Nou, lekker dan, heb ik net een half uur zitten te schrijven, is alle tekst verdwenen, maar ook de tekst die ik al had opgeslagen........ pfffffff.... dat is balen...... dus maar weer opnieuw beginnen........

Daar zit ik dan met mijn laptopje en een kop thee, de buitendeur open...Inmiddels is het buiten nu helemaal licht. Toen ik eerder met mijn stukje begon, begon het net licht te worden.

We zijn er weer! Twee dagen hebben we er over gereden. Vrijdagochtend vertrokken we tegen half elf 's morgens. Waar ik eigenlijk al wel een beetje bang voor was kwam uit...het was super druk op de Nederlandse wegen...file, file file...gelukkig stonden we geen uren stil, maar toch...wel flink oponthoud. Wel fijn dat je dan niet helemaal naar Pacaud hoeft te rijden. Metz was onze eindbestemming, het hotel naast chateau "Mercy"waar we wel vaker overnachten. Het mooie chateau dat twee jaar geleden nog helemaal aan het vervallen was maar sinds de laatste keer dat ik er was, in mei, een opknapbeurt krijgt. Geweldig! Het is zo'n mooi chateau, ook al staat het nu midden in een kantoren-wijk. Ik las dat er 27 appartementen in worden gebouwd en wat ben ik daar blij om. Zo wordt dat prachtige pand toch weer in ere hersteld. Nou zou het het mooiste zijn als het gewoon door een particulier weer zou worden bewoond, maar dat is natuurlijk niet te betalen, dus het is mooi dat het nu verbouwd wordt. En natuurlijk zat ik al te bedenken welk appartement ik dan zou willen hebben.... die daar... rechts boven in, bij dat mooie raam en dat prachtige beeld dat er onder staat... of aan de achterkant van het chateau, dan heb je zo'n mooi uitzicht.......

..

Het hotel is ook altijd een beetje thuiskomen...het is echt zo'n doorgang-hotel, het is redelijk nieuw, de kamers zijn helder, het personeel is vriendelijk en het onrbijt is lekker. Helaas werkte deze keer het koffie-automaat niet goed zodat de koffie waterig was en de chocolat chaud mierzoet.....brrr. Chocolat chaud is mijn ontbijt-drank in Frankrijk; als ik in Nederland ben vind ik het niet eens zo lekker, maar hier drink ik het altijd bij het ontbijt......

Zaterdag was het nog maar zo'n 500 km rijden dus besloten we een stukje "route nationale" te rijden, we hadden geen haast. Zo kom je door allerlei kleine plaatsjes en dorpjes waar je anders aan voorbij raced. Langs de weg velden vol met zonnebloemen! Nu wilde ik altijd al eens in zo'n veld staan en wat foto's maken dus nu was mijn kans. Ook hond Barkley vond dat fijn want die kon dan lekker even rennen. Voorzichtig, om niet te beschadigen, manouvreerde ik me tussen de zonnebloemen door een klein stukje het veld in. Wat een schitterend gezicht: al die zonnebloemen, met hun kopjes naar de zon gericht! Het krioelde er van de bijtjes, hommels en andere insekten... heerlijk. Ik moest meteen aan mijn moeder denken, die zo van zonnebloemen houdt. In gedachten plukte ik de meest grote bos voor haar.

Daarna was het weer "en route" en namen we ook nog maar een stukje péage om wat sneller te gaan. Een uurtje voor onze bestemming doken we nog even een grote Cora binnen om wat boodschappen te doen....want je kunt toch niet zonder stokbrood met rillettes?

Tegen half vier kwamen we aan bij ons plekje. Het gras stond hoog en was helemaal geel. Blijkbaar was er niet gemaaid..... En het was droog. Zoals een achterbuurvrouw vertelde, het was eerst warm en droog en nu was het weer niet je van het....... Het was te merken, want achter hadden de rozemarijn en de thijm het niet overleefd. Ons terras daarentegen lag nog helemaal onder de dekzeilen...dat wordt heel wat minder onkruid trekken dit jaar.

Al gauw nam de routine de overhand: Frank zorgde voor water en elektriciteit, ik haalde de auto leeg, ruimde de koelkast in, maakte het bed op en schonk een drankje voor ons in......we zijn er weer!

