Een tijdje terug was ik gevraagd om een gast-blog te schrijven... zie hier het resultaat:

 https://gereonskeukenthuis.nl/blog/

Berichten

Geplaatst op22/07/2026

Zomergast Jacqueline Huizing van Chez Pacaud.

Zomergast Jacqueline Huizing van Chez Pacaud. Ach, de Bourbonnais, heuvelachtig weideland vol met mijn favoriete runderras: de Charolais. Hier begint voor het gevoel van GKT la France profonde. Een streek, waaraan Jacqueline Huizing sinds 2021 is verknocht. (toevallig hadden we het vorige week over deze zomergast tijdens de terugreis over de A71) Een coup de foudre*, toen ze het huisje zag, dat 9 maanden later het hunne werd. GKT kent Jacqueline van verscheidene fora op Facebook, waar zij con brio haar brocantevondsten (haar grote hobby) en verhalen uit deze streek deelt. Ik nodigde haar uit als zomergast.

foto: zicht op de heuvels van de Bourbonnais.

Het verhaal van zomergast Jacquelien Huizing. “Van de week werd mij door GKT, die ik ken via internet door onze liefde voor Frankrijk, gevraagd om een stukje op zijn blog te schrijven als soort van ” gastschrijfster”. Ha…. dat is natuurlijk wel wat voor mij… ik hou van schrijven over de dingen die me bezig houden….dus vooral over Frankrijk en alle dingen die ik daar tegenkom en beleef en de dingen daar waar ik zo van hou. En als er nou iets is waar ik heel graag over schrijf en waar ik me zo ongeveer helemaal in kan verliezen zijn dat de Franse brocantes en marché’s aux puces. Ik waarschuw iedereen maar vast: als ik eenmaal begin houd ik er niet meer over op. Ik heb een zwak (en dat is dan eigenlijk ook nog zwak uitgedrukt) voor Frans serviesgoed….tot groot “verdriet” van manlief, die me al weer ziet thuiskomen met het volgende Franse servies, de mooie schalen en borden……(gelukkig heeft manlief ook een zwak: auto’s…ik wil maar zeggen…bij de brocante kan ik met weinig euro’s de mooiste dingen kopen….dat lukt hem niet.

foto: Le petit coin au paradis van Jacqueline en haar man

Maar om mezelf eerst even voor te stellen: ik ben Jacqueline, woon in het noorden van Nederland en moet nog tot 3 augustus 2029 werken voordat ik de meeste tijd van het jaar dan toch echt in Frankrijk kan verblijven. Daar hebben we een heerlijk klein huisje op de grens van de Allier en de Puy-de-Dome. Een huisje waar ik meteen verliefd op werd toen ik er een foto van zag. En toen wist ik nog niet eens dat het terras aan de achterkant van onze Grange een geweldig uitzicht had op de vallei…… Goed, ons huisje, in een piepklein gehuchtje met acht huizen. Het was eerst eigenlijk niet eens de bedoeling om in een gehuchtje te gaan wonen, liever lekker achteraf wonen, maar ik moet zeggen…het is GEWELDIG……zeker met alle leuke en lieve buren die we hebben. Het is hier rustig a la campagne en dat is juist wat we hier zoeken… de rust en de stilte……. Het dichtstbijzijnde plaatsje waar we wat boodschappen kunnen doen ligt op ongeveer 20 km afstand (wel altijd nog bijna drie kwartier rijden) en daar, in dat plaatsje is in de maanden juli en augustus een geweldige marché aux puces in een gymzaal. De plaatselijke bevolking brengt maanden van te voren al spullen in die daar dan worden verkocht. Ik weet niet precies hoe het verdeeld is maar de verkoper krijgt een percentage van de verkoopprijs, die zelf door de verkoper wordt bepaald.

foto: Wat zou een mens toch moeten zonder servies?

