De ochtend begon natuurlijk weer met regen... of begon...? Het regende nog steeds..... Toch maar een ochtendwandeling gemaakt met Barkley...die arme hond zit anders wel veel binnen. Waxcoat aan en gaan.... en natuurlijk...als je dan onderweg bent is het best lekker. In ieder geval stroomden overal de beekjes weer over de weg...dat was in juli wel anders... toen stond echt alles droog. Wat heerlijk om weer dat kabbelende water te horen. Alles was ook groen en er zijn nog niet veel herfstkleuren zichtbaar. Sowieso... onze kastanjeboom bij het huis laat net wat kastanjes vallen. Ze zijn weer prachtig glanzend en ik kan het niet laten ze van het weggetje te halen; anders worden ze platgereden. En op een schaaltje op tafel staat het eigenlijk best mooi. Het was nat en mistig op de wandeling. Dat vonden de ezeltjes vast ook want die waren niet van plan hun droge behuizing te verlaten. Helaas zijn de tamme kastanjes nog niet goed. De paar die ik vond zaten nog in hun bolster en waren nog wit. Jammer... ik had gehoopt dat er al wat goede zouden zijn; ik ben dol op tamme kastanjesoep.

Verder ben ik best wel trots op mijzelf. Ik ben begonnen met het voegen van de eerste slaapkamer in de Grange. Frank had daar ooit eens een begin mee gemaakt maar verder was er niets meer mee gedaan. Dus aan het eind van de ochtend maar eens naar de Grange getogen, bij Frank geinformeerd wat de verhouding kalk met zand en water zou moeten zijn en toen maar aan de slag gegaan. Het is een heel werk maar ik heb toch een stuk gedaan. Ach... en er is tijd. Het zal nog wel wat duren voordat die muur helemaal af is en het zal ook niet super netjes zijn, maar ik ben nu al blij. Nu maar hopen dat de kleur van het voegsel ongeveer dezelfde kleur heeft als de lichte kleur waarmee Frank gevoegd heeft. Ben benieuwd morgen of het overeenkomt. Toen het droog werd vanmiddag, jaja, werkelijk, ik zag zowaar een stukje blauwe lucht (je moest alleen niet de andere kant op kijken want daar was het wel erg grijs), ben ik bollen gaan planten langs het muurtje en meteen dat vreselijke zevenblad zoveel mogelijk verwijderd (met wortel en al natuurlijk; ik ben een expert in zevenblad verwijderen). Van het voorjaar hoop ik dat er dan wat narcissen en irissen langs het muurtje bloeien. Als we terug zijn nog meer eens kijken naar bollen die verwilderen...dat is natuurlijk helemaal ideaal! Zo, en nu lekker binnen waar het heel behaaglijk is en de kachel brant. Straks een lekkere kop thee met tarteletjes....ach........ wie moppert er nou over regen??

The morning started with rain again, of course... or did it start...? It was still raining... So I went for a morning walk with Barkley... that poor dog usually spends a lot of time indoors. Wax coat on and off we went... and of course... when you're out and about, it's quite nice. At least the streams were flowing across the road again... that was different in July... then everything was completely dry. How wonderful to hear that babbling water again. Everything was green, and there aren't many autumn colors visible yet. Anyway... our chestnut tree by the house is just dropping some chestnuts. They're beautifully shiny again, and I can't resist picking them up from the path; otherwise, they'll get run over. And on a little dish on the table, they actually look quite nice. It was wet and foggy on the walk. The donkeys probably thought so too, because they weren't planning on leaving their dry enclosure. Unfortunately, the sweet chestnuts aren't good yet. The few I found were still in their shells and were still white. Too bad... I had hoped there would be some good ones by now; I love sweet chestnut soup. I'm also quite proud of myself. I've started grouting the first bedroom in the Grange. Frank had started it once, but nothing more had been done. So, late in the morning I went to the Grange, asked Frank what the ratio of lime, sand, and water should be, and then got started. It's a lot of work, but I've done a bit. Oh well... and there's time. It'll still take a while before that wall is completely finished, and it won't be perfect, but I'm already happy. Now I just hope the grout color is roughly the same as the light color Frank grouted. I'm curious to see if it matches tomorrow. When it dried up this afternoon—yes, really! I actually saw a patch of blue sky (just don't look the other way, it was very gray there!)—I started planting bulbs along the wall and immediately removed as much of that dreadful ground elder as possible (root and all, of course; I'm an expert at ground elder removal). This spring, I hope some daffodils and irises will bloom along the wall. When we get back, I'll take another look at the bulbs that are naturalizing...that would be absolutely ideal! So, now I'm cozy inside where it's very cozy and the stove is burning. Later, a nice cup of tea with tartlets...oh well...who complains about rain anyway??

 

Het regent.... o wat regent het........

Vanochtend markt in Le Mayet de Montagne..... tsja... en wat doe je anders op een zeer regenachtige ochtend ? Dus op naar de markt in Mayet. Alleen de rit er naar toe was al de moeite waard, met een ree over de weg en wat takken die op de weg waren gevallen, die heeft Frank maar even verwijderd voor de zekerheid. 

Op de markt in Mayet was het rustig...ja... wie gaat er ook naar de markt in de regen...... wij dus... en het was eigenlijk supergezellig. Bij een kraam kochten we pruimen voor mijn pruimen-brietaart (en nu ben ik de pate brisé vergeten) en raakten we aan de praat met de leuke marktkoopman. Hij begon , toen hij hoorde dat we buitenlanders waren, meteen in het Engels....vond íe leuk omdat hij het weinig kon spreken...en hij sprak het goed, ik verdacht hem er zelfs van dat hij Australische of Nieuw Zeelandse banden had want hij maakte zo'n typische opmerking die daar veel gemaakt wordt: all good? Bij de meneer die helemaal zielig stond te wezen onder een partytent kocht ik maar een potje honing.....en bij de forellenkweker uit Ferrières kochten we twee forellen, verser kan niet. Ze werden uit een grote bak gehaald en werden ter plekke naar een andere forellen-wereld geholpen. Daarna deden we nog even een rondje Mayet. Wat een gezellig plaatsje is het maar meestal beperken we ons tot de supermarkt en de marché aux puces in juli en augustus. Toch maar eens wat vaker het centrum in gaan.

Op de terugweg kwamen we een jachthond op de weg tegen, het jachtseizoen is weer geopend dus je ziet ze wel vaker voorbij stormen. Even later sukkelde er een tweede achteraan. Van de jagers geen spoor. 

Thuis gekomen aan de koffie en chocolat chaud met wat heerlijke tartelettes. Daarna in de regen bij het muurtje voor het huis onkruid met wortels verwijderd (wie kent het niet, dat vreselijke zevenblad) en vast wat narcisbollen geplant. Nog een paar zakken te gaan maar het werd me op een gegeven moment toch te nat. Nu lekker met droge kleren aan even lekker aankeutelen......

Toch gezellig... die regen.......

Market in Le Mayet de Montagne this morning... well... and what else do you do on a very rainy morning? So off to the market in Mayet. The drive there alone was worth it, with a deer crossing the road and some fallen branches, which Frank cleared just in case. It was quiet at the market in Mayet... well... who goes to the market in the rain... us, that is... and it was actually really pleasant. At a stall, we bought plums for my plum and brie tart (and now I've forgotten the pâté brisé) and struck up a conversation with the friendly market vendor. When he heard we were foreigners, he immediately started speaking English... he liked it because he didn't speak much... and he spoke it well. I even suspected he had Australian or New Zealand ties because he made that typical remark they make a lot there: "All good?" I bought a jar of honey from the man who was looking completely miserable under a marquee...and from the trout farmer in Ferrières, we bought two trout; they couldn't be fresher. They were taken from a large container and immediately transferred to a different trout world. Afterward, we took a short walk around Mayet. What a charming little town it is, but we usually limit ourselves to the supermarket and the "marcé aux puces" (market for groceries) in July and August. I think I'll go into the town center more often. On the way back, we came across a hunting dog on the road; hunting season has reopened, so you often see them storming by. A little later, another one followed. No sign of the hunters. Back home, we had coffee and chaud chocolat with some delicious tartelettes. Then, in the rain, I cleared weeds and their roots by the wall in front of the house (who hasn't heard of that awful ground elder) and planted some daffodil bulbs. I still had a few bags to go, but at some point it got too wet for me. Now, nice and cozy with dry clothes on, just cuddling around for a bit... That rain is still nice...

