Gister was het eindelijk weer eens een hele dag droog en ook vanochtend was het droog en windstil. Ik was er al vroeg uit voor mijn dagelijkse vroege-ochtend loopje. Wat me de laatste tijd al was opgevallen en vanochtend ook weer, is dat er veel minder Fluitekruid langs de kant staat bij ons.  Vroeger was het één witte zee aan Fluitekruid. Nu staat er wel maar het is zoveel minder. Dat komt vooral omdat er veel gekapt is en er heel veel werkzaamheden zijn geweest op ons stukje. Er zijn veel bomen en stroken weggehaald....zo jammer, want daarmee wordt al het wilde spul ook verwijderd... het Fluitekruid, maar ook  andere struiken, de wilde kamperfolie, die gelukkig nog op één plek wel is blijven staan, maar ook de struik die in de herfst van die schattige rode klokjes heeft. Ik kan momenteel niet op de naam komen (echt erg is dat, het is iets van een christelijke naam... iets met monnik of zo...), ook bij googlen vind ik hem niet, maar ok, het is zo'n mooie plant en hij stond op een paar plekjes hier in het "bos". Die plekjes zijn dus omgegooid en weg is de plant, zo jammer.... Ook de grote boom waar 's nachts op een overhangende tak waarschijnlijk altijd een vogel in overnachtte (dat zag je aan alle vogelpoep eronder) is verdwenen. Had altijd graag willen weten welke vogels daar 's nachts zat....

Maar goed, het Fluitekruid dus. Ik heb toch een paar Fluitekruidjes mee naar huis genomen voor op een vaas... ik kan het niet laten..... als het Fluitekruid bloeit dan is het lente en van de lente word ik blij... het belooft je iets... 

Ook zag ik in het weiland achter ons huis weer twee reeën. Ze keken naar mij, ik keek naar hen... een prachtig gezicht. Mooi om ze de laatste tijd weer steeds te zien. Toen ik gisteravond met Harmke thuis kwam stond er ook een ree in de wei hierachter! Het blijft een mooi gezicht.

Nou, na nog eens googlen met omschrijving "herfst struik bellen" vond ik eindelijk een foto van de plant met de rode klokjes... en ja hoor... een "christelijke" naam: kardinaalsmuts! Hè hè!😀

 

Omdat ik weer wat meer conditie op wil bouwen en me wat fitter wil voelen probeer ik 's ochtends vroeg een rondje te lopen. Het is een klein rondje, maar dat maakt niet uit. Het was lekker windstil vanochtend dus laarzen aan, telefoon mee (voor de foto's en voor je weet maar nooit met die duizeligheid) en tuinschaar mee voor bloemetjes onderweg. Ik hou er van om 's ochtends heel vroeg te lopen, het is dan nog stil, geen mensen die je tegenkomt, de vogeltjes fluiten, de specht hamert in een boom.......heerlijk.....

Het pad was nogal modderig, niet echt fijn om te lopen maar je ziet wel allerlei afdrukken van pootjes. Zo zag ik ook de afdrukken van reeën-pootjes. Tenminste, zoveel verstand heb ik er niet van, ik denk dat het reeën zijn. Maar wel groter dan ik zou verwachten van een ree.

 Een paar jaar terug zag ik ze eigenlijk wel op elke ochtend wandeling, nu bijna nooit meer. Wel zie ik ze zo nu en dan in de wei naast en achter ons huis. Maar kom ze op mijn ochtend wandeling niet meer tegen. En ze zijn er dus wel aan de hoefafdrukjes te zien. Toen ik de bocht om ging zag ik in mijn rechter ooghoek wat wegflitsen... ja hoor, in de wei aan de overkant ging er een ree vandoor! Bij het bruggetje bleef hij even staan en toen was ie verdwenen, de bocht om. Toen ik bij de bocht kwam zag ik rechts over het Mudjip, ja was is het, een watertje....., (een brede sloot) twee reeën staan en verderop stond er nog eentje. Hè, dat was nog eens boffen! Ik word daar blij van...