We zijn sinds een week weer op ons stekje hier in Frankrijk en natuurlijk was ik al een paar keer naar de marché aux puces geweest en was ik met leuke dingen thuisgekomen, waaronder een geweldig koffie/thee servies met zo’n Frans bloemetje. Ik had al in dat genre een eetservies maar ik wilde er ook graag kopjes en een theepot met zo’n motiefje bij…. gelukt dus. Hoe leuk is het dan om de tafel te dekken met al die oude Franse spulletjes…borden, kopjes, bestek, “antieke” messenleggers….. heerlijk…. Gisteren konden we het och niet laten om weer even langs de marché te rijden…. haha…manlief moest tanken en laat dat nou daar vlakbij te zijn….nog even een bezoekje dus aan de marché…want je weet maar nooit wat je nog tegenkomt……tsjaaaaa…… en toen kreeg manlief het ook op zijn heupen….kom eens kijken, Jacq….. en hij troonde me mee naar de ruimte waar meubels staan. Daar stond een mooie salontafel waar hij helemaal weg van was….voor bij ons thuis…. in Nederland…..(daar hebben we een aftands tafeltje staan)…. alleen al het idee dat manlief interesse toonde voor een meubelstuk van de marché…geweldig… ook al zou de tafel foeilelijk zijn geweest (maar dat was ie gelukkig niet)……veel te leuk zijn enthousiasme…dus mee die tafel….Met wat gewrik en gedraai en met behulp van wat plaatselijke jongelui kregen we de tafel achter in de auto. En toen zag ik het!! Ergens achteraf in een hoek. Al een paar jaar was ik op zoek naar zo’n tafeltje! Klein, half hoog, met een blad dat aan de zijkanten kon worden weggeklapt….. en dat voor echt helemaal niks…..ja, die kon ik natuurlijk niet laten staan….die moest ook mee. De mensen van de organisatie begonnen er lol in te krijgen…misschien ook door mijn enthousiasme die ik natuurlijk met hen moest delen. Volgende week kwamen er weer nieuwe spullen, werd me verteld, moest ik vooral weer komen kijken…. En nu staan de tafels in de Grange. De salontafel gaat mee naar Nederland, het kleine tafeltje krijgt eerst nog even een behandeling tegen houtworm (je weet maar nooit). En dan komt ie boven op de “studeerkamer” te staan of als bijzettafeltje als we hier eters krijgen. Ik zie het helemaal voor me…. al dat mooie servies met de meest lekkere gerechtjes (want ja, ik hou ook van koken). Enne… misschien wel met een gerechtje van Gereon?? Beter kan niet…….

Dank je wel, Jacqueline voor je enthousiaste bijdrage.

Meer lezen? Jacqueline Huizing heeft ook een leuke Frankrijk blog: Chez Pacaud.

foto: landelijk stillleven van Jacqueline.

Het recept voor Jacqueline? Het zal heerlijk vertoeven zijn met een glas wijn tijdens de apéro in de Grange van Jacqueline en haar man. Even uitrusten van het brocante-gestruin genieten van het uitzicht. Dus voor haar een rewardrecept, dat makkelijk is te maken. Rillettes wordt overal in Frankrijk gemaakt van vet en mager varkensvlees, gans, eend of kip. Langzaam gesmoord in eigen vet. GKT gaat deze keer voor een makkelijke rillettes, van vis met Noordzeegarnalen. Lekker op een volkoren sandwich of als hapje bij de borrel. We drinken bij de rillettes een  koude witte viognier uit de Hérault, met de geur van abrikozen, bloesems en een vleugje perzik. Een dan het mooie uitzicht van deze zomergast in de Bourbonnais bewonderen.

Nodig:

200 g  verse zalmfilet
100 g gerookte forelfilet
100 g gerookte zalm
75 g gepelde Noordzeegarnalen
75 g zachte boter
3 el  olijfolie
3 el citroen sap
zwarte peper
peterselie extra fijn gehakt.
snufje zeezout

Bereiding:

Verhit 1 el olijfolie in een pan. Bestrooi de zalmfilet aan beide zijden met wat zout en zwarte peper uit de molen. Bak de filet afhankelijk van de dikte in een minuut of tien gaar. Laat de zalmfilet daarna afkoelen.Snijd de gerookte forel- en zalmfilet in hele dunne reepjes.
Meng de zachte boter, 2 el olijfolie en citroensap tot een smeuïge massa. Voeg de reepjes vis toe. Voeg hierna de gebakken zalm fijngehakt toe. Maak van het geheel een mooie massa. Voeg als laatste de peterselie en Noordzee garnalen toe. Zet het geheel minimaal drie uur in de ijskast. Langer kan ook, dat komt de smaak ten goede. Serveer de rillettes op geroosterde sneetjes volkorenbrood zonder korst.

