Tsjaaaa ik zal nooit echt "een ik vertrekker" worden..... dat wil zeggen.... ben altijd zo verbaasd over die programma's dat de mensen zo vaak de taal totaal niet spreken, en dan denk ik : hoe kan dat nou... je maakt al jaren plannen om naar Frankrijk te gaan en komt dan niet verder dan: deux croissants svp....... Nou we zitten te wachten op ons voorlopig koopcontract ben ik weer druk bezig om mijn Frans extra op te halen, (en dan gaan we er voorlopig nog niet eens permanent wonen, alleen in de vakanties) wil weer Franse conversatieles gaan volgen (hopelijk kan dat weer in februari) . Ons a.s. huisje staat in een klein gehuchtje van 8 woningen, vier permanent en vier vakantiewoningen, en we willen natuurlijk een goed contact met de buren (bij de bezichtiging van het huisje en de wandeling daarna door het gehucht al meteen wat handjes geschud en een praatje gemaakt). Nu is ons Frans niet al te slecht maar het kan natuurlijk altijd beter, dus was ik weer op zoek gegaan naar , vooral, conversatieles bij ons in de buurt. Hopelijk kunnen we daar dus in februari starten, alleen de locatie is al leuk... in een boerderij... ziet er gezellig uit :). Van de dame die de lessen gaat geven, kreeg ik meteen al een tip, en misschien is hij hier al bekend, maar ik ben er laaiend enthousiast over, dus vandaar dat ik hem deel

https://www.nubeterfrans.nl/

Je kunt kiezen welk niveau je wilt: 1 is beginnend, 2 halfgevorderd en 3 gevorderd. Ik ben voor mijzelf begonnen op niveau 2. Elke dag krijg je vier vragen, choix multiple (😜) en die varieren van uitspraak tot grammatica-vraag tot uitdrukkingen etc. Als je de vier vragen hebt gemaakt kun je de antwoorden zien, met uitleg bij de vraag. Je kunt ook zien hoe de vraag door andere deelnemers is gemaakt, hoe jij het procentueel doet tov die anderen.... Echt superleuk en het werkt voor mij verslavend. Zoals je snapt doe ik gewoon lekker alle niveau's, want dat kan gewoon..... en ik moet zeggen.... niveau 1 is voor mij niet altijd de simpelste......

ALs ik nou over een paar dagen zie dat het aantal deelnemers stijgt (je kunt nl zien hoeveel deelnemers er per dag meedoen)... dan heeft mijn berichtje hier effect gehad!!

 En omdat het allemaal nog niet echt vlot maar even wat Nederlandse praat.....maar wel over iets dat we in Frankrijk straks (lees ooit) kunnen voortzetten. Kippen!!! Wat ben ik weg van ze, en waarom? De hanen kunnen best agressief zijn soms en de kippen zijn soms krengen van de eerste orde......maar toch.....

Het leukste is elke dag toch weer die eitjes......... We hebben al jaren en jaren kippen, maar ik zie de eitjes toch elke dag weer als een cadeautje.... zo spannend of ze er zijn, waar ze zijn.... en dan nog: ik hou niet zo van eitjes als in gekookt of zo, maar zo'n eitje van eigen kippen is een ander verhaal.....ze hebben een prachtige oranje dooier en smaken... smaken.... jammie!!!!!

Afgelopen jaar was een slecht jaar..... wat oudere kippen die stuk voor stuk het loodje legden, Hubert 1 , of was het nou Hubert 2, we hadden nl 2 hanen-broers, die op een dag als karkasje in de theetuin lag.....een oude kip waar Tucky, grote tinker, met zijn dikke hoef tijdens het eten, ja moet die kip ook maar niet zo stom zijn om tussen zijn benen te gaan lopen, op haar pootje stond zodat ze nu al een jaar mank loopt , maar snel dat ze is.......... Op mijn verjaardag kreeg ik een setje van 2 Marans kipjes en een haan en 3 Araucana's ........Wat ik nl zo leuk vind aan al die kippen is de verscheidenheid van de kleur van de eieren die ze leggen....Marans legt chocolade bruin kleurige eieren en en de Araucana groen.  Het toppunt van ellende was toen zowel een Araucana kipje, die echt mooie groene eitjes legde, en de Araucana haan waren gegrepen door een of ander roofdier..... het nachthokje was bekleed met veertjes en van die twee geen spoor meer.....Zo sneu, maar niet te veel aan denken hoe dat gegaan moet zijn😥