 

Gistermiddag scrolde ik wat door Leboncoin, de Franse marktplaats. Echt iets voor een regenachtige zondagmiddag. Ik ben nl op zoek naar een echt "Franse" kast voor in de Grange, daar waar we een extra keuken willen gaan plaatsen. Niet heel luxe hoor, maar wel een aanrecht, een fornuis, een wasbak en ook een grote servieskast. Die servieskast dus. Ik wil een oude, en geen mooie...alhoewel... ik vind die dan juist wel weer mooi! Ik was er al achter dat er veel zoek-woorden bestaan op Leboncoin om zo'n kast te vinden..... "Buffet", "Vaisellier", "Armoir ancienne", "Vitrine" en zo kan ik nog wel even doorgaan. En dan natuurlijk wel bij ons in de buurt graag. Mijn oog kwam een paar keer een "MADO" kast tegen, en die beviel me wel. Ik kom nog wel eens terug op de  " Mado" kasten want eigenlijk wil ik er zo-eentje wel in mijn keuken hebben staan....... |Goed, ik was dus op zoek naar een kast en typte daarom ook "Mado" in en onze postcode met een rijkwijdte van ongeveer 5 km er omheen. Er stonden wel wat kasten te koop, ook die niet van het merk "Mado" waren. Bij het scrollen viel mijn oog plotseling op en smal hoog kastje.......héé, dat kwam me bekend voor, dat kastje, ennne... de foto trouwens ook........Hè?? Maar... dat was toch MIJN kastje? Dat ik ongeveer twee-en-een half jaar geleden in Puy Guillaume had gekocht? Ik heb daar destijds nog een stukje over geschreven, hier in mijn blog........Hè???? En ja, die foto herkende ik van destijds toen ik het kastje had gekocht. Dat was vreemd....... en ja, het was echt mijn kastje! De naam van de verkoper kwam me ook bekend voor en ja, hij woonde ook in Puy Guillaume. Een vriendelijke, wat oudere man die in zijn garage geloof ik dat kastje had staan. Een prachtig kastje met lades en een bovenkastje met geslepen glazen deurtjes. Ik had er een bod op gedaan dat hij had geaccepteerd. En nu staat dat kastje in de hoek vn onze woonkamer mooi te wezen.......

Ik snap het nog steeds niet... hoe kan dat kastje nu weer op Leboncoin komen te staan? Allerlei scenario's schieten door mijn hoofd.....ook heel spannende... zoiets als: levering op bestelling...daarover lees je wel eens in de krant... inbrekers krijgen de vraag voor bv een Friese staartklok en breken dan ergens in waar er zo=eentje hangt..... Maar ach... we zijn hier in Frankrijk en die man heeft geen idee waar we wonen.....😀.

Voorlopig hou ik het er maar op dat hij twee van die kastjes had, of er nog eentje op de kop tikte, en dat hij de foto van "mijn kastje" heeft gebruikt voor Leboncoin. Overigens ligt de vraagprijs een stuk hoger dan toen............

Yesterday afternoon I was browsing through Leboncoin, the French marketplace. Perfect for a rainy Sunday afternoon. I'm looking for a truly "French" cabinet for the Grange, where we plan to install an extra kitchen. Not anything fancy, mind you, but it does have a countertop, a stove, a sink, and a large china cabinet. That china cabinet, that is. I want an old one, not a fancy one...although...I do find those! I'd already discovered that there are many search terms on Leboncoin to find such a cabinet... "Buffet," "Vaisellier," "Armoir ancienne," "Vitrine," and so on. And of course, preferably near our neighborhood. I'd spotted a "MADO" cabinet a few times, and I liked it. I'll come back to the "Mado" cabinets again because I'd love to have one in my kitchen. |Well, I was looking for a cabinet and typed in "Mado" and our postal code, with a radius of about 5 km. There were quite a few cabinets for sale, including some that weren't "Mado." While scrolling, I suddenly noticed a tall, narrow cabinet... hey, that cabinet looked familiar, and... the photo too, by the way... Right?

