Tsja, hoe ga je dit verhaal nu beginnen.....

Vorige week zag Frank een oproep van het call-centrum van de ANWB alarmcentrale.... Er werden weer medewerkers gezocht voor de vakantieperiode met als werkplaats Lyon in Frankrijk. Hoe vaak hadden we al niet voor de gein tegen elkaar gezegd: nou dat zou nog eens een tijdelijke leuk job zijn! Leuk voor bv studenten die wat basiskennis hebben van de Franse taal en een paar maanden even ergens op een andere plek aan de slag willen. Blijkbaar was dit iets wat Frank ergens diep in zijn hart altijd al eens had willen doen, maar met een eigen bedrijf was dat niet aan de orde. Tot deze week dan.......

Eigen bedrijf wordt afgebouwd dus Frank had maar eens een mailtje gestuurd, had gisteren een telefonische sollicitatie en.................................... vertrekt eind volgende week naar Lyon voor twee a drie maanden! Een soort van jongensdroom die uitkomt. Eerst een opleiding van een week of twee, dan een weekje begeleid bellen en dan hoppa... aan de bak...Omdat hij op maandag altijd voor zijn eigen bedrijf dingen moet doen, heeft hij op die dag vrij. Overigens wordt er in Lyon een appartementje met parkeerplaats (voor heel weinig geld) beschikbaar gesteld.

En nu staat onze wereld op zijn kop... in een week tijd moet er veel geregeld worden..... alles overkoombaar op één ding na, nou ja, ding... onze hond Barkley.......Een herplaatser, meerdere keren, met een meer dan gouden karakter alleen met moeite om alleen te zijn, vooral op onbekend terrein... Thuis gaat het meestal goed, ik zeg: meestal, want dat is het probleem... als je hem 20 keer alleen thuis laat is er niets aan de hand, maar de 21e keer kom je terug en heeft hij aan de schuifpui gekrabt, gat in het kussen van de bank gebeten etc. En waarom? Niets anders (volgens ons dan natuurlijk) dan de andere dagen waarop hij alleen is en zich voorbeeldig gedraagt. En omdat ik vier dagen per week buitenshuis werk hebben we nu een probleem. Frank werkt normaal gesproken thuis dus dan is er iemand voor hem. We vermoeden dat met een honden-maatje het probleem is opgelost en we waren ook al aan het uitkijken naar hondengezelschap. Maar ja, dat gaat binnen een week niet lukken. Oppas, in of buitens huis.....het is nu echt even in dingetje. Komt bij dat we natuurlijk ook nog onze dieren hebben die aandacht nodig hebben, waarbij er bv bij de paarden gemest moeten worden; en dat bij mijn fulltime werk wordt dat best wel veel.....en sowieso... buiten wonen brengt veel werk met zich mee.....

Maar goed, Frank vertrekt volgende week naar Lyon en dat is op zich nog geen twee uur rijden van ons huisje in Frankrijk....dat wil dus zeggen dat hij bv in de weekenden of op zijn vrije dagen daar naar ons huisje kan. In juli zouden we weer drie weken in ons huisje verblijven, daar ga ik dan dus alleen naar toe en dan kijken of hij in die periode wat dagen achter elkaar vrij heeft zodat hij ook langs kan komen. En overigens.. Lyon ken ik alleen van doorrijden via de snelweg, dus ook leuk om daar eens een paar dagen te verblijven.....Het schijnt een stad te zijn met culinaire bekendheid....jammie!!!

https://www.france.fr/nl/lyon/article/bezoek-lyon

Het zal dus allemaal wel recht komen.......

N.B. Overigens mocht ik van de ANWB-dame ook wel solliciteren toen ze hoorde wat mijn werk hier in Nederland was ( ik werk als coach bij de belastingtelefoon en begeleid daar de nieuwe mensen).....hm.... daar is momenteel nog geen sprake van, maar wie weet, als we wat permanenter in Frankrijk verblijven....... zeg nooit nooit......

 

 

Bloemen

Wie mij een beetje kent weet dat ik er niet omheen kan.... bloemen...... en dan vooral alles wat bloeit en groeit in de vrije natuur...... en ook thuis.... wat zou ik daar thuis graag meer tijd voor hebben, heb een heel lijstje met bloemen en planten die ik ooit nog eens ergens in mijn tuin wil hebben.

En als ik bv in de auto rijd en zie onderweg een groot veld met margrieten of ander prachtig bloeiend spul, dan zou ik het liefste uitstappen om een bos te plukken........