We hebben dus het hele jaar vol goede moed gewacht op de mooie bruine eitjes die de Marans-dames ons zouden schenken...maar niks van dat al... geen eitje te bekennen...... tot eergister....... ligt daar in de grote hooibaal, waar de paarden uit eten, een prachtig donkerbruin eitje...en een dag later nog een! Trickie plekje want de paarden trekken altijd alles uit elkaar......... Dus gister de kipjes toch maar in het hok met ren gezet...hopelijk leren ze dan dat daar hun eitjes gelegd moeten worden.... toen ik gister ging kijken lag er een eitje... maar wel een "gewone" lichtbruine..... ook super........ het voorjaar komt er weer aan.... heerlijk.... ik kan niet wachten.......en zeker niet totdat we permanent in Frankrijk ooit zouden wonen.........kipjes zullen we altijd wel houden... want was is er nou mooier om dan elke dag van die mooi gekleurde cadeautjes op je erf (en het liefst gewoon in het leghok) te vinden!!

 Geduld is een schone zaak.......

Je weet het...in Frankrijk gaat niet altijd alles even snel ..... dus zijn we geduldig....

Maar nu niet meer!!!!!! Grrrrrrr..... we hebben nog niet eens het voorlopig koopcontract ontvangen. Ligt aan de notaris die gewoon niets van zich laat horen. De huidige eigenaar van het huisje heeft, in overleg met ons, iemand ingeschakeld die dit allemaal voor onz regelt, wij hoeven dan eigenlijk niks te doen, ja wat dingen aanleveren, en verder tzt tekenen.... nou niks van dat al...... Ruim een maand geleden  hebben we allerlei goedkeuringen gekregen, o.a. voor de fosse septique. Die rapporten moesten naar de notaris en dan zou spoedig het voorlopig koopcontract getekend kunnen worden. Na drie of vier mailtjes aan de notaris van onze tussenpersoon, na nog een mailtje van mij.... nog geen enkele reactie ontvangen! Frank heeft vorige week al zijn moed bij elkaar geraapt en maar eens naar de notaris gebeld; bleek hij op vakantie te zijn... beetje ongeloofwaardig, zo net voor het einde van het jaar, in Coronatijd ook nog, als er altijd van alles moet worden afgerond. Maar volgens de mevrouw aan de telefoon zou hij zo spoedig mogelijk contact opnemen......tsja.............

We zijn van plan om te kijken of we de Safer kunnen afkopen, anders moeten we na het tekenen van het voorlopig koopcontract nog drie maanden wachten......

Ondertussen stapelen in de oude kamer van Harmke de dozen, die mee "moeten" naar Frankrijk, zich op, en dat terwijl het huisje al compleet is ingericht😮, er staan er nu al 16!

Nou, we wachten maar "rustig" af, ondertussen nog meer opruimen en druk bezig met het frans-oefenen!

 Vanochtend werd ik weer overweldigd hoe mooi het kan zijn en hoe mooi het is dat je dat ook opmerkt en realiseert. Ik was vroeg vanochtend, met Barkley, om ons  ochtend ommetje te maken. Het werd licht en eerlijk... niets is mooier dan om die tijd met Barkley een stukje te lopen... kwam bij dat het had gevroren maar dat het niet koud was.... heerlijk. Helaas had ik niets bij me om foto's te maken. Maar wat heb ik genoten en toen besefte ik weer dat dit toch is wat ik echt wel..... die rust, die ruimte, niet meer gestress op je werk van altijd maar beter moeten,. je moeten ontwikkelen... het is mooi, maar ik ben er wel klaar mee. Wat ik wil is rust, genieten van de natuur, van de beestjes, zelf zoveel mogelijk voor je eten zorgen, eenvoud, genieten van de kleine dingen... Nou vanochtend kon dat... wat was het heerlijk buiten. We hebben rondje voetbalveld gelopen.... Het werd steeds lichter buiten....... Ik kijk er naar uit om dat ook straks in Pacaud te kunnen doen..... het bos is dichtbij.......Geduld is een schone zaak want zelfs het voorlopig koopcontract is nog niet getekend... de notaris laat niets van zich horen.... het duurt wel lang.... en dan ben ik toch echt Nederlands... want dit is nou typisch iets Frans....... we gaan het zien... wen er maar vast aan.........