But... wasn't that MY cabinet? The one I bought about two and a half years ago in Puy Guillaume? I even wrote a bit about it back then, here on my blog... Huh? And yes, I recognized that photo from back when I bought the cabinet. That was strange... and yes, it really was my cabinet! The seller's name sounded familiar, and yes, he also lived in Puy Guillaume. A friendly, somewhat older man who, I believe, had that cabinet in his garage. A beautiful cabinet with drawers and a top cabinet with cut-glass doors. I made an offer on it, which he accepted. And now that cabinet is sitting in the corner of our living room, looking beautiful...
I still don't get it... how could that cabinet end up on Leboncoin again? All sorts of scenarios are running through my head...some very exciting ones too...something like: delivery to order...you read about that in the newspaper sometimes...burglars get a request for, say, a Frisian grandfather clock and then break into a place where one is hanging...But hey...we're in France here and that guy has no idea where we live...😀.

For now, I'll just assume he had two of those cabinets, or picked up another one, and that he used the photo of "my cabinet" for Leboncoin. Incidentally, the asking price is much higher now than it was back then.

 Net zag ik dat mijn vorige stukje al mijn 500-e blog was! 500!! Dat is straks een glaasje waard!

En wat doe je dan als het regent... dan ga je wat lekkers maken... en dat was nog best lastig want we hadden nog niet alle boodschappen in huis gehaald, alleen die om het weekend door te komen, maar ik had geen melk, geen lekkere zoete dingen etc. (Frank zou gisteren de vele boodschappen doen voor de visite, maar die komen niet, zodat we die boodschappen nog even oversloegen). En ik had zo'n zin in iets zoets........

Flensjes....... ik had eieren, nog van mijn kippies, meegenomen, maar ik had geen melk, wel crème fraiche en natuurlijk vele soorten fait masion confiture!!! Dus improviseren maar..... en omdat het zo lekker was wil ik jullie mijn geslaagde poging niet onthouden.

Ik had meel en voegde wat water, zout, twee eieren en een flinke scheut koffiemelk toe. Goed mixen tot een mooi beslagje. DIt, zo dun mogelijk uitgegoten, in de pan. Het werd een prachtige pannenkoek, voor flensje was íe toch wat te dik. Uit de pan af laten koelen en toen crème fraiche er op, een veeg bramenjam en poedersuiker......

Jammie!!!!

I just saw that my previous post was already my 500th blog post! 500!! That'll be worth a drink soon!


And what do you do when it rains? You make something delicious. And that was quite difficult because we hadn't bought all the groceries yet, just what we needed to get through the weekend. But I had no milk, no sweet treats, etc. (Frank was supposed to do all the grocery shopping for visitors yesterday, but they weren't coming, so we skipped that one for now). And I was craving something sweet...

Pancakes. I'd brought eggs, still from my chickens, but I didn't have milk, but I did have crème fraîche and, of course, many types of fait masion jam!!! So I improvised... and because it was so delicious, I want to share my successful attempt with you.

I had flour and added some water, salt, two eggs, and a generous splash of evaporated milk. Mix well until you have a nice batter. Pour this, as thinly as possible, into the pan. It turned out beautifully, though it was a bit too thick for a small pancake. Let it cool in the pan and then topped it with crème fraîche, a dollop of blackberry jam, and powdered sugar...

Yum!

We zijn er weer... in Pacaud, en het lijkt net of we niet zijn weggeweest, maar of we terug zijn van een vakantie... het is ook nog maar zes weken geleden dat we hier waren...

En wat hadden we een plannen! Douwe, Corine, Dorien en Jeroen en hun driejarige Jayden zouden een paar dagen komen, net zoals we vroeger ooit eens hadden gedaan bij het Mazetje, heel, heel lang geleden....Nu dus weer, en in september omdat Dorien niet eerder vrij kon krijgen. En ach, in september is het vaak heerlijk weer. We hadden al een mooi programma gemaakt... naar de Puy de Dome, naar Vulcania, lekker eten op het terras met ons heerlijke uitzicht......ik had allerlei spulletjes mee om de logeerkamers in de Grange op te leuken... twee schattig ouderwetse lampjes voor op de nachtkastjes in de ene kamer, de mooie wandlampjes van Anita in de andere logeerkamer. Ik had een lijst meegenomen die ik tegen was gekomen in de Kringloop in Heerenveen, waar de plaat, gekocht op de Brocante in Aronnes, in zou komen. Mooi voor aan de wand in één van de logeerkamers. Zelfs een leuke  houder voor een wc-rol was meegegaan.