Verder lopend langs het Mudjip plukte ik een paar meidoorntakken om straks ergens neer te zetten. Er staan veel meidoorns en als je daar langs het pad loopt ruik je de zoete geur al. Ook zag ik dat de (wilde) kamperfoelie flink aan het groeien en klimmen was over de bomen. Wat zal dat straks een heerlijke geur geven als die eenmaal bloeit. En toen was ik bijna weer thuis, nog een meter of twintig van het bankje dat aan het begin van onze oprit staat... en wat vluchtte daar weg.... nog een ree! Vlakbij... Geweldig!! Hoe leuk was het om hem nu even snel van dichterbij te kunnen zien, meestal staan ze verder weg en verdwijnen ze snel in het landschap. Deze ging er vandoor maar ik heb hem toch nog even goed kunnen zien... wat een cadeautje... zo zie je maar, goed opletten.. je weet nooit wat je tegenkomt onderweg. Thuisgekomen werd ik begroet door onze twee poezen Listel en Cadeautje en het gepiep van de schattige kleine kuikentjes die Harmke en ik gister bij Rika hebben opgehaald.

Mijn dag is goed begonnen........

Over het Mudjip gesproken..... heb het even opgezocht: Het Mudjip is 1,68 km lang en de Nederlandse naam is Moerdiep, hieronder de loop bij ons huis:

 

 En zo krijgt mijn verhaaltje van gisteren over de chateau Meiland nog een vervolgje: ik had het stukje ook geplaatst op de Facebook site "ik hou van Frankrijk" en daarop kreeg ik een reactie van één van de mede-leden:

Annelies Heitlager

Ik snap je gevoel compleet! Ik heb toendertijd de allereerste uitzending met hen gezien bij Ik vertrek en dus was t logisch om verder te kijken toen ze met t chateau op tv kwamen. En toen het verkopen ja of nee besproken werd gingen de rateltjes werken in de hoofden van m'n man en mij. Wij willen ontzettend graag emigreren en zagen mogelijkheden met t chateau waar ze zelf blijkbaar nooit aan gedacht hadden. En dus stuurde ik een uitgebreide mail met ons voorstel. En Erika reageerde zo waar. Het uitgangspunt van de mail was o.a. die uitbreiding mogelijkheden maar ook de opmerking van Martien dat t toch wel zonde zou zijn als ze er niet meer van konden genieten, zoals bv ook t verblijven in de gite...Er ontstond een mailverkeer. Totdat op n gegeven moment bekend werd dat t verkocht ging worden en Erika voorstelde al de mailtjes door te sturen naar de nieuwe eigenaren. Ik heb daarop gereageerd, maar ineens was t contact afgebroken en hebben we nooit meer iets gehoord en ik bleef achter met n beetje bittere smaak.. Ik merkte ook dat ze gaandeweg anders werden. Waarschijnlijk door het succes en dat wat de programma leiding wilde en bepaalde..Dus ja weet je, beetje jammer..

Oh en ik sla ook plenty foto's op hoor,haha,alleen niet van het chateau, maar meer van interieurs die t gevoel weergeven dat ik in m'n hoofd heb..

 

Hoe grappig is dat nou weer niet?

 Zo nu en dan kijk ik oude afleveringen van Chateau Meiland terug, de allereerste afleveringen van toen ze nog in Frankrijk bezig waren met hun B&B. En dan kriebelt het toch weer......Het geeft me een dubbel gevoel als ik kijk.....ik denk steeds: wat een kul maar diep in mijn hart ergens vind ik het ook zo leuk en is dit precies wat ik wil...Ik vind het kasteel ergens ook erg mooi, de inrichting van binnen, de klassieke kamers...... De grote eettafel waar de mensen kunnen ontbijten......Het leuke huis naast het chateau dat later als gite verbouwd is (daar zou ik wel willen wonen). Aan de andere kant erger ik me dood aan het geruzie, het nonchalante gedoe wat betreft de gasten en die vreselijke hond die iedereen aanvliegt... dat kan toch niet? Ach, alles voor de kijkcijfers denk dan maar... En toch is het gek, dat ik daar diep ergens in mijn hart het toch leuk vind. Heeft toch met het Frankrijk-aspect te maken, want toen ze in Nederland woonden was de lol er af en heb ik ook niet meer naar de uitzendingen gekeken. Het Franse sfeertje van de tijd in Frankrijk was verdwenen. 

Toch bewaar ik wat foto's van het chateau en de inrichting, ter inspiratie voor je weet maar nooit.........

