Het was supervroeg toen ik vanochtend met Barkley ging wandelen, kwart over vijf.. Ik was al een tijdje wakker, had flinke hoofdpijn en dacht dat zo'n wandeling me misschien wel goed zou doen. Het was echt heerlijk buiten... er hing mist over de weilanden, het was stil en de temperatuur al heerlijk. Genieten. Onderweg in de mist zag ik bij "het vennetje" een ree staan. Het is dat ik er op geoefend ben om ze te ontdekken, je zou er zo aan voorbij zien. Barkley had natuurlijk weer niets in de gaten. Op een gegeven moment rook ik op het pad een heerlijke geur..... wilde kamperfoelie, je ruikt het al voordat je het ziet. En wat ik echt fantastisch vond was dat ik een kardinaalsmuts zag. Ik dacht dat door het gekap daar deze was verdwenen maar nu zag ik er toch eentje staan. De "mutsjes" nu nog groen, maar die zullen de komende maanden naar rood verkleuren. Het Fluitekruid is nu echt uitgebloeid en langs de sloten bloeit nu de echte Valeriaan. Ik kon het niet laten om een paar steeltjes te plukken voor op een kannetje in de kamer.

Na de wandeling even vast langs "de kippies" gegaan en de bench met Olijfje, Chaz en Zwarte Nora open gezet zodat ze zich nu konden mengen onder de andere kippen. Heb er een tijdje bij gezeten en het ging er allemaal erg rustig aan toe. Straks maar even weer kijken. Toen nog even bij Chuckles en Muggles gezeten want die zitten sinds gisteren in het grote kippenhok. Het zijn ook zulke schatjes en al redelijk tam. Pluis en Esmeralda zitten even apart in het kleine hokje; ze zijn beide broeds en laten dan geen ruimte voor de andere kippen om te leggen. Even apart dus. Ik hoop dat ze weer gauw broeds-af zijn... wat een gedoe.......

 

It was super early when I went for a walk with Barkley this morning, a quarter past five. I had been awake for a while, had a bad headache and thought that such a walk might do me good. It was really lovely outside... there was mist hanging over the meadows, it was quiet and the temperature was already lovely. Enjoying. On the way in the mist I saw a deer standing at "the fen". It's because I'm practiced at spotting them, you would easily see right past them. Of course Barkley didn't notice anything again. At one point I smelled a lovely scent on the path..... wild honeysuckle, you smell it before you see it. And what I really thought was fantastic was that I saw a cardinal's hat. I thought that it had disappeared because of the cutting there, but now I saw one after all. The "hats" are still green, but they will turn red in the coming months. The cow parsley has really finished blooming now and the real valerian is now blooming along the ditches. I couldn't resist picking a few stems for a jug in the living room.

After the walk I quickly went to "the chickens" and opened the bench with Olijfje, Chaz and Zwarte Nora so that they could now mingle with the other chickens. I sat with them for a while and it was all very quiet. I'll have another look later. Then I sat with Chuckles and Muggles for a while because they've been in the big chicken coop since yesterday. They are such cuties and already quite tame. Pluis and Esmeralda are sitting separately in the small cage; they are both broody and don't leave room for the other chickens to lay. Separate for a while. I hope they will soon be broody again... what a fuss.......

 

Paard en Erfgoed... een soort van grote plattelandsmarkt in het teken van het platteland, paarden, honden en schapen......  Niet zo ver hier vandaan in Frederiksoord. Een werkelijk prachtige lokatie : een groot terrein met veel fruitbomen: de Tuinen van Frederiksoord waar vroeger een Tuinbouwschool stond. Alleen de tuinen zijn al de moeite waard om een kijkje te nemen. Ben er een keer of twee geweest en dat was eigenlijk altijd wel leuk. Dit keer had ik geen plannen om te gaan maar toen ik hoorde dat de organisatie vriendin Heleen had gestrikt als lady-speaker bij de rassenpresentatie van honden, moest ik natuurlijk wel een kijkje nemen! Samen met Harmke toog ik naar Frederiksoord. Het weer had niet slechter kunnen zijn... regen, regen en regen. Zo sneu voor al deelnemende mensen met hun presentaties en alle standhouders..maar ja... het was niet anders. Er waren een paar dingen die we graag wilden zien; Katrienus met het drijven van de schapen met zijn honden, een vrijheidsdressuur met paarden van de één of andere Fransoos (die, zo ik hoorde, wel een echt "haantje" bleek te zijn) en natuurlijk Heleen, die best een klein beetje de stress was en zich er eigenlijk om had laten praten😁.

