Parijs, Olympische Spelen en medailles....... 

Ik heb eigenlijk nog helemaal niets geschreven over de Olympische Spelen in Parijs. En juist terwijl ik best wel vaak voor de televisie zit om te kijken. Niet alleen voor de sport maar zeker ook voor de meer dan prachtige opnames die in Parijs worden gemaakt. Want wat geweldig is het om al die opnames in en om Parijs te zien. Er moet zo over nagedacht zijn hoe Parijs op zijn best getoond kan worden. En dat is, wat mij betreft, volledig gelukt. De prachtige opnames van het beachvolleybal b.v.: het speelveld met op de achtergrond de Eiffeltoren. De paardrijwedstrijden in Versailles., de triatlon in de Seine (even buiten de discusiie of het wel verstandig was) .......Het is genieten en nog eens genieten. Op dit moment kijk ik naar de marathon en zie je de mooie straten van Parijs, de oude gebouwen.......Nu weer shots van de marathon lopers met op de achtergrond ook weer de Eiffeltoren. Dat alles in "lege" straten (geen verkeer), de zon schijnt, prachtige opnames via een drone..... kortom ik geniet met volle teugen. Ik denk vooral aan de organisatie van zo'n evenement...... niet te bevatten.... Ik denk er aan hoe mensen op zoek gaan naar plekken waar het één en ander moet plaatsvinden, hoe dat op de televisie zal overkomen...... alleen dat aspect al. Hoe gaat dat met beveiliging, onderkomen van de sporters, al de bezoekers, het verkeer, hoe leg je zo'n halve stad plat voor bv een marathon.... nee, ik vind het geweldig en geniet van Parijs.... als de rust is weergekeerd moeten we er beslist weer eens heen. Het is zo lang gelden dat we daar een tijdje waren. Er komen opeens allerlei herinneringen naar boven over Parijs, daar kom ik beslist nog eens op terug.

Wat ik als laatste niet onbesproken wil laten is nog het het stukje over de medailles. Daar is een stukje Eiffeltoren in verwerkt. Bij restauratiewerkzaamheden zijn "restjes" van de Eiffeltoren bewaard en die restjes zijn nu als een mooie zeskant boven op de medaille verwerkt. Die zeshoekige vorm verwijst naar de vorm van Frankrijk. Om het stukje Eiffeltoren zitten onregelmatige stralen om Parijs als Lichtstad weer te geven. Blijkbaar is de achterkant van zo'n medaille over de jaren altijd hetzelfde. Dit jaar mocht de Eiffeltoren aan de achterkant worden toegevoegd. 

Als ik sporter was zou ik reuze reuze trots zijn op zo'n medaille, juist om het verhaal er achter... haha... maar ik ben dan ook Francofiel en geen topsporter😀

Ik lees nu net dat een bronzen medaille van één van de sporters aan kleur begint te verliezen. Blijkbaar is zweet niet goed voor zo'n mooie plak. Of het waar is weet ik niet, in ieder geval zou ik hem dan maar extra zuinig op zijn en heel goed bewaren!

 

 Paris, Olympic Games and medals....... I haven't actually written anything about the Olympic Games in Paris yet. And even though I often sit in front of the television to watch. Not only for the sport, but certainly also for the more than beautiful recordings that are made in Paris. How wonderful it is to see all those recordings in and around Paris. So much thought must have gone into how Paris can be shown at its best. And as far as I'm concerned, that was completely successful. The beautiful shots of beach volleyball, for example: the playing field with the Eiffel Tower in the background. The horse riding competitions in Versailles, the triathlon in the Seine (leaving aside the discussion of whether it was wise)..I love it!. At the moment I am watching the marathon and you see the beautiful streets of Paris, the old buildings....... Now shots of the marathon runners with the Eiffel Tower in the background. All this in "empty" streets (no traffic), the sun is shining, beautiful shots via a drone... in short, I am enjoying it to the fullest. I especially think about the organization of such an event...... unbelievable... I think about how people look for places where things have to take place, how that will come across on television. ...... just that aspect alone. How do you deal with security, accommodation for the athletes, all the visitors, the traffic, how do you shut down half a city for a marathon, for example... no, I think it's great and enjoy Paris.... when peace has returned we will definitely have to go there again. It's been so long since we were there for a while. Suddenly all kinds of memories about Paris come to mind, I will definitely come back to that. The last thing I don't want to leave undiscussed is the part about the medals. A piece of the Eiffel Tower has been incorporated into it. During restoration work, "leftovers" of the Eiffel Tower were saved and those leftovers are now incorporated as a beautiful hexagon on top of the medal. That hexagonal shape refers to the shape of France. There are irregular rays around the part of the Eiffel Tower to represent Paris as the City of Light. Apparently the back of such a medal has always been the same over the years. This year the Eiffel Tower was added to the back. If I were an athlete I would be very proud of such a medal, especially because of the story behind it... haha... but I am also a Francophile and not a top athlete😀 I just read that a bronze medal from one of the athletes start to lose color. Apparently sweat is not good for such a nice slice. I don't know if it's true, but in any case I would take extra care of it and keep it very well!

