Met z'n vieren naar de pluktuin in Oosterwolde. Ik had omi op moederdag een cadeaubon van de pluktuin "Klaver en papaver" in Oosterwolde gegeven. Ze kon dan een aantal malen daar bloemen gaan plukken. We waren er al een keertje eerder geweest en ik vind het een leuke pluktuin! Vorige week ging de tuin weer voor het eerst open, maar toen goor het zodat we het uitje maar een weekje uitstelden. Dus gisteren met Frank, Harmke en omi naar Oosterwolde. Het was schitterend weer en alleen al van de autorit er naar toe genoot omi. Bij de tuin werden we begroet door een meute loopeenden. Harmke was er meteen weg van en toen ze hoorden dat die loopeenden erg van slakken hielden wilde ze er meteen wel wat meenemen voor in haar eigen tuin. Daar heerst nl een ware slakkeninvasie! Het was weer heerlijk daar in de tuin. Allerlei mooie zomerbloemen die bezocht werden door bijtjes en vlinders. Zitjes om even te gaan zitten en een kopje thee te drinken die je zelf kon halen in de "kas". Ondertussen voorzichtig met omi over de paadjes schuifelen om een mooi boeket bloemen te plukken. En dat kon ze nog zelf, met een beetje houvast. Na een tijdje hadden we een mooi boeketje bij elkaar gezocht en natuurlijk gingen daarna Harmke en ik op zoek naar mooie bloemen. Daarna stelde Harmke voor om ergens te gaan lunchen. We waren op zoek naar een leuke theetuin in de buurt en kwamen uiteindelijk uit in Doldersum waar we heerlijk op het terras hebben zitten lunchen. Tegen drieën waren we pas weer thuis. Omi had genoten! Het was weer zo'n mooie dag en we hebben weer heerlijke herinneringen gemaakt.

 

The four of us went to the flower garden in Oosterwolde. I gave Grandma a gift certificate for the "Klaver en Papaver" flower garden in Oosterwolde for Mother's Day. She could go flower picking there several times. We'd been there once before, and I think it's a lovely garden! Last week the garden reopened for the first time, but it was filthy, so we postponed the outing for a week. So yesterday we went to Oosterwolde with Frank, Harmke, and Grandma. The weather was beautiful, and Grandma enjoyed the drive alone. At the garden, we were greeted by a flock of runner ducks. Harmke was immediately captivated, and when she heard that the runner ducks loved snails, she immediately wanted to take some for her own garden. There's a real snail invasion there! It was wonderful in the garden again. All sorts of beautiful summer flowers were visited by bees and butterflies. There were seats to sit down and enjoy a cup of tea, which you could pick yourself in the "greenhouse." Meanwhile, we carefully shuffled along the paths with Grandma to pick a beautiful bouquet of flowers. And she could do that herself, with a little help. After a while, we had gathered a lovely bouquet, and of course, Harmke and I went looking for beautiful flowers. Afterward, Harmke suggested we go out for lunch. We searched for a nice tea garden nearby and ended up in Doldersum, where we had a lovely lunch on the terrace. We didn't get home until around three o'clock. Grandma had a wonderful time! It was another beautiful day, and we made some wonderful memories. 

 Ik had hem op Facebook al voorbij zien komen, Alexander Broussard. Hij zou Franse chansons zingen in Steenbergen. Nou had ik nog nooit van de man gehoord, maar Franse chansons wekken altijd mijn aandacht op......dus toch maar eens even neuzen...... Hij bleek zondag 6 juli op te treden in Steenbergen, Drenthe, maar een half uurtje rijden bij ons vandaan...... Dat konden we niet laten schieten natuurlijk...en bij mooi weer ook nog buiten......nou...wat wil je nog meer..... Dat mooie weer werd het hem niet....het goot........ de hele zondagmiddag. Frank moest werken dus die kon ook niet mee, maar Harmke en mijn moeder, omi van 92,  zagen het wel zitten.... dus met z'n drieën togen we, in de stromende regen, richting Steenbergen. Een geweldig leuke lokatie, waar we eerst straal langsreden... niet te vinden... totdat we omkeerden en daar langs de weg zelfs een bord zagen staan met : Franse chansons.... ahem........tsja.........

