Mosterd!

 

 

Er is een groot tekort aan mosterd in Frankrijk... Huhhhhhh? Echt waar... toen wij in juni gingen tekenen voor Pacaud zagen we al dat de mosterdschappen in de winkel leeg waren... en dat is me wat... in Nederland staan er misschien een paar soorten mosterd, in Frankrijk staan er rijen soorten in de schappen. Dus leeg, helemaal leeg en in elke winkel. Soms hing er nog een briefje met excuses. En waarom? Omdat het meeste mosterdzaad uit Canada schijnt te komen, wat nou: franse mosterd??, en daar zijn de oogsten mislukt. De toestand in de Oekraine zal hier ook nog wel aan bijdragen  met als gevolg dus echt geen mosterd in de winkels. Afgelopen weken hetzelfde verhaal... geen mosterd te verkrijgen en er wordt nogal wat mosterd in Frankrijk gebruikt per persoon (iets meer dan een kilo of zo)... dus dat is toch wel een dingetje...... Ik had er al rekening mee gehouden toen we in onze vakantie naar Pacaud gingen en wel vijf potten meegenomen, voor je weet maar nooit...en ja hoor, Stephane en Claire en Patrice konden we zo voorzien van een pot mosterd. Goud waard nu in Frankrijk.

Dus ga je naar Frankrijk en wil je een goede beurt maken? Deel mosterd uit!!!

Hieronder een artikel uit het AD:

 

Culinaire ramp: waar halen de Fransen hun geliefde mosterd?

In Frankrijk wisten ze het al een tijdje, maar nu lopen ook Nederlandse toeristen er tegenaan: waar is de mosterd?

Bob van Huët 16-07-22, 11:53 Laatste update: 16-07-22, 14:25

‘Wat is er met de mosterd aan de hand? Is die soms gerantsoeneerd?’, appt een Nederlandse toerist in de buurt van Nancy. De vraag stellen is hem beantwoorden, want in de lokale supermarkt prijkt een bordje dat er maximaal twee potjes mogen worden meegenomen van de fameuze Dijonmosterd, een product uit Bourgondië maar een nationale smaakmaker voor veel Fransen.

Het heeft allemaal te maken met een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Allereerst doordat de beroemde mosterd uit Dijon voornamelijk is samengesteld uit ingrediënten die niet meer uit de omgeving komen. Vroeger kwam al het bruine mosterdzaad uit Bourgondië, dat al in de dertiende eeuw een monopolie had op de ooit door de oude Chinezen bedachte smaakmaker. Maar de Bourgondische productie werd geleidelijk verplaatst naar het buitenland, omdat andere gewassen meer geld opbrachten. 

Sinds een aantal jaren had de culinaire verwenregio de lokale productie toch weer hervat, maar overvloedige regenval verpestte de laatste oogst.

Leveringsproblemen en stijgende kosten

Daar kwam nog veel meer tegenslag bovenop. Klimaatverandering, de oorlog in Oekraïne, leveringsproblemen als gevolg van de coronapandemie en almaar stijgende kosten, hebben er nu dus voor gezorgd dat menig Franse mosterdmaker op zwart zaad zit. Of beter, hij zou er graag op zitten, maar er ís momenteel maar heel weinig mosterdzaad voorradig. 

Door langdurige droogte in de Canadese provincies Alberta en Saskatchewan (80 procent van de Franse mosterdzaadimport komt uit Canada) was de laatste oogst daar beroerd. Bijna 30 procent minder dan het voorgaande jaar, aldus het Canadese ministerie van Landbouw. Oekraïne en Rusland zouden dat gemis kunnen aanvullen, maar die landen zijn nou net in een oorlog verwikkeld, inclusief blokkades van landbouwproducten en economische sancties.

Mosterd hoort bij de eetcultuur

In Frankrijk komt dat hard aan. Daar is mosterd niet zomaar een potje pit uit gemalen mosterdzaden, azijn, water, zout plus nog wat kruiden en specerijen. Moutarde hoort bij de Franse eetcultuur, net zoals het stokbrood (ook al duurder als gevolg van de graantekorten door de oorlog in Oekraïne) en foie gras (waarvan de productie wordt geteisterd door vogelgriep). 

Waar wij Nederlanders zeggen dat - als we heel erg boos zijn - ons bloed begint te koken, stijgt in de vergelijkbare Franse uitdrukking ‘de mosterd naar de neus’ (la moutarde qui monte au nez). En zoals ze in Belgen meestal mayonaise of ketchup bij de frieten eten, eten ze in Frankrijk vaak mosterd bij van alles en nog wat.

Doortrapte commerciële truc

Natuurlijk nemen de sceptische Franse consumenten geen genoegen met het excuus van klimaatverandering en oorlog. In de sociale media circuleren al tijden verhalen van complotdenkers die weten dat de zogenaamde schaarse een doortrapte commerciële truc is van supermarkten om hun mosterd duurder te maken. Carrefour, een van de grootste supermarktketens van het land, moest het serieus ontkennen. Intermarché, een andere grote supermarkt, legt de klanten in de winkel middels bordjes nadrukkelijk uit dat het allemaal echt door de oorlog en de droogte in Canada komt. 

Volgens kenners zijn de alternatieve Oekraïense zaadjes sowieso niet gemaakt voor veeleisende Franse smaakpapillen. De mosterd die daarvan wordt gemaakt vinden Fransen over het algemeen veel te flauw - Duitsers daarentegen zijn er zot op, weet The New York Times die zich ook over de kwestie buigt.

Ondertussen weten Franse fabrikanten niet meer waar ze de mosterd moeten halen. Dit jaar zal een ton mosterdzaad naar verluidt 1500 euro kosten en daarmee twee keer duurder zijn dan twee jaar geleden. Ook India produceert bruine mosterdzaadjes, maar die geven niet de gewenste textuur en smaak van mosterd als de Canadese zaadjes.

De inkoopprijzen zouden de laatste weken zelfs zijn vervijfvoudigd. In Nederland - waar we mosterd vooral op kroketten en bitterballen smeren - zijn nog geen tekenen van tekorten: er staan in de supermarkt diverse alternatieven voor de echte Dijonmosterd.