenaar, weer wat tafeltjes en stoeltjes op het terras.....daar moesten we natuurlijk heen! Open voor lunch en op bepaalde dagen ook voor diner! Van de week besloten we daarom vriend Patrick mee te nemen voor de lunch aldaar... we waren benieuwd..... en hoe leuk was het alleen al om maar tien minuutjes in de auto te hoeven zitten in plaats van de minimaal 40 minuten die we anders rijden om ergens te gaan eten. We parkeerde onze auto op het kleine parkeerplaatsje en van daar uit konden we toch echt (bijna) ons huis zien liggen aan de overkant (in ieder geval de hooibalen die op de wei boven liggen). We kwamen het restaurantje binnen en mijn mond viel bijna open.... wat zag het er leuk uit! Een heel hoge ruimte met tafeltjes met rood-geblokte kleedjes, een barretje..... heel simpel maar lekker  fris.....wauw...dat was een verrassing......we werden begroet door een vriendelijke meneer en we mochten zelf een tafeltje kiezen. We hadden twee honden mee ( van te voren wel even gevraagd of dat kon) dus namen we een tafeltje achter in de hoek. Onze Barkley kun je echt overal mee naar toe nemen, die leg je onder de tafel en die hoor of zie je niet meer. De andere hond Myro is iets onrustiger maar doet het ook wel erg goed. Op een schoolbord stond het Menu du Jour vermeld, met een drie-gangen menu met steeds twee keuzes per gang. Maar allereerst een aperitief. Terwijl dat werd gebracht stroomde het retaurantje vol met mensen, vooral werklui die de lunch gingen gebruiken (altijd een goed teken!). En wat was het gezellig! En.... wat was het lekker...ik koos voor een salade met levertjes vooraf, daarna vis, een grenadier (maar goed dat ik niet wist hoe de vis er uitziet!) met daarbij een heerlijk groente-mengsel en als dessert een lekkere chocolade mousse. Omdat we eigenlijk na het hoofdgerecht toch ook zin hadden in wat kaas, bestelden we extra , na het hoofdgerecht nog een kaasplateautje...... Het eten was goed, simpel en erg lekker.....vriendelijke bediening en gezellig.....na afloop nog koffie (van de zaak) en toen ik af moest rekenen, en dat kon zelfs gewoon met je bankkaart, moest ik echt twee keer naar de prijs kijken...... (ik kan het niet laten: € 81 voor drie personen, met een aperitief, twee karafjes rosé, drie keer een drie gangenmenu met extra kaas)......... en dat zo vlakbij je huis....... 

Dus... onze laatste avond van deze vakantie gisteren, weer lekker eten in La Guillermie. Dit keer 's avonds. En wat was het weer geslaagd. Het was wel wat rustiger qua bezoekers. 's Avonds is er een ander menu, ook weer een keuze uit twee gerechten per gang. Voor mij werd het de choucroute. Er was deze keer een ontzettend leuke en gezellige serveerster en omdat het niet druk was, was er alle tijd voor een praatje. Dat we het zo leuk vonden dat er nu juist hier een restaurantje was, dat we een huisje in Chez Pacaud hadden....zij kwam hier uit La Guillermie en haar hele familie had altijd hier in de omringende dorpen gewoond.  Het werd weer een gezellige avond met heerlijk eten. Frank kon niet nalaten om na het toetje, een heerlijke appeltaart, ook nog de tiramisu te proberen, die boven verwachting lekker was........

Al met al een heerlijke afsluiting van deze anderhalve week...... ik kan niet wachten totdat we in december weer komen!