In een mooi verbouwde schuur een klein podium met daarop een piano/keybord, een drumstel en een paar gitaren, een paar rijen stoelen van verschillende pluimage en op de tweede rij drie stoelen, speciaal voor ons gereserveerd (als enige) met een heerlijke stoel met leuningen speciaal voor omi. Geen idee wat we konden verwachten... maar het was nu al leuk! En het bleef leuk. Alexander nam ons mee vanaf de jaren 50 tot aan de jaren 80. Vertelde over de chansons, over de zangers en zangeressen en natuurlijk kregen we heel wat chansons te horen. Van Julien Clerc, Michel Fugain tot aan Trenet en Piaf en natuurlijk ook Aznavour. Meezingen werd op prijs gesteld. Ha, dat kwam goed uit want de meeste teksten kende ik uit mijn hoofd enne.... zelfs wat beter dan Alexander Broussard, . Zijn uitspraak was niet slecht maar hij haspelde de teksten zo nu en dan flink door elkaar.......misschien was ik wel de enige die dat merkte, maar dat kwam omdat ik al die teksten dus woordelijk ken. Dit optreden met Franse chansons doet hij ook niet vaak...des te leuker dat we er bij konden zijn. We genoten met z'n drietjes! Het was een geweldige middag en we hebben weer prachtige herinneringen gemaakt.

 I had already seen him on Facebook, Alexander Broussard. He was going to sing French chansons in Steenbergen. Now I had never heard of the man, but French chansons always catch my attention......so I decided to have a look......He was going to perform on Sunday July 6th in Steenbergen, Drenthe, just a half hour drive from us......We couldn't pass that up of course...and outside in nice weather too......well...what more could you want.....That nice weather didn't work out for him...it poured........the whole Sunday afternoon. Frank had to work so he couldn't come either, but Harmke and my mother, 92-year-old grandma, were up for it...so the three of us headed for Steenbergen in the pouring rain. A really great location, which we first drove right past... not to be found... until we turned around and even saw a sign along the road saying: French chansons.... ahem........well.........

In a beautifully converted barn a small stage with a piano/keyboard, a drum kit and a few guitars, a few rows of chairs of different kinds and on the second row three chairs, reserved especially for us (as the only ones) with a lovely chair with armrests especially for grandma. No idea what to expect... but it was already fun! And it remained fun. Alexander took us from the 50s to the 80s. He told us about the chansons, about the singers and of course we got to hear a lot of chansons.From Julien Clerc, Michel Fugain to Trenet and Piaf and of course Aznavour. Singing along was appreciated. Ha, that was good because I knew most of the lyrics by heart and... even a bit better than Alexander Broussard, . His pronunciation was not bad but he sometimes jumbled the lyrics up quite a bit.......maybe I was the only one who noticed that, but that was because I know all those lyrics word for word. He doesn't do this performance with French chansons very often... so it was all the more fun that we could be there. The three of us enjoyed it! It was a great afternoon and we made wonderful memories again.

 Pfff het was me het weekje wel..... de week voor de trouwerij van Rosemarie en Patrick en, omdat dat nog niet druk genoeg was, de dinsdag er voor nog een team-uitje van het werk.

Daarbij is het warm... ontzettend warm... maar je hoort mij niet klagen...(maar warm is het wel).... Vannacht daardoor, ach, eigenlijk niet eens zo slecht geslapen maar wel vroeg wakker en toen kon ik ook echt niet meer slapen. Dus naar beneden, schuifpui open en lekker wat aangeklungeld... de hoofdpijn is in ieder geval verdwenen en dat was tenminste meegenomen.

Vorige week dus, ons Teamuitje...ergens in Drenthe... samen met Rosemarie er heen. Mooie lokatie met veel huisjes en huizen voor echt groepsverhuur. We werden ontvangen met koffie en gebak. Voordat we zouden starten met onze dag nam Gerjo nog even het woord en meldde ook maar meteen het verdrietige nieuws over Berdine. Ik had het nieuws de dag ervoor al gehoord maar voor sommigen kwam het toch heel onverwacht. Nadat berdine net zo aan het opknappen was van haar operatie, waarbij ze positief nieuws had gekregen, was er vorige week borstkanker bij haar ontdekt. Deze week staat voor haar voor allerlei onderzoeken en uitslagen en je kunt je eigenlijk toch niet voorstellen hoe spannend dat moet zijn. We spraken af dat we er toch een mooi team-uitje van zouden maken, zoals Berdine dat zeker zou willen.

