Tsja, hoe ga je dit verhaal nu beginnen.....
Vorige week zag Frank een oproep van het call-centrum van de ANWB alarmcentrale.... Er werden weer medewerkers gezocht voor de vakantieperiode met als werkplaats Lyon in Frankrijk. Hoe vaak hadden we al niet voor de gein tegen elkaar gezegd: nou dat zou nog eens een tijdelijke leuk job zijn! Leuk voor bv studenten die wat basiskennis hebben van de Franse taal en een paar maanden even ergens op een andere plek aan de slag willen. Blijkbaar was dit iets wat Frank ergens diep in zijn hart altijd al eens had willen doen, maar met een eigen bedrijf was dat niet aan de orde. Tot deze week dan.......
Eigen bedrijf wordt afgebouwd dus Frank had maar eens een mailtje gestuurd, had gisteren een telefonische sollicitatie en.................................... vertrekt eind volgende week naar Lyon voor twee a drie maanden! Een soort van jongensdroom die uitkomt. Eerst een opleiding van een week of twee, dan een weekje begeleid bellen en dan hoppa... aan de bak...Omdat hij op maandag altijd voor zijn eigen bedrijf dingen moet doen, heeft hij op die dag vrij. Overigens wordt er in Lyon een appartementje met parkeerplaats (voor heel weinig geld) beschikbaar gesteld.
En nu staat onze wereld op zijn kop... in een week tijd moet er veel geregeld worden..... alles overkoombaar op één ding na, nou ja, ding... onze hond Barkley.......Een herplaatser, meerdere keren, met een meer dan gouden karakter alleen met moeite om alleen te zijn, vooral op onbekend terrein... Thuis gaat het meestal goed, ik zeg: meestal, want dat is het probleem... als je hem 20 keer alleen thuis laat is er niets aan de hand, maar de 21e keer kom je terug en heeft hij aan de schuifpui gekrabt, gat in het kussen van de bank gebeten etc. En waarom? Niets anders (volgens ons dan natuurlijk) dan de andere dagen waarop hij alleen is en zich voorbeeldig gedraagt. En omdat ik vier dagen per week buitenshuis werk hebben we nu een probleem. Frank werkt normaal gesproken thuis dus dan is er iemand voor hem. We vermoeden dat met een honden-maatje het probleem is opgelost en we waren ook al aan het uitkijken naar hondengezelschap. Maar ja, dat gaat binnen een week niet lukken. Oppas, in of buitens huis.....het is nu echt even in dingetje. Komt bij dat we natuurlijk ook nog onze dieren hebben die aandacht nodig hebben, waarbij er bv bij de paarden gemest moeten worden; en dat bij mijn fulltime werk wordt dat best wel veel.....en sowieso... buiten wonen brengt veel werk met zich mee.....
Maar goed, Frank vertrekt volgende week naar Lyon en dat is op zich nog geen twee uur rijden van ons huisje in Frankrijk....dat wil dus zeggen dat hij bv in de weekenden of op zijn vrije dagen daar naar ons huisje kan. In juli zouden we weer drie weken in ons huisje verblijven, daar ga ik dan dus alleen naar toe en dan kijken of hij in die periode wat dagen achter elkaar vrij heeft zodat hij ook langs kan komen. En overigens.. Lyon ken ik alleen van doorrijden via de snelweg, dus ook leuk om daar eens een paar dagen te verblijven.....Het schijnt een stad te zijn met culinaire bekendheid....jammie!!!
Het zal dus allemaal wel recht komen.......
N.B. Overigens mocht ik van de ANWB-dame ook wel solliciteren toen ze hoorde wat mijn werk hier in Nederland was ( ik werk als coach bij de belastingtelefoon en begeleid daar de nieuwe mensen).....hm.... daar is momenteel nog geen sprake van, maar wie weet, als we wat permanenter in Frankrijk verblijven....... zeg nooit nooit......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten