Gisteren was een klusdag, vooral voor de heren.......de doorgang in de Grange naar de keuken werd verstevigd, die was nl twee dagen eerder ingestort (teveel zand in het cement...aiiiiiiii), er werd een blad in de keuken gemaakt. De hoogte was een punt van discussie: omdat de vloer nogal schuin afloopt is het blad aan de ene kant een stuk hoger dan aan de andere kant.......dus moesten we een gulden middenweg zien te vinden. Maar dat is gelukt. En mocht ik nu ooit ergens een leuk kastje tegenkomen dan kan dat er onder.

Verder had Patrick de regenpijp gemaakt, de lieverd, ik had gevraagd of de heren de ladder tegen de muur wilden zetten, die is mij dan toch wat zwaar, zodat ik "het dak op kon" en toen had Patrick het al gefikst!💗. Verder is er voor de Grange een stuk afgegraven zodat de deuren beter open kunnen, is de grote deur rechts zo gerepareerd dat ie nog een jaartje mee kan. 

En wat deed ik?? Ik ruimde het voorraadzoldertje op, maakte peren-jam en peren chutney, voorzag de heren van het nodige voedsel, ruziede met de nieuwe elektrische kookplaat en de oude gasplaat in ons huisje en maakte de Emmaüs onveilig. Daar bij de Emmaüs viel het een beetje tegen....de grote loods, waar al dat prachtige serviesgoed staat, werd verbouwd en het serviesgoed was verplaatst naar een ander deel. Er stond nog best wel wat maar het kon het niet halen bij de oude ruimte....toch vond ik nog wat mooie dingen, o.a. vier gave borden van het servies met groenteafbeeldingen dat ik in juli op de brocante had gekocht en een hele verzameling vismesjes. En ja, de andere dingen kon ik gewoon niet laten liggen.... vier diepe en vier platte borden van Lunéville, serie Creuse, handbeschilderd en genummerd. En nog wat dingetjes van het servies van Manufacture de Saint-Amand, model Molière. Ik vind het altijd leuk om uit te zoeken waar het oude servies vandaan komt en vraag me dan af wie er van gegeten heeft, waar het vandaan komt....... Vraag me niet waar die liefde voor servies vandaan komt... ,  maar, zoals ik al eens eerder heb verteld, het moet iets genetisch zijn... mijn moeder had een tante, die, toen ze overleed, wel 20 serviezen in haar kast had staan...Mijn moeder: "wie heeft er nou zoveel serviezen in haar kast staan....????" en ik weet nog, dat ik, als klein meisje, toen dacht: "oo wat leuk, kun je elke dag de tafel met een ander servies dekken..." ....... tsja..........,

Het lastige, maar ook leuke, van die liefde is, dat het een "goedkope" hobby is... voor een paar euro vind je de mooiste dingen......vervelende is dat je dat dan niet laat liggen en heb je er thuis weer een stapel servies bij.....want waar laat je het......(gelukkig gaan we hier de zolder opknappen dus dat biedt weer ruimte voor en mooie servieskast 😁).