En toen was daar aan het einde van de week de weersvoorspelling...... van ongeveer 28 graden op zaterdag zou de temperatuur naar beneden duikelen tot iets van 8 graden op dinsdag. En regen... heeeeeel veeeeel regen........ En wat doe je dan drie dagen in je kleine huiskamertje, met een driejarig kind dat weg moet blijven bij de houtkachel........ Dan gooi je toch een balletje op dat het misschien toch niet zo'n goed idee is...deze keer.... Let wel... ik vermaak me prima bij de houtkachel, een goed boek, een spelletje spelen, een glas wijn.......en dan 's nachts in de Grange, heerlijk als je er voor kiest onder een paar warme dekbedden in de logeerkamer......maar toch...... Zoiets wil ik de logé's eigenlijk niet aanbieden.

Dus eerlijk de situatie voorgelegd en vanuit hen kwam toen ook de beslissing om het dan deze keer maar voorbij te laten gaan.... en eerlijk, ik was best wel opgelucht......

En als ik dan nu naar buiten kijk.....regen, regen, regen, grauw en grijs...... maar wel heel gezellig in ons huisje...... Frank had boven nog wat werk te doen en ik had een spannend boek dat toch uit moest....... gezellig....zo met z'n tweetjes........ maar ben blij dat we hier niet met zes volwassenen en een kind zitten.......

We're back... in Pacaud, and it feels like we haven't been away, but rather like we're back from a holiday... it's only been six weeks since we were here...
And what plans we had! Douwe, Corine, Dorien, and Jeroen, along with their three-year-old Jayden, were coming for a few days, just like we once did at the Mazetje, a long, long time ago... So now we're back again, and in September because Dorien couldn't get the day off earlier. And oh well, the weather is often wonderful in September. We'd already put together a lovely itinerary... a trip to the Puy de Dome, to Vulcania, a delicious meal on the terrace with our wonderful view... I'd brought all sorts of things to spruce up the guest rooms in the Grange... two cute old-fashioned lamps for the bedside tables in one room, Anita's beautiful wall lamps in the other guest room. I brought along a frame I'd found at the thrift store in Heerenveen, where the picture I'd bought at the Brocante in Aronnes would go. It would look great on the wall in one of the guest rooms. I even included a cute toilet paper roll holder.

And then, at the end of the week, the weather forecast... from around 28 degrees on Saturday, the temperature would plummet to around 8 degrees on Tuesday. And rain... a whooooole lot of rain... And what do you do for three days in your tiny living room, with a three-year-old who has to stay away from the wood stove? So you're starting to speculate that maybe it's not such a good idea after all... this time.... Mind you... I'm perfectly happy by the wood stove, with a good book, a game, a glass of wine... and then at night in the Grange, wonderful if you choose to do so under a few warm duvets in the guest room... but still... I don't really want to offer that to the guests.

So I honestly explained the situation, and they also decided to let it go this time... and honestly, I was quite relieved...

And when I look outside now... rain, rain, rain, gray and gray... but very cozy in our little house... Frank still had some work to do upstairs, and I had an exciting book that had to be finished....... cozy... just the two of us... but I'm glad we're not stuck here with six adults and a child.

 

De tandarts....

Ik moest er nodig naar toe maar de laatste jaren zag ik er altijd weer erg tegenop......Ik zat in een groepspraktijk met meerdere tandartsen. Hoewel je kon afspreken bij je "vaste"tandarts kreeg ik toch regelmatig ter vervanging of zo, ziekte, vakantie, ik weet niet, een andere tandarts boven mij hangen. En dat was natuurlijk altijd degene die ik net niet prettig vond....... Naar de tandarts gaan is al geen feestje en als je er dan ook al niet prettig bij voelt......

Nou moest Frank ook naar de tandarts maar hij had eigenlijk geen vaste tandarts. Het is ook moeilijk om ergens bij een praktijk naar binnen te komen; de meeste praktijken zitten propvol. Nou was er vorig jaar in Gorredijk een nieuwe praktijk geopend... Mondaine, en die namen nieuwe patienten aan..... Mondaine......in eerste instantie meer een naam voor een beauty-salon of zo... 

Frank had een afspraak en kwam helemaal enthousiast terug... leuke, jonge tandarts en een GEWELDIGE praktijk qua looks... hij had het over roze en bloemetjes behang...... Frank had een afgebroken tand die vakkundig werd gerepareerd. Nou, misschien ook wel een praktijk om eens naar toe te gaan... in ieder geval ging Frank er met plezier naar toe (leuke vrouwelijke tandarts??).

