Zondag! Voor buurmeisje Martine een spannende dag..... vandaag zou het allemaal nog echter worden. Eind van de middag zouden we haar afleveren op  haar nieuwe werkplekje voor de komende zes weken. Overdag hebben we het rustig aan gedaan... na ja........ dat begon al 's ochtends: naar de bakker...Martine mee natuurlijk want die moest dat ook meemaken... tsja.. en toen was de bakker (nog) dicht.... hm... normaal gesproken is ie op zondag toch om 7.00 uur open. Brood hadden we nodig dus doorgereden naar het volgende dorp, 10 km verderop. Daar was een piepklein winkeltje met een flinke keuze aan brood en een gezellige man die uitleg gaf bij zijn verschillende broden. En ooo, wilde je weten hoe een brood smaakte..... hup.... even proeven......... Gewapend met twee verschillende stokbroden, croissantjes, pain au chocolat en een soort "praline-brood" (dat naar kaneel smaakte) weer naar huis; met volle armen en een kapitaal armer, maar ach ja.... het is zondag en je buurmeisje eet mee..... Intussen die ochtend al meer dan 30 km met de auto afgelegd. Daarna heerlijk ontbijten aan ons kleine tafeltje dat we toch maar even iets verplaatst hadden; in de zon werd het wel heel warm!i

Aan het eind van de middag zouden we Martine naar de camping brengen, in luchtlijn maar een km of 4 of 5, maar over de weg doe je er al gauw een half uur over. Aangekomen zagen we meteen eigenaren Annet en Edgar en een van de zonen. Martine werd voorgesteld en al gauw zaten we aan een drankje in hun bistro. Martine liet het allemaal nog even over haar heenkomen (als een rechtgeaarde Friezinne) en wij deden het "kletsgedeelte". We hadden al besloten om daar een hapje te eten: de Pizza foodtruck stond op de camping, en wat is nou handiger om even een heerlijke pizza mee te eten, scheelt thuis een hoop werk en afwas! 

Tsja, en toen werd het tijd om Martine daar achter te laten......wat ze niet wist was dat we haar de volgende dag al weer zouden zien... ze zou dan nl 16 jaar worden en dat moest natuurlijk wel gevierd worden!

 Waar waren we gebleven? Ja, we zaten in het hotel bij Metz. Verder niks op aan te merken... mooie kamer met airco en dat was heerlijk moet ik zeggen........ Ondertussen het plan opgevat om toch de ANWB maar te bellen....Frank was inmiddels vrij dus die zou ik niet aan de telefoon krijgen..... wel een collega van hem die in zangerig Nederlands (was vast een Belg) ging regelen dat mijn trouwe auto de volgende ochtend naar een garage zou worden versleept. Nou, we gingen het wel zien, we hadden een dak boven ons hoofd, de auto stond veilig op de parkeerplaats........

De volgende ochtend, na een nacht waarin het steeds maar door mijn hoofd spookte wat ik met de dozen zou doen die natuurlijk vanuit Nederland naar Frankrijk moesten... dozen met duizend en een spulletjes die we toch "echt nodig" hadden daar in La Douce France...kwam bij dat mijn hele kofferbak (ik had voor mijzelf verder maar 1 koffertje mee) vol stond met spullen van buurmeisje Martine... ja die moest natuurlijk 6 weken te zien doorkomen, en wat hebben meisjes van 16 o.a. bij zich?? Juist ja, een hele koffer vol met deo's, geurtjes, douche-gels en wat al niet meer (nou moet ik er wel bij vertellen dat ze het weekend er voor al haar 16e verjaardag vast had gevierd en van al haar vriendinnen dat soort spulletjes had gekregen... en die moesten natuurlijk mee op vakantie). Omdat ik nog niet wist wanneer ik een vervangende auto zou krijgen, en of dat uberhaupt die dag nog ging gebeuren, besloot ik  even met het hotel te overleggen of ik daar de spulletjes zou kunnen opslaan en evt. nog de kamer een extra nachtje kon aanhouden. Toen ging de telefoon..... Frank..... over twee uur ben ik bij jullie! Was 's ochtends om 6.00 uur vanuit Lyon vertrokken (hij had toevallig drie dagen vrij) om ons op te halen.... hij wist wel bijna zeker dat de vervangende auto wrs. nog even op zich zou laten wachten...... Nou, dat was toch wel heel fijn nieuws. Martine en ik konden zich ondertussen met veel plezier tegoed doen aan een lekker ontbijt.

