Met Annet al afgesproken dat we maandagochtend de boel mochten versieren voor Martine, dus tegen kwart voor acht de volgende ochtend slopen Frank en ik het terras van de bistro op om Martine in het zonnetje te zetten...  met "sweet 16" slingers, balonnen, een bord met 16 er op...... Je wordt per slot maar 1 keer 16! Nog een cadeautje voor haar klaargezet met een kaartje er aan en toen weer gauw terug naar huis.... We waren niet gesnapt! De hele camping, inclusief Martine, lag nog op één oor.

Daarna lekker thuis even niks doen en een laatste hand aan de taart leggen. Annet had me nl verteld dat ze altijd wel voor een taart zorgden bij een verjaardag, maar laat dan nu net op maandag de bakker dicht zijn: Ik had dus besloten zelf een taart te maken, op zich een eitje, maar met de gasoven hier in Pacaud toch wel een dingetje, na tien minuten in de oven, op welke temperatuur dan ook, komt alles er zwart uit...... Dus geen gebakken taart maar mijn fameuze kwarktaart dan maar. Bakvorm, kaarsjes e.d. al meegenomen uit Nederland en de rest van de ingredienten, dit keer met creme fraiche in plaats van kwark, bij de Lidl hier in Frankrijk gehaald. De avond ervoor had ik al een eerste hand aan de taart gelegd en deze ochtend moest de bovenlaag met aardbeien er nog op. Omdat er geen verse aardbeien te krijgen waren kochten we een zak aardbeien uit de diepvries. Deze werden buiten gelegd om te ontdooien en daarna op een een theedoek om goed uit te lekken, anders zouden ze op de taart uitlopen en dat is natuurlijk niet mooi. Aardbeien in schijfjes en goed droogdeppen en toen met gelatine de bovenlaag afgemaakt. Nog even opstijven in de koelkast en we hadden een schitterende taart.

Eind van de middag weer naar de camping, gewapend met taart en kaarsjes. Hadden we soms gedacht dat Martine hard aan het werk was?? Haha nee, die had meteen een dagje vrij gekregen en lag heerlijk aan het zwembad toen we haar opzochten. En toen was het tijd voor taart en zang! Martine mocht de kaarsjes uitblazen (daar mag ze nog wel een beetje mee oefenen!) en daarna vielen we aan op de taart, die heerlijk zacht was: geen gek idee, creme fraiche in plaats van kwark; dat onthouden we! Als verrassing voor Martine gingen we daarna nog met z'n drieen eten in de bistro. Het was een gezellige  avond en we merkten dat Martine al helemaal aan het inburgeren was. Dat gaat helemaal goedkomen!!!