We werden in groepjes verdeeld en moesten een soort speurtocht met opdrachten doen. Best ingewikkeld maar erg leuk met een prettige, niet al te lange wandeling in de omgeving. Nou ben ik niet goed in puzzelen, maar in het stukje met de morse-seinen was ik heel goed! Toch nog wat inbreng. 's Middags een lunch met broodjes en daarna een soort Expeditie Robinson met vuurmaken, met bootjes over een plas water heen en allerlei puzzel- en klimwerk. Dat klimwerk heb ik aan mij voorbij laten gaan, ik moest immers de komende vrijdag nog als ceremoniemeester aan de slag, en aan een ceremoniemester met een verzwikte enkel heb je niet zo veel. Ik heb dus maar veel foto's gemaakt . Het was, ondanks het verdrietige bericht 's morgens, een geweldig leuke dag en je leert mensen weer op een heel andere manier kennen, waar zo'n dag ook juist voor bedoeld is.

 

Pfff it was quite a week..... the week before Rosemarie and Patrick's wedding and, because that wasn't busy enough, the Tuesday before that another team outing from work.

Also, it's warm... incredibly warm... but you won't hear me complaining... (but it is warm)... Last night, because of that, well, actually I didn't sleep that badly but I woke up early and then I really couldn't sleep anymore. So downstairs, sliding door open and a nice mess around... the headache is gone in any case and that was at least a bonus.

So last week, our Team Outing... somewhere in Drenthe... together with Rosemarie. Beautiful location with many cottages and houses for real group rental. We were welcomed with coffee and cake. Before we started our day, Gerjo took the floor and immediately reported the sad news about Berdine. I had already heard the news the day before but for some it came as a complete surprise. After Berdine was recovering from her surgery, where she had received positive news, breast cancer was discovered last week. This week is all about tests and results for her and you can't imagine how exciting that must be. We agreed that we would make it a nice team outing, just as Berdine would definitely want.  

We were divided into groups and had to do a kind of treasure hunt with assignments. Quite complicated but very nice with a pleasant, not too long walk in the area. Now I'm not good at puzzles, but I was very good at the part with the Morse signals! Still some input. In the afternoon a lunch with sandwiches and then a kind of Expedition Robinson with making a fire, with boats over a pool of water and all kinds of puzzles and climbing. I let that climbing work pass me by, after all I had to work as master of ceremonies the following Friday, and a master of ceremonies with a sprained ankle is not much use. So I just took a lot of pictures. Despite the sad news in the morning, it was a great day and you get to know people in a completely different way, which is exactly what such a day is meant for. 

 Het was supervroeg toen ik vanochtend met Barkley ging wandelen, kwart over vijf.. Ik was al een tijdje wakker, had flinke hoofdpijn en dacht dat zo'n wandeling me misschien wel goed zou doen. Het was echt heerlijk buiten... er hing mist over de weilanden, het was stil en de temperatuur al heerlijk. Genieten. Onderweg in de mist zag ik bij "het vennetje" een ree staan. Het is dat ik er op geoefend ben om ze te ontdekken, je zou er zo aan voorbij zien. Barkley had natuurlijk weer niets in de gaten. Op een gegeven moment rook ik op het pad een heerlijke geur..... wilde kamperfoelie, je ruikt het al voordat je het ziet. En wat ik echt fantastisch vond was dat ik een kardinaalsmuts zag. Ik dacht dat door het gekap daar deze was verdwenen maar nu zag ik er toch eentje staan. De "mutsjes" nu nog groen, maar die zullen de komende maanden naar rood verkleuren. Het Fluitekruid is nu echt uitgebloeid en langs de sloten bloeit nu de echte Valeriaan. Ik kon het niet laten om een paar steeltjes te plukken voor op een kannetje in de kamer.