Tegen tienen arriveerde Frank en nog geen half uurtje later de sleepauto die mijn auto naar een garage zou brengen. Met de ANWB had ik ondertussen afgesproken dat we maandag zouden kijken of ik een vervangende auto in Vichy of Thiers kon krijgen, wat dichter bij huis, en dat vervoer naar de plaats van bestemming geregeld was. 

Nou, en daar ging mijn autootje, op de sleepwagen....... 

Daarna alles in Frank's auto geladen en toen op weg naar ons Franse huisje. De reis verliep prima, geen files en eigenlijk gewoon super rustig onderweg... wat een verschil met de dag er voor.....

Wel was het heerlijk om weer thuis te komen...... Geen bijen meer in huis (zie een van mijn vorige verhaaltjes).......Gauw een maaltijd in elkaar gedraaid en toen waren we ook helemaal af en was het tijd om ons bed te bezoeken.  Zondag zou nog een drukke dag worden want we moesten Martine nog afleveren op de camping. Welterusten en tot morgen!

 

Inmiddels is het al weer maandag... het waren een paar zeer drukke en hectische dagen.... maar we zijn weer in Pacaud... en dat had nog heel wat voeten in de aarde...... en het begon allemaal zo heerlijk relaxed....

Vrijdagochtend tegen 10.00 uur vertrokken buurmeisje Martine,  hond Barkley en ik op weg naar Pacaud. Uitgezwaaid door buurvrouw Rina, de moeder van Martine en een tante van Martine.. allemaal best spannend..... Het is ook wat om je bijna 16 jarige dochter zomaar voor 6 weken naar Frankrijk te laten gaan om te werken....Gelukkig kan ik de eerste weken een oogje in het zeil houden.... Ze gaat nl werken op de superleuke camping Le Paradou, ongeveer 20 minuten rijden van ons huisje (in luchtlijn is het echt maar een paar kilometer, over de heuvel, zoals wij zeggen).

Tot Luik verliep de reis vlot en ik had het plan opgevat om om Luik heen te rijden, een iets langere route maar wel lekker rustig... hm.... file..... en een flinke.... dan toch maar door Luik.... alleen even niet aan gedacht dat daar alles opgebroken was... wat een gedoe....we konden door ook de mega drukte daar niet snel genoeg links aanhouden en zaten toen verkeerd.... en wat heb je dan aan je navigatiesysteem die dan alle wegopbrekingen negeert en je gewoon via die weg wil leiden... waar je dus niet kunt rijden.... (geen idee waarom, Waze, mijn navigatie, dat niet oppikte...). Uiteindelijk via via toch weer op de route om Luik terecht gekomen waar we weer in de file kwamen....Niks aan de hand... dan maar file.... Tsja.. en toen merkte ik dat mijn lieve trouwe autootje het toch wel erg moeilijk had bij het schakelen van 1 naar 2, en dat moet nog wel eens als je stapvoets rijdt... een beetje schokkerig... dus zo snel als het kon maar doorschakelen naar de 3... dat reed een stuk beter. Helaas werd het er allemaal niet beter op, zowel de files, wegwerkzaamheden die er in overvloed waren, het schakelen van 1 naar 2 en mijn navigatiesysteem die vast last van de hitte scheen te hebben want waar die me allemaal langs wilde hebben?... in ieder geval niet de route die ik voor ogen had. We hebben zo ongeveer een trauma overgehouden aan rode remlichtjes.. reden we net weer met een lekker gangetje op de snelweg dan zagen we die rode remlichten al weer en riepen we: nee he? niet weer!!!! En ja hoor, langzaam rijdend verkeer!

We hadden de route in tweeën gesplitst en onder Metz had ik een hotel gereserveerd voor de nacht......Eerlijk... ik was blij dat we het gehaald hadden, zeker om dat de auto in zijn 1 steeds meer begon te schokken ( en ik hem eerlijk gezegd best wel kneep... ik had al visioenen van midden op de snelweg in de file stilstaan en niet meer verder kunnen...). In ieder geval bereikten we dus het hotel en dat was een mooi, redelijk nieuw hotel. We installeerden ons op de kamer; ik had om twee bedden gevraagd: kon me voorstellen dat Martine het minder vond om bij haar " oude buuf" in bed te kruipen. Omdat we toch wat moesten eten en we Barkley bij ons hadden, die niet overal naar binnen mag, reden we nog even langs de Mac voor wat hamburgers ( ik nam, heel gezond, een salade). Nou, toen was me ook duidelijk dat er echt wat moest gebeuren want hortend en stotend kwamen we weer bij het hotel aan. Dus.... de ANWB alarmcentrale in Lyon gebeld... en wie werkt daar... juist.... manlief...........

wordt vervolgd.....