Well, great! I've just spent half an hour writing, and all the text has disappeared, including the text I'd already saved... pfffffff... that's a bummer... so I have to start over... There I am, sitting with my laptop and a cup of tea, the front door open... Meanwhile, it's completely light outside. When I started my piece earlier, it was just starting to get light. We're back! We drove for two days. We left Friday morning around 10:30 a.m. What I'd actually been dreading came true... the Dutch roads were incredibly busy... traffic jam, traffic jam... luckily we weren't stuck for hours, but still... quite a delay. It's nice that you don't have to drive all the way to Pacaud. Metz was our final destination, the hotel next to the chateau "Mercy" where we often stay. The beautiful chateau, which was completely dilapidated two years ago, has been undergoing a renovation since the last time I was there, in May. Wonderful! It's such a beautiful chateau, even though it's currently in the middle of an office district. I read that 27 apartments are being built there, and I'm so happy about that. This way, the magnificent building is being restored to its former glory. It would be ideal if it were simply occupied by a private individual again, but that's obviously unaffordable, so it's wonderful that it's being renovated. And of course, I was already thinking about which apartment I'd like... that one over there... top right, by that beautiful window and that gorgeous statue below it... or at the back of the chateau, where you have such a beautiful view... The hotel always feels like coming home... it's a real transit hotel, it's fairly new, the rooms are bright, the staff is friendly, and the breakfast is delicious. Unfortunately, this time the coffee machine wasn't working properly, so the coffee was watery and the chaud chaud overly sweet... brrr. Chocolat chaud is my breakfast drink in France; When I'm in the Netherlands, I don't even like it that much, but here I always drink it for breakfast... Saturday was only about 500 km away, so we decided to take a short drive along the "Route Nationale"—we weren't in a hurry. This way, you pass through all sorts of small towns and villages that you'd otherwise speed past. Along the road were fields full of sunflowers! I'd always wanted to stand in a field like that and take some pictures, so now was my chance. My dog, Barkley, also enjoyed it because he could run around for a bit. Carefully, to avoid damaging anything, I maneuvered my way a little way between the sunflowers and into the field. What a magnificent sight: all those sunflowers, their heads turned towards the sun! They were teeming with bees, bumblebees, and other insects... wonderful. I immediately thought of my mother, who loves sunflowers so much. I imagined picking the biggest bunch for her.After that, it was back on the road, and we also took a short toll road to go a bit faster. An hour before our destination, we popped into a large Cora to do some shopping...because you can't do without a baguette and rillettes, can you? Around 3:30 we arrived at our spot. The grass was high and completely yellow. Apparently, it hadn't been mowed... And it was dry. As a neighbor behind us told us, it had been warm and dry at first, and now the weather wasn't what you'd expect... It was noticeable, because the rosemary and thyme hadn't survived back home. Our patio, on the other hand, was still completely covered with tarps...that means a lot less weeding this year. Soon, routine took over: Frank took care of water and electricity, I emptied the car, tidied up the fridge, made the bed, and poured us a drink...we're back!

 

En dan onderweg even een stukje van de snelweg af, over de route nationale...ik wil nu eindelijk eens in een veld met zonnebloemen staan! .en wat is het mooi; bet is heerlijk weer, blauwe lucht en voor me ligt een schitterend veld met zonnebloemen..jammer dat je het niet kunt horen..... een jubelende leeuwerik boven het veld......hier word ik gelukkig van.....

And then, on the way, a bit off the highway, along the national route...I finally want to be in a field of sunflowers! And it's so beautiful; the weather is wonderful, the sky is blue, and before me lies a magnificent field of sunflowers...too bad you can't hear it... a jubilant lark above the field...this makes me happy...

 

Ik geloof dat heel Nederland in de auto zit om op vakantie te gaan. Het is superdruk op de weg met campers, auto's met caravans en tot de nok toe gepakte auto's met fietsen en dakkoffers...

 We zijn de ene file nog niet uit of we rijden de volgende file al weer in. Pfffffff Ik had er al zo' n voorgevoel van..... we gingen laat weg...pas tegen elven, want ach, het was maar zes uurtjes rijden naar Metz waar we zouden overnachten. Als we eerst Nederland maar uit zijn!

En dan, voor Maastricht, rijdt het weer wat door en begint de zon te schijnen......houden zo !!