Voordeel van regen, regen, regen is wel dat het niet zo druk was. Je kunt overal goed bij en alles goed zien. Kraampjes met leuke "hebbedingen" op plattelandsgebied...we hebben gekeken en niks gekocht; alleen bij een kraam met allerlei leuke plantjes, zoals lavendel, lupines en stokrozen, konden we ons niet inhouden. 

Het schapendrijven, of in dit geval zes rammen, vond ik weer geweldig om te zien. De herder, Katrienus, liep met zijn honden en rammen over een veld en gaf uitleg hoe het schapendrijven werkt. Zeer interessant en geweldig om te zien hoe de honden bijna geheel zelfstandig hun werk verrichtten. Het deed me natuurlijk meteen denken aan Nieuw Zeeland... de keer dat wij met Matthew en hond Ann meegingen en hij ook wat staaltjes van schapendrijven liet zien. Nog steeds één van de mooiste belevenissen toen in Nieuw Zeeland.

Daarna werd het tijd voor Heleen. Ze had zich super goed voorbereid en moest drie rassen aan het publiek voorstellen, een Franse buldog, een tekkel en een beagle. Samen met de eigenaren maakten deze honden een rondje terwijl Heleen wat over het ras vertelde. Daarna kwam de eigenaar aan het woord om nog wat leuke dingen te vertellen over zijn of haar hond. Gelukkig was het tijdens deze presentatie droog....dat was toch wel lekker.

Na Heleen was op de grote piste de vrijheidsdressuur van de Fransoos te zien, Vincent nogwat..... Hij had zes palomino's bij zich die, a la François Pignon hun "kunsten" vertoonden. Ik moet zeggen, het ging geweldig, dat heb ik wel eens anders meegemaakt, en het was een prachtig gezicht. De muziek die tijdens het optreden werd gespeeld gaf ook precies de juiste sfeer aan en daardoor werd het een mooi optreden. Ik heb genoten. Toen werd het ook wel weer tijd om te gaan. Tijdens het laatste optreden goot het weer (gelukkig stond ik naast een mevrouw met een grote paraplu waarvan ik van mee kon profiteren😀).

Al met al was het ondanks, of misschien juist wel door, de regen een gezellige ochtend. Wel ontzettend jammer voor de organisatie van alle regen. Gelukkig scheen het maandag wat beter te zijn geweest.

 

Voor Franks verjaardag had ik tickets geregeld voor een theater voorstelling "Chanson". Ik kwam de aankondiging driekwart jaar geleden toevallig ergens tegen. Het trok natuurlijk meteen mijn aandacht: Chanson. Het bleek een soort hommage te zijn aan Edith Piaf, Jacques Brel en Charles Aznavour. Een mooi verjaardagscadeau voor Frank leek me zo, ook omdat er een voorstelling in Groningen werd gegeven en dat is hier niet al te ver vandaan.