Vanochtend had ik dan de afspraak. De praktijk ligt precies tegenover De Schans, dus makkelijk parkeren. En het pand valt niet te missen; zo'n mooi oud pand met een knalroze deur en brievenbus. De ingang is aan de zijkant... een prachtige roze buitenmuur schittert je toegemoet. En dan binnen..... GEWELDIG... kan niet anders zeggen, rode sofa's in de wachtkamer, geen nare harde stoeltjes, maar echt luxe bordeaurode sofa's. Op de muren roze gestreept behang, één en al glitter en glamour. Het is zo verschrikkelijk leuk. Dan leuke assistentes en een leuke tandarts die ook meteen met je in overleg gaat wat je wil, wat te doen, wat niet te doen....... Nou....voor je plezier zit je daar... ook de behandelkamer..... gebloemd behang halverwege de muren, roze gordijnen, roze vensterbanken, een goudkleurig bureau en , zoals ik al zei, een heel leuke tandarts en assistente...... Het was bijna een plezier om in de stoel te liggen (op roze nep-leer natuurlijk). In de lucht hing een mooie kroonluchter en een rozet op het plafond.... ik genoot... hahaha Toen ook nog alles in orde was.......en we even over mijn gebit overlegd hadden...... nou, wat wil je nog meer?

En dan nog even terugkomend op die naam... Mondaine..... zo ziet het er ook uit... en natuurlijk de link naar Mond...........aine..... Ik hou er van!!!!! 

Snel stiekem een paar foto's genomen.......

 

 

The dentist....
I really needed to go, but in recent years I'd always dreaded it... I was in a group practice with several dentists. Even though you could make appointments with your "regular" dentist, I regularly had another dentist hovering over me as a substitute or something—illness, vacation, I don't know. And of course, that was always the one I didn't like... Going to the dentist isn't exactly a party, and if you don't feel comfortable there either...

Well, Frank also had to go, but he didn't really have a regular dentist. It's also difficult to get into a practice; most practices are packed. Last year, a new practice opened in Gorredijk called Mondaine, and they were accepting new patients... Mondaine... initially more of a name for a beauty salon or something...

Frank had an appointment and came back all excited... a nice, young dentist and a GREAT practice in terms of looks... he mentioned pink and floral wallpaper... Frank had a chipped tooth that was expertly repaired. Well, maybe it's a practice worth visiting... Frank certainly enjoyed going there (nice female dentist??).

This morning I had my appointment. The practice is right across from De Schans, so parking is easy. And you can't miss the building; such a beautiful old building with a bright pink door and mailbox.

The entrance is on the side... a beautiful pink exterior wall sparkles towards you. And then inside... AMAZING... I can't say anything else, red sofas in the waiting room, not nasty hard chairs, but truly luxurious burgundy sofas. Pink striped wallpaper on the walls, pure glitter and glamour. It's so incredibly nice. Then there are nice assistants and a nice dentist who immediately discusses with you what you want, what to do, what not to do... Well... you're there for your pleasure... also the treatment room... floral wallpaper halfway up the walls, pink curtains, pink windowsills, a gold-colored desk and, as I said, a very nice dentist and assistant... It was almost a pleasure to lie in the chair (on pink faux leather, of course). A beautiful chandelier hung in the air and a rosette on the ceiling... I enjoyed it... hahaha. When everything was in order... and we had a quick discussion about my teeth... well, what more could you want?

And then, coming back to that name... Mondaine... that's what it looks like... and of course the link to Mondaine... I love it!!!!!

 En dan krijg ik opeens een appje van Anita, die we kennen vanuit Frankrijk.......

" Wat een naar onverwacht bericht van Bettie"

Ik wist nog van niets maar dit klonk helemaal niet goed. Normaal kijk ik 's morgens altijd even bij de Facebook-groep "Ik hou van Frankrijk", maar vanochtend was ik eerst begonnen met wat dingetjes voor mijn werk af te maken en had zodoende nog niet gekeken.....

En dan staat daar een bericht van Henk, haar man..... en een overlijdenskaart..........

Ik moest het eerst tot mij laten doordringen..... Bettie.... Precies drie weken geleden waren we nog bij hen geweest bij hun huisje in Frankrijk....drie weken geleden..... en nu is ze er gewoon niet meer. Ik keek waar ze overleden was; daar... in Frankrijk, en ik keek naar de overlijdensdatum; 21 augustus......net een week na ons bezoek.......

