Ik heb hier al vaker geschreven over mijn servies dat ik ooit eens in Sommières heb gekocht. Het mooie gele servies met stilistische olijfjes er op. In een schattig klein winkeltje in het oude centrum. Na de grote overstroming in 2002, waarbij het hele binnenstadje meters onder water kwam te staan, is dat zelfde winkeltje nooit meer teruggekomen.

iets meer naar links op deze foto lag het winkeltje, het water staat hier al een             stuk lager want het stond meer dan 2 meter hoog

Uiteindelijk kwam er weer een winkeltje in, wrs. met een andere eigenaar, maar het servies heb ik daar niet meer teruggezien. Jammer, want ik wilde het altijd nog aanvullen met wat schalen en borden. Totdat ik een paar jaar terug op de brocante in datzelfde Sommières twee soepkommen tegenkwam. Geweldig! En toen we laatst naar de Camagri gingen vond ik in de buurt van Saintes Maries de la Mer bij de Emmaüs ( ik vroeg me altijd af hoe je dat nou uitsprak... Emmaus of Emma-uus: luister hier naar de uitspraak 😀:

https://nl.forvo.com/word/emma%C3%BCs/  )

een zestal schoteltjes, ook van het servies. Dat zijn dan echt cadeautjes om te vinden en ik word daar erg blij van. De afgelopen weken verbleef Frank nog steeds in Frankrijk ivm werkzaamheden aan het huis en ik was dus alleen in Nederland. Ik bedacht me dat ik op leboncoin, het Franse Marktplaats, misschien wel iets van het servies kon vinden. Ik had een heel enkel keertje wel wat zien staan, maar de verkopers wilden het nooit naar Nederland verzenden, en nu Frank in Frankrijk zat greep ik mijn kans! Met als gevolg: een nieuwe theepot (mijn oude was al lange tijd lek), 7 kop en schoteltjes, een suikerpotje en, daar ben ik echt super blij mee: een grote soepterrine....Joehoe.... alles werd keurig afgeleverd bij ons huisje of bij een ophaalpunt "in de buurt" (altijd nog wel minimaal een half uur rijden)......en Frank nam het dus weer mee naar Nederland.....

Nou, met dit servies ben ik klaar voor de Pasen!

 

Ze zijn weer thuis, Frank en Barkley, dus dat was vanochtend weer een wandeling met Barkley. Poes Listel wilde ook mee, dus daar gingen we met z'n driën. Alhoewel je het aan het weer niet zo merkt, het wordt toch echt lente: de vogeltjes tsjilpten dat het een lieve lust was, ik hoorde in het bosje een specht hameren. Toch bloeide er nog niets op onze route... het was ook nat en koud en ik denk dat het speenkruid wacht op het zonnetje dat hopelijk straks tevoorschijn piept. Ik zag de bladeren van het Fluitekruid flink uitkomen, nog een weekje of vijf....dan is het hier één witte zee van die prachtige bloemen!  Het mosterdkruid ( zo heet het niet, volgens mij heet het Raapzaad, maar mosterdkruid doet me aan de velden in Frankrijk denken... :) ) staat op het punt van bloeien, ik zag de al een zweempje van geel door de blaadjes heen komen.

We liepen een kort rondje, ik had niet echt juist schoeisel aan... ik kreeg mijn ene laars maar niet aan, die trok vacuum op de ene of andere manier, dus liep ik mijn rondje met aan één voet mijn rode laars en aan de andere voer mijn nep-croc... dat was toch nog wel een beetje koud. Het stond wel erg charmant😂.

Straks maar eens even een ontbijtje maken. Frank heeft lekkere dingen uit Frankrijk meegenomen, Rillettes, paté en stokbrood.....heerlijk.....