 De logé's zijn nog niet weg of we hebben al weer nieuwe gasten. Een beetje onverwacht maar ach... we hebben in de Grange logeer- en badkamer.... dus wie zit ons in de weg?

Buurmeisje uit Nederland en haar vriendinnetje verblijven een paar dagen bij ons voordat ze terug vliegen naar Nederland. Twee zeventien-jarige tieners..... dat is weer eens wat anders in ons stille gehuchtje. We willen ze graag nog een leuke paar laatste dagen bezorgen dus in plaats van even een pas op de plaats te doen gaan we toch nog maar wat gezellige dingen met ze doen. Zo vaak zijn ze ook niet in Frankrijk.

Gisteren was dat dus een bezoekje aan Vichy, het uitgestelde "shoppen". Frank en ik waren eigenlijk zelf nog niet echt vaak in de oude stad van Vichy geweest. De laatste keer was in februari, weet je nog Janneke?, en toch lag alles over hoop. Nu zag alles er al heel anders uit. We begonnen bij Les Celestins waar je een bron vindt in een schitterend paviljoen uit 1908. Je kunt er het water proeven. Waarschijnlijk omdat het nu het toeristenseizoen is stond er zelfs een jongedame die bekertjes water tapte voor de mensen die wilden proeven. Wij natuurlijk! Je had de gezichten van de meiden moeten zien! Geweldig. Het water smaakt nl ietwat zoutig......

Daarna via de gezellige kade van de rivier de Allier liepen we uiteindelijk de oude binnenstad in. Met de dames spraken we af dat we ze op het mooi opgeknapte plein voor het Casino na een uur weer zouden ontmoeten. Zo konden zij hun gang gaan en wij ook. Het was heerlijk zonnig en na wat winkels te hebben bekeken vonden we al gauw een heerlijk plekje op een bankje op het plein voor het casino. Op de achtergrond hoorden we zachte gitaarmuziek wat een geweldige sfeer creeerde op het zonovergoten plein. De muziek bleek afkomstig van een man die in een hoekje voor zichzelf zat te spelen. Frank maakte een praatje met hem. Zeer interessant en het bleek dat over een paar weken zelfs een CD van hem uitkomt. Toch maar eens googelen.........

De meiden vermaakten zich ondertussen prima en hadden zo ongeveer de halve Sephora-winkel leeggekocht.

 

's Avonds gingen Frank en ik uit eten met achterbuurtjes Patrice en Frederique. De meiden bleven thuis en pasten op de hond Barkley. Zij aten Pizza, wij aten allerlei mega spannende dingen zoals Tete de Veau, cuisses de grenouilles en gefrituurde kleine visjes. Geweldig!! Een fijne afsluiting van een leuke dag!

The guests have not yet left and we already have new guests. A bit unexpected, but hey... we have guest rooms and bathrooms in the Grange... so who's in our way?

The girl next door from the Netherlands and her friend are staying with us for a few days before flying back to the Netherlands. Two seventeen-year-old teenagers... that's something different in our quiet hamlet. We would like to give them a nice last few days, so instead of just taking a step back, we will still do some fun things with them. They are not that often in France.

