Eigenlijk weinig tijd maar toch een update over mama. En nog een positieve ook... een paar dagen terug zag het er zo slecht uit... toen dacht ik echt, nou dit is het dan..... vanaf nu komt ze waarschijnlijk haar bed niet meer uit. En dan zijn we een paar dagen verder en krabbelt ze toch weer op... die ouwe taaie..... Gisteren heb ik haar zelfs uit bed kunnen helpen en in de rolstoel kunnen zetten... zo, zonder verpleging. Er zou gezamenlijk in de kantine naar de Olympische Spelen kunnen worden gekeken en daar moest ze natuurlijk bij zijn. Er werden kleine frikandelletjes en bitterballen geserveerd zelfs. Lang zaten we er niet want toen kreeg mama bezoek van wat Oranjewoud bewoonsters. Nou, voor mij tijd om te vertrekken. Maar dat zat ze dan toch weer in haar rolstoel! En ook de fysiotherapie ging opeens weer... met kleine stapjes in de loopbrug. Je weet het maar nooit,  maar deze positieve dagen hebben we in ieder geval weer te pakken!

Actually, not much time, but an update on Mom anyway. And a positive one too... a few days ago, things looked so bad... then I really thought, well, this is it... from now on, she'll probably never get out of bed again. And then a few days later, she finally gets back on her feet... that old tough one... Yesterday, I even managed to help her out of bed and into her wheelchair... like that, without any nursing care. We were supposed to watch the Olympics together in the cafeteria, and of course, she had to be there. Small frikandels and bitterballen were even served. We didn't stay there long because Mom was visited by some Oranjewoud residents. Well, time for me to leave. But then she was back in her wheelchair! And physiotherapy was suddenly back on track... with small steps on the walkway. You never know, but at least we're getting these positive days back!