Hihi, ik zou nog even vertellen over de "verkoop" van een kledingkast van mama via marktplaats. Mama had vier witte kledingkasten. Drie konden we bij Harmke kwijt, maar wat te doen met de laatste? Op marktplaats... waar natuurlijk geen reactie op kwam. Ik verlaagde de prijs een beetje en toen kwam er een reactie. Prima, na wat heen en weer gedoe zou de kast zondag om half drie gehaald worden. De kast moest nog gedemonteerd worden door de koper, maar toen Harmke en ik zaterdag al drie van die kasten uit elkaar, en naderhand weer in elkaar ,hadden gezet, bleek het handiger om zelf die kast maar uit elkaar te halen... we wisten nu hoe het moest en konden dat super snel, terwijl de koper er waarschijnlijk lang over zou doen (en dus ook langer in de flat zou zijn). Ik was zelfs nog zo lief om overal een stickertje op te plakken met bv "linker zijkant" ,  "rechts onder" etc. En dat voor een paar euri.

Zondag... half drie.....de flat was helemaal leeg en het wachten was op de koper van de kast. De kast hadden we al op de gang gezet dus die zou zo mee kunnen. Het werd wat later, geen koper... uhhhh? Ik checkte nog maar even marktplaats... ajjjj, niet half drie maar half vier.... verkeerd gelezen. Nou.... nog maar even wachten dan. Op de gang kwam ik de nieuwe overbuurtjes van mama tegen, een ouder echtpaar waar we in december, toen ze de woning kwamen bekijken, al mee gepraat hadden. We knoopten een gesprekje aan, hoe het beviel etc. Ondertussen was mijn koper ook gearriveerd..... ik moet zeggen... een verdraaid leuke jongeman van in de dertig... die meteen betrokken werd bij het gesprek met de overbuurtjes. Zo hoorde ik dat de kast in de babykamer kwam te staan.... er was een nieuwe baby op komst (ik geloof zelfs de vierde.......oeiiii).... Hij was mega blij dat hij de kast niet meer zelf hoefde te demonteren en nog meer blij met alle stickertjes die ik op de kast had geplakt en die aangaven welk deel het betrof. "Wat lief" zei hij 😍Ik hielp hem de spullen in de lift te zetten en wilde al dag zeggen toen hij riep: ooooo ik moet nog betalen! Hoe wilt u het, contant of via een tikkie...... Ach... en wat doe je dan met leuke jongemannen.... dan zeg je: weet je wat? Je krijgt die kast van mij, als cadeautje voor de a.s. baby. Nou, dat wilde hij eerst niet... Maar van die paar euro werd ik ook niet rijker..... Toen zei hij: "Mag ik u dan een dikke knuffel geven?".....

Raden wat ik toen zei..........

Hehe, I just wanted to tell you about the "sale" of one of Mom's wardrobes via Marktplaats. Mom had four white wardrobes. Three could fit at Harmke's, but what to do with the last one? On Marktplaats... where, of course, there was no response. I lowered the price a bit and then a reply came. Fine, after some back and forth, the wardrobe was to be picked up on Sunday at 2:30. The wardrobe still had to be disassembled by the buyer, but since Harmke and I had already taken three of those wardrobes apart on Saturday, and subsequently put them back together again, it turned out to be more practical to just take the wardrobe apart ourselves... we knew how to do it now and could do it super fast, whereas the buyer would probably take a long time (and therefore be in the apartment longer). I was even sweet enough to stick a little sticker on everything with labels like "left side", "bottom right", etc. And all that for a few euros. Sunday... 2:30... the apartment was completely empty and we were waiting for the buyer of the wardrobe. We had already put the cabinet in the hallway, so it could come straight away. It got a bit late, no buyer... uhhhh? I checked Marktplaats again... yikes, not two-thirty but three-thirty.... misread. Well.... just wait a little longer then. In the hallway, I ran into Mom's new neighbors from across the street, an older couple we had already spoken to in December when they came to view the house. We struck up a conversation, about how they liked it, etc. Meanwhile, my buyer had arrived too..... I must say... a darn nice young man in his thirties... who immediately got involved in the conversation with the neighbors from across the street. That's how I heard that the cabinet was going to go in the nursery.... a new baby was on the way (I believe even the fourth.......ouch).... He was mega happy that he didn't have to dismantle the cabinet himself anymore and even happier with all the little stickers I had stuck on the cabinet indicating which part it was. "How sweet," he said 😍 I helped him put the stuff in the elevator and was about to say goodbye when he called out: "Ooooo, I still have to pay! How would you like it, cash or via Tikkie...?" Ah... and what do you do with nice young men then.... you say: "You know what? You can have that wardrobe from me, as a gift for the unborn baby." Well, he didn't want that at first... But those few euros weren't going to make me any richer either..... Then he said: "May I give you a big hug then?"..... Guess what I said then..........