Bloemen in Pacaud....... mei en juni zijn toch wel heel prachtige maanden.... de bermen staan in volle bloei en tijdens mijn wandelingen geniet ik van alles wat ik in de berm vind. Soms kom ik qua wandelen niet ver... er is bij ons huis al zoveel te zien.......Heb ik Frankrijk een plantenboekje gekocht zodat ik de namen van de plantjes op kan zoeken.... Nou ben ik redelijk bekend met wat er groeit en bloeit in de Nederlandse berm. In de brugklas, dus al heel wat jaartjes geleden, moesten we ooit voor Biologie een herbarium maken met gedroogde bloemen. Daarvoor moest je natuurlijk ook allerlei wetenswaardigheden over de bloem opschrijven. Als je me vraagt waar je "het meeste" aan gehad hebt op school en wat je hebt geleerd en nu nog weet dan is het echt dat! Ik weet nog heel veel namen van bloemen. Makkelijk nu; ik zoek, als ik de bloemen herken, de naam op in het Latijn en die naam zoek ik dan weer in mijn Franse boekje (of, als ik het niet kan vinden, op op internet)  voor de Franse naam... helaas gaat het onthouden in het Frans iets minder...maar toch... elke naam die ik weet is meegenomen.

De bermen bij Pacaud dus...... wat een rijkdom..... ik kan het niet laten om wat bosjes geplukte bloemen mee naar huis te nemen. Dat doe ik overigens alleen als er veel bloemen van dezelfde soort bij elkaar bloeien en op wat "eenzame" plekjes, de bloemen bij het huisje laat ik lekker met rust...... en als er in ons weitje gemaaid wordt, dan pluk ik gauw eerst de margrieten, het Fluitekruid e.d. er uit... kan het niet aanzien als ze daar afgemaaid op de grond liggen.....Ik zet ze overal neer en aangezien ik nog geen echte vaas in Pacaud heb kan een oude theepot (daar heb ik er zat van :) ) of een beker of potje van de yoghurt ook goed dienst doen als vaas.

Nu we ons huisje precies een jaar hebben kan ik ook zien wat er om en tegen ons huisje bloeit... prachtige irissen, er staat een hibiscus, mijn twee rozen van vorig jaar (beide doen het nog steeds!) waarvan ééntje nu twee heerlijk ruikende rozen opende! De andere zit nog in knop, ik duim dat 'ie over vijf weken nog bloeit..... Er staat een hortensia bij de schuur en de prachtige boeren jasmijn die volop tot bloei kwam de afgelopen week... en dan die geur...... bedwelmend gewoon....... De tijm in de stenen bak achter bloeide ook dat het een lieve lust was!  Van dochterlief twee mooie rozen gekregen. Eentje heb ik naast de voordeur gezet; daar stond al een roos, maar wrs. een wilde , en deze had nog nooit gebloeid, naar wat ik begreep, dus toch maar: weg ermee (hij had ook nog eens vreselijke doorns).... en zelfs dat vond ik moeilijk, want je weet maar nooit of ie toch een keer gaat bloeien....maar ok, weg er mee dus, en nu staat er een nieuwe..... hopelijk slaat 'ie aan en bloeit  'ie over vijf weken nog........

 

 Eergisteren was alweer onze laatste dag hier in Pacaud. Ik word er altijd een beetje “verdrietig” van om dit leven dan weer achter te laten. Harmke voelt het precies zo… een kind van haar moeder!

Terwijl Harmke en HenkJan gister nog wat boodschappen gingen doen in Thiers, keutelde ik wat rond het huis; wat dingen opruimen, het raamkozijn op het zoldertje boven de keuken schilderen… gewoon alles lekker zonder haast. Harmke en HenkJan kwamen bepakt en bezakt terug uit Thiers, nog wat typische Franse etenswaren ingeslagen en Harmke had echt een fantastisch jumpsuit van HenkJan gehad. Stond haar geweldig!! Voor mij hadden ze twee prachtige klimrozen meegenomen; die naast de deur stond had ik van de week verwijderd, die prikte alleen maar en gaf geen bloemen. Voor de laatste keer buiten lunchen en toen hadden we nog twee dingen op het programma staan….. Forel halen bij de forellenkwekerij hier in de buurt voor vanavond op de BBQ en langs de kaasmakerij in Ris. Het is zo leuk dat je dochter en schoonzoon van dezelfde dingen houden…. Allerlei lokale zaakjes en bedrijfjes afgaan, daar je eten halen…verser en natuurlijker kan haast niet…en dat gold zeker voor de Forellen! Bij Ferrières sur Sichon zijn twee forellenkwekerijen; ik zag altijd de bordjes staan langs de weg en nam me altijd voor om er eens langs te gaan. Omdat we ook naar de Fromagerie in Ris wilden, besloten we voor de Forellenkwekerij die enigszins op de route lag. Het bordje “Ouvert” en de openingstijden gaven aan dat de kwekerij open moest zijn en Harmke ontdekte al gauw een vriendelijke meneer die ons kon helpen. We werden meegenomen naar overdekte bassins waarin het wemelde van de forellen. Hoeveel we er wilden? Trois svp……. Met een net werd er even in het water geschept, een lading forellen werd in een bak gedeponeerd en voor de drie grootste daarvan betekende dat helaas het einde. Met een fixe tik op de kop werden ze naar de forellen-hemel geleid. Harmke dacht in eerste instantie nog dat we wat (dode) vissen uit een koeling zouden meekrijgen… maar nee…….Daarna mee naar een ander, heerlijk koel bij deze warme temperaturen buiten, hokje om af te rekenen. Het liep allemaal gesmeerd. We hadden een koelbox bij ons dus de forellen konden we koel meenemen. Na een “au revoir” en “bonne journee” op naar ons volgende adresje in Ris: de Fromagerie. 