*coup de foudre: liefde op het eerste gezicht

Geplaatst op

 Het was een drukke dag gisteren.....Allereerst is maandag natuurlijk markt-dag in Le Mayet de Montagne. We hadden zin in forel en mijn lekkere geitenkaasjes waren op dus we "moesten" er echt naar toe. Het regende zachtjes en was bewolkt, maar ook dan is het hier mooi. Ondertussen had ik op Facebook gezien dat er in Mayet een Vide Grenier was..... een soort van garage-sale in Mayet bij een woning. Misschien was het ook wel leuk om daar even te kijken. We besloten om eerst naar de Vide Maison (letterlijk: leeg huis) te gaan en dan daarna naar de markt. In een achterafstraatje in Mayet vonden we al gauw het huis waar de Vide Maison werd gehouden. Een paar vriendelijke dames stonden bij de deur en begroetten iedereen. En dan mocht je het hele huis door... kijken of er iets van je gading bij was. In de rechter kamer zag ik allerlei serviesgoed staan dus daar moest ik natuurlijk eerst een kijkje nemen. En wat stond daar? Een prachtig uitgebreid jacht-servies met allerlei vogels zoals fazanten, kwartels etc. Zeer compleet met schalen, diep en ondiepe borden, een sauskom...... Prachtig. Aan één van de dames toch maar eens vragen wat ze er voor wilden hebben. We werden het snel eens over de prijs. Wohooooo, had ik me daar toch even een mooi servies! Ik raakte aan de praat met één van de dames. Het huis was van hun ouders geweest en alles werd verkocht, als het huis leeg was zou ook het huis in de verkoop gaan.

Het was eigenlijk een gek idee om zo door dat huis te struinen. Een beetje genant gevoel had ik ook wel om zo tussen al die spullend van iemand anders te neuzen...maar aan de andere kant ook wel erg leuk om zo'n huis eens van binnen te bekijken. Frank vond tussen alle spullen een mooi oud hagel-geweer met prachtig beslag. Er werd hem uitvoerig uitgelegd hoe het werkte door de zoon des huizes. Die ging dus ook mee. Na nog een rondje door het huis en de tuin vetrokken we richting markt waar we forel haalden en lekkere geitenkaasjes bij die leuke mevrouw in haar kleine stalletje.

Op de terugweg kwamen we ook nog langs de marché aux puces en we konden het niet laten om daar nog even naar binnen te wippen, idee van Frank hoor😀. Er waren weer veel nieuwe dingen bijgekomen, helaas waren sommige dingen nogal aan de prijs, zoals een mooie schenkkan in de vorm van een eend..... er waren er daar wel drie van maar echt boven mijn budget. Enne.... we zouden 's middags ook nog naar de Emmaus gaan....maar even wachten dus........

Daarna weer richting huis waar ik mijn prachtige jacht-servies eerst maar eens uitstalde op de bank. Die komt straks in de keuken in de Grange in de kast te staan. 

's Middags nog even naar de Emmaus. Ook daar kon je weer je hart ophalen aan alle prachtige dingen.  Vooral in de ruimte met "Vaiselle" er op ben ik niet weg te slaan... prachtig serviesgoed daar....... Ik hield me in: maar twee schaaltjes op een voetje, een saladeschaal van Digoin ( ik heb er al borden en andere schalen van met dat motief), wat schattige piepkleine glaasjes voor een lekker likeurtje en bakjes om een avocado in te presenteren (Frank eet tegenwoordig veel avocado en als je een halve avocado op een bord legt, kiepert die altijd om, in deze bakjes past hij precies). Nou, netjes toch? Frank kocht ook heel wat: een lading Franse CD's en een zware heggeschaar op benzine en een vispan, splinternieuw, om onze forellen makkelijker te kunnen bereiden vanavond.

Zo .... het was een echt kringloop-dag......vanaf morgen moet er gewerkt worden... de gastenkamers dienen in gereedheid gebracht worden voor onze logé's...... 

Tsja... en dan zie ik net een appje van gisteravond of we vanmiddag komen lunchen bij J&B..... ajjjjj.....daar gaat de middag....we moeten nog zoveel doen....... gelukkig wonen ze vlakbijen is het ook wel gezellig, die lunch...........maar...... niet te lang dan..... er moet toch echt gewerkt worden vandaag.........