Ik kan het nog nauwelijks bevatten.......we hebben zo'n gezellige dag gehad..... Bettie vertelde zo enthousiast over haar fotograferen van bloemen en insekten....de mooie "tuin" die ze er had. We praatten over alle bloemen en ik kreeg zelfs nog stekjes van haar mee die nu hier in een potje staan en hopelijk wortel gaan schieten. Het kan gewoon niet dat je het ene moment vol van plannen zit en samen zit te genieten en een week later is het leven voorbij....... 

Wat een verdriet voor Henk........

En wat word je dan toch weer met je neus op de feiten gedrukt hoe het leven ons gegeven is en dat we er het mooiste en het beste van moeten maken...dat we moeten genieten van alle kleine dingen die je elke dag meemaakt... de mooie zonsopkomst als je naar je werk rijdt, een vriendelijk gebaar van een collega, de bloemen en de dieren om je heen, een aardig woord..... het is eigenlijk zo makkelijk om ergens vreugde uit te halen, als je het maar ziet en er voor open staat......

Ach Bettie.....we hadden zo'n fijne dag met elkaar en je hebt de liefde voor alle plantjes en insekten bij mij weer naar boven gehaald. Thuis ben ik nu weer van alles aan het stekken om mee te nemen naar Frankrijk......dat komt door jou.........daarin leef je bij mij voort........ 

 

Hieronder het bericht van Henk

Bettie Nijkamp-Overbosch

  ·

Met veel verdriet laat ik weten dat Bettie op 21 augustus 2025 vredig in haar slaap is overleden.

Ik prijs mij zeer gelukkig dat ze 9 jaar lang, sinds onze pré-pensionering, van alles wat de natuur te bieden heeft, genoten heeft en jullie daar ook deelgenoot van heeft gemaakt.

De vele contacten die ze had, hield ze allemaal keurig bij en daarmee was ze verbonden met oude vrienden maar maakte ze ook vele nieuwe vrienden.

De kinderen, kleinkinderen en ik zijn dankbaar voor wat ze ons, in de 53 jaar die ik haar heb gekend, heeft gegeven.

”Waar is die mooie vlinder gebleven, oma?

Die is doorgevlogen naar de volgende bloem, maar wat was ‘ie mooi, hè?”

Henk

 

And then I suddenly get a text from Anita, who we know from France.......
"What a terribly unexpected message from Bettie!"

I didn't know anything yet, but this didn't sound good at all. Normally I always check the Facebook group "I love France" in the morning, but this morning I had started to finish some things for work and therefore hadn't looked yet.....

And then there's a message from Henk, her husband..... and an obituary..........

I had to let it all sink in first..... Bettie.... Exactly three weeks ago we had been with them at their cottage in France....three weeks ago..... and now she's simply gone. I looked where she had died; there... in France, and I looked at the date of death; August 21st......just a week after our visit.......

I can hardly believe it.......we had such a lovely day..... Bettie talked so enthusiastically about her photographing flowers and insects....the beautiful "garden" she had there. We talked about all the flowers, and I even got some cuttings from her, which are now in a pot here and hopefully will take root. It's simply not possible that one moment you're full of plans and enjoying each other's company, and a week later, life is over...

How sad for Henk...

And you're always confronted with the reality of how life is given to us and how we should make the most of it... that we should enjoy all the little things you experience every day... the beautiful sunrise on your way to work, a kind gesture from a colleague, the flowers and animals around you, a kind word... it's actually so easy to find joy in something, if you just see it and are open to it...

Oh Bettie... we had such a lovely day together and you rekindled my love for all plants and insects. At home I'm now taking cuttings of all kinds to take to France... that's because of you... you live on in me in that...



Below is the message from Henk

Bettie Nijkamp-Overbosch
·
With great sadness I inform you that Bettie passed away peacefully in her sleep on August 21, 2025.
I feel very fortunate that for nine years, since our early retirement, she enjoyed everything nature has to offer, and that she shared this with you as well.
She meticulously maintained all her many contacts, connecting her with old friends and making many new ones.
My children, grandchildren, and I are grateful for what she gave us in the 53 years I knew her.
"Where did that beautiful butterfly go, Grandma?
It flew on to the next flower, but wasn't it beautiful?"
Henk