Een prachtig zaakje met ook weer een aller vriendelijkste dame die ons rustig liet rondkijken; een praatje aanknoopte en uitleg gaf over alle kazen. Natuurlijk wilden we vooral kazen die zij zelf hadden geproduceerd. Ook vonden we daar een geitenkaasje die door gedroogde bloemetjes was gerold, net zoals het kaasje dat we bij de Auberge de Précontent bij het voorgerecht hadden gehad. 

We sloegen wat heerlijke kaasjes in, zowel koe, als geit als schaap. Harmke kreeg een complimentje van de mevrouw voor haar Frans. Ze doet het echt super, ook al heeft ze op school misschien maar twee jaar Frans gehad. Ik zei al tegen haar, als jij hier drie maanden zit spreek je het vloeiend!!

Thuis gekomen maakte HenkJan de BBQ aan. Terwijl deze stond op te warmen moesten we de forellen schoonmaken. Nou heeft schoonzoon HenkJan ooit een koksopleiding gedaan en had hij ook vis leren schoonmaken. En ach… ik kijk altijd naar Masterchef Australia op tv dus ik wist in theorie ook wel hoe het moest, en inderdaad…. Het schoonmaken was zo gepiept… (wel is een scherp mesje aan te raden). Daarna konden de visjes met wat citroen en rozemarijn op de BBQ. Hoe vers kun je het hebben…. Twee uur geleden zwommen deze forellen nog rond. Een heerlijke salade met geitenkaas van de Fromagerie er bij, wijn uit St. Pourcain (hier uit de regio, gehaald bij de plaatselijke cave aldaar)…..nou…wat willen we nog meer?? We aten achter op ons terras (dat wordt een toekomstig projectje, is nu nog een rommeltje) met het prachtige uitzicht over de vallei……. Meer hoef ik niet te zeggen

 

 

Wat een leuke dag hadden we gisteren. Eerst het bezoek aan de savonnerie in Ferrières sur Sichon. Omdat het zulk heerlijk weer was en al weer één van onze laatste dagen hier, besloten we daarna te gaan lunchen. En wat we dan vooral zoeken is lekker autenthiek eten uit de regio, niet te hip, en een lekker plekje . Nou had ik ergens gelezen over een leuke B&B met restaurant in Arfeuilles en dat was niet zo ver van Ferrières vandaan… wat was er op tegen om daar eens heen te rijden?

Dus na ons heerlijke bezoek aan de savonnerie richting Arfeuilles. Ook weer een heerlijke tocht met prachtige uitzichten. Aangekomen kreeg ik iets van herkenning…Auberge du Précontent…..waar kende ik dat toch van? Het kwam me zo bekend voor……Omdat ik niet had gereserveerd eerst even vragen of we er konden lunchen. Volgens de leuke jongedame achter de bar was dat geen probleem; buiten of binnen? We installeerden ons heerlijk buiten onder een grote kastanjeboom, hond Barkley lekker in de schaduw van de boom met een bakje water. We bestelden een drankje en op dat moment realiseerde ik me waar ik dit plekje van kende…Ik Vertrek! Het terras kwam me al zo bekend voor….. Snel even googelen en ja hoor, dat klopte…..maar nu niet meer met de Nederlandse eigenaren van destijds maar met een leuk jong stel: Julie en Adrien.