Yesterday there was a visit to Vichy, the postponed "shopping". Frank and I had not actually been to the old city of Vichy very often. The last time was in February, remember Janneke?, and the whole inner city was under construction. Now everything looked very different. We started at Les Celestins where you will find a source in a beautiful pavilion from 1908. You can taste the water there. Probably because it is now the tourist season, there was even a young lady who served cups of water for people who wanted to taste it. Us of course! You should have seen the girls' faces! Great. The water tastes somewhat salty......

Then we finally walked into the old city center via the cozy quay of the Allier river. We agreed with the ladies that we would meet them again after an hour on the beautifully renovated square in front of the Casino. So they could go about their business and we could also. It was wonderfully sunny and after looking at some shops we soon found a lovely spot on a bench on the square in front of the casino. In the background we heard soft guitar music which created a great atmosphere on the sun-drenched square. The music turned out to be coming from a man who was sitting in a corner playing to himself. Frank had a chat with him. Very interesting and it turned out that he will even have a CD coming out in a few weeks. Anyway, let's google it.........

The girls were having a great time and had bought out almost half the Sephora store. 

 
In the evening Frank and I went out for dinner with back neighbors Patrice and Frederique. The girls stayed home and looked after Barkley the dog. They ate Pizza, we ate all kinds of super exciting things such as Tete de Veau, cuisses de grenouilles and fried small fish. Awesome!! A nice end to a fun day!

 Tsja..... veel gebeurd de laatste dagen. Eens kijken waar we beginnen... Rosemarie en Patrick zijn weer vertrokken naar Nederland. Wat hebben we een leuke dagen gehad! Op één van de laatste dagen zijn we nog naar Charroux geweest, een klein plaatsje dat tot "les plus beaux villages de France" behoort. Ik was er al een paar keer eerder geweest, vooral in het naseizoen. Nu was het hoogseizoen en alle ambachtelijke winkeltjes waren ook open. We hadden geluk dat het niet druk was, onvoorstelbaar zo in het hoogseizoen. Wij vonden het natuurlijk fijn om dat je overal rustig kon kijken en rondlopen en foto's kon maken zonder al te veel andere mensen er op. Voor de mensen met de kleine winkeltjes moet dat natuurlijk minder leuk zijn, weinig toeristen. Mijn favoriete winkeltje is het "Saffraan-winkeltje", waar saffraan wordt verkocht en je uitleg krijgt over alles wat met saffraan te maken heeft. Toen Frank en Patrick er binnen waren bleven Rosemarie en ik buiten buiten wachten op een bankje; we hadden immers twee honden mee. Heerlijk plekje voor het winkeltje op een schattig bankje met roze rozen er achter. En toen kwam de eigenaresse van het winkeltje opeens naar buiten met een bak water voor de honden..... zoooooo lief; ze had ons gezien en dacht dat de honden misschien wat water wilden drinken in deze warmte. Hoe attent is dat? We namen o.a. een heerlijke saffraan siroop mee die erg lekker zou moeten zijn en bv een bubbeltjes wijn. We lunchten heerlijk in een klein theehuis, met een geweldig leuke bediening. Dat was een stuk gezelliger dan de auberge Le Médiéval waar we in eerste instantie hadden willen lunchen (ik wist nl dat honden daar welkom waren) en de zeer, zeer onvriendelijke ober, die, toen ik vroeg of ze een tafeltje voor vier personen hadden, in het voorbijgaan zeer kort "Non" riep en ons daarbij niet eens aankeek...... Dat werd hem dus niet.... Het theehuisje Rose-thé was een stuk gezelliger met een lekkere lunch en aardige mensen, zowel in de bediening als ook de gasten die er lunchten.

Charroux is een gezellig plaatsje en zeker de moeite waard om te bezoeken. Er zijn tal van leuke ambachtelijke winkeltjes en de mensen zijn, op de ober van de auberge na dan, ontzettend vriendelijk. Bezoek het mosterdwinkeltje, de zeepmakerij, het winkeltje met kaarsen, een kleine brocante.... er is veel te zien. Doe dat wel als de winkeltjes open zijn of ga lekker lunchen tussen de middag.

Overigens... Een bubbelwijntje met een paar drupjes saffraan siroop is echt geweldig!!!