De afgelopen weken kwam ik overal de aankondigingen van deze theatervoorstelling tegen. Op Facebook werd ik er mee dood gegooid. Er werd veel reclame voor gemaakt en dat vind ik ergens altijd geen goed teken. Maar goed; afgelopen zondag was het zo ver...op naar Groningen, naar Martiniplaza (aan Martiniplaza hebben we zeer goede herinneringen maar dat is een ander verhaal). Aangekomen bij Martiniplaza was het super druk. Al die mensen gingen toch niet naar de voorstelling "Chanson"? Ik kon het me haast niet voorstellen. Zo populair zijn de Franse chansons niet meer....... dacht ik..... en ik had het dus mis..... De grote theaterzaal was afgeladen......Waar zijn al die mensen als je naar een andere voorstelling met chansons gaat? Daar zijn de zalen soms nog niet half vol. Hier dus wel....wat een mensen! Heel eerlijk had ik me uiteindelijk niet zo veel voorgesteld van de voorstelling: meer iets van liederen die door andere personen worden vertolkt en die vaak vooral leuk zijn uit een soort van sentiment...van... o ja.... vroeger..... Nou heb ik dit soort sentiment-gevoelens niet bij Piaf en Brel en zo... ik was meer van de knappe mannen zoals Julien Clerc en Dave😁, dus ik was erg benieuwd hoe het zou zijn. Het podium zag er in ieder geval prachtig uit, in rood met een prachtige kroonluchter boven het podium, een vleugel op de voorgrond. Dat beloofde toch wel wat.... en ik moet zeggen.... ik vond het geweldig! Je werd door Marc Forno, wel bekend van tv, tenminste bij mij, meegenomen naar Parijs in vroegere jaren. Hij vertelde in het Nederlands, en dat mijn zijn prachtig Franse accent, over het leven van Piaf, Aznavour en Brel. Daar tussen door de prachtige chansons van Piaf, Brel en Aznavour, vertolkt door twee Belgische zangers en een Nederlandse dame. Dat was grappig.... ik had echt gedacht dat de vertolkster van Piaf, Janneke Elsiabeth, een Française was...haar zang was echt geweldig en ook haar Franse uitspraak. Daarbij zag ze er uit zoals ik me een Française altijd voorstel: slank, donker, beweeglijk (helemaal geen vooroordelen hoor); blijkt ze dus gewoon een rasechte Amsterdamse te zijn. Maar een compliment voor haar... ik heb genoten van haar zang. De man die Jacques Brel vertolkte had  Frank al eens eerder op tv gezien met een vertolking van een Brel-chanson. Nou heb ik eigenlijk nooit een optreden van Brel gezien, maar ik hoorde om mij heen dat deze man, Filip Jordens Jacques Brel erg goed vertolkte.De chansons van Aznavour werden gezongen door de Belg Dan Menasche. Wat de sfeer en de avond compleet maakte was het orkest van violistes, piano, koper werk e.d. Dat geeft toch een extra dimensie aan zo'n voorstelling. 

Al met al dus genoten van een heerlijke avond chansons. Twijfel je of je wilt gaan, dan zou ik zeggen: DOEN!! 

 For Frank's birthday I had arranged tickets for a theatre performance "Chanson". I came across the announcement by chance three quarters of a year ago. Of course it immediately caught my attention: Chanson. It turned out to be a kind of homage to Edith Piaf, Jacques Brel and Charles Aznavour. A nice birthday present for Frank I thought, also because a performance was given in Groningen and that is not too far from here. In the past few weeks I came across the announcements of this theatre performance everywhere. On Facebook I was bombarded with it. There was a lot of advertising for it and I always find that not a good sign. Anyway; last Sunday the time had come...off to Groningen, to Martiniplaza (we have very fond memories of Martiniplaza but that is another story). When we arrived at Martiniplaza it was super busy. All those people weren't going to the performance "Chanson"? I could hardly imagine it. French chansons aren't that popular anymore....... I thought..... and I was wrong..... The large theater hall was packed......Where are all those people when you go to another performance with chansons? There the halls are sometimes not even half full. Here they are....what people! To be honest, I didn't expect much from the performance in the end: more something like songs that are performed by other people and that are often especially nice because of a kind of sentiment... from... oh yes.... in the past..... Now I don't have this kind of sentimental feelings with Piaf and Brel and such... I was more into the handsome men like Julien Clerc and Dave😁, so I was very curious about what it would be like. In any case, the stage looked beautiful, in red with a beautiful chandelier above the stage, a grand piano in the foreground. That promised something.... and I have to say.... I thought it was great! You were taken to Paris in the past by Marc Forno, well-known from TV, at least to me. He told in Dutch, and that with his beautiful French accent, about the life of Piaf, Aznavour and Brel. In between the beautiful chansons of Piaf, Brel and Aznavour, performed by two Belgian singers and a Dutch lady. That was funny.... I really thought that the interpreter of Piaf, Janneke Elsiabeth, was French...her singing was really great and also her French pronunciation. In addition, she looked like I always imagine a French woman to be: slim, dark, agile (no prejudices at all); it turns out she is just a true Amsterdammer. But a compliment to her... I enjoyed her singing. The man who played Jacques Brel had seen Frank on TV before with an interpretation of a Brel chanson. Now I have never actually seen a performance by Brel, but I heard around me that this man, Filip Jordens, interpreted Jacques Brel very well. Aznavour's chansons were sung by the Belgian Dan Menasche.What made the atmosphere and the evening complete was the orchestra of violinists, piano, brass work etc. That gives an extra dimension to such a performance. All in all, enjoyed a wonderful evening of chansons. If you are in doubt whether you want to go, then I would say: DO IT!!