It was a busy day yesterday... First of all, Monday is of course market day in Le Mayet de Montagne. We were in the mood for trout and my tasty goat cheeses were all gone, so we really "had" to go there. It was raining softly and cloudy, but even then, it is beautiful here. In the meantime, I had seen on Facebook that there was a Vide Grenier in Mayet... a sort of garage sale at a house in Mayet. Maybe it would be nice to take a look there too. We decided to go to the Vide Maison (literally: empty house) first and then to the market afterwards. In a back street in Mayet, we soon found the house where the Vide Maison was being held. A few friendly ladies were standing by the door and greeting everyone. And then you were allowed to walk through the whole house... to see if there was anything to your liking. In the room on the right, I saw all kinds of crockery, so naturally I had to take a look there first. And what was standing there? A beautiful, extensive hunting dinner service featuring all kinds of birds such as pheasants, quail, etc. Very complete with serving dishes, deep and shallow plates, a gravy boat... Beautiful. I decided to ask one of the ladies what they wanted for it. We quickly agreed on the price. Wohooooo, what a beautiful service I had there! I started chatting with one of the ladies. The house had belonged to their parents and everything was being sold; once the house was empty, the house itself would go up for sale. It was actually a strange idea to wander through that house like that. I did feel a bit embarrassed snooping around among all someone else's stuff... but on the other hand, it was also really nice to see the inside of a house like that. Among all the items, Frank found a beautiful old shotgun with exquisite fittings. The son of the house explained to him in detail how it worked. So, he came along too. After another walk around the house and garden, we headed towards the market where we picked up trout and some tasty goat cheeses from that nice lady at her little stall. On the way back, we also passed the flea market and couldn't resist popping inside for a quick look – Frank's idea, of course 😀. There were lots of new items again, but unfortunately some things were quite pricey, like a beautiful pitcher in the shape of a duck... there were three of them, but they were really above my budget. And... we were also going to Emmaus in the afternoon... so we had to wait a bit... Then back home, where I first laid out my beautiful hunting china on the sofa. That will soon go into the cupboard in the Grange in the kitchen. In the afternoon, we went to Emmaus again. There, too, you could feast your eyes on all the beautiful things. I can't tear myself away, especially from the room labeled "Vaiselle"... beautiful tableware there....... I restrained myself: just two small bowls on a foot,a salad bowl from Digoin (I already have plates and other bowls with that pattern), some cute tiny glasses for a nice liqueur, and small bowls to present an avocado in (Frank eats a lot of avocado these days, and if you put half an avocado on a plate, it always tips over; in these little bowls, it fits perfectly). Well, neat, isn't it? Frank also bought quite a lot: a load of French CDs, a heavy petrol-powered hedge trimmer, and a fish pan, brand new, to make preparing our trout easier tonight. So... it was a real thrift store day... starting tomorrow, we have to work... the guest rooms need to be prepared for our guests... Oh well... and then I just saw a text from last night asking if we are coming for lunch at J&B's this afternoon... oooooo... there goes the afternoon... we still have so much to do... luckily they live nearby and the lunch is actually quite nice... but... not too long then... we really do have to work today...

 En het leven gaat gewoon door.....vooral nu merk ik dat.... de afgelopen dagen waren we in Nederland waar ik een paar dagen Heleen gezelschap heb gehouden en geholpen heb met wat dingetjes. En ja.... het was ook gezellig, met z'n tweetjes, met de vriendinnen en buren die kwamen....... het vroeg wel veel van me...halsoverkop terug uit Frankrijk en daarna een paar dagen helpen en ook natuurlijk nog twee keer langs mijn moeder, langs Harmke...... en nu zitten we weer voor anderhalve week in Frankrijk. Gisteren weer teruggereden. Vrienden Rosemarie en Patrick zouden deze week nog komen logeren. Hun vakantie was een paar weken terug geannuleerd in verband met het overlijden van de moeder  van Rosemarie en wij hadden toen gezegd: nou dan komen jullie toch nog even bij ons.....Hoe sneu zou het zijn als dan ook dit uitje geannuleerd zou worden.

Alle dingen rondom Rolf waren geregeld zover, zijn herdenkingsfeest is pas eind augustus en vrienden van Heleen zijn ook weer terug van vakantie. dus daarom besloten we toch weer daarom toch terug te gaan naar Frankrijk en hier nog een anderhalve week te zijn. 