Na de wandeling even vast langs "de kippies" gegaan en de bench met Olijfje, Chaz en Zwarte Nora open gezet zodat ze zich nu konden mengen onder de andere kippen. Heb er een tijdje bij gezeten en het ging er allemaal erg rustig aan toe. Straks maar even weer kijken. Toen nog even bij Chuckles en Muggles gezeten want die zitten sinds gisteren in het grote kippenhok. Het zijn ook zulke schatjes en al redelijk tam. Pluis en Esmeralda zitten even apart in het kleine hokje; ze zijn beide broeds en laten dan geen ruimte voor de andere kippen om te leggen. Even apart dus. Ik hoop dat ze weer gauw broeds-af zijn... wat een gedoe.......

 

It was super early when I went for a walk with Barkley this morning, a quarter past five. I had been awake for a while, had a bad headache and thought that such a walk might do me good. It was really lovely outside... there was mist hanging over the meadows, it was quiet and the temperature was already lovely. Enjoying. On the way in the mist I saw a deer standing at "the fen". It's because I'm practiced at spotting them, you would easily see right past them. Of course Barkley didn't notice anything again. At one point I smelled a lovely scent on the path..... wild honeysuckle, you smell it before you see it. And what I really thought was fantastic was that I saw a cardinal's hat. I thought that it had disappeared because of the cutting there, but now I saw one after all. The "hats" are still green, but they will turn red in the coming months. The cow parsley has really finished blooming now and the real valerian is now blooming along the ditches. I couldn't resist picking a few stems for a jug in the living room.

After the walk I quickly went to "the chickens" and opened the bench with Olijfje, Chaz and Zwarte Nora so that they could now mingle with the other chickens. I sat with them for a while and it was all very quiet. I'll have another look later. Then I sat with Chuckles and Muggles for a while because they've been in the big chicken coop since yesterday. They are such cuties and already quite tame. Pluis and Esmeralda are sitting separately in the small cage; they are both broody and don't leave room for the other chickens to lay. Separate for a while. I hope they will soon be broody again... what a fuss.......

 

Paard en Erfgoed... een soort van grote plattelandsmarkt in het teken van het platteland, paarden, honden en schapen......  Niet zo ver hier vandaan in Frederiksoord. Een werkelijk prachtige lokatie : een groot terrein met veel fruitbomen: de Tuinen van Frederiksoord waar vroeger een Tuinbouwschool stond. Alleen de tuinen zijn al de moeite waard om een kijkje te nemen. Ben er een keer of twee geweest en dat was eigenlijk altijd wel leuk. Dit keer had ik geen plannen om te gaan maar toen ik hoorde dat de organisatie vriendin Heleen had gestrikt als lady-speaker bij de rassenpresentatie van honden, moest ik natuurlijk wel een kijkje nemen! Samen met Harmke toog ik naar Frederiksoord. Het weer had niet slechter kunnen zijn... regen, regen en regen. Zo sneu voor al deelnemende mensen met hun presentaties en alle standhouders..maar ja... het was niet anders. Er waren een paar dingen die we graag wilden zien; Katrienus met het drijven van de schapen met zijn honden, een vrijheidsdressuur met paarden van de één of andere Fransoos (die, zo ik hoorde, wel een echt "haantje" bleek te zijn) en natuurlijk Heleen, die best een klein beetje de stress was en zich er eigenlijk om had laten praten😁.

Voordeel van regen, regen, regen is wel dat het niet zo druk was. Je kunt overal goed bij en alles goed zien. Kraampjes met leuke "hebbedingen" op plattelandsgebied...we hebben gekeken en niks gekocht; alleen bij een kraam met allerlei leuke plantjes, zoals lavendel, lupines en stokrozen, konden we ons niet inhouden. 

Het schapendrijven, of in dit geval zes rammen, vond ik weer geweldig om te zien. De herder, Katrienus, liep met zijn honden en rammen over een veld en gaf uitleg hoe het schapendrijven werkt. Zeer interessant en geweldig om te zien hoe de honden bijna geheel zelfstandig hun werk verrichtten. Het deed me natuurlijk meteen denken aan Nieuw Zeeland... de keer dat wij met Matthew en hond Ann meegingen en hij ook wat staaltjes van schapendrijven liet zien. Nog steeds één van de mooiste belevenissen toen in Nieuw Zeeland.

