En dan moeten we er toch aan geloven.... we krijgen een straatnaam en een huisnummer.....Die hadden we hier nl nog niet. Nu kwam de post gericht aan: Jacqueline Smits, Chez Pacaud, gewoon over, De postbode, we hebben er twee, een dame en een meneer, kende je toch wel en ze maakten altijd een praatje als ze iets kwamen brengen. Maar ik snap het wel.... Laatst kwam hier een pakketbezorger met een pakketje voor iemand, maar de naam was hier niet bekend.....dan wordt het wat lastiger.... en ook vooral voor bv de pompiers, die als eerste hulp vaak als eerste ter plekke zijn, is het op zijn zachtst gezegd lastig als ze eerst moeten gaan zoeken naar hun patient. Toen we laatst Anita en André te eten hadden was dit onderwerp al ter sprake gekomen, zij hadden nu straatnamen en huisnummers en wij vertelden toen dat we er nog niets over gehoord hadden... Een paar weken later kreeg ik via achterbuurvrouw Frederique een mailtje doorgestuurd van de Mairie dat we maandag 19 augustus een bewijs van ons nieuwe adres en ons huisnummer konden ophalen bij de salle des fêtes in het dorp waar we onder vallen.

Als rechtgeaarde Nederlanders (dat stukje "op tijd komen" krijgen we er nog niet helemaal uit) stonden we net iets na half twee in de salle des fêtes waar twee vriendelijke dames klaar zaten om ons de gegevens te overhandigen. Altijd goed om even je gezicht te laten zien. We werden op de lijst opgezocht. Er was weer even verwarring of we "Frank Smits" of "Wouter Smits" waren. Er schijnt hier nl ook een Wouter Smits in de gemeente te wonen. We wisten al van zijn bestaan af want we hadden een keer een gemeentelijke rekening van hem gekregen (en in eerste instantie betaald). Na wat uitgezoek bij de Mairie bleek dat we zelfs twee keer hadden betaald (zowel voor onszelf als voor Wouter). Het geld werd overigens netjes door de Mairie teruggestort. Wouter en Frank Smits dus, in een piepkleine gemeente in Frankrijk. Helaas kon ik ondersteboven niet goed lezen wat het adres van Wouter Smits was (ben nu toch wel nieuwsgierig). We konden meteen even rechtzetten dat het "Frank Smits" was en niet "Franck Smit". Na een handtekening te hebben gezet kregen we een enveloppe met daarin een attestation de modification d'adresse en een prachtig huisnummerbordje. Ik begreep dat de gemeente zelf de bordjes mocht kiezen en ook de dames waren erg in hun nopjes met het uiterlijk ervan.

Officieel heet ons weggetje dus: Chemin de Pacaud met als toevoeging Lieu-dit Chez Pacaud. Gelukkig, Chez Pacaud zit er nog bij... ik vind dat altijd zo gezellig klinken! We hebben huisnummer 324! Ik had al gelezen dat het nummer, bij ons in ieder geval, gemeten wordt vanaf het straatnaambordje tot aan het huis...dat klopt want dat is bij ons is die afstand inderdaad ongeveer 324 meter. Omdat wij rechts van de straat zitten hebben wij een even nummer, zouden we links hebben gestaan met ons huis was het waarschijnlijk 323 of zo geweest. En zo hebben we dus een nieuw adres. Ben benieuwd wanneer het straatnaambordje wordt geplaatst en wanneer de TomTom het ook herkend.

Het bevestigen van het nummer kostte ook nog enige inspanning. Scheef huis, dikke muren.....maar hij hangt nu.... en het ziet er best aardig uit....

En toch....ergens... diep in mijn hart.......er verdwijnt weer een beetje charme van de campagne........

And then it is going to happen... we get a street name and a house number... We didn't have that here yet. Now the mail arrived addressed: Jacqueline Smits, Chez Pacaud, just like that, The postman, we have two, a lady and a gentleman, they know you and they always had a chat when they delivered something. But I understand.... Recently a parcel deliverer came here with a package for someone, but the name was not known here... then it becomes a bit more difficult... and especially for the firemen, for example, who with an emergency  are often the first on the scene, it is difficult, to say the least, if they first have to search for their patient. When we recently had Anita and André for dinner, this subject had already been discussed, they now had street names and house numbers and we told them that we had not heard anything about it yet... A few weeks later I received an email from neighbor Frederique from the Mairie that we could pick up proof of our new address and house number on Monday, August 19, at the salle des fêtes in the village we belong to. As true Dutch people (we still can't quite figure out that part of "being on time"), we stood in the salle des fêtes just after half past two where two friendly ladies were ready to hand us the data. Always good to show your face. We were looked up on the list. There was some confusion again as to whether we were "Frank Smits" or "Wouter Smits". Apparently there is also a Wouter Smits living in the municipality here. We already knew about his existence because we had once received a municipal bill from him (and initially paid it). After some research at the Mairie, it turned out that we had even paid twice (both for ourselves and for Wouter). The money was neatly refunded by the Mairie. Wouter and Frank Smits, in a tiny municipality in France. Unfortunately, I couldn't properly read Wouter Smits' address while upside down (I'm curious now). We were immediately able to correct that it was "Frank Smits" and not "Franck Smit". After signing, we received an envelope containing a certificate of modification d'adresse and a beautiful house number sign. I understood that the municipality could choose the signs themselves and the ladies were also very pleased with their appearance. Our road is officially called: Chemin de Pacaud with the addition of Lieu-dit Chez Pacaud. Fortunately, Chez Pacaud is still there... I always think that sounds so nice! We have house number 324! I had already read that the number, in our case at least, is measured from the street name sign to the house... that is correct because in our case the distance is indeed approximately 324 meters. Because we are on the right of the street we have an even number, we would have been on the left with our house if it had probably been 323 or so.And so we have a new address. I'm curious when the street name sign will be installed and when TomTom will recognize it. Confirming the number also took some effort. Crooked house, thick walls.....but it's hanging now....and it looks quite nice.... And yet....somewhere... deep in my heart..... a bit of the charm of the campaign is disappearing again........