Well.....a lot has happened the last few days. Let's see where we start... Rosemarie and Patrick have left for the Netherlands again. What fun days we had! On one of the last days we went to Charroux, a small town that belongs to "les plus beaux villages de France". I had been there a few times before, especially in the late season. Now it was high season and all the craft shops were also open. We were lucky that it was not busy, unbelievably so in high season. Of course, we liked that you could quietly look and walk around everywhere and take pictures without too many other people around. This must of course be less fun for the people with the small shops, as there are few tourists. My favorite shop is the "Saffron shop", where saffron is sold and you get an explanation about everything to do with saffron. When Frank and Patrick were inside, Rosemarie and I waited outside on a bench; After all, we had two dogs with us. Lovely spot in front of the shop on a cute bench with pink roses behind it. And then the owner of the shop suddenly came out with a bowl of water for the dogs... soooooo sweet; she had seen us and thought the dogs might want to drink some water in this heat. How thoughtful is that? We took with us a delicious saffron syrup that should be very tasty and, for example, some sparkling wine. We had a delicious lunch in a small tea house, with a very nice service. That was a lot nicer than the auberge Le Médiéval where we had initially wanted to have lunch (I knew that dogs were welcome there) and the very, very unfriendly waiter, who, when I asked if they had a table for four people, said: shouted "Non" very briefly as he passed by and didn't even look at us... So that didn't work for him.... The Rose-thé tea house was a lot nicer with a nice lunch and nice people, both in the service as well as the guests who had lunch there.

Charroux is a pleasant town and definitely worth a visit. There are plenty of nice craft shops and the people, apart from the waiter at the auberge, are incredibly friendly. Visit the mustard shop, the soap factory, the candle shop, a small brocante... there is a lot to see. Do this when the shops are open or have a nice lunch at noon.

By the way... A sparkling wine with a few drops of saffron syrup is really great!!!

 

 Gisteren hadden we een afspraak bij Savonnerie Bruit de Bulle In Ferrières-sur-Sichon. Eigenaresse Gwen maakt daar op 100% natuurlijke wijze zeepjes in een klein ateliertje bij haar boerderij. Als je er heen wilt moet je een afspraak maken en zo nu en dan heeft ze open dagen. Ze verkoopt haar zeepjes op markten en in een paar kleine winkeltjes in de omgeving die artisinale spullen verkopen. Ik had gevraagd aan Rosemarie en Patrick of ze het leuk zouden vinden om daar naar toe te gaan en zo had ik dus voor dinsdagochtend een afspraak geregeld.

Het is altijd leuk om Gwen weer te zien. Ik vind haar een ontzettend leuke vrouw die geweldig over haar zeep-maken kan vertellen. Ze nam weer alle tijd en legt dan alles uit over het proces van zeepmaken, over de geuren, de kleurstoffen... ik vind het super interessant. Ze was heel zorgvuldig in haar woordgebruik zodat Rosemarie en Patrick ook één en ander, met wat vertaling van mij, konden volgen. Mocht ik ooit hier voor langere tijd kunnen verblijven dan zou ik haar zeker gaan helpen. De vorige keer had ze zoiets ook al genoemd. Het is echt ook mijn ding. Ze gebruikt alleen 100% natuurlijke grondstoffen en materialen en geuren en ze maakt zelf ook de kleurstoffen die ze vooral wint uit gedroogde planten en bloemen uit haar tuin. Na haar uitleg waarin ze je meeneemt in het zeep-maken (het was helaas nu te warm om ook echt zeep te maken) hadden we de tijd om heerlijk rond te neuzen tussen haar zeepjes. Ik neem altijd een verzameling mee. Cadeautjes op voorraad. Wat is nou leuker om iemand zo'n prachtig stukje zeep te geven waar je ook nog het één en ander bij kunt vertellen.

Het was zo grappig want tijdens haar verhaal onderbrak ze zichzelf en wees naar mijn Camargue kettinkje... laat ze nu zelf ook zo'n kettinkje om haar hals hebben.... Ze was in st. Maries de la Mer geweest en had daar ook een kettinkje met Camargue teken gekocht. Hoe ik er dan aan kwam? Ik vertelde van het paardenfestival De Camagri waar we vaak in februari heen gaan. Dat leek haar ook wel wat en ze zou dat in de gaten houden... misschien zouden we elkaar daar dan ook nog wel zien. Zo leuk als je ontdekt dat je met iemand zo veel dezelfde interesses hebt.