I think everyone in the Netherlands is in their cars going on vacation. The roads are incredibly busy with campers, cars towing caravans, and cars packed to the rafters with bicycles and roof boxes...
We're barely out of one traffic jam and we're already in the next. Ugh! I had a feeling... we left late... not until eleven, because hey, it was only a six-hour drive to Metz where we'd be spending the night. As long as we get out of the Netherlands first!

And then, before Maastricht, the weather improves a bit and the sun starts to shine... keep it up!!

 Alles groei en groeit en groeit......

Wat een rijkdom............ 

De bessen zijn geplukt en dat is maar goed ook, want het is tijd voor de Japanse wijnbes. De struik woekert overal en groeit en groeit maar door.... Frank zou hem geloof ik het liefste weghalen, maar......nu nog even niet...roep ik....... de vruchten van de Japanse wijnbes zijn nl zooooo ontzettend lekker... zacht zuur, maar niet te zuur...... en het is een geweldig jaar want alles hangt vol...vol...! Overweldigend gewoon... Even wat plukken en kijk eens wat dat oplevert.......... 

Ik begin nu maar vast wat recepten te verzinnen...jam.... want daar is Harmke zo gek op.... maar misschien ook iets met muffins met wijnbes? Offe.....een mousse? 

Straks maar even kijken welke ingrediënten ik in huis heb........... 

 

 

Everything is growing and growing and growing...... 

What a wealth............ 

The berries have been picked and that's a good thing, because it's time for the Japanese wineberry. The bush is rampant everywhere and just keeps growing and growing.... I think Frank would prefer to remove it, but......not just yet...I shout....... the fruits of the Japanese wineberry are soooo incredibly delicious... slightly tart, but not too tart...... and it's a great year because everything is full...full...! Simply overwhelming... Just pick a few and look what that will yield.......... I'm already starting to think of some recipes...yum.... because Harmke is so crazy about that.... but maybe also something with muffins with wineberries? Offe.....a mousse? I'll have a look later to see what ingredients I have at home........... 

 Met z'n vieren naar de pluktuin in Oosterwolde. Ik had omi op moederdag een cadeaubon van de pluktuin "Klaver en papaver" in Oosterwolde gegeven. Ze kon dan een aantal malen daar bloemen gaan plukken. We waren er al een keertje eerder geweest en ik vind het een leuke pluktuin! Vorige week ging de tuin weer voor het eerst open, maar toen goor het zodat we het uitje maar een weekje uitstelden. Dus gisteren met Frank, Harmke en omi naar Oosterwolde. Het was schitterend weer en alleen al van de autorit er naar toe genoot omi. Bij de tuin werden we begroet door een meute loopeenden. Harmke was er meteen weg van en toen ze hoorden dat die loopeenden erg van slakken hielden wilde ze er meteen wel wat meenemen voor in haar eigen tuin. Daar heerst nl een ware slakkeninvasie! Het was weer heerlijk daar in de tuin. Allerlei mooie zomerbloemen die bezocht werden door bijtjes en vlinders. Zitjes om even te gaan zitten en een kopje thee te drinken die je zelf kon halen in de "kas". Ondertussen voorzichtig met omi over de paadjes schuifelen om een mooi boeket bloemen te plukken. En dat kon ze nog zelf, met een beetje houvast. Na een tijdje hadden we een mooi boeketje bij elkaar gezocht en natuurlijk gingen daarna Harmke en ik op zoek naar mooie bloemen. Daarna stelde Harmke voor om ergens te gaan lunchen. We waren op zoek naar een leuke theetuin in de buurt en kwamen uiteindelijk uit in Doldersum waar we heerlijk op het terras hebben zitten lunchen. Tegen drieën waren we pas weer thuis. Omi had genoten! Het was weer zo'n mooie dag en we hebben weer heerlijke herinneringen gemaakt.

 

The four of us went to the flower garden in Oosterwolde. I gave Grandma a gift certificate for the "Klaver en Papaver" flower garden in Oosterwolde for Mother's Day. She could go flower picking there several times. We'd been there once before, and I think it's a lovely garden! Last week the garden reopened for the first time, but it was filthy, so we postponed the outing for a week. So yesterday we went to Oosterwolde with Frank, Harmke, and Grandma. The weather was beautiful, and Grandma enjoyed the drive alone. At the garden, we were greeted by a flock of runner ducks. Harmke was immediately captivated, and when she heard that the runner ducks loved snails, she immediately wanted to take some for her own garden. There's a real snail invasion there! It was wonderful in the garden again. All sorts of beautiful summer flowers were visited by bees and butterflies. There were seats to sit down and enjoy a cup of tea, which you could pick yourself in the "greenhouse." Meanwhile, we carefully shuffled along the paths with Grandma to pick a beautiful bouquet of flowers. And she could do that herself, with a little help. After a while, we had gathered a lovely bouquet, and of course, Harmke and I went looking for beautiful flowers. Afterward, Harmke suggested we go out for lunch. We searched for a nice tea garden nearby and ended up in Doldersum, where we had a lovely lunch on the terrace. We didn't get home until around three o'clock. Grandma had a wonderful time! It was another beautiful day, and we made some wonderful memories. 