Het leven gaat door.........

 

Het is even stil hier....allerliefste en dierbare vriend Rolf is woensdag overleden..........

It is quiet here for a moment... my dearest and cherished friend Rolf passed away on Wednesday..........

 Maandag is marktdag in le Mayet de  Montagne en een Franse markt is altijd leuk. Nou is het echt een plaatselijke markt en geen markt met "touristische" kraampjes. Nee, echt een markt waar de bevolking elkaar ontmoet en een praatje maakt tijdens een drankje op één van de twee terrasjes die grenzen aan het markt-gebeuren. Er staat op de markt o.a. een meneer met verse forellen van één van de twee forellen-kwekerijen hier uit de buurt en we halen dan vaak forel voor 's avonds op de bbq. Nu overigens gaat íe gewoon in de pan in de keuken vanwege het droge weer. Natuurlijk mogen de geitenkaasjes van de vriendelijke mevrouw ook niet ontbreken. Je hebt ze in verschillende soorten, van jonge kaasjes naar oude scherpe. Heerlijk.... en dan de gekleurde tomaten uit Arfeuilles van de kwekerij aldaar. Ik ben gek op die tomaten in allerlei kleuren, van geel, naar oranje en rood, zwart en groen. Ik zie zo'n heerlijke tomatensalade met geitenkaas al op mijn bordje liggen. Na onze inkopen is het tijd voor een drankje op één van de  gezellige terrasjes. Met een beetje geluk bemachtigden we nog een tafeltje want het is altijd stampvol. Overal zitten mensen en het is of koffie, of bier of een petit rosé wat er gedronken wordt...en dat om 10.00 uur 's ochtends😁. Ik hou niet van koffie en bier dus er bleef niet veel anders over dan een glas wijn, in ons geval een Kir. En ik kan het toch niet nalaten, echt Nederlands natuurlijk weer, om de prijs van de Kir te noemen, nl. € 2,00 maar liefst. Voor een glas rood, wit of rosé betaal je hier € 1,50..... dat is nog eventjes wat anders dan bij ons in Friesland op een terras waar je gauw 4 tot wel 6 euro aantikt voor een glas. En dan nog zonder die heerlijke Franse ambiance....

We zaten aan een vierpersoons tafeltje en al gauw kwamen er twee mensen vragen of de stoelen naast ons vrij waren en of ze naast ons mochten komen zitten. Natuurlijk kon dat. En zoals altijd, vooral als Frank er bij is, raakten we aan de praat. Het stel, van onze leeftijd, was aan het fietsen, lees wielrennen, en woonde vlakbij. Waar we vandaan kwamen...ahhhh Les Pays Bas.... daar had meneer veel gefietst... heerlijk om daar zijn sport te beoefenen.... plat pays....... Bleek dat deze man op zeer hoog niveau altijd had gewielrend (is dat een normaal Nederlands woord??) en zelfs in ploegen met Nederlandse wielrenners had gefietst. Hij noemde wat namen van Nederlandse oud-wielrenners die mij inderdaad wel bekend voorkwamen. Overal in Europa had hij wedstrijden te  gereden. Het werd een gezellig gesprek en na een uur zaten we nog te kletsen over van alles en nog wat. Het tweede glas Kir, dat hij ons nog aanbood, sloegen we toch maar af. Voor 11.00  uur 's morgens twee glazen wijn..... iets teveel van het goede....... Of het allemaal waar was wat hij vertelde (hij leek serieus genoeg) weet ik natuurlijk niet, feit was wel dat echt iedereen hem op de markt kende en zwaaide of een praatje kwam maken.... het was in ieder geval wel een " plaatselijke bekendheid" . Haha.... misschien heb ik wel naast een oud-winnaar van de Tour de France gezeten... wie weet........😃