 

Jaaaaa, vandaag vertrek ik weer naar ons heerlijke stekje in de Puy- de-Dôme, samen met ons buurmeisje, die deze zomer gaat werken op https://www.facebook.com/LeParadou. Maandag wordt ze 16 en nu de vertrekdag nadert is ze mega zenuwachtig.... wat wil je, als je nauwelijks 16 bent..... maar wel stoer om dit zo maar te doen. Gelukkig zijn wij, de buurtjes uit Nederland, in de buurt als steun en toeverlaat... al hoewel....... Nederlandse eigenaren Annet van der Veen en aanhang zullen zeker goed voor haar zorgen . Maar wel spannend dus! Ach, en voor mij ook..altijd weer fijn om naar "huis" te rijden..... We rijden in twee dagen en overnachten ergens in de buurt van Metz.... lekker rustig en relaxed.... Dus ook niet vroeg opstaan om tegen 5.00 uur te vertrekken... we rijden er normaliter 11 a 12 uur over om aan te komen bij ons huisje, vandaag dus nu maar een uurtje of vijf zes.... En als we dan morgen aankomen is manlief er (heeft drie dagen vrij) om ons in de watten te leggen

Frankrijk..... we komen er aan........

 Het is druilerig, het regent en straks vertrek ik naar dochterlief en schoonzoon die eindelijk, na tien jaar wachten, een huis hebben toegewezen gekregen. Ze zijn er zo blij mee...  Ik zit nu te wachten op een appje over de boodschappen die ik mee moet nemen.... gister al druk in de weer geweest met behang trekken... en met resultaat... in één middag de hele kamer ontdaan van dat foeilelijke behang.

Maar goed, dit alles heeft niet zoveel met Frankrijk te maken, al hoewel? De timing van dit alles is niet zo geweldig want a.s. vrijdag vertrek ik samen met buurmeisje Martine naar ons stekje. Martine gaat een paar weken werken op camping Le Paradou, niet zo ver van ons vandaan. Kunnen we een oogje in het zeil houden....... Als dit niet het geval was geweest zou ik eerst een weekje gaan klussen bij de kinders, maar ja, dan komt Martine niet op de plaats van bestemming en op je 16e voor het eerst werken in Frankrijk, waar je niemand kent... dan zijn wat bekende gezichten in de buurt altijd fijn! Dus dit weekend maar aan de klus en daarna inpakken en wegwezen......

Frank zit momenteel al de weekenden in Chez Pacaud... vanaf Lyon, waar hij nu werkt, is het anderhalf a twee uur rijden, dus met twee vrije dagen (of meer) achterelkaar is dat beter dan in je kleine studiootje in Lyon.

Vorig weekend kwam Frank thuis en was ons huisje overgenomen door een zwerm bijen.... het hele huis zat vol........Ze kwamen via de schoorsteen blijkbaar naar binnen........tsja.... en hoe krijg je die nu weer naar buiten? Hulp in roepen van de buren? Hm.... bang dat ze dan meteen met spuitbussen aan zouden komen rennen... misschien een imker inschakelen?  Maar waar haal je die dan weer vandaan? 

Gelukkig hadden ze de slaapkamer niet overgenomen zodat Frank toch nog van zijn nachtrust kon genieten.

Gisteravond kwam Frank weer in Pacaud en helaas waren de bijen er nog, dat wil zeggen...wat er nog van over was... de rest had de ontsnappingsroutes niet gevonden en had het helaas niet overleefd. Ik kreeg een filmpje te zien en dat deed me pijn aan het hart..... al die dode bijen..... zo sneu...... overal om je heen lees je al van de afname van de bijen..en dan nu deze zwerm....... 