En al heb ik dan geen chateau, in ieder geval heb ik chateau-waardige placemats:

                      chateau Meiland en hieronder mijn gedekte tafel in Pacaud:

En als je het dan over die placemats hebt... gewoon van de Action, kom je ze ook overal tegen.... zoals vanmiddag bij een High Tea in Noordwolde:

 

 Kippenpraat, vervolg

...... en we gaan verder met het voorstellen van de dames:

4. Charlotte, ze is een groenlegger. Ik denk dat ze een mengelmoesje is maar ik vind haar prachtig....Ze legt mooie lichtgroene, wat grotere,  eieren. Charlotte is redelijk tam en samen met Moeke neemt ze vaak het voortouw.

5. Dit is Spikkel. Ze is ontzettend bang en rent altijd meteen naar het achterste deel van de ren als je binnenkomt. Het gaat al wat beter, gelukkig, en zo nu en dan komt ze al een beetje meer mijn richting uit als je de kippen voert. Ze legt prachtige, bijna witte, kleine eitjes. Ze is net deze week begonnen met leggen en ik was zoooo blij met haar eerste eitje. Al die kleurige eieren gaan ook maar vervelen 😄 en een wit eitje ertussen is dan ook wel heel mooi.

                                links onder is het eitje van Spikkel

 

6. Blanche... toen ze uit haar ei kwam was ze geel. Meestal hebben we zwarte kuikens dus de gele was echt bijzonder! Ik hoopte zo dat ze een kipje zou worden toen ze klein was, en geen haan. En ja hoor.....Blanche is een leuke kippe-jongedame. Ze vind alles nog wel wat spannend, maar ze is nog jong. Ik vond het moeilijk om een naam voor haar te verzinnen, maar uiteindelijk was het eigenlijk heel simpel....Blanche... wit..... Blanche legt kleine groene eitjes, ietsje groter dan de eitjes van Kontje.

7. Dikke Bertha, Noord Hollandse Blauwe-mix. Haar naam wist ik meteen! Ze legt de grootste eieren en ze zijn lichter dan die van de Maransjes, wat crème kleurig.

                             rechter ei is van Dikke Bertha

8. Chaz, een Marans. Valt eigenlijk niet zoveel over te vertellen. Gewoon een kippie. Donkere eitjes.

 

9. Annabelle, ook een Marans. Ze lijkt op Chaz maar heeft minder zwart op haar nekkie. Komt nog een foto van want zo op de foto zijn Chaz en Annabelle moeilijk uit elkaar te houden!

10. Faverolles-dames Sophie en Claire. Die zijn nog maar een paar maandjes oud. Echte Franse dames en best wel fel. Niet bang. Leggen natuurlijk nog geen eitjes maar de kleur van die eitjes zou rozig moeten zijn... ben benieuwd......

 Nou, en dan morgen nog een hele meute kleintjes erbij, groenleggers en Maransjes. Nu nog bij peetmoeder Rika die ze heeft uitgebroed in haar broedmachine. Rika woont hier in het dorp en heeft vroeger heel veel bij ons paardgereden. Nu runt ze haar kippenbedrijfje hier in het dorp (hobbykipfriesland.nl). Dus morgen hebben we weer een stuk of 9 kuikens erbij. Ze gaan eerst onder de warmteplaat in een doos thuis in kantoor. Dat wordt weer gezellig!

 