Ondertussen kregen we een blaadje met daarop het menu:

Plat à partager daarna menu du jour 1 of menu du jour 2 of een omelette, en dan nog een hele rits desserts…. Precies wat ik leuk vind….. niet veel keuze, gewoon eten wat er op dat moment is……

De entré was in ieder geval heerlijk: lekker brood met twee soorten kaas uit de regio, waaronder een heerlijke tomme fleurie, een heerlijke ham , natuurlijk ook uit de regio en chorizo (uit Spanje, zoals de jongedame ons lachend vertelde: niet uit de regio, maar wel lekker). Daarna kregen we een schotel met voor Harmke en mij een heerlijke linzenpuree met daarop een mengsel van  o.a. venkel, ui en geitenkaas….zooooooo lekker! Schoonzoon HenkJan had een pastaschotel met spek, klinkt simpel, maar was zo vol van smaak! Heerlijk (natuurlijk moesten we van elkaar proeven)! Als dessert een heerlijk citroentaartje met frambozen-sorbet ijs en een chocolade mousse met perenijs, ook al zo heerlijk. HenkJan zat vol en nam alleen een koffie. Daarbij maakten Harmke en ik een fles rosé soldaat (HenkJan moest nog rijden). We hebben genoten, prachtig plekje, lieve bediening (moet wel Julie zijn geweest) en eten zoals wij dat graag zien… en dat voor niet te veel geld ( wij blijven natuurlijk wat dat betreft toch een beetje Nederlands)…. Hier komen we zeker terug!! Daarna weer terug in de auto en op weg naar huis waar we wel even moesten bijkomen van het heerlijke eten, en ik denk, Harmke en ik, van de fles wijn die we samen hadden gedronken. Ik kon het niet laten en zocht op google de aflevering op van Ik Vertrek… Elly en Marcel, die jaren terug naar Arfeuilles vertrokken. Helaas kreeg ik nu steeds een fout melding, maar ik ga zeker die aflevering thuis nog eens bekijken………

 

 Wat een ochtend, wat een heerlijke ochtend.

Al sinds we hier ons huisje hebben zie ik bij Ferrières langs de weg het bordje "savon" staan... en dat intrigeert me.... ik weet waar het voor staat..... Savon van de Bruit de Bulle.... een zeepmakerij hier wat verderop. We waren ze al tegen gekomen bij onze B&B toen we ons huisje kochten en en op verschillende markten hier in de buurt. Handgemaakte zeep met het atelier dus in Ferrières, hier vlakbij. Had via Facebook al eens gevraagd of we een keer langs konden komen en vandaag was het dan zo ver... er was een open dag......Dus wij vanochtend er naar toe..... Eindelijk de weg inslaan waar ik het bordje "savon" steeds zag staan. We reden door en kwamen uit op een erf waarvan ik eerst dacht: we zijn fout...een oude, vervallen schuur rechts, en links een huis, waarvan, als je goed keek, toch een deel wat bewoonbaar er uit zag....... en dan ja, een klein hoekje met een bordje "savon" op een deur en raam....... auto geparkeerd en voorzichtig aangeklopt want er hing nog een bordje "fermé" gesloten... (foutje). Een alleraardigste mevrouw die open deed en ons verwelkomde. Ze had al gauw door dat ik degene was die haar een berichtje had gestuurd en wist zelfs mijn naam: Jacqueline... en ook dat we wel eens in het winkeltje in Ferrrières waren geweest om zeep te kopen.... ha ik begin al bekend te worden hier in de omgeving....

Al met al al een zeer hartelijk welkom. Ik vertelde haar dat ik de eerste keer kennis maakte met haar zeep in de B&B vorig jaar bij Evelyne, de gastvrouw van de B&B. Evelyne bleek een zeer goede vriendin van haar te zijn (kon ik me ook helemaal voorstellen!). Het atelier was klein maar fantastisch om te zien, met allemaal rekken met zeep, zeep die nog stond te "drogen" (drie tot zes weken) en een soort werkbank waar de zeep werd gemaakt. We werden van begin tot eind meegenomen in het proces van zeepmaken, zo interessant!! Alles met alleen maar natuurlijke producten, b.v. brandnetels die ze uit de tuin haalde en zelf droogde, werden verwerkt voor de zeep. Het was geweldig hoe enthousiast ze alles vertelde en ik probeerde één en ander zo goed mogelijk te vertalen voor Harmke en HenkJan, al moet ik zeggen dat Harmke het meeste sowieso wel begreep. Het was echt boeiend! De mevrouw merkte onze interesse en stelde ook vragen aan ons, ze merkte dat we het mega leuk vonden en het viel haar op dat we veel natuurlijke geuren die ze gebruikte, ook herkenden.... vooral de geur van chocola, die je toch in eerste instantie niet aan zeep zou koppelen. Al met al een meer dan geweldige ochtend die we afsloten met een tas vol zeepjes, zo lief, we kregen een hele zak kleine zeepjes van haar om te proberen.... hoe leuk is dat!! Ze wilden weten waar we vandaan kwamen en ze stelde zelfs voor, mocht ik hier wat langer verblijven, dat ik bij haar wel een soort van stage mocht volgen, omdat ik zo enthousiast was!! Tegen die tijd moest ik maar even contact met haar opnemen! Nou dat lijkt me fantastisch en dat houd ik zeker in gedachten!