 Het Frankrijk gevoel.... het is iets ongrijpbaars.... en wat is het eigenlijk? Is het het buitenleven, de rust, het eten, de mensen....? Want als ik daar over nadenk dan vraag ik me af waarom ik dat gevoel hier niet heb? We wonen echt prachtig, buiten, relatief rustig, we hebben de ruimte, ik kan hier een moestuin beginnen (als ik de tijd er maar voor had...), we hebben de dieren, paardjes, kippen, een hond, poezen... als ik uit het raam kijk zie ik vanuit de woonkamer de reeen lopen, als ik wil kan ik stokbrood halen bij de supermarkt net zoals mijn favoriete rose van Listel. Waarom wil ik dan zo ontzettend graag naar Frankrijk..... is het het weer? De zon die toch net wat vaker schijnt dan hier (even heeeeel algemeen genomen), de mooie Franse taal... want ja, daar legt het Nederlands dan toch echt tegen af :), zijn het de mensen zelf of is het iets dat misschien gewoon in je genen zit... dat gevoel... het moet zou zijn, waar je niet je vinger op kunt leggen, maar dat alles overheersend is...... Ik denk dat dat laatste het misschien een beetje is....... het gevoel dat je ergens thuishoort........

En het is goed om je hierdoor weer te realiseren hoe goed en mooi je het hier hebt, en hoe dankbaar je hier ook voor mag zijn, en genieten wat je dagelijks hier tegenkomt en meemaakt........

 Dinsdag was een "spannende"dag...... Er zouden wat keuringen in ons huisje plaatsvinden, waaronder de fosse septique en de elektriciteit. Alhoewel we er van overtuigd waren dat alles in orde was, is het toch fijn als je daarvan dan ook de bevestiging krijgt. En wat belangrijker is: we zijn weer een stapje verder in de lange tocht tot aan het zetten onder de handtekening van het koopcontract.....want wat duurt zoiets voor je gevoel dan lang!! Zeker als je dan van de huidige eigenaar foto's krijgt toegestuurd hoe lekker het daar op dit moment wel niet is en hoe lekker hij met een glaasje wijn in het zonnetje zit. Hem meteen maar een foto gestuurd van ons glaasje wijn, binnenshuis natuurlijk! 

 
Vroeg opstaan......tsja.... dat is iets wat er lastig uit te krijgen is.... als ik wakker ben, dan ben ik ook wakker...vanochtend 5.15 uur en met de klok een uur terug is het 4.15 uur. Veel te vroeg... maar ja... ik ben wakker en als ik nu toch nog weer even in slaap zou vallen weet ik wat er komt.... hoofdpijn... de hele dag van die zeurderige hoofdpijn die pas aan het eind van de dag weer afzakt. Nee, dan toch er maar uit... er valt altijd genoeg te doen en eerlijk... 's morgens ben ik op mijn best... dus lastige klusjes doe ik altijd in de vroege ochtend....

Als ik in Frankrijk ben is het heerlijk om zo vroeg op te staan.....zeker in de zomer... het is dan al licht en zo rustig overal....lekker een eindje lopen of met een kopje thee en een boek op het terras..... heerlijk... Ik zie me straks al zitten voor ons ons huisje in Chez Pacaud! 

Maar nu is het nog pikkedonker... beetje miezerig weer... dus naar buiten gaan om vast met Barkley ons ommetje te maken is nog geen optie. Dan maar in kantoor wat opruimen... Ondertussen water opgezet om jampotjes uit te koken ... heb van een kennis peren gekregen en ik ga eens kijken wat perenjam doet..... Verder nog wat dozen met vooral veel boeken inpakken voor Pacaud........ach ik vermaak me wel op de vroege ochtend en Barkley vindt het maar wat gezellig dat er iemand beneden is.....

En omdat ik nog geen foto van Pacaud heb 's morgens heel vroeg, dan maar een foto van ons huis in Tijnje... ook heel mooi.................