Friday....the last day already......pfffff... just when "life" here is starting to look like normal "life" again, which I love so much, we're already going home.......I really don't feel like it! But anyway.. ..we still had our Friday....a Friday with truly lovely weather again....sun and a clear blue sky. I was busy early making preparations for our departure on Saturday. Putting things away again, stripping the beds, doing some cleaning, packing the suitcase as much as possible........ The afternoon was for reading a nice book on our back terrace.....lovely...a bit of reading, a bit of sitting, removing some weeds here and there....and above all enjoying our beautiful view. In the evening we were going to eat in La Guillermie, the nearest village, maybe ten minutes by car. We can see it lying across the meadow in front. There is nothing to do in this tiny village of, measured last year, 123 inhabitants....There is a small campsite with a great view and every now and then there is a tent or camper van. And lo and behold, a small restaurant opened its doors there in August of this year... right next to the campsite. There used to be a restaurant there before, but since we’ve had our cottage in Pacaud, I hadn't seen any sign of life there. But now I have! A new owner, a few tables and chairs on the terrace again... naturally, we had to go there! Open for lunch and, on certain days, for dinner too! So, this week we decided to take our friend Patrick along for lunch there... we were curious... and how nice it was just to have to sit in the car for only ten minutes instead of the minimum 40 minutes we usually drive to go eat somewhere. We parked our car in the small parking lot, and from there we could really (almost) see our house across the road (at least the hay bales lying in the meadow above). We entered the little restaurant and my jaw almost dropped... it looked so nice! A very high-ceilinged room with small tables with red-checked tablecloths, a little bar... very simple but nice and fresh... wow... that was a surprise... we were greeted by a friendly gentleman and allowed to choose our own table. We had brought two dogs with us (we did ask beforehand if that was allowed), so we took a table in the back corner. You can really take our Barkley anywhere; you put him under the table and you don't hear or see him anymore. The other dog, Myro, is a bit more restless but does very well too. The Menu du Jour was listed on a blackboard, featuring a three-course menu with two choices per course. But first of all, an aperitif. While that was being served, the little restaurant filled up with people, mostly workmen who were going to have lunch (always a good sign!). And how cozy it was! And... how delicious it was... I chose a salad with liver as a starter, followed by fish,A grenadier (good thing I didn't know what the fish looked like!) accompanied by a delicious vegetable mix, and for dessert, a tasty chocolate mousse. Because we actually fancied some cheese after the main course, we ordered an extra cheese platter... The food was good, simple, and very tasty... friendly service and a pleasant atmosphere... coffee afterwards (on the house), and when I had to pay, and you could even just pay with your bank card, I really had to look twice at the price... (I can't help it: €81 for three people, with an aperitif, two carafes of rosé, three three-course menus with extra cheese)... and that so close to home... So... our last evening of this holiday yesterday, another nice meal at La Guillermie. This time in the evening. And it was a success again. It was a bit quieter in terms of visitors, though. In the evening there is a different menu, again a choice of two dishes per course. For me, it was the choucroute. This time there was an incredibly nice and friendly waitress, and because it wasn't busy, there was plenty of time for a chat. She commented on how nice it was that there was a little restaurant right here, that we had a cottage in Chez Pacaud... she was from La Guillermie and her whole family had always lived in the surrounding villages. It turned out to be another lovely evening with delicious food. Frank couldn't resist trying the tiramisu after dessert, a delicious apple pie, which was better than expected... All in all, a wonderful end to these week and a half... I can't wait until we come back in December!It was another lovely evening with delicious food. After dessert, a delicious apple pie, Frank couldn't resist trying the tiramisu as well, which was better than expected........ All in all, a wonderful end to these week and a half...... I can't wait until we come back in December!It was another lovely evening with delicious food. After dessert, a delicious apple pie, Frank couldn't resist trying the tiramisu as well, which was better than expected........ All in all, a wonderful end to these week and a half...... I can't wait until we come back in December!

 Heel misschien herinneren jullie je nog wel mijn project in juli: er moest een kast geverfd worden in salie-groen. Het bovenstuk had ik in mei al geverfd met verf die ik had laten mengen bij de Praxis in Heerenveen. Toen vond ik de kleur al wel verdacht licht maar goed, omdat het toch wel aardig was en ik hoopte dat het misschien nog anders zou opdrogen ben ik begonnen met verven. Het werd echt wel mooi alleen de kleur bleek veel te licht en was beslist niet de salie-groene kleur die ik mij had voorgesteld (en die ze hadden gemengd voor mij). Maar goed...omdat ik toen net te weinig had heb ik thuis in Nederland nog een potje bij laten mengen. In juli waren we weer in Frankrijk en zou ik de onderkant van de kast onder handen nemen.......verf-potje open........nou....als dit salie-groen-was.......het was ten eerste een heel andere kleur dan uit mijn eerste potje kwam (ze hadden de verf gemengd naar het etiket van mijn eerste potje) en ook dit was beslist geen salie-groen maar was ook anders dan de kleur die ik op het bovendeel had gebruikt Ik vraag me af of de mengmachine bij de Praxis in Heerenveen wel helemaal goed zijn werk doet..... allereerst klopte de eerste kleur al niet en bij de tweede keer leek die kleur ook nog niet op de verf uit het eerste potje.........Omdat ik echter geen zin had om te wachten met verven toch maar verder : zie hier het resultaat:

Mooi in de verf maar qua kleur(en)?? Die moet toch echt maar eens over worden geschilderd als ik weer eens tijd en zin heb......