Vorige week kwamen de zwaantjes uit. Door al het gedoe toen met het paard dat was uitgegleden op het bruggetje was de hele familie vertrokken. Ik zie ze nog het Mudjip opzwemmen. De dagen erna hoopte ik ze weer te zien. Zouden er nog steeds acht van die snoezige kleine zwaantjes, pulletjes, zijn? Helaas kon ik ze op mijn ochtend wandeling steeds nergens ontdekken en dat vond ik zo jammer. Totdat ik vanmiddag een Facebook post van onze achterbuurvrouw onder ogen kreeg..... blijkbaar zijn ze daar naar toe verhuisd...... Heerlijk.... ze zijn er nog........ De foto's heb ik van haar "gepikt"........

 

Zondag even wat heftige momenten naast ons huis. Daar loopt het fietspad langs het Mudjip en precies naast onze ingang is een bruggetje, het bruggetje waar twee zwanen een mooi groot nest hadden gemaakt. Weken had mama zwaan op het nest gezeten en had papa zwaan het nest verdedigt... soms kon je het bruggetje niet over want dan hield papa zwaan er middenop de wacht. Dan kon je weer een heeeeel eind terug lopen. En zaterdagochtend was het dan zo ver.... een paar prachtige donzen bolletjes piepten onder moeders vleugels vandaan....... de eieren kwamen uit..... geweldig! En wat waren ze mooi... wie dat heeft verzonnen over "lelijke zwaantjes" nou... die heeft niet goed gekeken.... ze zagen er prachtig uit.  

Zondag was ik bij de kippen toen ik een heel kabaal hoorde op het bruggetje. Ik er naar toe. Ik zag twee paarden met ruiters. Eén paard lag dwars over het bruggetje met éen been aan de ene kant tussen de balken door, het andere been aan de andere kant tussen de balken door..... doodeng! En het bruggetje was ook nog eens spekglad van de regen. De paarden gingen over het bruggetje; dat gebeurt bijna elke dag dat er ruiters langskomen, maar wrs. was het paard geschrokken van papa zwaan die zijn kroost verdedigde en daardoor zal het paard wel zijn uitgegleden. Doodeng gezicht. Gelukkig bleef het paard rustig en kon een van de ruiters hem ook rustig houden. Maar ja, wat nu? Ik heb na overleg de brandweer gebeld die al heel snel ter plekke was. Ook had ik een dierenarts opgeroepen, voor je weet maar nooit.....  Brandweer bij ons op het erf. We sleepten platen aan om het bruggetje aan de zijkanten af te sluiten, matten, zelfs de grote mat uit de bijkeuken, om over het gladde bruggetje te leggen...... het was een heel gedoe..... gelukkig bleef het paard rustig. Hij probeerde zo nu en dan op te staan maar dat was toen nog geen optie, dus hij werd "liggend" gehouden. Overleg hoe hij van het bruggetje af moest komen; uit eigen beweging, via een takel.... De meningen waren verdeeld. Ik geloof dat het paard op een gegeven moment toch licht gesedeerd werd. Uiteindelijk is hij toch uit zichzelf en met vereende krachten van de brandweer weer overeind gekomen en kon hij na een poosje aan de hand meegenomen worden naar zijn stal. 's Avonds heb ik de eigenaresse nog even geappt, ik kende haar, hoe het ging. Twee diepe sneeën en wat schaafwonden maar verder ok en afwachten.

