En dan is er toch weer een tijdperk afgesloten. De afgelopen weken ging al mijn vrije tijd zitten in het leeghalen van mama's flat. Een niet zo'n heel grote flat met een woonkamer/keuken, slaapkamer, hobbykamer, toilet en badkamer. Wel een mooie flat met, niet te vergeten, een groot balkon. En dan moet de flat leeg... en dat is toch heel iets anders dan verhuizen.... inpakken, misschien wat dingen weg doen die je toch niet meer gebruikt, en daarna weer uitpakken..... Het in- en uitpakken voor mama's nieuwe kamer in Wolvega is inmiddels al achter de rug. Daar staan haar, bijna alle, dierbare dingen, haar boekenkast met boeken, haar koperen pot die nog uit het "kasteel" komt, de meeste van haar geliefde schilderijen. Verder hebben we de kamer aangevuld met een nieuwe, handige klaptafel, waarin onderin vier klapstoelen opgeboren zijn voor bezoek. 

En toen begon het inpakken en "wegdoen" in de oude flat. En ik ben daar slecht in. Wat zou het makkelijk zijn als je je nergens aan hecht... ik hecht me aan veel...ooo, dat potje, dat heeft ze van papa gekregen, ooo, die naaidoos, die stond altijd op tafel als ze naaide... al haar vilten poppetjes, met zoveel plezier gemaakt......ik kan ze nog niet wegdoen...

De afgelopen weken heb ik in etappes alles ingepakt, zo nu en dan geholpen door Harmke. De kringloop is ruim 20 dozen rijker geworden (het lijkt me gek dat je straks dingen van je moeder terugziet in de kringloop...). Door een andere kringloop zijn spullen, zoals het bankje, opgehaald en sommige dingen zijn op marktplaats verkocht, zoals de broodkast. Ik kan me niet anders herinneren dat die kast er was, gevuld met serviesgoed en glaswerk. Zo te zien heeft ie bij een jong meisje een plekje gekregen.

En toen gisteren was de flat leeg. De laatste kledingkast zou worden opgehaald door iemand. Harmke en ik hadden hem al uit elkaar gehaald. omdat we die dag al drie van die kasten uit elkaar hadden gehaald en naar haar huis hadden gebracht. Voor ons was dat uit elkaar halen een fluitje van een cent. Over het ophalen van de kast vertel ik nog wel want eigenlijk maakte dat dat het "verlaten" van mama's flat toch niet zo verdrietig werd.

Want nu is hij leeg, de flat. De flat, waar we hadden gedacht dat mama toe aan haar einde zou blijven. En dat mocht niet zo zijn.....Gelukkig zit ze in Wolvega goed en als ze wat meer gewend is hoop ik dat ze dat zo ook een beetje voelt. Nu zegt ze wel dat ze blij is er te zitten, maar zo nu en dan moet ze ook wel een beetje huilen, omdat ze het allemaal niet meer weer, omdat ze alles vergeet...maar dat zal straks wel weer beter worden, zegt ze dan......

Ach mama.........we doen ons best om je een mooie tijd te bezorgen...........

And so, yet another era has come to an end. Over the past few weeks, all my free time went into clearing out Mom's flat. Not a very big flat, with a living room/kitchen, bedroom, hobby room, toilet, and bathroom. A nice flat, though, with—not to be forgotten—a large balcony. And then the flat has to be emptied... and that is quite different from moving... packing, maybe getting rid of some things you don't use anymore anyway, and then unpacking again... The packing and unpacking for Mom's new room in Wolvega is already behind us. Almost all of her cherished things are there: her bookcase with books, her copper pot that still comes from the "castle," and most of her beloved paintings. Furthermore, we have added a new, handy folding table to the room, with four folding chairs stored underneath for visitors. And then the packing and "getting rid of" in the old flat began. And I am bad at that. How easy it would be if you didn't get attached to anything... I get attached to a lot... ooo, that little jar, she got that from daddy, ooo, that sewing box, it was always on the table when she was sewing... all her felt dolls, made with so much joy...... I can't bring myself to part with them yet... Over the past few weeks, I have packed everything up in stages, helped every now and then by Harmke. The thrift store is now over 20 boxes richer (it seems strange to me that you will soon see your mother's things in the thrift store...). Items, like the bench, were picked up by another thrift store, and some things were sold on Marktplaats, like the bread cabinet. I can't remember a time when that cabinet wasn't there, filled with crockery and glassware. By the looks of it, it has found a spot with a young girl. And then yesterday the flat was empty. The last wardrobe was going to be picked up by someone. Harmke and I had already taken it apart, because we had already taken apart three of those cabinets that day and brought them to her house. For us, taking it apart was a piece of cake. I’ll tell you about picking up the cupboard later, because actually that made "leaving" Mom's flat not so sad after all. Because now it is empty, the flat. The flat where we had thought Mom would stay until the end. And that was not meant to be... Fortunately, she is doing well in Wolvega, and once she is more settled, I hope she feels that way a bit too. Right now she says she is happy to be there, but every now and then she has to cry a little, because she doesn't know it all anymore, because she forgets everything... but that will get better soon, she says then... Oh Mom... we are doing our best to give you a wonderful time...