 Ik had hem op Facebook al voorbij zien komen, Alexander Broussard. Hij zou Franse chansons zingen in Steenbergen. Nou had ik nog nooit van de man gehoord, maar Franse chansons wekken altijd mijn aandacht op......dus toch maar eens even neuzen...... Hij bleek zondag 6 juli op te treden in Steenbergen, Drenthe, maar een half uurtje rijden bij ons vandaan...... Dat konden we niet laten schieten natuurlijk...en bij mooi weer ook nog buiten......nou...wat wil je nog meer..... Dat mooie weer werd het hem niet....het goot........ de hele zondagmiddag. Frank moest werken dus die kon ook niet mee, maar Harmke en mijn moeder, omi van 92,  zagen het wel zitten.... dus met z'n drieën togen we, in de stromende regen, richting Steenbergen. Een geweldig leuke lokatie, waar we eerst straal langsreden... niet te vinden... totdat we omkeerden en daar langs de weg zelfs een bord zagen staan met : Franse chansons.... ahem........tsja.........

In een mooi verbouwde schuur een klein podium met daarop een piano/keybord, een drumstel en een paar gitaren, een paar rijen stoelen van verschillende pluimage en op de tweede rij drie stoelen, speciaal voor ons gereserveerd (als enige) met een heerlijke stoel met leuningen speciaal voor omi. Geen idee wat we konden verwachten... maar het was nu al leuk! En het bleef leuk. Alexander nam ons mee vanaf de jaren 50 tot aan de jaren 80. Vertelde over de chansons, over de zangers en zangeressen en natuurlijk kregen we heel wat chansons te horen. Van Julien Clerc, Michel Fugain tot aan Trenet en Piaf en natuurlijk ook Aznavour. Meezingen werd op prijs gesteld. Ha, dat kwam goed uit want de meeste teksten kende ik uit mijn hoofd enne.... zelfs wat beter dan Alexander Broussard, . Zijn uitspraak was niet slecht maar hij haspelde de teksten zo nu en dan flink door elkaar.......misschien was ik wel de enige die dat merkte, maar dat kwam omdat ik al die teksten dus woordelijk ken. Dit optreden met Franse chansons doet hij ook niet vaak...des te leuker dat we er bij konden zijn. We genoten met z'n drietjes! Het was een geweldige middag en we hebben weer prachtige herinneringen gemaakt.

 I had already seen him on Facebook, Alexander Broussard. He was going to sing French chansons in Steenbergen. Now I had never heard of the man, but French chansons always catch my attention......so I decided to have a look......He was going to perform on Sunday July 6th in Steenbergen, Drenthe, just a half hour drive from us......We couldn't pass that up of course...and outside in nice weather too......well...what more could you want.....That nice weather didn't work out for him...it poured........the whole Sunday afternoon. Frank had to work so he couldn't come either, but Harmke and my mother, 92-year-old grandma, were up for it...so the three of us headed for Steenbergen in the pouring rain. A really great location, which we first drove right past... not to be found... until we turned around and even saw a sign along the road saying: French chansons.... ahem........well.........

In a beautifully converted barn a small stage with a piano/keyboard, a drum kit and a few guitars, a few rows of chairs of different kinds and on the second row three chairs, reserved especially for us (as the only ones) with a lovely chair with armrests especially for grandma. No idea what to expect... but it was already fun! And it remained fun. Alexander took us from the 50s to the 80s. He told us about the chansons, about the singers and of course we got to hear a lot of chansons.From Julien Clerc, Michel Fugain to Trenet and Piaf and of course Aznavour. Singing along was appreciated. Ha, that was good because I knew most of the lyrics by heart and... even a bit better than Alexander Broussard, . His pronunciation was not bad but he sometimes jumbled the lyrics up quite a bit.......maybe I was the only one who noticed that, but that was because I know all those lyrics word for word. He doesn't do this performance with French chansons very often... so it was all the more fun that we could be there. The three of us enjoyed it! It was a great afternoon and we made wonderful memories again.