Maar goed, het was een geweldig leuke ochtend en beladen met zeepjes (en dan blijkt dat Gwen in onze zakjes weer wat extra zeepjes had gestopt, de lieverd) keerde we aan het eind van de ochtend weer terug naar huis. Ondanks de warmte harkten we toch nog een half uurtje de bladeren en takken van de getrimde heg bij elkaar en gooiden die op een hoop. Zag er meteen weer netter uit en wat een licht in de tuin door de lagere heggen. 's Middags lekker rustig aan gedaan, boekje lezen, kletsen op het terras. Daarna stortte Patrick, met behulp van Roos, zich op het koken. We kregen een heerlijke maaltijd voorgezet die we op het terras nuttigden, onderwijl kijkend op de laptop naar de Olympische Spelen in Parijs. Bij het baanwielrennen werd de finale gereden op een onderdeel en Nederland was daar veruit favoriet. Patrick werkt bij Batavus en de fietsen waarop de Nederlandse renners rijden, komen bij hem vandaan, dus dat moesten we zien..... De mannen werden met overmacht eerste met zelfs een nieuw wereldrecord.

Aan het eind van de avond keken we nog naar ons aller guilty pleasure: B&B vol liefde...... altijd weer genieten en het is heerlijk om commentaar overal op te leveren. En toen was er al weer een dag voorbij.......

 

Yesterday we had an appointment at Savonnerie Bruit de Bulle In Ferrières-sur-Sichon. Owner Gwen makes soaps there in a 100% natural way in a small studio at her farm. If you want to go there you have to make an appointment and every now and then they have open days. She sells her soaps at markets and in a few small shops in the area that sell artisanal items. I had asked Rosemarie and Patrick if they would like to go there and so I arranged an appointment for Tuesday morning.

It's always nice to see Gwen again. I think she is a very nice woman who can talk wonderfully about her soap making. She again took her time and explained everything about the soap making process, about the scents, the dyes... I find it super interesting. She was very careful in her use of words so that Rosemarie and Patrick could also follow everything, with some translation from me. If I could ever stay here for a longer period of time, I would definitely help her. She had mentioned something like that last time too. It's really my thing too. She only uses 100% natural raw materials and scents and she also makes the dyes herself, which she mainly extracts from dried plants and flowers from her garden. After her explanation in which she takes you through the process of soap making (unfortunately it was now too hot to actually make soap) we had time to browse around among her soaps. I always take a collection with me. Gifts in stock. What could be more fun than giving someone such a beautiful piece of soap that you can also tell a few things about?

It was so funny because during her story she interrupted herself and pointed to my Camargue necklace... now she also has a necklace like that around her neck.... She was in St. Maries de la Mer and had also bought a necklace with a Camargue sign there. How did I get it then? I told you about the horse festival De Camagri, which we often go to in February. She liked that too and she would keep an eye on it... maybe we would see each other there too. It's so nice when you discover that you have so many similar interests with someone.

Anyway, it was a wonderfully fun morning and loaded with soaps (and then it turns out that Gwen had put some extra soaps in our bags, the darling) we returned home at the end of the morning. Despite the heat, we still spent half an hour raking up the leaves and branches from the trimmed hedge and throwing them into a pile. It immediately looked neater again and what a light in the garden through the lower hedges. In the afternoon we took it easy, read a book, chatted on the terrace. Then Patrick, with the help of Roos, focused on cooking. We were served a delicious meal that we ate on the terrace, while watching the Olympic Games in Paris on our laptop. In track cycling, the final was held in one section and the Netherlands was by far the favorite. Patrick works at Batavus and the bicycles on which the Dutch riders ride come from him, so we had to see that..... The men came first by force majeure, even setting a new world record.

At the end of the evening we watched our guilty pleasure of all: B&B full of love...... always enjoyable and it is wonderful to comment on everything. And then another day had passed...

