Je merkt dat het voorjaar wordt. We hebben een paar zachte dagen achter de rug en de uurtjes die ik kon vrijmaken werden besteed aan het onkruid verwijderen tussen de tegels.... ik vind dat heerlijk...zittend in de zon wat onkruid wegkrabben, de vogeltjes fluiten, er komt zo nu en dan een kat of kip bij je kijken en je tuinpad wordt ook nog weer eens wat netter (alhoewel het wel tijd wordt om dit jaar de paden opnieuw aan te leggen, alles is zo mega-verzakt).

En oooo wat mis ik Frankrijk dan... elke dag denk ik er wel aan hoe het nou bij Pacaud zou zijn... zouden er bollen bloeien die ik vorig jaar had gepalnt? Hoe ziet het terras er uit? Hoe zou het met Harry (voor insiders: de huis-hagedis) zijn? Ik kan niet wachten.... in september waren we er voor het laatst...... Door alle rompslomp rondom mama was er geen gelegenheid om te gaan, zelfs niet naar de Camagri. 

Maar nu komt er rust... sinds vorige week zit mama in Wolvega in het verpleeghuis. En het gaat goed...zeker omdat dit plekje snel geregeld moest worden en er bij onze voorkeurplekjes in Oldeberkoop en Scharsterbrug nog geen plekjes waren.  Ik hoop en bid dat ze het er prettig gaat vinden. In ieder geval gaat ze er voor....dat is de moeder hoe we haar kennen...altijd zeer positief....glas half vol? Neeeee..... minstens driekwart! En wat zal het toch moeilijk voor haar zijn...met alles wat ze vergeet...dingen die ze denkt en die niet kloppen.......En ook voor ons, voor mij, is dat moeilijk...wat laat je gaan, waarvan zeg je toch dat iets niet zo is.... steeds bedenken wat belangrijk is en wat we kunnen laten gaan.....

Deze maand nog even doorzetten om mama's flat leeg te halen en dan is er een hoofdstuk afgesloten en proberen we weer een beetje terug naar "normaal" te gaan... paar keer in de week naar Wolvega, maar ook weer tijd om bij ons thuis wat aan te pakken, want dat is er het laatste half jaar niet van gekomen.....

En tijd om naar Frankrijk te gaan dus..... in mei! Ik heb het lekker zo uitgekiend dat er drie vrije dagen in vallen..... dan hoef ik maar 1 dag vrij te nemen om een week verder te zijn.... ik heb er zo'n zin in......

Ik kan niet wachten...........

You can tell spring is coming. We've had a few mild days, and the hours I could spare were spent weeding between the paving stones... I love it... sitting in the sun, scraping away weeds, the birds singing, a cat or chicken popping in every now and then, and your garden path is getting a bit tidier (although it's time to re-lay the paths this year; everything has subsided so much). And oh, how I miss France... every day I think about what it would be like at Pacaud... will the bulbs I planted last year be in bloom? What does the patio look like? How is Harry (for insiders: the house lizard) doing? I can't wait... we were there for the last time in September... Because of all the commotion surrounding Mom, there was no time to go, not even to the Camagri. But now there's peace... since last week, Mom has been in the nursing home in Wolvega. And it's going well...especially because this place had to be arranged quickly and there weren't any spots available at our preferred locations in Oldeberkoop and Scharsterbrug. I hope and pray she'll like it there. In any case, she's going for it...that's the mother we know...always very positive...glass half full? Nooooo...at least three-quarters! And it must be so hard for her...with everything she forgets...things she thinks that aren't true.......And for us too, for me, it's hard...what do you let go of, what do you say isn't true...always thinking about what's important and what we can let go of...This month we'll just persevere a little longer in clearing out Mom's apartment, and then a chapter will be closed and we'll try to get back to "normal" a bit...going to Wolvega a few times a week, but also time to tackle some things at home, because we haven't gotten around to that in the last six months...And time to go to France, then...in May! I've cleverly planned it out so that there are three days off... then I only have to take one day off to get through the week... I'm so looking forward to it... I can't wait...