Zoiets hoort ook bij leven op het platteland maar het doet je zeker wat, juist omdat er zoveel minder bijen zijn. Ergens vroeg ik me ook af of dit net zo'n zwerm was die we een paar weken terug al bij ons huisje zagen. Schoonzoon en ik zaten buiten voor het huisje toen we opeens een mega gezoem hoorden en boven ons hoofd een soort van wolk (bijen?) zagen langskomen...... heel indrukwekkend.........Misschien wel net zo'n zwerm die nu in ons huisje terecht kwam..... Ik hoop dat die een beter plekje hebben gevonden om zich te settelen......

 

Frank is naar Frankrijk vertrokken, dus ik heb het rijk alleen.....

mooi de gelegenheid om toch nog (ik had me voorgenomen om het niet te doen dit jaar) vliebloesem te plukken om gelei en siroop te maken. Ik kon de geur van de bloesem bij ons toegangshek niet weerstaan......

Dus, gewapend met mand en snoeischaar op zoek naar die heerlijk ruikende bloesem, het liefst die bloesemschermen waar je het zacht gele stuifmeel op de bloemetjes ziet liggen.......

Behalve de gelei en de siroop wilde ik me dit keer dan ook wagen aan vliesbloesem"champagne", had al vaker gelezen dat dit heel lekker is en toen ik recepten opzocht en vergeleek bleek dat het nog eenvoudig te maken is ook......

Voor ongeveer 4 liter "champagne" heb je nodig:

- 4 liter water

- ongeveer 15 bloemschermen,  voorzichtig uitschudden om evt. beestjes te verwijderen en

  zo kort mogelijk onder de bloesem afknippen en aan het water toevoegen

- 500 gr. suiker, roer dit door het water totdat de suiker is opgelost

- sap van een citroen; kan er ook bij

- snufje zout

- 2 eetlepels witte wijnazijn, kan er ook bij

Roer alles goed door en laat dan de schaal/pan 24 uur afgedekt staan, koel, maar liever niet in de koelkast. Na 24 uur pak je de schaal.... jammer dat je hier niet kunt ruiken hoe geurig je mengsel ruikt. Zeef het mengsel door een kaasdoek om het helemaal helder te krijgen. Giet dan het mengsel in uitgekookte flessen, met beugel of schoefdop. Vul ze niet helemaal maar laat de hals vrij; het mengsel komt onder druk te staan! Dan zet je de flessen twee weken koel en donker (bv in een kelder of kast) weg en check je zo nu en dan de spanning op de dop. Als je bubbeltjes ziet ontstaan is je "champagne" klaar. Overigens zit er niet heel veel alcohol in je drankje.

Ik had maar een paar flessen en toen die gevuld waren heb ik het resterende mengsel in een pan gedaan, verwarm en nog wat gelei suiker erbij gedaan (1 op 1/4 suiker). Even laten inkoken tot een siroop en toen in kleine flesjes gedaan.

En als we het dan toch over alcohol hebben: een scheut siroop is heerlijk in witte ijskoude  (bubbeltjes)wijn!

Voor recepten is eigenlijk mijn recepten blog... maar hier mag dat leuke recept niet ontbreken!

 Ik kwam deze chanson op youtube tegen......

Mooie tekst, (vertaling komt gewoon van internet, bij enkele zinnen zet ik mijn vraagtekens...nog eens uitzoeken wat ze nou precies betekenen...)

woorden verder eigenlijk overbodig.........

Ik schaam me niet meer om te huilen voor de tv
J'ai plus honte de chialer devant la télé

Ik voel me nooit dronken, nooit als jij er bent
J'me sens jamais saoulé, jamais quand t'es là

Stel dat mijn hart werd geboren toen onze liefde werd geboren
Disons que mon cœur est né quand notre amour est né

Oke oke
Ok, ok

Tien keer vroeg je me wat ik gisteren aan het doen was
Dix fois, tu m'as demandé ce que j'faisais hier

Ik geef toe dat ik uitging, ik deed het achter je rug om
J'avoue je suis sorti, j'l'ai fait dans ton dos

Ik heb degenen uitgenodigd van wie je houdt, je vader en je moeder
J'ai invité ceux qu't'aimes, ton père et ta mère

Ik liet mijn ego vallen
J'ai largué mon égo

Het is waar dat ik een beetje trots ben
C'est vrai que j'suis un peu fier

Toch doe ik het moeiteloos
Pourtant j'le fais sans effort

Knielen
Poser le genou à terre

Zonder metafoor
Sans métaphore

Het is waar dat ik Molière niet ben
C'est vrai que j'suis pas Molièrе

Dat ik de woorden zeg zoals ze eruit komen
Que j'dis les mots commе ils sortent

Baby's, ik wil er graag wat voor je maken
Des bébés, j'voudrai t'en faire

zaai je kracht
Semer ta force

Jij, neem het mij niet kwalijk als ik je ondervraag
Toi, ne m'en veux pas si j'te questionne