 Ons huisje ligt langs een weggetje en langs de rand loopt een grote heg....en vooral een hoge heg! En die werd steeds hoger en hoger....Snoeien dus..... dat was één van de dingen die ik deze vakantie wilde doen. Een paar weken terug had ik een poging gewaagd maar eerlijk... er was eigenlijk geen beginnen aan.... hij was  gewoon al te hoog met dikke stammetjes middenin. Tsja... Frank deed ook nog wat snoei-pogingen maar in dat tempo zouden we een maand verder zijn, als het al zou lukken. Dus uitte ik afgelopen zondag mijn zorgen over die heg maar eens bij achterbuurman Patrice en natuurlijk... Patrice wist wel een mannetje die dat zou kunnen doen voor ons. Hij zou hem wel "contacten", Nou staan de Fransen bekend om hun motto: wat vandaag niet komt, komt volgende week wel, of volgende maand, of...........  Wie schetst onze verbazing toen ik gistermiddag een megaherrie op het weggetje hoorde. Het leek wel of er met veel geweld van alles werd omgekapt..... het zou toch niet? En ja hoor.....Buurman Patrice stond midden op het weggetje, aanwijzingen te geven aan een man in de één of andere machine die heggen kon snoeien. Geweldig! Het werd een flinke klus want de stammen van de heg waren inmiddels aardig stevig geworden. De man in de machine bleek David te zijn, die had ik zelfs al gezoend op het feestje van buurman Stephane😂 (David was de man met die prachtig blauwe ogen), een paar weken geleden. Hij is Forrestier en houdt zich hier in de omgeving bezig met de houtkap. Een geschikter persoon kun je dus niet hebben. Toen hij ons zag kwam hij even uit zijn machine om handjes te schudden en wat zoenen uit te delen, vroeg of de hoogte van de heg zo goed was en zette toen zijn werkzaamheden weer voort. Het was flink warm en zwaar werk door die dikke stammen in de heg. Nu hebben we bij het terras achter ook nog een klein stukje heg en die was nog hoger dan deze. Ik hoopte maar dat David die ook nog wilde inkorten. Dus vroeg ik aan Patrice of hij dat wilde vragen aan David. En ja hoor, nadat de heg langs het weggetje voor de helft was ingekort kwam David achterlangs ons terrein oprijden, overlegde even bij ons waar onze septic tank lag (ook zo vervelend als die in elkaar stort door het gewicht van de machine) en kortwiekte ook de heg langs het terras. Volgens dochter Harmke, die ik een filmpje stuurde, deed het denken aan een aflevering van de serie "Lost". Ik ken de serie zelf niet maar daarin schijnen monsters of zo door de struiken te komen nadat je eerst veel takken en bladeren alle kanten op zag vliegen. Het was inmiddels een gezellig "dorps onderonsje" geworden want iedereen kwam kijken waar al die herrie vandaan kwam en iedereen bemoeide zich natuurlijk met het werk van David. Geweldig!!😁. Ook hier gold: de beste stuurlui staan aan wal. Ik lag zo nu en dan helemaal dubbel door alle opmerkingen die werden gemaakt. Uiteindelijk was ook de heg naast het terras gesnoeid. Ik maakte naar David een drinkgebaar, hij stak zijn duim omhoog en even later zaten we met flink wat mensen aan het bier. Ja, dat is ook zo wat... denk je in Frankrijk te zitten en lekker aan de wijn te gaan... drinken al onze buren liever bier!!! Maar goed, het was erg gezellig en hoewel Rosemarie en Patrick geen Frans spreken mengden zij zich ook in het gesprek en gooiden er zo nu en dan een woordje Frans tussen door en dat werd ook heel erg gewaardeerd. Na een biertje keerde iedereen weer huiswaarts, ons achterlatend met een mooie, heel wat lagere heg. En nu maar bijhouden!

