In de Facebookgroep "Ik hou van Frankrijk" hebben we een soort van "foto van de dag"..... je kunt dan over dat thema ook foto's plaatsen.... Dit keer was het "olijven".... ach... en olijven en ik....... olijven en olijfbomen staan voor mij voor Frankrijk... voor het prachtige licht in het zuiden, het heerlijke eten, het Franse leven..... Dus toen ik de foto van de dag zag kon ik het niet laten om tussen de oude foto's van Sommieres te gaan zoeken.... bij ons Mazetje hadden we immers olijfboompjes staan...... En zo nu en dan droegen ze zelfs olijven....... Bladerend door die foto's komen er weer heel veel herinneringen boven aan de tijd dat we in het zuiden een piepklein huisje hadden, een geitenstalletje noemden we het. Eén ruimte waarin een bedbank, klapbedjes voor de kinderen en een keukenhoek stond. Leven deed je immers buiten op het terras? Daar stond de grote eettafel met stoelen en op het laatst hadden we er zelfs een buitenkeukentje. We sliepen alleen binnen. Water was er niet, dwz.... een tiental meter verderop onder de bomen stond een handpomp waar we aan moesten zwengelen wilden we water hebben. Elektriciteit verkregen we door middel van zonnepanelen en zo nu en dan door de lawaaierige aggregaat.Een toilet was er in het begin niet. We bouwden "onze eigen septic tank"  en maakten een kleine ruimte achter het huisje waar we een wc en douche maakten. De wc spoelden we door met een emmer. Douchen deden we zo nu en dan met een slang in een emmer water. Maar ach.... zo vaak douchten we niet.... we hadden immers onze pomp? Nadat ik op een ochtend een verfrissende "duik" onder de pomp nam en werd betrapt, onder grote hilariteit, door een man die in de tegenoverliggende wijngaard aan het werk was, keek ik toch eerst even om mij heen voordat ik weer onder de pomp plonste.

O wat doen die olijfbomen weer veel herinneringen opkomen! Wat een heerlijke tijd hebben we daar in ons kleine huisje gehad. En wat hebben veel vrienden en familie met ons mee kunnen genieten.....Het Mazetje is er nog steeds. Jaren terug hebben we het verkocht omdat er zoveel werd ingebroken, maar zo nu en dan rijden we er langs... de as van mijn beide schoonouders hebben we er uitgestrooid; onder de grote kurkeik waar ze altijd zo heerlijk met een glaasje rosé zaten....... Het Mazetje is verwaarloosd, de deuren staan open en het ziet er triest uit...... Gelukkig hebben wij er mooie herinneringen aan, en dat niet alleen... we hebben een ander huisje in Frankrijk gekocht drie jaar geleden; een heel andere omgeving....maar ook daar ligt mijn hart........

In the Facebook group "I love France" we have a kind of "photo of the day"..... you can then also post photos about that theme.... This time it was "olives".... oh... and olives and me....... olives and olive trees represent France for me... the beautiful light in the south, the delicious food, the French life..... So when I saw the photo of the day I couldn't resist searching through the old photos of Sommieres.... after all, at our Mazetje we had olive trees...... And every now and then they even bore olives....... Browsing through those photos brings back many memories of the time when we had a tiny house in the south, a goat shed we called it. One room with a sofa bed, folding beds for the children and a kitchen corner. After all, you lived outside on the terrace? There was the large dining table with chairs and in the end we even had an outdoor kitchen. We only slept inside. There was no water, that is to say... about ten meters further under the trees there was a hand pump that we had to crank if we wanted water. We got electricity by means of solar panels and now and then by the noisy generator. There was no toilet in the beginning. We built "our own septic tank" and made a small space behind the house where we made a toilet and shower. We flushed the toilet with a bucket. We showered now and then with a hose in a bucket of water. But oh well.... we didn't shower that often.... we had our pump, didn't we? After I took a refreshing "dive" under the pump one morning and was caught, amidst great hilarity, by a man who was working in the vineyard opposite, I first looked around before I jumped under the pump again.

Oh how those olive trees bring back so many memories! What a wonderful time we had there in our little house. And how many friends and family were able to enjoy it with us.....Het Mazetje is still there. Years ago we sold it because there were so many burglaries, but every now and then we drive past it... we scattered the ashes of both my parents-in-law there; under the large cork oak where they always sat with a glass of rosé....... Het Mazetje is neglected, the doors are open and it looks sad...... Fortunately we have fond memories of it, and not only that... we bought another house in France three years ago; a completely different environment....but that is also where my heart lies..