Toen ik laatst bij de Action was en even bij de verf keek zag ik daar zowaar "mijn" kleur salie-groen staan....(het had bij de Action wel een andere naam, maar het was echt de kleur die ik wilde). Uit ballorigheid heb ik de pot meegenomen. Liever gebruik ik iets betere verf die wat meer stootvast  maar wie doet me wat voor dat geld.

En nu was het gister weer heerlijk weer. 's Middags waren we uit lunchen geweest en na een lunch ben ik nooit meer zo veel waard (zou dat nou door de wijn komen??), maar goed, zonde om met dat mooie weer niet buiten te zijn.... Nou stond er in de Grange nog een nachtkastje dat ik ooit eens bij de Emmaüs op de kop had getikt.... Ik kon daar best eens een verfje aan wagen....zo lekker buiten in het zonnetje......

Dus kastje uit de Grange gesjouwd, schoongemaakt en ontvet (ik had geen zin in schuren) en toen mijn potje Action-verf open.... en ja hoor....dat leek meer op "mijn" salie-groene kleur........ Yessss... of eigenlijk "Oui" om maar in de Franse stemming te blijven..... Het verfde snel en best wel netjes....voor de zekerheid toch maar een tweede laag er op gedaan.... et voila....... nu echt een salie-groen kastje.....en wat staat íe leuk op de slaapkamer!!

O ja... en de knopjes.... haha , die had ik ooit eens bij de Temu besteld voor helemaal niks.....het zijn aardewerken knopjes, echt niks mis mee..... alleen..... het motiefje is er niet op geverfd of gedrukt...maar is gewoon een stickertje.....😁echt hè? Het zit er muurvast op want ik wilde het eerst nog verwijderen om er zelf dan iets op te sjabloneren, maar goed... zo kan het ook........

You might just remember my project from July: a cabinet needed to be painted sage green. I had already painted the top section in May with paint I had mixed at the Praxis in Heerenveen. Even then, I thought the color was suspiciously light, but anyway, since it looked pretty good and I hoped it might dry differently, I started painting. It turned out really nice, only the color turned out to be much too light and was definitely not the sage green color I had envisioned (and which they had mixed for me). But anyway... because I didn't have quite enough at the time, I had another pot mixed back home in the Netherlands. In July we were back in France and I was going to tackle the bottom of the cabinet.......opened the paint can........well....if this was sage green.......first of all, it was a completely different color than what came out of my first can (they had mixed the paint according to the label on my first can) and this was definitely not sage green either, but it was also different from the color I had used on the top part. I wonder if the mixing machine at Praxis in Heerenveen is actually doing its job properly.....in the first instance, the first color wasn't right to begin with, and the second time that color didn't even resemble the paint from the first can.........However, since I didn't feel like waiting to paint, I continued anyway: see the result in the photo. Looks nice on the paint, but as for the color(s)?? It really needs to be repainted sometime when I have the time and inclination again......

When I was at Action the other day and took a look at the paint, I actually saw "my" color, sage green, standing there.... (it had a different name at Action, but it really was the color I wanted). Out of sheer mischief, I took the can. I prefer using slightly better paint that is a bit more impact-resistant, but who cares about that price.

And yesterday the weather was lovely again. We had gone out for lunch in the afternoon, and after lunch I’m never worth my weight in the sun again (could that be because of the wine??), but anyway, it would be a shame not to be outside in this beautiful weather.... Well, there was still a bedside table in the barn that I had picked up at Emmaus a while ago.... I could certainly give it a lick of paint.... so nice outside in the sunshine......

So I hauled the little cabinet out of the barn, cleaned and degreased it (I didn't feel like sanding), and then opened my can of Action paint.... and sure enough.... that looked more like "my" sage-green color........ Yessss... or actually "Oui" just to stay in the French mood..... It painted quickly and quite neatly.... just to be safe, I put on a second coat anyway.... et voila....... now it really is a sage-green cabinet..... and how cute it looks in the bedroom!!

Oh yeah... and the knobs.... haha, I once ordered those from Temu for next to nothing..... they are earthenware knobs, really nothing wrong with them..... only..... the motif isn't painted or printed on them... but is just a little sticker..... 😁 right? It's stuck on rock solid because I initially wanted to remove it to stencil something on it myself, but oh well... this works too........

.

 

Gisteren was een klusdag, vooral voor de heren.......de doorgang in de Grange naar de keuken werd verstevigd, die was nl twee dagen eerder ingestort (teveel zand in het cement...aiiiiiiii), er werd een blad in de keuken gemaakt. De hoogte was een punt van discussie: omdat de vloer nogal schuin afloopt is het blad aan de ene kant een stuk hoger dan aan de andere kant.......dus moesten we een gulden middenweg zien te vinden. Maar dat is gelukt. En mocht ik nu ooit ergens een leuk kastje tegenkomen dan kan dat er onder.