 

 

Our house is located along a small road and along the edge runs a large hedge... and especially a high hedge! And it kept getting higher and higher... So pruning... that was one of the things I wanted to do this holiday. I had tried a few weeks ago, but honestly... there was no way to start it... it was just too high with thick trunks in the middle. Well... Frank also made some pruning attempts, but at that rate we would have been a month further, if it even worked. So last Sunday I expressed my concerns about that hedge to our neighbor Patrice and of course... Patrice knew a man who could do that for us. He would "contact him". Well, the French are known for their motto: what doesn't come today will come next week, or next month, or........... Who can describe our surprise when I saw him yesterday afternoon? heard a huge noise on the road. It seemed as if everything was being cut down with great violence... it wouldn't be possible, would it? And yes... Neighbor Patrice was standing in the middle of the road, giving instructions to a man in some machine that could prune hedges. Awesome! It was a big job because the trunks of the hedge had now become quite sturdy. The man in the machine turned out to be David, I had even kissed him at neighbor Stephane's party😂 (David was the man with those beautiful blue eyes), a few weeks ago. He is a Forrestier and is involved in logging in the area. You couldn't have a more suitable person. When he saw us he came out of his machine to shake hands and give some kisses, asked if the height of the hedge was good and then continued his work. It was quite hot and hard work because of those thick trunks in the hedge. Now we also have a small piece of hedge at the back of the terrace and it was even higher than this one. I just hoped David wanted to shorten it too. So I asked Patrice if he wanted to ask David that. And yes, after the hedge along the road had been shortened by half, David drove up from the back of our property, checked with us where our septic tank was located (also annoying when it collapses due to the weight of the machine) and also trimmed the hedge along the terrace. According to daughter Harmke, to whom I sent a video, it was reminiscent of an episode of the series "Lost". I don't know the series itself, but in it monsters or something seem to come through the bushes after you first saw many branches and leaves flying in all directions. It had now become a pleasant "village get-together" because everyone came to see where all the noise was coming from and of course everyone interfered with David's work. Awesome!!😁. Here too, the best helmsmen are on shore. Every now and then I had  because of all the comments that were made. Ultimately, the hedge next to the terrace was also pruned. I made a drinking gesture to David,he gave him a thumbs up and a little later we were sitting with quite a few people having a beer. Yes, that's also something... you think you're in France and enjoying a glass of wine... all our neighbors prefer to drink beer!!! Anyway, it was a lot of fun and although Rosemarie and Patrick don't speak French, they also joined the conversation and threw in a word of French every now and then and that was very much appreciated. After a beer everyone returned home, leaving us with a beautiful, much lower hedge. And now keep track!

 

 

Drukke dagen.... nou ja druk? Anders..... dat is het meer.... Rosemarie en Patrick zijn vrijdagavond aan gekomen. Heerlijk om ze het plekje te kunnen laten zien waar ik zo van hou. We hebben het allemaal super gezellig met elkaar; niet alleen Roos en ik, maar ook de heren raken niet uitgepraat. En ook de honden kunnen het goed met elkaar vinden. Zo goed dat ze zelfs samen in de achterbak van de auto kunnen. Dat is heerlijk want zo kunnen we alle tochtjes in één auto maken en dat is natuurlijk stukken gezelliger dan wanneer je in twee auto's rijdt. We doen het rustig aan, blijven veel hier, maar maken zo nu en dan ook een uitstapje. Zondagmiddag moest er natuurlijk geluncht worden bij Auberge du Precontent. Van te voren bij de reservering aangegeven dat één van onze gasten vegetarisch en speciaal voor haar was er nog een vierde schotel (je kunt er meestal uit twee schotels, waarvan vaak eentje zonder vlees, kiezen en een omelet). Honden waren mee. Nu weten we dat Barkley zich prima gedraagt tijdens een etentje, maar Myro, de Spring-in-t-Veld van Roos en Patrick had dat nog niet eerder meegemaakt. Maar ook hij gedroeg zich keurig! We hadden weer een heerlijke maar vooral gezellige lunch en toen we op de terugweg naar huis reden zijn we nog even de marché aux puces in Mayet binnengewipt waar ik nog een prachtige gebakset, vorkjes en taartschep, in doos vond en wat leuke gebaksbordjes, waar ik er in Friesland al een paar van heb, maar nu met andere afbeeldingen van taartjes erop. Heel leuk!

Het weer is heerlijk en we genieten volop. Lekker op het terras met een drankje en een boek bij ons achter. Vanochtend gaan we naar Bruit de Bulle, de savonnerie in Ferrieres.