Daarna werd het tijd voor Heleen. Ze had zich super goed voorbereid en moest drie rassen aan het publiek voorstellen, een Franse buldog, een tekkel en een beagle. Samen met de eigenaren maakten deze honden een rondje terwijl Heleen wat over het ras vertelde. Daarna kwam de eigenaar aan het woord om nog wat leuke dingen te vertellen over zijn of haar hond. Gelukkig was het tijdens deze presentatie droog....dat was toch wel lekker.

Na Heleen was op de grote piste de vrijheidsdressuur van de Fransoos te zien, Vincent nogwat..... Hij had zes palomino's bij zich die, a la François Pignon hun "kunsten" vertoonden. Ik moet zeggen, het ging geweldig, dat heb ik wel eens anders meegemaakt, en het was een prachtig gezicht. De muziek die tijdens het optreden werd gespeeld gaf ook precies de juiste sfeer aan en daardoor werd het een mooi optreden. Ik heb genoten. Toen werd het ook wel weer tijd om te gaan. Tijdens het laatste optreden goot het weer (gelukkig stond ik naast een mevrouw met een grote paraplu waarvan ik van mee kon profiteren😀).

Al met al was het ondanks, of misschien juist wel door, de regen een gezellige ochtend. Wel ontzettend jammer voor de organisatie van alle regen. Gelukkig scheen het maandag wat beter te zijn geweest.

 

Voor Franks verjaardag had ik tickets geregeld voor een theater voorstelling "Chanson". Ik kwam de aankondiging driekwart jaar geleden toevallig ergens tegen. Het trok natuurlijk meteen mijn aandacht: Chanson. Het bleek een soort hommage te zijn aan Edith Piaf, Jacques Brel en Charles Aznavour. Een mooi verjaardagscadeau voor Frank leek me zo, ook omdat er een voorstelling in Groningen werd gegeven en dat is hier niet al te ver vandaan.

De afgelopen weken kwam ik overal de aankondigingen van deze theatervoorstelling tegen. Op Facebook werd ik er mee dood gegooid. Er werd veel reclame voor gemaakt en dat vind ik ergens altijd geen goed teken. Maar goed; afgelopen zondag was het zo ver...op naar Groningen, naar Martiniplaza (aan Martiniplaza hebben we zeer goede herinneringen maar dat is een ander verhaal). Aangekomen bij Martiniplaza was het super druk. Al die mensen gingen toch niet naar de voorstelling "Chanson"? Ik kon het me haast niet voorstellen. Zo populair zijn de Franse chansons niet meer....... dacht ik..... en ik had het dus mis..... De grote theaterzaal was afgeladen......Waar zijn al die mensen als je naar een andere voorstelling met chansons gaat? Daar zijn de zalen soms nog niet half vol. Hier dus wel....wat een mensen! Heel eerlijk had ik me uiteindelijk niet zo veel voorgesteld van de voorstelling: meer iets van liederen die door andere personen worden vertolkt en die vaak vooral leuk zijn uit een soort van sentiment...van... o ja.... vroeger..... Nou heb ik dit soort sentiment-gevoelens niet bij Piaf en Brel en zo... ik was meer van de knappe mannen zoals Julien Clerc en Dave😁, dus ik was erg benieuwd hoe het zou zijn. Het podium zag er in ieder geval prachtig uit, in rood met een prachtige kroonluchter boven het podium, een vleugel op de voorgrond. Dat beloofde toch wel wat.... en ik moet zeggen.... ik vond het geweldig! Je werd door Marc Forno, wel bekend van tv, tenminste bij mij, meegenomen naar Parijs in vroegere jaren. Hij vertelde in het Nederlands, en dat mijn zijn prachtig Franse accent, over het leven van Piaf, Aznavour en Brel. Daar tussen door de prachtige chansons van Piaf, Brel en Aznavour, vertolkt door twee Belgische zangers en een Nederlandse dame. Dat was grappig.... ik had echt gedacht dat de vertolkster van Piaf, Janneke Elsiabeth, een Française was...haar zang was echt geweldig en ook haar Franse uitspraak. Daarbij zag ze er uit zoals ik me een Française altijd voorstel: slank, donker, beweeglijk (helemaal geen vooroordelen hoor); blijkt ze dus gewoon een rasechte Amsterdamse te zijn. Maar een compliment voor haar... ik heb genoten van haar zang. De man die Jacques Brel vertolkte had  Frank al eens eerder op tv gezien met een vertolking van een Brel-chanson. Nou heb ik eigenlijk nooit een optreden van Brel gezien, maar ik hoorde om mij heen dat deze man, Filip Jordens Jacques Brel erg goed vertolkte.De chansons van Aznavour werden gezongen door de Belg Dan Menasche. Wat de sfeer en de avond compleet maakte was het orkest van violistes, piano, koper werk e.d. Dat geeft toch een extra dimensie aan zo'n voorstelling. 