Overigens vonden mama en papa zwaan de drukte te veel en zwommen met hun acht keukens het Mudjip op. Helaas heb ik ze daarna niet meer kunnen vinden. 

Sunday some intense moments next to our house. There is the cycle path along the Mudjip and right next to our entrance is a little bridge, the little bridge where two swans had made a beautiful big nest. For weeks, the mother swan had been sitting on the nest and the father swan had been defending the nest... sometimes you couldn't cross the little bridge because the father swan was standing guard in the middle. Then you had to walk a very long way back. And Saturday morning it was finally time... a few beautiful downy balls peeped out from under mother's wings....... the eggs hatched..... amazing! And they were so beautiful... whoever came up with that about "ugly swans" well... they didn't look properly.... they looked beautiful.

Sunday I was with the chickens when I heard a lot of noise on the little bridge. I went over there. I saw two horses with riders. One pair lay across the bridge with one leg on one side between the beams, the other leg on the other side between the beams..... deadly! And the bridge was also slippery from the rain. The horses went over the bridge; that happens almost every day when riders pass by, but probably the horse was scared by the daddy swan who was defending his offspring and that is why the horse must have slipped. A deadly sight. Fortunately the horse remained calm and one of the riders was able to keep him calm. But what now? After consultation I called the fire brigade who arrived very quickly.

I had also called a vet, just in case..... Fire brigade on our property. We dragged in plates to close off the bridge on the sides, mats, even the large mat from the utility room, to put over the slippery bridge...... it was quite a hassle..... luckily the horse remained calm. He tried to get up every now and then but that was not an option at the time, so he was kept "lying down". Discussion about how he should get off the bridge; on his own, via a hoist... Opinions were divided. I believe that the horse was lightly sedated at one point. Eventually he got up again on his own and with the combined efforts of the fire brigade and after a while he could be taken by hand to his stable. In the evening I sent a quick app to the owner, I knew her, how he was doing. Two deep cuts and some grazes but otherwise ok so just wait and see.

By the way, mom and dad swan found the crowds too much and swam with their eight galleys onto the Mudjip. Unfortunately I couldn't find them after that.

 Ik had nog een een voucher over om E-Chopper te rijden maar die moest wel voor 29 mei worden gebruikt....niet zo heel veel tijd dus. Frank moest werken maar natuurlijk had Harmke zin om mee te gaan. Dus nog een voucher erbij gekocht zodat we samen op pad konden. Het weer voorspelde niet echt veel goeds, maar... we zijn niet gemaakt van suiker. Lekker warm aangekleed (we hadden zelfs handschoenen in de rugzak), warme thee en stroopwafels voor onderweg... wie deed ons wat? En ik moet zeggen... het was weer geweldig.... het eerste deel van de tocht bleef het aardig droog, zo nu en dan een druppeltje, maar daar reden we "mooi tussendoor"😀. Onderweg kwamen we langs een kraampje met allemaal stekjes van plantjes en aangezien we beiden daar gek op zijn moesten we natuurlijk stoppen. Ooooo geweldig, stekjes en plantjes van dille, tomaat, strobloemen......Die moesten mee.... voorzichtig in de rugzak. Een stukje verderop een kraampje met allerlei soorten honing. Ook daar moesten we wat van hebben...en ook eentje voor omi, daar zouden we na afloop nog even langs gaan. Het was overigens een geweldig kraampje, helemaal mijn ding, beschilderd met een bijenkorf, potjes honing etc. Geweldig. Als je links van het kraampje de tuin in keek zag je verderop de bijenkorven staan. Wat dat betreft lijken Harmke en ik op elkaar... we houden ervan! De tocht was geweldig en we genoten, zelfs het laatste half uur toen het flink begon te regenen. Gelukkig kwam ons eindpunt toen in zicht. We waren toen wel aan opwarmen toe. Dat deden we met een warme chocolademelk met slagroom! Daarna nog een kop soep en een lekkere pannekoek. In De Appelsche Hof, waar je de E-Choppers huurt, was het een gezellige drukte. We konden weer lekkere opwarmen voordat we huiswaarts keerden en omi eerst nog even met een bezoekje verrassten. Ondanks het wat mindere weer een heerlijke middag gehad. Misschien ook omdat wij beiden niet zo gauw onder de indruk raakten van de regen en er eigenlijk de positieve kant van zagen... weinig mensen op de weg zodat we konden genieten van de rust en stilte en we voldoende tijd hadden om te genieten van de natuur. We zagen zelfs nog een ree. Dit gaan we zeker vaker doen!