Maar voor mensen die in de Auvergne vakantie houden: een echte aanrader om eens naar toe te gaan...wel van te voren even contact opnemen (bv via Facebook) of ze er is.

 Zo nu en dan moet je ook wat toeristische dingen bezoeken in de buurt... in ons geval is "in de buurt" 1 uur en 45 minuten rijden..... We wilden naar Mont-Dore.... en dat kwam allemaal door het grappige filmpje dat we op facebook hadden gezien....slingerend door de bomen met op de achtergrond de muziek van de CanCan... Geweldig!!! Dat was wat voor Harmke en HenkJan als ze bij ons waren.... dus alvast de tickets besteld.......

Vandaag gingen we er dus naar toe. De tocht erheen was alleen al de moeite waard met prachtige vergezichten in een wisselend landschap en prachtige weidse vlaktes. We reden zo naar de plaats van bestemming en omdat we wat vroeg waren besloten we een klein hapje te eten in het bijgelegen hotel/restaurant... met een vriendelijke Nederlandse jongedame bij de receptie die ons nog even snel vertelde dat de kok erg goed was. We konden buiten zitten en inderdaad, heerlijk gegeten. En precies op tijd klaar want om twee uur hadden we onze afspraak "met de tyrolienne".......Best toch een beetje spannend omdat je toch niet goed wist wat je moest verwachten........ HenkJan werd als eerste in een soort harnasje gehesen met een zitje er aan vast. Alles goed vastgesnoerd, handen bovenaan bij soort grippen en hup.... daar ging- íe.... Ik stond er bij en keek er naar (en maakte een filmpje). Daarna volgde Harmke...... Ik miste wel een beetje de muziek van de CanCan maar verder zag het er wel gaaf uit. Dat konden de twee beamen toen ze kwamen teruggewandeld.

Omdat we nog twee kaartjes hadden mochten ze nog een keer! Dit keer wat relaxter maar niet minder leuk. Het was nog geen hoogseizoen dus het was nog niet superdruk, maar wij, plattelanders uit de Puy-de-Dome, vonden stiekem dat er wel al veel toeristen waren.......... Op de terugweg via St. Nectaire gereden om ter plekke de echte St. Nectaire kaas te kopen in een piepklein gehuchtje ergens achteraf op een boerderij. We wilden allemaal een kwart kaas, maar na proeven (heerlijk!!!) en de prijs te hebben gezien namen we allebei een halve kaas... nou Heleen en Rolf, jullie boffen: een kwart is voor jullie.

Al met al een geslaagd toeristisch tripje..........

 Het is de meest mooie ochtend die je je kunt bedenken...... de zon schijnt, de lucht is blauw, ik hoor de vogeltjes...en verder niets..... Het ritje naar de bakker..... bijna niet te beschrijven hoe heerlijk dat is... met hond Barkley mee in de auto over al die leuke weggetjes te rijden met links en rechts de meest mooie uitzichten..... Bij de bakker gekomen alleen maar vriendelijke mensen; het oude heertje waar je de deur voor open houdt en die je beloont met de meest stralende glimlach..... de meneer die op zaterdag in de bakkerij staat en het niet meer bij een "bonjour" laat maar een gezellig praatje aanknoopt en vanachter zijn toonbank vandaan komt om de deur voor je open te houden...ik heb immers mijn handen vol... Zijn "à demain" klinkt oprecht.

En dan het stukje weer terug in de auto. Vogeltjes die voor je uit vliegen, een buizerd die zich opwarmt op een paal in de zon, de koeien met hun schattige kalfjes in de wei...

En dan rijd je het weggetje op bij je huisje... de zon schijnt op de rode luiken... wat een rijkdom...... gauw het kleine tafeltje voor het huisje dekken voor het ontbijt,,, het lekkere stokbrood en de croissantjes krijgen een plekje.....de huisgemaakte jammetjes staan klaar en de koffie pruttelt....... voor als de kinders wakker worden.

Wat kan het leven toch mooi zijn en wat is dit toch veel meer waard dan alle luxe die we soms menen te moeten hebben......nee, het is goed hier zoals het is, in al zijn eenvoud!