Verder had Patrick de regenpijp gemaakt, de lieverd, ik had gevraagd of de heren de ladder tegen de muur wilden zetten, die is mij dan toch wat zwaar, zodat ik "het dak op kon" en toen had Patrick het al gefikst!💗. Verder is er voor de Grange een stuk afgegraven zodat de deuren beter open kunnen, is de grote deur rechts zo gerepareerd dat ie nog een jaartje mee kan. 

En wat deed ik?? Ik ruimde het voorraadzoldertje op, maakte peren-jam en peren chutney, voorzag de heren van het nodige voedsel, ruziede met de nieuwe elektrische kookplaat en de oude gasplaat in ons huisje en maakte de Emmaüs onveilig. Daar bij de Emmaüs viel het een beetje tegen....de grote loods, waar al dat prachtige serviesgoed staat, werd verbouwd en het serviesgoed was verplaatst naar een ander deel. Er stond nog best wel wat maar het kon het niet halen bij de oude ruimte....toch vond ik nog wat mooie dingen, o.a. vier gave borden van het servies met groenteafbeeldingen dat ik in juli op de brocante had gekocht en een hele verzameling vismesjes. En ja, de andere dingen kon ik gewoon niet laten liggen.... vier diepe en vier platte borden van Lunéville, serie Creuse, handbeschilderd en genummerd. En nog wat dingetjes van het servies van Manufacture de Saint-Amand, model Molière. Ik vind het altijd leuk om uit te zoeken waar het oude servies vandaan komt en vraag me dan af wie er van gegeten heeft, waar het vandaan komt....... Vraag me niet waar die liefde voor servies vandaan komt... ,  maar, zoals ik al eens eerder heb verteld, het moet iets genetisch zijn... mijn moeder had een tante, die, toen ze overleed, wel 20 serviezen in haar kast had staan...Mijn moeder: "wie heeft er nou zoveel serviezen in haar kast staan....????" en ik weet nog, dat ik, als klein meisje, toen dacht: "oo wat leuk, kun je elke dag de tafel met een ander servies dekken..." ....... tsja..........,

Het lastige, maar ook leuke, van die liefde is, dat het een "goedkope" hobby is... voor een paar euro vind je de mooiste dingen......vervelende is dat je dat dan niet laat liggen en heb je er thuis weer een stapel servies bij.....want waar laat je het......(gelukkig gaan we hier de zolder opknappen dus dat biedt weer ruimte voor en mooie servieskast 😁).

 

En zoiets zie je toch alleen in Frankrijk.....

Op de markt in Mayet... we zaten op het terrasje aan de markt, aan ons traditionele glaasje "kir" (en we zijn Hollanders he? dus ik moet het toch even benoemen... € 2,00 per glas.... de witte, rode en rosé wijn €1,50 per glas.....) en we keken uit op het kraampje met oesters. Ik hield de aardige mevrouw van het oester-kraampje in de gaten, de manier waarop ze iedereen aansprak was zo leuk..... Er kwam een mevrouw met drie kleine kindjes aangewandeld en natuurlijk werd ook die mevrouw staande gehouden. De mevrouw van het oesterkraampje pakte een oester, knielde bij de kindjes en gaf, zo ver wij dat konden zien en horen, de kindjes een uitleg over de oester...... kijk..."en zo zit hij in zijn schelp" en "zo opent de schelp zich" en ook vast iets van dat íe zo lekker was, want er kwamen allerlei eetgebaren bij....... de kinders keken vol interesse toe en mochten zelfs even de oester "voelen" .....Ik vond het echt geweldig om te zien hoe deze kindjes al van kleins af aan leren over "eten".....waar het vandaan komt, hoe het klaargemaakt wordt..... Dat is toch wel echt iets van Frankrijk.... je ziet het ook nog veel hier in de plattelandsrestaurants... de kinderen gaan allemaal gezellig mee en eten wat de pot schaft... geen speciale kindermenu's...nee gewoon het dagmenu, met paté, kazen etc. Gewoon mee-eten... Wij hebben dat ook met onze kinderen altijd zo gedaan...zou het daardoor komen dat ze eigenlijk alles lusten en houden van de kleine simpele restaurantjes?...... Doet me denken aan de jongste dochter, die voor een date werd uitgenodigd, een wandeling....erg leuk, en daarna een hapje eten in een "all you can eat" wok-restaurant.....aiiiii......."nou mama, ik geloof dat ik toch een beetje bedorven ben door jullie...... dat "all you an eat" was niks voor mij... geef mij maar een leuk en knus restaurantje met een dagmenu...... haha... toch een beetje Franse invloeden.......