 

 

I still had a voucher left to ride E-Chopper but it had to be used before May 29th....not that much time. Frank had to work but of course Harmke wanted to come along. So I bought another voucher so we could go out together. The weather didn't really predict much good, but... we are not made of sugar. Nicely dressed warmly (we even had gloves in our backpacks), hot tea and syrup waffles for the road... who could stop us? And I have to say... it was great again.... the first part of the trip it remained quite dry, every now and then a drop, but we rode "nicely in between"😀. On the way we passed a stall with all kinds of cuttings of plants and since we are both crazy about them we had to stop of course. Ooooo great, cuttings and plants of dill, tomato, strawflowers......We had to take them with us... carefully in the backpack. A little further on there was a stall with all kinds of honey. We had to have something of that too...and one for grandma too, we would go there afterwards. By the way, it was a great stall, right up my alley, painted with a beehive, jars of honey etc. Great. If you looked into the garden to the left of the stall, you could see the beehives further on. In that respect, Harmke and I are alike... we love it! The trip was great and we enjoyed it, even the last half hour when it started to rain heavily. Fortunately, our destination came into view. We were ready to warm up. We did that with a hot chocolate with whipped cream! Then a cup of soup and a delicious pancake. In De Appelsche Hof, where you rent the E-Choppers, it was pleasantly busy. We could warm up again before we returned home and surprised grandma with a visit. Despite the somewhat less good weather, we had a wonderful afternoon. Maybe also because we were both not easily impressed by the rain and actually saw the positive side of it... few people on the road so we could enjoy the peace and quiet and we had enough time to enjoy nature. We even saw a deer. We will definitely do this more often!

 

vervolg van vervolg

Het was een feestelijke begroeting in Wilhelminaoord......De dag er voor waren Heleen en ik uren bezig geweest om een feestelijke balonnenboog te maken voor bij de ingang..... balonnen, balonnen, balonnen... Gelukkig had Rolf een compressor dus werd het opblazen een stuk makkelijker en Heleen en ik vormden een goed team....Heleen zorgde voor de lucht in de balonnen, ik maakte het knoopje en haakte de balonnen vast aan een houdertje. Overigens een mooi systeem, die balonnenboog van de Action, alleen jammer dat we de boog niet zo goed kregen (hoe dan???) maar met wat kunst en vliegwerk en touwtjes werd het toch een prachtige balonnen-entrée.

We werden hartelijk ontvangen door onze gastvrouw en gastheer. We hadden het koud. Het laatste uurtje Chopper-rijden onder een bewolkte lucht met wind was verrre van warm. Gelukkig was Rolf er op voorbereid en meteen werd de houtkorf aangestoken zodat we ons daar omheen konden scharen en lekker konden opwarmen. Het door Heleen geserveerde glaasje port en na verloop van tijd een heerlijke courgettesoep hielp verder aan onze opwarming.