De poezen reageren toch altijd weer op ons "Poesie-poesie"........😁

 Ik ben gek op serviezen...... denk dat ik dan niet iets nieuws vertel. Mijn allereerste servies spaarde ik bij elkaar toen ik uit huis ging. Ik had het zien staan bij Dille en Kamille, destijds een redelijk nieuwe winkelketen. Het was gebroken wit met klavertjes en ik vond het schitterend. Kwam bij dat ik destijds een klein appartementje kreeg in de Walstraat in Deventer, midden in de binnenstad en in die straat was ook, en is overigens nog steeds, Dille en Kamille. Ik spaarde dus dat servies bij elkaar, het was een Iers servies. Niet echt goedkoop, maar als je zo nu en dan wat krijgt, op verjaardagen bv, dan heb je na een paar jaar toch een mooi servies bij elkaar. Ik heb het heel lang gehad. De borden van het servies begonnen op een gegeven moment te craqueleren en helaas sloegen die craqueltjes donker uit, wat geen mooi gezicht was en ook met eten op je bord niet echt smakelijk oogde. Ik probeerde nieuw servies erbij te kopen, bij Dille en Kamille hadden ze het niet meer. Mij werd verteld, ik weet niet of het waar is, dat het ook niet meer werd bijgemaakt omdat de mallen van het servies vernietigd of kwijt waren... Op een gegeven moment heb ik het restant te koop gezet en van dat geld mijn andere servies "Lavendel" van Jet aangevuld. Dat heb ik overigens nog steeds.

Een jaartje geleden kwam ik in de kringloop in Heerenveen een paar kopjes van mijn klaver-servies tegen. Uit sentiment heb ik ze toen meegenomen. Toch nog een klein aandenken.

Nou was ik van de week even bij Dille en Kamille in Leeuwarden, en wat zie ik daar in de etalage staan? Een klavertjes-servies. Wel niet helemaal hetzelfde maar zeker gelinkt aan "mijn" oude servies..... dat kon niet anders.....

Wat blijkt? Dille en Kamille bestaat dit jaar 50 jaar en ter ere van dat jubileum hebben ze het oude klavertjes-servies in een nieuw jasje gestoken; het komt dus nu niet uit Ierland maar is een hommage aan hun allereerste servies. Ik kon het niet nalaten om in ieder geval een beker ervan mee te nemen. Het deed me echt wat om dat servies, hetzij in moderne versie, terug te zien. Het deed me terugdenken aan mijn leuke appartementje in Deventer, voor de eerste keer op jezelf wonen.... van alles ontdekken...... een mooie tijd..... Het is leuk om van dat oude servies nog wat kopjes te hebben, en dan nu de beker van het nieuwe servies..........

 

Vanochtend al vroeg het bed uit, kwart over vijf denk ik, om hapjes te maken voor onze zaallunch op het werk vandaag. Eén keer in de zoveel tijd hebben we een zaallunch met ons team.  Iedereen die mee wil doen neemt wat mee. Als je niet echt een kookfan bent kun je gewoon iets in de winkel halen maar ik ben natuurlijk van het zelf maken! En ik wist ook al precies wat want ik wilde: zo veel mogelijk koken met de dingen die ik al in huis had. Eitjes dus, en bladerdeeg... dat werden dus de bladerdeeghapjes met kerrie, erwtjes en lenteui. Alleen dat laatste moest ik dan nog in de winkel halen. En ook een pakje glutenvrij bladerdeeg. Een collegaatje van mij eet glutenvrij en omdat ze van veel dingen niet mee kan eten, zorg ik er altijd voor dat ik ook iets maak wat zij kan eten. In de winkel was het glutenvrije bladerdeeg natuurlijk uitverkocht. Hm.... wat nu? Gelukkig heb ik meer lekkere dingen op mijn programma, dus besloot ik eirolletjes met geitenkaas, biet en pecannootjes te maken. Bietjes had ik niet dus ook die werden aangeschaft en ook de pecannootjes (die gelukkig in de aanbieding waren).

Gisteravond vast de eirolletjes gemaakt en de bietjes gesneden. De rest bewaarde ik voor vanochtend. De bladerdeeghapjes zijn vers het lekkerst en de eirolletjes willen na een nacht in de koelkast wel eens rood kleuren van de bietjes.