Het is overigens niks geworden met die date...........

 

Wat een dag gisteren, en wat een weer..... zon en stralend blauwe lucht.........en het was maandag en dat betekent markt-dag in Le Mayet de Montagne. 

Maar eerst de ochtendwandeling met Barkley..... Frank besloot gezellig mee te lopen en we gingen hier voor de wei op, want aan het einde van de wei staan kastanjebomen  en daar wilde ik nog wel wat van rapen. Als je op het hoogste puntje van de wei staat kun je eindeloos ver kijken....het is dan zooooo mooi, ik heb er geen woorden voor....het is stil en groots en weids en vredig en je zou voor even vergeten dat er op veel plaatsen op deze wereld oorlog en verdriet is. Ik heb een poosje alleen maar stil staan te kijken naar dat overweldigende uitzicht.

Maar goed...maandag...marktdag..... met drie man sterk en twee honden in de auto...op naar Mayet. Alleen het ritje er naar toe was al een feestje. Zon, blauwe lucht en mooie uitzichten onderweg. Op de markt aangekomen baadde het plein in mix van zon en die blauwe lucht.....wat een heerlijk gezicht. Het was gezellig druk op de markt, allemaal locals, de gemiddelde leeftijd van de markt-gangers lag hoog, die hebben nl tijd om daar hun boodschappen te doen en hun sociale contacten aan te halen. We voelden ons er helemaal thuis! Natuurlijk langs onze vaste kraampjes...geitenkaas bij die leuke mevrouw, groente bij de "Nieuw Zeelander" , de man spreekt nl heel goed Engels (wij willen altijd Frans praten maar als mensen horen dat we buitenlanders zijn, willen ze ook nog wel eens graag en woordje Engels oefenen, zo ook deze man) en op een gegeven moment gebruikte hij een uitdrukking die vooral in Nieuw Zeeland, waar onze dochter woont, gebruikt wordt, dus vandaar......

En natuurlijk drie forellen bij de forellenkweker. Ik kijk altijd even de andere kant op als hij ze uit de waterbak vist en ze naar de forellen-hemelt zendt. Maar lekker dat ze zijn.....

Nieuw was een kraampje met oesters met een ontzettend leuke mevrouw die iedereen probeerde te verleiden oesters te kopen. Ze maakte ook een praatje met ons, vertelde waar de oesters vandaan kwamen en zei dat je ook een klaargemaakt plateau bij haar kon kopen en dat ze die dan serveerde op het naastgelegen terrasje (ons favoriete cafeetje)... een glas witte wijn erbij........

Terwijl ik vast wat boodschappen naar de auto bracht veroverden Frank en Patrick een plaatsje op het terras.... het hoogtepunt op de marktdag.....een "kir" op het terras. Dat zit altijd bomvol en je moet echt snel zijn als er een plekje vrijkomt........een tafeltje voor je alleen op de maandagochtend....vergeet het maar....iedere stoel wordt meteen bezet. Wij dus aan de "kir", zoals (bijna) iedereen daar zitten we tegen elven al aan de wijn...en wat zat het er weer heerlijk en wat genoten we..... zelfs van de ober die altijd erg chagerijnig is en niks van buitenlanders moet hebben, maar ah, we winnen terrein...er kon zelfs een lachje af dit keer. Tsja en toen.....we hadden uitzicht op het oester-kraampje en haalden herinneringen op aan de keren dat we oesters hadden gegeten.....en of we ze nou echt lekker vinden......en ja hoor... ik kon het niet laten... terwijl Patrick nog op een glas witte wijn trakteerde ging ik om een klein plateautje oesters..... De "oester-dame" vond het helemaal geweldig dat we het gingen proberen en beloofde het plateau klaar te maken en dan te komen brengen op het terras. W waren niet de enigen die aan de oesters gingen. Rondom ons heel wat tafeltjes met grote plateau's oesters......wat een gezelligheid....

Ons plateautje werd gebracht, bescheiden, met zes oesters, we zijn beginners nietwaar? Maar wat een feestje was dat... daar op het zon-overgoten terras, gezellig tussen alle Fransen, met ons glaasje wijn en onze oesters........En was het lekker?......ja... eigenlijk best wel, zelfs op de  vroege ochtend, de combinatie zon, wijn, oesters en gezelligheid speelde natuurlijk ook mee! Nadat we onze oesters naar binnen hadden geslurpt, de wijn achterover hadden gegoten, werd het toch echt tijd om weer huiswaarts te keren....daar wachtte weer nieuwe uitdagingen........