Al met al dus genoten van een heerlijke avond chansons. Twijfel je of je wilt gaan, dan zou ik zeggen: DOEN!! 

 For Frank's birthday I had arranged tickets for a theatre performance "Chanson". I came across the announcement by chance three quarters of a year ago. Of course it immediately caught my attention: Chanson. It turned out to be a kind of homage to Edith Piaf, Jacques Brel and Charles Aznavour. A nice birthday present for Frank I thought, also because a performance was given in Groningen and that is not too far from here. In the past few weeks I came across the announcements of this theatre performance everywhere. On Facebook I was bombarded with it. There was a lot of advertising for it and I always find that not a good sign. Anyway; last Sunday the time had come...off to Groningen, to Martiniplaza (we have very fond memories of Martiniplaza but that is another story). When we arrived at Martiniplaza it was super busy. All those people weren't going to the performance "Chanson"? I could hardly imagine it. French chansons aren't that popular anymore....... I thought..... and I was wrong..... The large theater hall was packed......Where are all those people when you go to another performance with chansons? There the halls are sometimes not even half full. Here they are....what people! To be honest, I didn't expect much from the performance in the end: more something like songs that are performed by other people and that are often especially nice because of a kind of sentiment... from... oh yes.... in the past..... Now I don't have this kind of sentimental feelings with Piaf and Brel and such... I was more into the handsome men like Julien Clerc and Dave😁, so I was very curious about what it would be like. In any case, the stage looked beautiful, in red with a beautiful chandelier above the stage, a grand piano in the foreground. That promised something.... and I have to say.... I thought it was great! You were taken to Paris in the past by Marc Forno, well-known from TV, at least to me. He told in Dutch, and that with his beautiful French accent, about the life of Piaf, Aznavour and Brel. In between the beautiful chansons of Piaf, Brel and Aznavour, performed by two Belgian singers and a Dutch lady. That was funny.... I really thought that the interpreter of Piaf, Janneke Elsiabeth, was French...her singing was really great and also her French pronunciation. In addition, she looked like I always imagine a French woman to be: slim, dark, agile (no prejudices at all); it turns out she is just a true Amsterdammer. But a compliment to her... I enjoyed her singing. The man who played Jacques Brel had seen Frank on TV before with an interpretation of a Brel chanson. Now I have never actually seen a performance by Brel, but I heard around me that this man, Filip Jordens, interpreted Jacques Brel very well. Aznavour's chansons were sung by the Belgian Dan Menasche.What made the atmosphere and the evening complete was the orchestra of violinists, piano, brass work etc. That gives an extra dimension to such a performance. All in all, enjoyed a wonderful evening of chansons. If you are in doubt whether you want to go, then I would say: DO IT!!

Vorige week kwamen de zwaantjes uit. Door al het gedoe toen met het paard dat was uitgegleden op het bruggetje was de hele familie vertrokken. Ik zie ze nog het Mudjip opzwemmen. De dagen erna hoopte ik ze weer te zien. Zouden er nog steeds acht van die snoezige kleine zwaantjes, pulletjes, zijn? Helaas kon ik ze op mijn ochtend wandeling steeds nergens ontdekken en dat vond ik zo jammer. Totdat ik vanmiddag een Facebook post van onze achterbuurvrouw onder ogen kreeg..... blijkbaar zijn ze daar naar toe verhuisd...... Heerlijk.... ze zijn er nog........ De foto's heb ik van haar "gepikt"........