Dus vanochtend vroeg stond ik al in de keuken. Het verliep allemaal voorspoedig; bladerdeeghapjes maken en dan de oven in. Dan de eirolletjes die nu gezellig naast elkaar in een bak liggen. Ondertussen nog even op internet neuzen totdat de bladerdeeghapjes klaar waren... en ja hoor, ik kan tegenwoordig niet meer twee dingen tegelijk doen! Vergeet ik bijna de oven.... rennen.... Gelukkig nog net op tijd.... donkerder hadden ze niet mogen worden. Gauw laten afkoelen... Ondertussen de kippen voeren en de katten (manlief en hond Barkley zitten nog steeds in Frankrijk), kijken of de paardjes er goed bij staan en dan op naar het werk..... maar natuurlijk niet nadat ik nog even twee mooie schalen uit mijn kast heb geplukt voor het opdienen.... het oog wil ook wat toch?

Over "het oog" gesproken.... die doe ik maar even dicht als ik nu naar mijn keuken kijk... dat zien we vanmiddag wel weer............

dat moet nog even worden opgeruimd straks......

 

De zon schijnt maar het is nog ijskoud... brrr....... Maar goed, de kipjes moeten gevoerd worden sinds ze in de grote ren zitten dus toch maar even snel naar buiten..... En even bij mijn andere twee kipjes kijken die ik gister heb opgehaald... een wit-legger en nog een groen-legger (omdat ze er zo leuk uitzag...😀) Heb nl gister alle vier de hanen verkocht.......

We hadden al een tijd vier hanen op het erf lopen.... ik heb ze niet in de ren zitten dus ze liepen los over het erf. Vier hanen in een ren is vragen om moord en doodslag. Op het erf konden ze elkaar nog een beetje ontlopen.... Eigenlijk wilde ik maar één haan en dan het liefst een Araucana of een Marans... in ieder geval eentje met uitgesproken kleuren eieren... Nou ja... nou legt een haan natuurlijk geen eieren maar zijn genen kan hij wel doorgeven... dus als ik dan eitjes krijg van een Marans-haan met bv een Araucana-kip dan zouden de kuikens die daaruit voortkomen wel eens van die mooie olijfgroene eitjes kunnen leggen.....zo zijn er allerlei variëteiten mogelijk en ik vind het zooo leuk om dat "uit te proberen".

Maar mijn hanen dus; gewone huis-tuin- en keuken hanen, niks spannends.. en om nu vijf hanen te houden, die ook nog eens alles onder poepen (je wilt niet weten hoe die flodders er uit zien). Ik had ze dus op Marktplaats gezet. Nou staan er hanen te over op Marktplaats, want ja, wat moet je er mee? Had er zelfs twee advertenties op gezet; eentje: gratis af te halen en eentje met per haan € 5. Nou weet ik natuurlijk ook wel dat hanen vaak in de pot belanden, zeker als ze gratis af te halen zijn. Ik hoorde er niet veel op tot eergister, en nog wel op de advertentie waarin ik € 5 per haan vroeg. Gisteravond werden ze opgehaald. Ik had ze eigenlijk makkelijk in een doos kunnen krijgen. De overdracht was bij de oprit. Ik heb niet gevraagd wat ze met de hanen gingen doen.......

Van het geld heb ik dus een andere kip gehaald, een leghorn, eentje die witte eieren legt, want zoéén had ik er nog niet. En omdat de andere er zo leuk uitzag, met van die wangveertjes, en groene eitjes legt, heb ik die ook maar meegenomen. Nou is mijn kippentoom compleet. Alleen nog een haan...........

Met de post kwam gister een enveloppe voor mij. Daarin zaten een paar sjablonen en kwastjes die ik besteld had bij een goedkope webshop waar ze alles hebben wat je nodig hebt😃. 