What a day yesterday, and what weather..... sun and bright blue sky.........and it was Monday and that means market day in Le Mayet de Montagne. But first, the morning walk with Barkley..... Frank decided to join in and we headed out onto the meadow, because there are chestnut trees at the end of the meadow and I wanted to gather some of them. When you stand at the highest point of the meadow you can see endlessly far....it is sooooo beautiful then, I have no words for it....it is quiet and grand and vast and peaceful and you would forget for a moment that there is war and sorrow in many places in this world. I just stood still for a while, gazing at that overwhelming view. But anyway...Monday...market day..... with three of us and two dogs in the car...off to Mayet. The drive there alone was a treat. Sun, blue sky and beautiful views along the way. Arriving at the market, the square was bathed in a mix of sun and that blue sky.....what a lovely sight. It was pleasantly busy at the market, full of locals; the average age of the market-goers was high, as they have time there to do their shopping and catch up with their social contacts. We felt completely at home there! Naturally, we stopped by our usual stalls... goat cheese at that nice lady's, vegetables at the "New Zealander"—the man speaks very good English (we always want to speak French, but when people hear we are foreigners, they sometimes like to practice a word or two of English, and this man was no exception)—and at one point he used an expression that is mainly used in New Zealand, where our daughter lives, so that explains it... And of course, three trout at the trout farmer's. I always look the other way for a moment when he fishes them out of the tank and sends them to trout heaven. But oh, how delicious they are... New was a stall with oysters run by an incredibly nice lady who tried to entice everyone to buy oysters. She also chatted with us, told us where the oysters came from, and said that you could also buy a ready-made platter from her and that she would serve it on the adjacent terrace (our favorite little café)... with a glass of white wine to go with it........ While I went ahead and took some groceries to the car, Frank and Patrick secured a spot on the terrace.... the highlight of market day..... a "kir" on the terrace. It is always packed and you really have to be quick if a spot becomes available........ a table all to yourself on a Monday morning.... forget it.... every seat is occupied immediately. So we had the "kir", and like (almost) everyone there, we were already on wine by eleven... and it was lovely again and we enjoyed ourselves so much..... even the waiter, who is always very grumpy and doesn't like foreigners at all, but ah, we are gaining ground... he even managed a smile this time. Well, and then.....We had a view of the oyster stall and reminisced about the times we had eaten oysters... and whether we really liked them... and sure enough... I couldn't resist... while Patrick was still treating us to a glass of white wine, I went to get a small platter of oysters... The "oyster lady" thought it was absolutely wonderful that we were going to give them a try and promised to prepare the platter and bring it to the terrace. We weren't the only ones having oysters. Around us were quite a few tables with large platters of oysters... what a lively atmosphere... Our little platter was brought, modest, with six oysters; we are beginners, aren't we? But what a treat that was... there on the sun-drenched terrace, enjoying ourselves among all the French people, with our glass of wine and our oysters... And was it tasty?... yes... actually quite good, even in the early morning; the combination of sun, wine, oysters, and good company naturally played a part too! After we had slurped down our oysters and downed the wine, it really was time to head home....new challenges awaited there........

 

Het is al weer maandagochtend. Time flies when you're having fun.......

Zondag was zeker fun, maar stond vooral in het teken van klussen. Geklust moest er worden, daarom was vriend Patrick overgekomen, want klussen met een vriend is gezelliger en inspirerender..... En geklust werd er...... de doorgang van de toekomstige keuken in de Grange moest netjes worden afgewerkt, en dat betekende stenen metselen en een koof maken voor het cement dat alles netjes moet afwerken..... Daarnaast werd er nagedacht over de deuren in de Grange, die echt aan vervanging toe zijn, maar het eigenlijk nog een jaartje of twee moeten uitzingen.... Vorige vakantie was bij de rechter Grange-deur onderin wat afgebroken zodat de deur niet meer wilde draaien. Dat is zeker niet handig, vooral niet als de Samba er uit moet, dus werd er flink nagedacht over hoe dat te repareren. Na al dat denken werd er tot actie over gegaan en het resultaat was een deur die weer open en dicht kon. Daarna stortte Patrick zich op het uitgraven van de grond voor de Grange...de deuren schaafden over de grond en gingen daarom moeilijk open. Er werd zo'n 20 cm grond weggehaald en vandaag is het plan om dat geleidelijk naar boven te laten verlopen zodat de Samba van manlief makkelijk in en uit kan rijden. En waar was ik in dit hele verhaal??? Ik, die toch ook wel veel aan het klussen ben.... haha... ik liet deze keer de mannen hun ding doen en stortte mijzelf op het verwijderen van al het snoeihout dat manlief de vorige vakantie her en der had laten liggen (wat een k....t klus zeg...). Ik had bijna zoiets van... doe het zelf... maar ja... juist op die plekken wilde ik bollen gaan planten die ik vanuit Nederland had meegenomen. Minstens 12 zakjes met iris-bollen.....die moesten voor tegen het huis komen en langs het muurtje.... Ik zie het al helemaal voor me van het voorjaar:  bloeiende irissen voor en langs het muurtje....... Naast de voordeur plantte ik nog wat roze tulpen met daar tussendoor blauwe druifjes...dit heb ik ooit bij de tuinen van Monet in Giverny gezien (overigens waren dat roze tulpen met vergeet-me-nietjes er tussendoor) en heb me altijd voorgenomen om dat ook nog eens te doen. Dus nu naast de voordeur.... ik ben benieuwd....

