Gisteren naar de Bios in Drachten geweest. Ze hebben daar vaak een leuk arrangement op de zondagmiddag (wel jammer dat het deze keer zo heerlijk weer buiten was): een High Tea en daarna naar de film. De High Tea is simpel maar wel leuk, vooral in combinatie met de film daarna. De film was de film "Champagne" van Leo Alkemade...zegt je dat niks... dat is de man in de reclame filmpjes van Vrij-uit (die was het geloof ik) samen met zijn dochtertje, die in één van de spotjes zegt: Daar heb ik zin-in-in........

Verhaal gaat over vader Hans, geweldige rol van Huub Stapel, en zijn zoon Maarten, Leo Alkemade dus. Hans blijkt kanker te hebben en eigenlijk meer door een opmerking van een vriend van Maarten, die ook met zijn vader een tripje had gemaakt, besluit hij zijn vader mee te nemen naar Frankrijk, naar de Champagne om daar met een treintje door de kelders van Champagnehuis Mercier te rijden. Beiden houden nl nog al van een lekker wijntje.

Het verhaal is heel voorspelbaar maar daarom eigenlijk zo mooi. Heel herkenbaar ook en er is veel humor. Het einde eindigt zoals je kunt verwachten, met een traan die stiekem over mijn wangen rolde, maar toch ook wel weer een lach..... 

En een film... die je toch aan het denken zet........

N.B.

Ik las een stukje over Leo Alkemade.

Quote:

De band met zijn vader kreeg extra betekenis in zijn laatste levensfase. "Mijn vader had kanker en vlak voor hij stierf hadden we afgesproken dat we nog een keer naar de champagnestreek zouden gaan." De reis kwam er niet meer van. "Op de dag dat ik hem ging ophalen, was hij eigenlijk al te zwak." Vier weken later overleed hij.

Leo maakte de reis uiteindelijk alleen en schreef een film over hoe die tocht had moeten zijn. Niet als afscheid, maar als levensles. 

En bovenstaande zegt voor mij dus alles over de film.......

Yesterday I went to the cinema in Drachten. They often have a nice package there on Sunday afternoons (it was a shame, though, that the weather outside was so lovely this time): a High Tea followed by a movie. The High Tea is simple but nice, especially in combination with the film afterwards. The film was "Champagne" by Leo Alkemade... doesn't that ring a bell? That's the man in the Vrij-uit commercials (I think that was it) together with his little daughter, who says in one of the spots: "I'm in the mood for that..." The story is about father Hans, a great role played by Huub Stapel, and his son Maarten, played by Leo Alkemade. Hans turns out to have cancer, and actually more because of a remark from a friend of Maarten's, who had also taken a trip with his father, he decides to take his father to France, to Champagne, to ride a little train through the cellars of Champagne house Mercier. After all, both of them are quite fond of a good glass of wine. The story is very predictable, but that is actually what makes it so beautiful. Very relatable too, and there is a lot of humor. The ending ends as you might expect, with a tear secretly rolling down my cheeks, but also a laugh..... And a film... that really makes you think........

 I read a piece about Leo Alkemade.

Quote: The bond with his father took on extra meaning in the final phase of his life. "My father had cancer, and just before he died, we had agreed that we would go to the Champagne region one more time." The trip never happened. "On the day I went to pick him up, he was actually already too weak." Four weeks later, he passed away. Leo eventually made the trip alone and wrote a film about what that journey should have been like. Not as a farewell, but as a life lesson.

 And for me, the above says it all about the film.......