Monday is market day in Le Mayet de Montagne, and a French market is always fun. Now, this is a truly local market, not one with "tourist" stalls. No, it is a real market where the locals meet and chat over a drink on one of the two terraces bordering the market area. Among others, there is a gentleman at the market selling fresh trout from one of the two local trout farms, and we often pick up trout for the BBQ in the evening. Right now, however, it’s just going into the pan in the kitchen because of the dry weather. Of course, the goat cheeses from the friendly lady shouldn't be missing either. They come in various types, from young cheeses to aged, sharp ones. Delicious... and then there are the colored tomatoes from Arfeuilles from the farm there. I am crazy about those tomatoes in all sorts of colors, from yellow to orange and red, black and green. I can already picture a delicious tomato salad with goat cheese on my plate. After our shopping, it is time for a drink on one of the cozy terraces. With a bit of luck, we managed to snag a table because it is always packed. People are sitting everywhere, and it is either coffee, beer, or a petit rosé that is being drunk... and that at 10:00 in the morning 😁. I don't like coffee or beer, so there wasn't much choice left but a glass of wine, in our case a Kir. And I just can't resist—typically Dutch, of course—mentioning the price of the Kir: a whopping €2.00. For a glass of red, white, or rosé, you pay €1.50 here... that is quite a difference from a terrace back home in Friesland, where you easily shell out 4 to 6 euros for a glass. And that's without that lovely French ambiance... We were sitting at a four-person table, and soon two people came over to ask if the seats next to us were free and if they could sit next to us. Of course they could. And as always, especially when Frank is around, we struck up a conversation. The couple, around our age, were out cycling—read: road cycling—and lived nearby. Where we came from... ahhhh the Netherlands... the gentleman had cycled a lot there... lovely to practice his sport there... flat country... It turned out that this man had always road-cycled at a very high level (is that a normal Dutch word??) and had even ridden in teams with Dutch road cyclists. He mentioned some names of former Dutch cyclists who indeed sounded familiar to me. He had competed in races all over Europe. It turned into a pleasant conversation, and after an hour we were still chatting about everything and anything. We declined the second glass of Kir that he offered us. Two glasses of wine before 11:00 in the morning... a bit too much of a good thing... Whether everything he said was true (he seemed serious enough) I naturally don't know, but the fact was that absolutely everyone at the market knew him and waved or came over for a chat...It was at least a "local celebrity". Haha.... maybe I even sat next to a former Tour de France winner... who knows........😃

 

Eigenlijk kun je in Frankrijk op zondag maar twee dingen doen...... uitgebreid lunchen en een brocante bezoeken. Natuurlijk is de combi van die twee het meest ideaal maar gisteren beperkten we ons tot de laatste...de brocante. In St. Priest la Prugne was een feestweekend en op zondag een brocante. Niet ver hiervandaan en wij er heen dus..... Altijd spannend wat je zult aantreffen. Het was erg rustig, wat zeg ik, er was bijna niemand en we zagen een stuk of acht misschien? tafeltjes met spulletjes....uuuh niet erg uitgebreid dus. Maar gaat het om de kwantiteit of de kwaliteit? Dat laatste dus want we kwamen met heel wat dingen thuis. Frank met een paar Franse LP's en ik vond bij een kraampje wat prachtig serviesgoed van Digoin.  En wat hebben we dan een mazzel dat we onze Barkley bij ons hebben... die lieverd veroverd alle harten, ook die van de dames achter het tafeltje. Ze waren weg van hem en hij luisterde ook zo goed (de topper bleef op mijn commando zo braaf zitten zodat ik rustig kon kijken) Voor bijna niets mocht ik de schalen meenemen.

Aan de overkant van de weg bij een huis was ook nog een kraampje waar een leuke jonge dame met dochtertje de boel beheerde. Ik zag een mooie schaal met opgelegde olijven.....echt mijn ding, en ze vroeg er €3 voor, maar ik mocht ook wel afdingen zei ze, hahaha.... de schaal moest natuurlijk mee. We raakten aan de praat en ze vertelde dat de dingen die er lagen van haar oma waren geweest. Ze wees me op een heel mooie aardewerken schaal met deksel; die was ook van oma en daar kookte ze altijd "tripes" in. Het heette dan ook een "tripière". Daar had ik nog nooit van gehoord en, zo vertelde de leuke jongedame, in die "tripière"  liet je in de oven de "tripes" uren en uren in sudderen, bij iets van 150 graden en je serveerde het gerecht dan ook in die schaal. Nou, met zo'n mooi verhaal kon ik die prachtige schaal ook niet laten staan natuurlijk.