Verder hield ik me bezig met de lunch...restjes ratatouille met brood, later het avondeten, stoofvlees dat de hele dag op de kachel had staan stoven, pompoen met geitenkaas en pasta en het maken van een krans van de paardekastanjes, die hier in bergen onder de kastanjeboom liggen. De krans is klaar maar ik moet nu nog op zoek naar wat rozebotteltjes om de krans wat op te fleuren.

Nou ben ik nog helemaal vergeten te vertellen over mijn ochtendwandeling vanochtend. De lucht beloofde al veel goeds dus moest ik er 's ochtends even lekker uit met Barkley; een eindje lopen. Op richting de ezeltjes. Op het pad kom je langs de ruÏne van een schuur die daar ooit heeft gestaan. Barkley stiefelde lekker door. Ik stond stil om te genieten van de stilte... je hoort dan ook niets anders dan de geluiden uit het bos......toen ik naar de ruïne keek stond ik zo ongeveer oog in oog met een ree, echt op een paar meter afstand..... zij keek mij aan... ik keek haar aan.....en zo stonden we..... totdat de ree dacht: "ik ga toch maar een stukkie verderop... je weet maar nooit of deze vrouw en die hond bij de groepen jagers horen die de bossen nu onveilig maken.......... ". Wat een indrukwekkend moment...... Natuurlijk had Barkley weer niks in de gaten, alhoewel hij als een stoere jachthond overal snuffelt en kijkt...... ach ja...... de lieverd... ik laat hem maar in de waan dat er een jachthond in hem schuilt.......

It's Monday morning again. Time flies when you're having fun....... Sunday was certainly fun, but it was mainly dedicated to DIY. There was work to be done, which is why friend Patrick had come over, because working with a friend is more sociable and inspiring..... And work there was...... the passageway for the future kitchen in the Grange had to be finished neatly, and that meant laying bricks and making a bulkhead for the cement that needs to finish everything off nicely..... In addition, thought was given to the doors in the Grange, which are really due for replacement, but actually need to hold out for another year or two.... During the last holiday, something broke off the bottom of the right Grange door so that the door wouldn't swing anymore. That is certainly not convenient, especially when the Samba has to be moved out, so a lot of thought went into how to repair it. After all that thinking, action was taken and the result was a door that could open and close again. After that, Patrick threw himself into excavating the ground for the Grange... the doors were scraping the ground and were therefore difficult to open. About 20 cm of soil was removed, and today the plan is to let that slope upwards gradually so that my husband's Samba can easily drive in and out. And where was I in all of this??? Me, who is actually doing a lot of DIY... haha... this time I let the men do their thing and threw myself into removing all the pruning waste that my husband had left lying around here and there during the last holiday (what a... shitty job...). I was almost like... do it yourself... but yeah... I wanted to plant bulbs in exactly those spots that I had brought back from the Netherlands. At least 12 bags of iris bulbs... they had to go against the house and along the low wall... I can already picture it perfectly in the spring: blooming irises in front of and along the wall... Next to the front door, I planted some pink tulips with grape hyacinths in between... I once saw this at Monet's gardens in Giverny (incidentally, those were pink tulips with forget-me-nots in between) and I've always intended to do that myself someday. So now they're next to the front door... I'm curious to see how they turn out... Furthermore, I occupied myself with lunch... leftover ratatouille with bread, later dinner: stewed meat that had been simmering on the stove all day, pumpkin with goat cheese and pasta, and making a wreath from the horse chestnuts that lie in piles under the chestnut tree here. The wreath is finished, but I still need to look for some rosehips to brighten it up a bit. Now, I completely forgot to tell you about my morning walk this morning. The sky looked promising, so I just had to get out for a bit with Barkley this morning; go for a walk. Off we went towards the donkeys. Along the path, you pass the ruins of a barn that once stood there. Barkley trotted along nicely. I stopped to enjoy the silence...So you hear nothing but the sounds of the forest......when I looked at the ruins, I was standing practically face to face with a roe deer, really just a few meters away..... she looked at me... I looked at her.....and so we stood.....until the roe deer thought: "I think I'll move a little further on... you never know if this woman and that dog belong to the groups of hunters making the woods unsafe right now..........". What an impressive moment...... Of course, Barkley didn't notice a thing again, although like a tough hunting dog he sniffs and looks everywhere...... oh well...... the sweetie... I'll just let him believe that there's a hunting dog lurking inside him.......