 

Op het terras stond de tafel voor de Tea klaar. Een ieniemienie " Tea" met wat verschillende, piepkleine gebakjes (made by me) en wat soorten thee. De gebakjes zagen er op de etagere geweldig uit! Daarna moesten we onze creativiteit tonen door het gebaksstel te gaan beschilderen. Het was niet moeilijk en echt even een leuke korte bezigheid. Tot slot kon iedereen een mooie wens voor Rosemarie en Patrick achterop het bordje schrijven. Omdat we nog één spelletje in het verschiet hadden moest dat natuurlijk ook gespeeld worden.... ringwerpen.......tsja... en je hebt per slot een vrijgezellenfeest...(zie de foto's).

 

En toen was het tijd om aan de mooie, roze met goud gedekte roze tafel te gaan (mijn trots). Heleen had meer dan geweldig gekookt met de meest heerlijke tapa's vooraf, gevulde witlofblaadjes met blauwe kaas, gegrilde groenten, kleine mini quiches, asperge puntjes..... Daarna heerlijke paddestoelen ragout onder bladerdeeg, pasta en een lekkere orso-salade. Toen had eigenlijk niemand meer ruimte voor het toetje, maar uiteindelijk gleed dat ook nog naar binnen. Heleen had voor prachtige roze stola's gezorgd zodat we aan tafel ook lekker warm bleven. Tijdens het diner had Justine gezorgd met wat kaartjes met vragen, die Rosemarie moest beantwoorden. Goed idee! Zo bleef er veel te praten.

 

Tegen half negen werd het tijd om op te breken. Wat een gezellige dag was het geweest, zeker niet in de laatste plaats door de gastvrijheid van Heleen en Rolf. Wat een heerlijke lokatie was het daar ook om het feestje te vieren. Het opruimen hebben we laten liggen tot de volgende dag........... 

 

 

continuation of continuation

It was a festive greeting in Wilhelminaoord......The day before, Heleen and I had spent hours making a festive balloon arch for the entrance..... balloons, balloons, balloons... Fortunately, Rolf had a compressor, so blowing it up was a lot easier and Heleen and I formed a good team....Heleen provided the air in the balloons, I made the knot and hooked the balloons to a holder. By the way, a nice system, that balloon arch from the Action, only a pity that we didn't get the arch that good (how then???) but with some trickery and strings it still became a beautiful balloon entrance.

We were warmly welcomed by our host and hostess. We were cold. The last hour of Chopper riding under a cloudy sky with wind was far from warm. Fortunately, Rolf was prepared for it and the wood basket was immediately lit so that we could gather around it and warm up nicely. The glass of port served by Heleen and after a while a delicious courgette soup helped to warm us up further.

On the terrace the table was ready for the Tea. A tiny "Tea" with some different, tiny pastries (made by me) and some types of tea. The pastries looked great on the cake stand! Then we had to show our creativity by painting the cake set. It was not difficult and really a nice short activity. Finally everyone could write a nice wish for Rosemarie and Patrick on the back of the board. Because we still had one game in the pipeline that had to be played of course... ring toss.......well... and you have a bachelor party after all... (see the photos).

And then it was time to go to the beautiful, pink and gold covered pink table (my pride). Heleen had cooked more than wonderfully with the most delicious tapas as a starter, stuffed chicory leaves with blue cheese, grilled vegetables, small mini quiches, asparagus tips..... Then delicious mushroom ragout under puff pastry, pasta and a tasty orso salad. Then no one really had room for dessert, but eventually that also slipped in. Heleen had provided beautiful pink stoles so that we stayed nice and warm at the table. During dinner Justine had provided some cards with questions, which Rosemarie had to answer. Good idea! That way there was a lot to talk about.

Around half past eight it was time to leave. What a great day it had been, certainly not least because of the hospitality of Heleen and Rolf. What a wonderful location it was to celebrate the party. We left the cleaning up until the next day...........