Kippenpraat

We hebben al zoooo lang kippen en ik zou niet meer zonder ze kunnen.... De eerste kippen kreeg ik van mijn collega's van de Bedrijfsgezondheidsdienst van Delta Lloyd, ruim 31 jaar geleden alweer. Ik was net bevallen van onze oudste en nam afscheid van het werk. Ik kreeg toen, ik denk, vijf kippen, van iedere collega eentje (dit was in samenspraak gegaan met FRank :) ). Ze kwamen van een kinderboerderij en ik herinner me nog dat ze in een soort cavia-kooi zaten en dat één van de kipjes al meteen een eitje had gelegd! De nood was toen blijkbaar hoog! De kippen werden toen vernoemd naar mijn collega's: Henk, Marlies, Ina, van Dobbenburgh en Bleeksma (de laatste twee waren artsen, mijn bazen, en die noemde ik natuurlijk in die tijd gewoon dokter). Sinds die tijd zijn er altijd kippen en kuikens in ons leven geweest en ik zou niet zonder ze kunnen! Omdat het kippen-verloop zo nu en dan snel gaat kregen ze op een gegeven moment geen naam meer en werd het gewoon: Poele-poele....Het is altijd een gezellig gescharrel om je heen, ze zijn mooi en leggen ook nog eens eitjes! En wat voor eitjes... Mijn liefde voor de gekleurde eieren kwam toen we een haan hadden gekregen en de kuikens daarvan groene eitjes gingen leggen. Dat was vreemd... de haan bleek een Araucana haan te zijn en sinds die tijd ben ik me meer gaan verdiepen in al die gekleurde eitjes, welk ras legt welke kleur en hoe kun je zelf nuances fokken... Zo leuk om te doen..... Momenteel heb ik elf kippen en drie haantjes. Even heel plat gezegd: aan die drie haantjes heb ik niks..... "die leggen gewone eieren" hoewel hanen natuurlijk geen eieren leggen maar je snapt wel wat ik bedoel (en mocht je nog een haantje willen...kom maar langs...). Ik wil graag een Marans-haan, want Marans-kippen leggen donker bruine eieren en een Araucana-haan, want Araucana-kippen zijn groenleggers. Kruis je nou bv een Marans-haan met een Araucana-kip dan kan het zijn dat je leger-groene eieren krijgt. Zo is er veel mogelijk en zo leuk om dit uit te proberen. Dan heb je ook nog de afmetingen van de eitjes.... groot, middel, klein..... Momenteel heb ik een paar groenleggers, drie Maransjes met donkere eieren, eentje die "gewone" eieren legt, eentje die bijna witte eitjes produceert en dan mijn twee Faverolles, die misschien war meer "rozige" eitjes gaan leggen. Hieronder ga ik mijn kippies voorstellen; sinds de twee Franse Faverolles hier zijn heb ik toch besloten de kippen weer namen te geven. Het werden Sophie en Claire. En als die twee een naam hadden, nou dan de rest ook maar. Dat gaat natuurlijk niet in één keer; een naam moet wel bij een kip passen...ZO had ik voor de grijze meteen de naam Dikke Bertha. De laatste die vernoemd werd was ons gekle kuikentje van vorig jaar, zij heet nu Blanche.

1. Kontje, een staartloze (dit hoort zo, ze is niet haar staart kwijtgeraakt) Araucana. Ze legt schattige, prachtig groene eitjes en is 's morgens meestal de eerste die legt.

 

Kijk eens wat een schattig eitje ze legt. Helaas is de kleur op de foto niet helemaal duidelijk, het is zachtgroen. Op de rechter foto haar eitje met daarnaast een ei van Dikke Bertha.

2. Moeke is een Marans-kip. Ze is overwegend zwart en redelijk tam. Als je de ren binnekomt is ze er als de kippen bij"😁. Ze legt donkere eitjes.

3. Esmeralda is een kip die schattige kleine groene eitjes legt. Ze is ook een Araucana-kip en een beetje bang........ Ze heet Esmeralda omdat ze dus een Araucana is (komen uit Zuid Amerika voor oorsprong), een toefje veren op haar koppie heeft en er een beetje "Spaans" uitziet; ik vind dat ze lijkt op een Flamengo danseres😂😂 door dat toefje op haar koppie.

Volgende keer weer een paar kipjes........

 

Het zag er vanochtend vroeg zo mooi uit buiten dat ik dacht: laat ik nou toch proberen een stukje te lopen. Telefoon mee voor "je weet maar nooit" en foto's natuurlijk, rode laarzen aan en gaan..... Ik was het hek nauwelijks uit of ik zag rechts een ree in de wei staan... zo mooi.....nevel in het weiland en daar die ree bovenuit..... de foto geeft daar natuurlijk niks van weer, maar als herinnering blijft het leuk. De nevel hing over de weilanden, het was windstil, wel koud overigens, en het was zoooo mooi! Onderweg rook ik een zoete geur van de bloeiende meidoorn. Dit zal dan de tweestijlige zijn, die ruikt nl zoet, de eenstijlige schijnt meer naar vis te ruiken. Ik kon het niet nalaten een verdwaalde meidoorntak die wat over de grond sleepte, af te plukken voor op een vaasje thuis. Het rondje heb ik uit kunnen lopen! Bij terugkomst was het licht en de appelboom voor het hek komt uit met de prachtige bloesem..... vooral nu, als nog niet alle bloesem uit is, schitterend, de uitgekomen bloemetjes die wit zijn en de roze bloemknoppen......