 Als je niet van auto's houdt, moet je dit stukje maar overslaan.......

Een geweldige ochtend gehad bij de " embouteillage de Lapalisse". Een, ik geloof, tweejaarlijks feest. Dan wordt de grote file herdacht van alle mensen die in de jaren 50 en 60 voor hun vakantie van Parijs naar de Cote d'Azur trokken, via de N7. Een feest van oude auto's, brommers, vrachtwagens... geheel in stijl van de jaren 50 en 60. In Lapalisse scheen het stervensdruk te zijn en gelukkig hadden wij al een stukje eerder de auto aan de kant gezet om te kijken naar al die voorbij trekkende auto's...... Wat een feest was dat, de meest geweldige auto's kwamen voorbij met de inzittenden ook allemaal in jaren 50 en 60 kledij....... We genoten! Ook mijn favoriete auto's waren vertegenwoordigd, de Renault Dauphine, Peugeot in verschillende maten en vormen, De Traction Avant, onze trouwauto, Renaultje vier en de Ami, die ik zooo mooi vind omdat 'ie zo lelijk is. Verder natuurlijk veel "lelijke eendjes" , corvettes, porsches, een stoet gendarmerie motoren met de heren in vol ornaat, inclusief sirenes......

We hebben de hele ochtend staan kijken.... wat wil je... er deden meer dan 900 auto's mee.... Er reden ook wat Nederlanders mee en één meneer deelde vanuit zijn auto aan iedereen pakketjes tulpenbollen uit.

En toen werd het midi..... en wat doen de Fransen om midi? Juist.... die gaan lunchen...... de auto's werden langs de kant van de weg gezet, tafeltjes werden uitgeladen, stokbrood, wijn, salades en quiches werden neergezet........ en er werd geluncht! Geweldig! De meest mooie foto is nog die van de Franse heren met hun 2CV.....

En al hoewel het grauw en grijs was..... het kon de pret niet drukken...wat een leuke ochtend...enne.......

manlief, autoliefhebber in hart en nieren, wil over twee jaar ook meedoen... ach, ik zie mezelf wel in zo'n leuk jaren 60 outfitje........

If you don't like cars, you should just skip this part....... We had a great morning at the "Embouteillage de Lapalisse". A biennial event, I believe. It commemorates the huge traffic jam of all the people who traveled from Paris to the Côte d'Azur for their holidays in the 50s and 60s, via the N7. A celebration of old cars, mopeds, trucks... entirely in the style of the 50s and 60s. It seemed to be incredibly busy in Lapalisse, and fortunately, we had pulled over a little earlier to watch all those cars passing by...... What a party that was; the most amazing cars came by, with the occupants all dressed in 50s and 60s attire as well....... We enjoyed it! My favorite cars were represented too: the Renault Dauphine, Peugeots in various sizes and shapes, the Traction Avant, our wedding car, the little Renault 4, and the Ami, which I find sooooo beautiful because it is so ugly. Furthermore, of course, lots of "ugly ducklings," Corvettes, Porsches, a procession of gendarmerie motorcycles with the gentlemen in full regalia, including sirens... We stood watching all morning... what do you expect... more than 900 cars participated... Some Dutch people were driving along too, and one gentleman was handing out packets of tulip bulbs to everyone from his car. And then it became midday... and what do the French do at midday? That's right... they go for lunch... the cars were parked along the side of the road, tables were unloaded, baguettes, wine, salads, and quiches were laid out... and lunch began! Amazing! The most beautiful photo is still the one of the French gentlemen with their 2CV..... And even though it was gloomy and grey..... it couldn't spoil the fun... what a nice morning... and....... my husband, a car enthusiast through and through, wants to join in in two years too🫣... oh, I can definitely see myself in such a cute 60s outfit........