Voor God en alle mensen
Devant Dieu et tous les hommes

wil jij de persoon zijn
Veux-tu être la personne

Ik heb geen doos, alleen een belofte
J'ai pas d'écrin, juste une promesse

Dat ik je hand wil tot het einde
Que j'veux ta main jusqu'à la fin

Sinds jou ben ik veel minder complex
Depuis toi, je suis beaucoup moins complexé

Maar makkelijk te beledigen als we over jou praten
Mais facile à vexer quand on parle de toi

Alles draaide om toen je me neersloeg
Tout s'est inversé quand tu m'as renversé

Oke oke
Ok, ok

Al mijn stoerste homies, jij hebt ze zachter gemaakt
Tous mes potes les plus durs, tu les as radoucis

Daar spreek ik tot de toekomst aangezien hij jouw stem heeft
Là, je parle au futur depuis qu'il a ta voix

Je hebt me volgzaam gemaakt met diplomatie
Tu m'as rendu docile avec diplomatie

Met jou is het makkelijk
Avec toi, c'est facile

Elke keer sluit mijn hart zich
Chaque fois que mon cœur se ferme

Je hart opent een andere deur
Ton cœur ouvre une autre porte

Om mijn epidermis te hurken
Pour squatter mon épiderme

jij bent de sterkste
T'es la plus forte

Dus ik ga op mijn knieën
Alors j'me mets à genoux

En des te beter als ik ze vil
Et tant mieux si j'les écorche

Ik wil je stukjes van ons geven
J'veux te faire des bouts de nous

Op de een of andere manier
En quelque sorte

Jij, neem het mij niet kwalijk als ik je ondervraag
Toi, ne m'en veux pas si j'te questionne

Voor God en alle mensen
Devant Dieu et tous les hommes

wil jij de persoon zijn
Veux-tu être la personne

Ik heb geen doos, alleen een belofte
J'ai pas d'écrin, juste une promesse

Dat ik je hand wil tot het einde
Que j'veux ta main jusqu'à la fin

Jij, neem het mij niet kwalijk als ik je ondervraag
Toi, ne m'en veux pas si j'te questionne

Voor God en alle mensen
Devant Dieu et tous les hommes

wil jij de persoon zijn
Veux-tu être la personne

Ik heb geen doos, alleen een belofte
J'ai pas d'écrin, juste une promesse

Dat ik je hand wil tot het einde
Que j'veux ta main jusqu'à la fin

Ik ben nog nooit zo gestrest geweest
J'ai jamais été aussi stressé

Ook niet zo zeker van mezelf
Ni aussi sûr de moi

Ik heb nog nooit zo'n haast gehad
J'ai jamais été aussi pressé

Om het van de daken te schreeuwen
De le crier sur tous les toits

Als je me 'nee' zegt, kan ik sterven
Si tu m'dis "non" je peux mourir

Als je me "ja" zegt, kan ik ook sterven
Si tu m'dis "oui" j'peux mourir aussi

Vertel me of
À toi de me dire si

Ik ben verslagen of onoverwinnelijk
Je suis vaincu ou invincible

Jij, neem het mij niet kwalijk als ik je ondervraag
Toi, ne m'en veux pas si j'te questionne

Voor God en alle mensen
Devant Dieu et tous les hommes

wil jij de persoon zijn
Veux-tu être la personne

Ik heb geen zaak, ik heb alleen een belofte
J'ai pas d'écrin, j'ai qu'une promesse

Ik wil je hand tot het einde
J'veux ta main jusqu'à la fin

Jij, neem het mij niet kwalijk als ik je ondervraag
Toi, ne m'en veux pas si j'te questionne

Voor God en alle mensen
Devant Dieu et tous les hommes

Wil je de persoon zijn (de persoon)
Veux-tu être la personne (la personne)

Ik heb geen doos, alleen een belofte
J'ai pas d'écrin, juste une promesse

Dat ik je hand wil tot het einde
Que j'veux ta main jusqu'à la fin

Bron: Musixmatch

Songwriters: Nazim Yahya Kemal Khaled / Laurent Amir Khlifa Haddad / Assaf Tsruya