 

Na zo'n leuke dag even op de bank. Net al druk in de weer geweest om de rechter kant van de Grange leeg te maken. Morgen komen nl vrienden Rosemarie en Patrick onverwacht een paar dagen langs... zo leuk!! Maar dan moet er nog wel even druk gewerkt worden in de Grange...de badkamer is gereed, de slaapkamer zover het kan ook, Frank is bezig de vaste trap verder af te maken... maar aan de rechter kant in de Grange stond nog zoveel troep; dat heb ik verplaatst naar één van de ruimtes. Dat loopt in ieder geval fijner de Grange binnen!

We hadden vanochtend een druk programma; samen met Anita en André zouden we op de koffie gaan bij Rudolf en René. Rudolf en René hebben heeel, heel lang geleden meegedaan aan televisieprogramma "Ik vertrek". (Wil je de afleving zien, kijk dan bij de link hieronder). Ze hadden toen een oud schoolgebouw gekocht in Les Biefs, en dat is hier niet zo heel ver vandaan (als je het in luchtlijn bekijkt tenminste!). Via de Facebook groep "ik hou van Frankrijk" hadden waren we in contact gekomen en we zouden altijd al een keertje langskomen. Dat was dus vanochtend... Har'stikke leuk want voor hen is het hoogseizoen nu, dus heel druk. Zo lief dat ze toch nog even tijd konden vrij maken voor ons!

 Het was mega gezellig en er was van alles om over te praten. We kregen nog een rondleiding door hun huis. Zo leuk om te zien hoe het er nu uitziet!. Beetje jaloers ben ik wel..... geweldig wat ze daar hebben neergezet...... twee gites, een minicamping met drie plekjes, vier kamers..... eten........ Ik ben jaloers op hun keuken en op hun mooie werk-keuken.. Geweldig zoals alles ingericht is, helemaal mijn ding😀......

Na deze gezellige ochtend zouden we met Anita en André nog gaan luchen in La Chabanne. Een eenvoudig maar leuk restaurantje daar in de buurt. Ik kende het al want twee jaar geleden hadden we daar een marktje bezocht en had ik het restaurantje al gezien. De eigenaresse blijkt een Nederlandse te zijn die, denk ik, al heel lang in Frankrijk zit. We hebben ook gewoon Frans met haar gepraat. Je krijgt een driegangen menu, gewoon eten wat er die dag is. Maar heerlijk! Ik hou er van! Na een gezellige middag weer naar huis. 

En nu zit ik op de bank, even bijkomen en nog wat laatste dingetjes opruimen en afwassen. Gelukkig hoef ik niet meer koken vanavond!

 After such a nice day sitting on the couch now. I've just been busy clearing the right side of the Grange. Tomorrow our friends Rosemarie and Patrick will unexpectedly visit us for a few days... so nice!! But then there is still a lot of work to be done in the Grange... the bathroom is ready, as is the bedroom as far as possible, Frank is busy finishing the staircase... but on the right side of the Grange was still so much junk; I moved that to one of the rooms. In any case, that will make it easier to enter the Grange! We had a busy program this morning; together with Anita and André we would go for coffee with Rudolf and René. Rudolf and René participated in the television program "I'm leaving" a long, long time ago. (If you want to see the episode, see the link below). They had then bought an old school building in Les Biefs, which is not that far from here (at least if you look at it in the sky!). We came into contact through the Facebook group "I love France" and we always planned to visit. So that was this morning... Very nice because it is high season for them now, so very busy. It was great fun and there was lots to talk about. We got a tour of their house. So nice to see what it looks like now! I'm a bit jealous... it's amazing what they've put there... two gites, a mini campsite with three spots, four rooms... food... I'm jealous on their kitchen and on their beautiful work kitchen.. Great how everything is decorated, completely my thing😀...... After this pleasant morning we would have lunch with Anita and André in La Chabanne. A simple but nice restaurant nearby. I already knew it because two years ago we had visited a market there and I had already seen the restaurant. The owner turns out to be Dutch who, I think, has been in France for a long time. We also just spoke French with her. You get a three-course menu, just eat what is available that day. But delicious! I love it! After a pleasant afternoon back home. And now I'm sitting on the couch, recovering and cleaning up some last things and doing the dishes. Luckily I don't have to cook anymore tonight!