Toen ik in Frankrijk was laatst, begon er weer van alles te kriebelen, vooral toen we in de slaapkamer in de Grange sliepen. Die is nog niet af, de muren moeten nog opgevuld worden met een zand/cement mengsel, zodat de gaten verdwijnen maar de stenen zichtbaar blijven. Frank had al een keer een stukje gedaan en dat zag er prachtig uit (het viel mij echt 200 % mee want het zijn geen "mooie"stenen). Dus besloot ik meteen, bij mijn volgende verblijf, aan de gang te gaan daarmee. En de badkamer af te maken, dat dan ook maar meteen. Er zit in de Grange een heerlijke badkamer met een geweldige douchecabine, een toilet en wastafel. Vorig jaar had ik op de bij mij zo geliefde marché aux puces in Mayet een leuke spiegel gekocht voor boven de wastafel (ik had er al eentje vanuit Nederland meegenomen maar ik vond hem wel heel zwaar om hem daar in de badkamer op te hangen) en een hoog nachtkastje, met zwart stenen bovenblad, voor in de hoek. Leuk voor de sfeer en handig om wat spulletjes in op te bergen. Een leuk handdoekenrekje (dat moet nog mee naar Frankrijk) maakt het compleet. Op de vloer ligt hout..... tsja wat te doen met de vloer? Tegels er op (we hebben nog over van onze badkamer in Nederland) of de houten vloer zo houden en flink lakken met bootlak oid. Ook wel mooi. Besloten werd om het hout zo te laten en de volgende keer flink te lakken. En toen kwam mijn creatieve geest weer naar voren..... Vroeger, in een ver verleden, gaf ik creatieve cursussen. Waar ik toen mijn hart aan verloor was het sjabloneren. Dat was toen ook nog erg "in", en ik sjabloneerde dat het een lieve lust was... meubeltjes, muren, randen, slaapkamers van de kinderen..... geweldig.... En hoewel het uit de mode is vind ik slabloneren nog steeds super leuk. En toen....

                                    

Hoe zou het zijn als ik langs de randen van de houten vloer een rand sjabloneer? Ik zag het helemaal voor me... ossenbloed rood (de kleur van onze luiken) en dan langs de randen een rand met een iets Frans-achtige strook met in de hoeken een soort hoek. En dan zijn we toch heel blij met internet! Op zoek naar een sjabloonrand, en natuurlijk niet te duur graag. Ik kwam weer bij mijn favoriete webshop uit: je tikt in wat je zoekt en dan wordt je overdonderd met heel veel sjablonen.....Ik koos een set uit die me wel wat leek; er zat zelfs nog een Franse lelie bij, bestelde ze en een dag of vijf later had ik ze dus in de brievenbus. Dat was gister. En ze zijn geweldig! Had er meteen wat sjabloneerkwastjes bij besteld. Ik kan niet wachten om op de vloer te gaan sjabloneren in de badkamer in de Grange....... daar komt dus een vervolg op...........

 Deze twee worden het....de bovenste in de hoeken en de onderste langs de randen. Ik moet alleen nog even kijken hoe ik het patroon van de hoek mooi kan laten overlopen in die van de rand........Leuk!!! Zin in!!

 En dan zie ik foto's op Facebook van Frank: sneeuw in Pacaud!!! Verdikkie!!! Sneeuw.... en ik ben net een week weg........ En het is ook geen dun laagje... het is echt een PAK sneeuw... het ziet er zo prachtig uit.....hoe zal het dan wel niet zijn als je er zelf bent!! En zo koud schijnt het ook niet te zijn..... ooooooooo wat had ik er graag willen zijn........ Ik doe het dan nu maar met de foto's....

En ik mag eigenlijk niet klagen. Hier in Friesland is het vandaag voorjaar. Wat een heerlijk weer! Gister met Harmke weer verder gegaan aan de kippenren, zodat we kippies daar "in op kunnen bergen" zodat ze daar hun eitjes gaan leggen; nu mis ik zoveel eitjes en zo nu en dan kom je weer een hele meute ergens tegen..... Dus in de ren ermee! De ren is zover klaar. De kippies beginnen ook weer meer te leggen, we krijgen weer prachtige groene eieren van onze ene Auracana.... En lekker buiten in het zonnetje is ook lekker.......(maar ik had nu liever in de sneeuw gelopen 🤭)......

                                 Dat gekakel wil zeggen: eitje!!!!!