 Pfff het was me het weekje wel..... de week voor de trouwerij van Rosemarie en Patrick en, omdat dat nog niet druk genoeg was, de dinsdag er voor nog een team-uitje van het werk.

Daarbij is het warm... ontzettend warm... maar je hoort mij niet klagen...(maar warm is het wel).... Vannacht daardoor, ach, eigenlijk niet eens zo slecht geslapen maar wel vroeg wakker en toen kon ik ook echt niet meer slapen. Dus naar beneden, schuifpui open en lekker wat aangeklungeld... de hoofdpijn is in ieder geval verdwenen en dat was tenminste meegenomen.

Vorige week dus, ons Teamuitje...ergens in Drenthe... samen met Rosemarie er heen. Mooie lokatie met veel huisjes en huizen voor echt groepsverhuur. We werden ontvangen met koffie en gebak. Voordat we zouden starten met onze dag nam Gerjo nog even het woord en meldde ook maar meteen het verdrietige nieuws over Berdine. Ik had het nieuws de dag ervoor al gehoord maar voor sommigen kwam het toch heel onverwacht. Nadat berdine net zo aan het opknappen was van haar operatie, waarbij ze positief nieuws had gekregen, was er vorige week borstkanker bij haar ontdekt. Deze week staat voor haar voor allerlei onderzoeken en uitslagen en je kunt je eigenlijk toch niet voorstellen hoe spannend dat moet zijn. We spraken af dat we er toch een mooi team-uitje van zouden maken, zoals Berdine dat zeker zou willen.

We werden in groepjes verdeeld en moesten een soort speurtocht met opdrachten doen. Best ingewikkeld maar erg leuk met een prettige, niet al te lange wandeling in de omgeving. Nou ben ik niet goed in puzzelen, maar in het stukje met de morse-seinen was ik heel goed! Toch nog wat inbreng. 's Middags een lunch met broodjes en daarna een soort Expeditie Robinson met vuurmaken, met bootjes over een plas water heen en allerlei puzzel- en klimwerk. Dat klimwerk heb ik aan mij voorbij laten gaan, ik moest immers de komende vrijdag nog als ceremoniemeester aan de slag, en aan een ceremoniemester met een verzwikte enkel heb je niet zo veel. Ik heb dus maar veel foto's gemaakt . Het was, ondanks het verdrietige bericht 's morgens, een geweldig leuke dag en je leert mensen weer op een heel andere manier kennen, waar zo'n dag ook juist voor bedoeld is.

 

Pfff it was quite a week..... the week before Rosemarie and Patrick's wedding and, because that wasn't busy enough, the Tuesday before that another team outing from work.

Also, it's warm... incredibly warm... but you won't hear me complaining... (but it is warm)... Last night, because of that, well, actually I didn't sleep that badly but I woke up early and then I really couldn't sleep anymore. So downstairs, sliding door open and a nice mess around... the headache is gone in any case and that was at least a bonus.

So last week, our Team Outing... somewhere in Drenthe... together with Rosemarie. Beautiful location with many cottages and houses for real group rental. We were welcomed with coffee and cake. Before we started our day, Gerjo took the floor and immediately reported the sad news about Berdine. I had already heard the news the day before but for some it came as a complete surprise. After Berdine was recovering from her surgery, where she had received positive news, breast cancer was discovered last week. This week is all about tests and results for her and you can't imagine how exciting that must be. We agreed that we would make it a nice team outing, just as Berdine would definitely want.  

We were divided into groups and had to do a kind of treasure hunt with assignments. Quite complicated but very nice with a pleasant, not too long walk in the area. Now I'm not good at puzzles, but I was very good at the part with the Morse signals! Still some input. In the afternoon a lunch with sandwiches and then a kind of Expedition Robinson with making a fire, with boats over a pool of water and all kinds of puzzles and climbing. I let that climbing work pass me by, after all I had to work as master of ceremonies the following Friday, and a master of ceremonies with a sprained ankle is not much use. So I just took a lot of pictures. Despite the sad news in the morning, it was a great day and you get to know people in a completely different way, which is exactly what such a day is meant for.