Thuis zocht ik op internet naar "tripière" en ja hoor, daar zag ik plaatjes van dat soort schalen.. en ik vond zelfs een recept van "tripes à la mode de Caen" .... voor wie erge trek heeft hieronder het recept:

Tripes à la mode de Caen

Ingrediënten:

Runderpens (pens, boekmaag, netmaag, lebmaag) 2 kg 
Kalfspoot 1 of 2 Geeft de saus body dankzij collageen
Droge Normandische cider 1 fles (75 cl) Pittige en typisch Normandische smaak
Calvados 10 tot 15 cl Houtachtig aroma en diepte
Wortelen, uien, prei 4 wortels, 3 uien, 2 preien Kruiden die zoeter maken en in balans brengen
Voeg een bouquet garni toe (tijm, laurierblad, peterselie), een paar kruidnagels, zout, peper en eventueel wat varkenszwoerd voor extra romigheid. Deze elementen garanderen de authenticiteit van tripe à la mode de Caen.

Stapsgewijze bereiding van pens à la mode de Caen: Begin met het grondig schoonmaken van de pens en kalfspoten. Blancheer ze, schraap ze schoon en laat ze enkele uren weken in azijnwater. Blancheer ze vervolgens 10 minuten in kokend zout water en snijd ze in gelijke stukken van ongeveer 5 cm lang. Leg in een grote braadpan of pensstoofpot  (tripière) een laag gesneden uien en wortelen. Voeg de stukken pens en kalfspoten toe. Bestrooi met kruiden, giet de cider en Calvados erbij en voeg indien nodig een beetje water toe om alles te bedekken. Sluit de pan luchtdicht af met een pasta van bloem en water. Bak op 150-160 °C gedurende minimaal 6 tot 8 uur, of zelfs een hele nacht voor een perfecte malsheid. Pens à la mode de Caen ontwikkelt zijn smaak door het langdurig sudderen. Verwijder de graten en het bouquet garni vlak voor het serveren, gloeiend heet.

Eet smakelijk😀

Zelf heb ik overigens één keer "tripes au champagne" gegeten..... was te doen maar ik geloof niet dat ik het snel weer zou bestellen.......

Actually, there are only two things you can do in France on a Sunday... have a leisurely lunch and visit a flea market. Of course, the combination of the two is ideal, but yesterday we limited ourselves to the latter... the flea market. There was a festival weekend in St. Priest la Prugne, and a flea market on Sunday. Not far from here, so off we went... Always exciting to see what you'll find. It was very quiet, what am I saying, there was hardly anyone there, and we saw maybe eight? little tables with bits and pieces... uh, not very extensive, then. But is it about quantity or quality? The latter, it turns out, because we came home with quite a few things. Frank with a few French LPs, and I found some beautiful Digoin tableware at a stall. And how lucky we are to have our Barkley with us... that sweetheart conquers everyone's hearts, including those of the ladies behind the table. They adored him and he listened so well too (the star stayed sitting so obediently on my command so I could watch in peace). I was allowed to take the dishes for next to nothing. Across the road, by a house, there was also a stall run by a nice young lady and her little daughter. I saw a beautiful dish of pickled olives... really my thing, and she asked €3 for it, but she said I could haggle, hahaha... of course, the dish had to come home with me. We started chatting and she told me that the items there had belonged to her grandmother. She pointed out a very beautiful earthenware dish with a lid; that was also Grandma's and she always cooked "tripes" in it. It was actually called a "tripière". I had never heard of that before and, the nice young lady explained, in that "tripière" you would let the "tripes" simmer in the oven for hours and hours, at something like 150 degrees, and then you would serve the dish in that dish. Well, with such a beautiful story, I couldn't leave that gorgeous bowl behind, of course.

At home, I searched the internet for "tripière" and sure enough, there I saw pictures of those kinds of dishes... and I even found a recipe for "tripes à la mode de Caen" .... for those with a big appetite, here is the recipe below:



Tripes à la mode de Caen

Ingredients:

Beef tripe (tripe, omasum, reticulum, abomasum) 2 kg
Calf's foot 1 or 2 Gives the sauce body thanks to collagen
Dry Norman cider 1 bottle (75 cl) Spicy and typically Norman flavor
Calvados 10 to 15 cl Woody aroma and depth
Carrots, onions, leeks 4 carrots, 3 onions, 2 leeks Herbs to sweeten and balance
Add a bouquet garni (thyme, bay leaf, parsley), a few cloves, salt, pepper, and optionally some pork rind for extra creaminess. These elements guarantee the authenticity of tripe à la mode de Caen.

Step-by-step preparation of tripe à la mode de Caen: Begin by thoroughly cleaning the tripe and veal feet. Blanch them, scrape them clean, and soak them in vinegar water for several hours. Next, blanch them for 10 minutes in boiling salted water and cut them into equal pieces about 5 cm long. Place a layer of sliced ​​onions and carrots in a large casserole or tripe stew pot (tripière). Add the pieces of tripe and veal feet. Sprinkle with herbs, pour in the cider and Calvados, and add a little water if necessary to cover everything. Seal the pan airtight with a paste of flour and water. Bake at 150-160 °C for at least 6 to 8 hours, or even overnight for a perfect result.

 

Hoei.... dat was een gezellige zaterdag!

Ik was 's ochtends al heel vroeg op om voor het huis onkruid te verwijderen. Dan nog lekker koel en kun je wat doen zonder dat het zweet met straaltjes over je gezicht loopt. Ons "terrasje" voor ziet er nu weer netjes uit. Door de regenbuien een paar dagen geleden schoten de bloemen weer de grond uit. Bloeide er voor die tijd echt nauwelijks wat, nu bloeide er weer meer wilde peen langs de bermen en ook de woekerende lathyrus kleurde weer roze. Gauw mijn vaasjes weer met bloemen gevuld. 

Daarna werd het tijd om om te kleden want we zouden met J&B gaan lunchen in leuk restaurant hier in de buurt. Wij waren er nog nooit geweest, maar de verhalen van J&B klonken goed..... leuke sfeer, producten uit de omgeving......Hond Barkley mocht mee, dat is altijd fijn en het is niet al te ver hier vandaan....

Dus wij met de Samba en J&B met hun Franse Landrover. Op naar Auberge de la Source, hoewel er heel veel auberges zo heten, ligt deze auberge echt aan de bron van het riviertje Le Sichon. 

Leuke plek met een zeer aardige meneer in de bediening. We konden uit drie menu's kiezen, maar we konden gerechten wel gewoon wisselen zoals ons werd verteld. Langzaam stroomden er meer mensen binnen, er waren vier tafeltjes bezet, waaronder een tafel met een man of tien...... lekker met de familie lunchen op zaterdag.....dat is toch echt Frans......iedereen mee....kinders, van klein naar groot, opa en oma... geweldig.

Wat was het gezellig en wat hebben we heerlijk gegeten! Charcuterie, boerderijkip met citroen, fromage frais en een meer dan geweldige myrtille taart met ijs na. Jammie jammie jammie. 

En toen gebeurde het........ik ging stiekem afrekenen.....tenminste...dat wilde ik..... kon er niet gepind worden..... ojeee..... ik had wel cash bij me, maar niet genoeg......ahem........ Het erge was dat ik er eigenlijk altijd wel rekening mee houd dat je met cash moet betalen, zelfs vanochtend nog aan gedacht, maat omdat het restaurantje in een wat "toeristischer" (groot woord, maar toch) gebied ligt, dacht ik....ach nee....dat komt wel goed.... niet dus..........

Gelukkig stond B al achter mij (die was er al eerder geweest) en was mijn redder in nood. Anders moest er maar afgewassen worden vond de meneer in de bediening.... ze waren node op zoek naar personeel.....😉.

Na het etentje scheidden onze wegen. Van J&B kreeg ik nog een heerlijke fles likeur van sapins mee, die daar werden verkocht. Wij reden meteen door naar le Mayet om geld te pinnen.... inlossen van schuld of zoiets. Laat nou net de marché aux puces open zijn dus ik moest natuurlijk nog eventjes kijken en ik kwam zowaar met twee schalen weer naar buiten, één schaal met kerst-motief waarvan ik laatst ook al een paar schalen had gekocht, en een schaal op poot, daar heb ik een zwak voor. Altijd leuk om zo-eentje weg te geven met eigen gebakken koekjes er op.

's Avonds gingen we  touren met de Samba en reden meteen even langs J&B om onze schuld in te lossen ("maar dat hoeft toch niet joh...veel te gezellig")..... Alleen even afgeven.......om half tien 's avonds zaten we er nog..........